João 4

Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'Et la ndunne Phariseene huyulh údits'o whe la 'uhutni, “Sizi 'en John anus lhane dune cha yugha hodul'ehne suli', 'ink'ez dune too be' úlh'en cha 'ut'en,” hutni.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 'Et hoonts'i 'alha Sizi 'aw dich'oh iloh dune too be' bulh'en, yugha hodul'ehne, 'enne za 'uhut'en.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 'Et neMoodihti whulh údants'o whe 'awet Judea yun k'ut whuch'a nasja 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'e natisja.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 'Et nadalh whe la Samaria yun k'ut 'oh whuya lhunátidalh,
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 'ink'ez Samaria yun k'ut keyoh Sychar huwhútni ts'e oozya. Njan keyoh 'et yun k'ut Jacob duye' Joseph yugha óonin'ai ínle', 'et whenghoh whuz'ai.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 'Et Jacob too k'et 'uhóonla-un, 'et whuz'ai. 'Et Sizi tube sa' nusúya 'ink'ez nénintsai, 'inka too k'et whuzih 'et nátl'adida'. 'Et 6:00 at'en 'uhúnit'o whe 'ut'en.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 'Et usda whe la 'ilhoghun ts'eke, Samaria whut'en-un, 'en too huya. 'Et Sizi 'uyúlhni, “Too sgha nínkaih!” yúlhni.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Dich'oh za 'unt'oh, yugha hodul'ehne keyoh ts'e t'alh-i hootakulh ts'e whehándil 'et huwa.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 'Et ndun Samaria ts'eke' 'en yúlhni, “Nyun Lizwif 'int'oh 'ink'ez si Samaria ts'eke' 'ust'oh, 'ink'ez di ha' dini too sts'u ha' dini?” Lizwifne 'aw Samaria whut'enne 'aw buka lhe'hunízun 'et huwa 'utni.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 'Et Sizi 'uyúlhni, “Ndi Yak'usda huwa ínin'ai-i, 'i soo cho t'eninzun de, 'ink'ez mbe 'utni nyulh yálhduk whe too nts'u ha 'utni-un, 'en t'enínzun de, 'et de nyun da' oodolhkut 'ink'ez ndai la too oogha huye khuna-i, 'i da' nghá yolhdzeh oole',” yúlhni.
10 Então Jesus disse:
11 'Et ndun ts'eke 'uyúlhni, “Nyun 'aw be taóonkalh-i lhínt'ih, 'ink'ez njan too k'et hádalhdza', nts'en'a ndi too be ts'úkhuna-i, 'i itánkalh?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Netsoda'-un Jacob 'en njan too k'et negha óonin'ai. Didut, duye'ke, 'ink'ez bughuna' te, njan too k'et 'et too hitnai' ínle', 'et huwa nyun ooba nus incha ninzun eh?” yúlhni.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 'Et Sizi 'uyúlhni, “Mbene la njan too k'et too utnai-un, doo cha za ta'hóosda hulhih,
13 Então Jesus disse:
14 'et hoonts'i mbene la too bugha ítasdzoh, 'i huyitnai' de, 'aw 'on 'at ta'hóda' aít'oh. Mbe la ndi too oogha ínusdzo-un, 'i too 'ahoolhyiz ninli dult'oh, 'i be 'ahoolhyiz wheni hukhutinalh,” yúlhni.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 'Et ts'eke 'uyúlhni, “Kwa, ndi too 'udíni-i sgha nílhdzeh, 'et de la 'aw 'on 'at ta'ósda 'ink'ez 'aw 'on 'at njan too oskalh aít'oh.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 “Nki 'anih díni 'ink'ez 'en bulh diz náht'us,” yúlhni Sizi.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 'Et ts'eke 'utni, “'Aw ski hooloh whe 'ust'oh.” 'Et Sizi 'uyulhni, “Soo' dini! Ts'ih'un un'a sudíni, 'aw nki hooloh dini.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 T'éoonúszun kwulane nkike inle', 'ink'ez 'andit oozih sinda-un, 'en cha 'aw nki iloh 'unt'oh. 'Et ts'ih'un un'a 'udinja,” yúlhni.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 'Et ts'eke 'uyúlhni, “Nyun nus hoo'en-un tilah 'int'oh?
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Netsoda'ne, 'enne ndi dzulh k'ut 'et teni 'uhunilhdzun ínle'. 'Et nohni 'udúhni Jerusalem 'et 'ilhoghun whuz'ai-un, 'et dune teni 'uhunoolhzin huba 'uhoont'oh,” yúlhni.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 'Et Sizi 'uyúlhni, “Mba 'alha 'udoosni', 'ilhudzin diz hóolts'ulh whe 'uhoont'oh, 'aw ndi dzulh k'ut k'us Jerusalem 'et za iloh Yak'usda 'en oots'u téni 'untilhdzun whe 'uhoont'oh.
21 Jesus disse:
22 Ndai la nohni 'oots'un téni 'unulhdzun-i 'aw noheni be t'enuzúhzun. Wheni mbe la oots'u téni 'uznilhzun-un t'ezninzun, Lizwifne, 'enne bula toh ts'e za dune hudutijih 'et huwa.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ndet la whuz de whúdizulh-un 'andit 'et buba 'uhoont'oh, ts'ih'un un'a teni hunilhzunne soo dudzi ndulcho-i be ts'ih'un un'a Yak'usda hits'un téni hunoolhzin wheni. 'Enne ndunt'ohne, 'enne Yak'usda buka' ninzun duts'u téni 'uhunoolhzin ha.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Yak'usda 'en nudúdeh-i unli whe 'unt'oh. 'Ink'ez mbene la hits'un téni 'unilhzunne, 'enne ts'ih'un un'a buyughi be hits'un teni' noolhdzin huba' hoont'oh,” yúlhni.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 'Et ndun ts'eke 'uyúlhni, “T'éoonúszun ndun Messiah whusatíyalh, mbe la Christ huyúlhni, 'en whusaínya de, ts'iyantsuk whunéuntilhtun.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 'Et Sizi 'uyulhni, “'Andit si nyulh yálhduk-un, si usdli whe 'ust'oh.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Soo 'et ndutní-un 'awet 'etsul 'udíja whe yugha hodul'ehne whusanáhidil. Tube buba hooncha Sizi ndun ts'eke 'en yulh yálhduk, 'et hoonts'i 'aw 'ilhoghun hoonts'i lhuyoodulhkut, “Di ha ndun ts'eke 'en bulh yaílhduk?” k'us, “Ndet nahootan'alh?” lhuhidínel.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 'Et ndun ts'eke too ye huya-i cha 'awet nenin'ai 'ink'ez keyoh ts'e whenája. 'Et dunene ts'iyawh ubúlhni,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “'Anih! Ndun dune noolh'en si! Nts'oh tula né'zust'en-un, ts'iyawh sudani'. 'En toleh Christ 'unt'oh?” ubúlhni.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 'Inka soo ts'iyanne keyoh ts'e hahándil 'ink'ez Sizi highu nindil.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 'Et 'oh whuya hoozulh yugha hodul'ehne huyúlhni, “Rabbi, na'int'alh!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 'Et Sizi 'ubulhni, “'Uda' ndi 'ut'alh-i, 'aw nohni t'enuzuhzun-i, 'i ust'i.”
32 Jesus respondeu:
33 'Et yugha hodul'ehne dich'oh 'úlhodutni, “'Uyoon toleh yuti'ulh-i yuba whusaínla?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 'Et Sizi ubúlhni, “Mbe la whuz de sutilh'a'-un, ndet sts'u húkwa' ninzun, 'oh te ne'óost'en 'ink'ez be 'ut'en lhadóosdleh huba 'uhoont'oh. Ndi 'i za s'alh-i 'unt'oh.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 'Awhuz dunghi sanun whuz'ai, tl'o 'util'elh whuts'un. 'Et hoonts'i nohdúsni whe soo zúlhts'ai, soo cho nohna be whunulh'en. Tl'o k'ut 'awet whudizgi tl'o 'utihlelh huba.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Mbe la whut'as-un, 'en ooba k'elha hoonli, 'ink'ez mbe la 'ilhunayodilhdzeh-un, 'et mbene la 'ilhunabosdlénne, 'enne 'ilhiz oole' huye khúna-i, 'i bugha ítalts'ulh. 'Et huwa mbe la 'a'nule-un 'ink'ez mbe la 'ilhunayoodilhdzeh-un, nahúlt'oh 'alhgoh huhontálhni.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 'Et whuz un'a daja ni la 'alha 'utni, ‘'Ilhoghun dune 'en 'a'nule 'ink'ez 'uyoon dune 'en ha' nule.’ 'Et ndi 'utní-un 'i 'alha 'uhoont'oh.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 'Aw whutso da' lhe'zaht'en ts'e whenóhis'a' na'oolhdzooh wheni. Whuz whutso da' 'uyoonne sba 'it'en ínle'. 'Et 'andit nohni whusáhdil 'ink'ez 'uyoonne 'a'nanla 'et ha' nilhla,” ubúlhni.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 'Et ndun ts'eke, njan keyoh whut'en-un, 'en ts'iyanne dáni', “Dast'en la ts'iyawh sudáni',” ni. 'Et huwa 'en ooghuni gha lhanne Samaria whut'enne buba 'alha' yint'oh suli'.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 'Inka Samaria whut'enne dune Sizi highu nindil whe duzih ooda' huyúlhni. 'Inka nat dzin 'et buzih inda'.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ooghuni 'i gha tube 'on nus uniltsúkne, 'en ghun buba 'alha 'uhoont'oh.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 'Et ndun ts'eke 'uhuyúlhni, “'Aw nyun nghuni 'i gha za iloh neba 'alha 'unt'oh, whenich'oh ooghuni uzdánts'o. 'I gha 'alha ndun 'en dune tilhyis wheni, Christ, 'en ndi yun k'einya t'ets'onanzin,” huyúlhni.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Nat dzin inle' whe Sizi Galilee yun k'ut ts'e whénya,
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 whe ndutni, “Mbe la Yak'usda be nus hóo'en-un nts'oh tula inda'-un, 'oh ho hoonts'i, 'aw lhuhidílhti',” ni.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 'Et Galilee yun k'ut ts'e oozya whe ndunne Galilee whut'enne dune tube huhóont'i' whe bughu ninya. Didut cha Jerusalem dzenis whuti ndúwhulyiz whe 'et 'uhit'en 'ink'ez Sizi hinilh'en whe bunalh hooncha túne' 'ust'en.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 'Et doo cha Sizi Galilee yun k'ut, keyoh Cana huwhútni ts'e naoosja. 'Et 'uja too, 'i ts'ekoo too' yulhtsi ínle'. 'Et la 'ilhoghun dune keyoh dune tso whudilhdzulh-un ooye' tube únduda keyoh Capernaum huwhútni 'et.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 'Et la Sizi Judea yun k'ut ts'u haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'e oozya, whulh údants'o whe yuts'oozya, Capernaum ts'e dudulh nátoot'as duye' 'awet datítsa, 'en soo ná'yooleh, 'et hukwa yuts'u tedudli.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 'Et Sizi 'uyúlhni, “Nyunalh huwa 'ít'en tune' 'úst'en 'ink'ez hooncha te ne'úst'en de, 'et de za la mba 'alha 'oost'e'.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 'Et ndun keyoh dune tso whudizulh-un 'uyúlhni, “Smoodih 'anih soo 'a syaz datítsah whutso!”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 'Et Sizi 'uyulhni, “Naindalh, nye' khuna.” 'Et ndun dune daja yulhni la, Sizi yuba 'alha dija 'ink'ez whenája.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 'Awhuz duyoh whuts'un nádalh whe, be' ustlenne hidudizdil 'ink'ez, “Nye' khuna,” huyúlhni.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 'Et 'uboodulhkut, “Soo nts'óya hoozulh whe ts'oodun soo na'uja?” 'Et huyúlhni, “Hulhda' 7:00 'uhunit'o whe ndi nulwus-i dada oots'u haídilts'ut.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 'Et ndun dune t'ewhunínzun soo 'oh whuya hoozulh whe Sizi yúlhni, “Nye' khuna.” 'Et didut 'ink'ez ooyoh 'unt'ohne tubulh, ts'iyawh Sizi ghun buba 'alha yint'oh suli'.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 'Et la Judea yun k'ut ts'u haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'e oozya whe whulh nat 'i yun k'ut za Sizi hooncha tune' 'ust'en.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.