João 4
Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs NAA
1 'Et la ndunne Phariseene huyulh údits'o whe la 'uhutni, “Sizi 'en John anus lhane dune cha yugha hodul'ehne suli', 'ink'ez dune too be' úlh'en cha 'ut'en,” hutni.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 'Et hoonts'i 'alha Sizi 'aw dich'oh iloh dune too be' bulh'en, yugha hodul'ehne, 'enne za 'uhut'en.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 'Et neMoodihti whulh údants'o whe 'awet Judea yun k'ut whuch'a nasja 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'e natisja.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 'Et nadalh whe la Samaria yun k'ut 'oh whuya lhunátidalh,
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 'ink'ez Samaria yun k'ut keyoh Sychar huwhútni ts'e oozya. Njan keyoh 'et yun k'ut Jacob duye' Joseph yugha óonin'ai ínle', 'et whenghoh whuz'ai.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 'Et Jacob too k'et 'uhóonla-un, 'et whuz'ai. 'Et Sizi tube sa' nusúya 'ink'ez nénintsai, 'inka too k'et whuzih 'et nátl'adida'. 'Et 6:00 at'en 'uhúnit'o whe 'ut'en.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 'Et usda whe la 'ilhoghun ts'eke, Samaria whut'en-un, 'en too huya. 'Et Sizi 'uyúlhni, “Too sgha nínkaih!” yúlhni.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Dich'oh za 'unt'oh, yugha hodul'ehne keyoh ts'e t'alh-i hootakulh ts'e whehándil 'et huwa.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 'Et ndun Samaria ts'eke' 'en yúlhni, “Nyun Lizwif 'int'oh 'ink'ez si Samaria ts'eke' 'ust'oh, 'ink'ez di ha' dini too sts'u ha' dini?” Lizwifne 'aw Samaria whut'enne 'aw buka lhe'hunízun 'et huwa 'utni.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 'Et Sizi 'uyúlhni, “Ndi Yak'usda huwa ínin'ai-i, 'i soo cho t'eninzun de, 'ink'ez mbe 'utni nyulh yálhduk whe too nts'u ha 'utni-un, 'en t'enínzun de, 'et de nyun da' oodolhkut 'ink'ez ndai la too oogha huye khuna-i, 'i da' nghá yolhdzeh oole',” yúlhni.
10 Jesus respondeu:
11 'Et ndun ts'eke 'uyúlhni, “Nyun 'aw be taóonkalh-i lhínt'ih, 'ink'ez njan too k'et hádalhdza', nts'en'a ndi too be ts'úkhuna-i, 'i itánkalh?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Netsoda'-un Jacob 'en njan too k'et negha óonin'ai. Didut, duye'ke, 'ink'ez bughuna' te, njan too k'et 'et too hitnai' ínle', 'et huwa nyun ooba nus incha ninzun eh?” yúlhni.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 'Et Sizi 'uyúlhni, “Mbene la njan too k'et too utnai-un, doo cha za ta'hóosda hulhih,
13 Jesus respondeu:
14 'et hoonts'i mbene la too bugha ítasdzoh, 'i huyitnai' de, 'aw 'on 'at ta'hóda' aít'oh. Mbe la ndi too oogha ínusdzo-un, 'i too 'ahoolhyiz ninli dult'oh, 'i be 'ahoolhyiz wheni hukhutinalh,” yúlhni.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 'Et ts'eke 'uyúlhni, “Kwa, ndi too 'udíni-i sgha nílhdzeh, 'et de la 'aw 'on 'at ta'ósda 'ink'ez 'aw 'on 'at njan too oskalh aít'oh.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 “Nki 'anih díni 'ink'ez 'en bulh diz náht'us,” yúlhni Sizi.
16 Jesus disse:
17 'Et ts'eke 'utni, “'Aw ski hooloh whe 'ust'oh.” 'Et Sizi 'uyulhni, “Soo' dini! Ts'ih'un un'a sudíni, 'aw nki hooloh dini.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 T'éoonúszun kwulane nkike inle', 'ink'ez 'andit oozih sinda-un, 'en cha 'aw nki iloh 'unt'oh. 'Et ts'ih'un un'a 'udinja,” yúlhni.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 'Et ts'eke 'uyúlhni, “Nyun nus hoo'en-un tilah 'int'oh?
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Netsoda'ne, 'enne ndi dzulh k'ut 'et teni 'uhunilhdzun ínle'. 'Et nohni 'udúhni Jerusalem 'et 'ilhoghun whuz'ai-un, 'et dune teni 'uhunoolhzin huba 'uhoont'oh,” yúlhni.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 'Et Sizi 'uyúlhni, “Mba 'alha 'udoosni', 'ilhudzin diz hóolts'ulh whe 'uhoont'oh, 'aw ndi dzulh k'ut k'us Jerusalem 'et za iloh Yak'usda 'en oots'u téni 'untilhdzun whe 'uhoont'oh.
21 Jesus respondeu:
22 Ndai la nohni 'oots'un téni 'unulhdzun-i 'aw noheni be t'enuzúhzun. Wheni mbe la oots'u téni 'uznilhzun-un t'ezninzun, Lizwifne, 'enne bula toh ts'e za dune hudutijih 'et huwa.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ndet la whuz de whúdizulh-un 'andit 'et buba 'uhoont'oh, ts'ih'un un'a teni hunilhzunne soo dudzi ndulcho-i be ts'ih'un un'a Yak'usda hits'un téni hunoolhzin wheni. 'Enne ndunt'ohne, 'enne Yak'usda buka' ninzun duts'u téni 'uhunoolhzin ha.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Yak'usda 'en nudúdeh-i unli whe 'unt'oh. 'Ink'ez mbene la hits'un téni 'unilhzunne, 'enne ts'ih'un un'a buyughi be hits'un teni' noolhdzin huba' hoont'oh,” yúlhni.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 'Et ndun ts'eke 'uyúlhni, “T'éoonúszun ndun Messiah whusatíyalh, mbe la Christ huyúlhni, 'en whusaínya de, ts'iyantsuk whunéuntilhtun.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 'Et Sizi 'uyulhni, “'Andit si nyulh yálhduk-un, si usdli whe 'ust'oh.”
26 Então Jesus disse:
27 Soo 'et ndutní-un 'awet 'etsul 'udíja whe yugha hodul'ehne whusanáhidil. Tube buba hooncha Sizi ndun ts'eke 'en yulh yálhduk, 'et hoonts'i 'aw 'ilhoghun hoonts'i lhuyoodulhkut, “Di ha ndun ts'eke 'en bulh yaílhduk?” k'us, “Ndet nahootan'alh?” lhuhidínel.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 'Et ndun ts'eke too ye huya-i cha 'awet nenin'ai 'ink'ez keyoh ts'e whenája. 'Et dunene ts'iyawh ubúlhni,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “'Anih! Ndun dune noolh'en si! Nts'oh tula né'zust'en-un, ts'iyawh sudani'. 'En toleh Christ 'unt'oh?” ubúlhni.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 'Inka soo ts'iyanne keyoh ts'e hahándil 'ink'ez Sizi highu nindil.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 'Et 'oh whuya hoozulh yugha hodul'ehne huyúlhni, “Rabbi, na'int'alh!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 'Et Sizi 'ubulhni, “'Uda' ndi 'ut'alh-i, 'aw nohni t'enuzuhzun-i, 'i ust'i.”
32 Mas ele lhes disse:
33 'Et yugha hodul'ehne dich'oh 'úlhodutni, “'Uyoon toleh yuti'ulh-i yuba whusaínla?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 'Et Sizi ubúlhni, “Mbe la whuz de sutilh'a'-un, ndet sts'u húkwa' ninzun, 'oh te ne'óost'en 'ink'ez be 'ut'en lhadóosdleh huba 'uhoont'oh. Ndi 'i za s'alh-i 'unt'oh.
34 Jesus lhes declarou:
35 'Awhuz dunghi sanun whuz'ai, tl'o 'util'elh whuts'un. 'Et hoonts'i nohdúsni whe soo zúlhts'ai, soo cho nohna be whunulh'en. Tl'o k'ut 'awet whudizgi tl'o 'utihlelh huba.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Mbe la whut'as-un, 'en ooba k'elha hoonli, 'ink'ez mbe la 'ilhunayodilhdzeh-un, 'et mbene la 'ilhunabosdlénne, 'enne 'ilhiz oole' huye khúna-i, 'i bugha ítalts'ulh. 'Et huwa mbe la 'a'nule-un 'ink'ez mbe la 'ilhunayoodilhdzeh-un, nahúlt'oh 'alhgoh huhontálhni.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 'Et whuz un'a daja ni la 'alha 'utni, ‘'Ilhoghun dune 'en 'a'nule 'ink'ez 'uyoon dune 'en ha' nule.’ 'Et ndi 'utní-un 'i 'alha 'uhoont'oh.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 'Aw whutso da' lhe'zaht'en ts'e whenóhis'a' na'oolhdzooh wheni. Whuz whutso da' 'uyoonne sba 'it'en ínle'. 'Et 'andit nohni whusáhdil 'ink'ez 'uyoonne 'a'nanla 'et ha' nilhla,” ubúlhni.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 'Et ndun ts'eke, njan keyoh whut'en-un, 'en ts'iyanne dáni', “Dast'en la ts'iyawh sudáni',” ni. 'Et huwa 'en ooghuni gha lhanne Samaria whut'enne buba 'alha' yint'oh suli'.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 'Inka Samaria whut'enne dune Sizi highu nindil whe duzih ooda' huyúlhni. 'Inka nat dzin 'et buzih inda'.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ooghuni 'i gha tube 'on nus uniltsúkne, 'en ghun buba 'alha 'uhoont'oh.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 'Et ndun ts'eke 'uhuyúlhni, “'Aw nyun nghuni 'i gha za iloh neba 'alha 'unt'oh, whenich'oh ooghuni uzdánts'o. 'I gha 'alha ndun 'en dune tilhyis wheni, Christ, 'en ndi yun k'einya t'ets'onanzin,” huyúlhni.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nat dzin inle' whe Sizi Galilee yun k'ut ts'e whénya,
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 whe ndutni, “Mbe la Yak'usda be nus hóo'en-un nts'oh tula inda'-un, 'oh ho hoonts'i, 'aw lhuhidílhti',” ni.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 'Et Galilee yun k'ut ts'e oozya whe ndunne Galilee whut'enne dune tube huhóont'i' whe bughu ninya. Didut cha Jerusalem dzenis whuti ndúwhulyiz whe 'et 'uhit'en 'ink'ez Sizi hinilh'en whe bunalh hooncha túne' 'ust'en.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 'Et doo cha Sizi Galilee yun k'ut, keyoh Cana huwhútni ts'e naoosja. 'Et 'uja too, 'i ts'ekoo too' yulhtsi ínle'. 'Et la 'ilhoghun dune keyoh dune tso whudilhdzulh-un ooye' tube únduda keyoh Capernaum huwhútni 'et.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 'Et la Sizi Judea yun k'ut ts'u haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'e oozya, whulh údants'o whe yuts'oozya, Capernaum ts'e dudulh nátoot'as duye' 'awet datítsa, 'en soo ná'yooleh, 'et hukwa yuts'u tedudli.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 'Et Sizi 'uyúlhni, “Nyunalh huwa 'ít'en tune' 'úst'en 'ink'ez hooncha te ne'úst'en de, 'et de za la mba 'alha 'oost'e'.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 'Et ndun keyoh dune tso whudizulh-un 'uyúlhni, “Smoodih 'anih soo 'a syaz datítsah whutso!”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 'Et Sizi 'uyulhni, “Naindalh, nye' khuna.” 'Et ndun dune daja yulhni la, Sizi yuba 'alha dija 'ink'ez whenája.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 'Awhuz duyoh whuts'un nádalh whe, be' ustlenne hidudizdil 'ink'ez, “Nye' khuna,” huyúlhni.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 'Et 'uboodulhkut, “Soo nts'óya hoozulh whe ts'oodun soo na'uja?” 'Et huyúlhni, “Hulhda' 7:00 'uhunit'o whe ndi nulwus-i dada oots'u haídilts'ut.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 'Et ndun dune t'ewhunínzun soo 'oh whuya hoozulh whe Sizi yúlhni, “Nye' khuna.” 'Et didut 'ink'ez ooyoh 'unt'ohne tubulh, ts'iyawh Sizi ghun buba 'alha yint'oh suli'.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 'Et la Judea yun k'ut ts'u haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'e oozya whe whulh nat 'i yun k'ut za Sizi hooncha tune' 'ust'en.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.