Romanos 15
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NVI
1 Teajta iteen, i tej temuaꞌa naa tirúꞌumuaꞌaree aꞌij tɨ ꞌeen ɨ́ Dios jemi, ayée pu tiraavíjteꞌe tej teꞌutáviicuaꞌi teꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij mej tíꞌijrɨꞌɨre aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí xɨ yaúꞌitɨe temuaꞌa naa ɨ́ Dios jemi. Tichéꞌe caí tiyen tenaꞌa rahuauca itejmi jɨmeꞌe aꞌij tɨ titáꞌamitɨejteꞌe, sino tichéꞌe rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌan ɨ́ seica.
1 Nós, que somos fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos, e não agradar a nós mesmos.
2 Ayee pu titaavíjteꞌe itejmi, aꞌachú tej puaꞌamé, tej ti rɨ́ꞌɨ tiraatévaɨreꞌen ɨ́ taꞌihuaaraꞌa tɨ ij aꞌɨ́ɨn jaítzeꞌe raayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌan aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ Dios.
2 Cada um de nós deve agradar ao seu próximo para o bem dele, a fim de edificá-lo.
3 Ayee pu xaa neꞌu Cɨríistuꞌu ajta ayén huarɨ́j. Capu ayée naꞌa rahuaucaꞌa aꞌij tɨ tiraꞌaránajchecaꞌa, sino ayée pu tiraꞌaráꞌaste aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n: “Ayee pu neetzi japua rájve mej naꞌajteáꞌaxɨꞌɨn múꞌeetzi jetze meꞌecan.”
3 Pois também Cristo não agradou a si próprio, mas, como está escrito: "Os insultos daqueles que te insultam caíram sobre mim".
4 Ayee puꞌu, aꞌiné nain tɨ́j naꞌa tɨ aꞌájnáꞌɨmua éꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa, ayée pu ꞌeen jɨ́n téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa tej ti jetzen huátamuaꞌaten, tɨ ij aꞌɨ́ɨn tɨ éꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa caꞌaníjraꞌa taatáꞌacareꞌen tej ti tiyen teꞌutáviicuaꞌi, teajta tiyen rachúꞌeveꞌe tɨ Dios ayén tuꞌirájtuaani.
4 Pois tudo o que foi escrito no passado, foi escrito para nos ensinar, de forma que, por meio da perseverança e do bom ânimo procedentes das Escrituras, mantenhamos a nossa esperança.
5 — ausente —
5 O Deus que concede perseverança e ânimo dê-lhes um espírito de unidade, segundo Cristo Jesus,
6 — ausente —
6 para que com um só coração e uma só boca vocês glorifiquem ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Setáꞌaj siyen cheꞌatá senaꞌa ancuréꞌujviꞌitɨn seɨj seajta seɨj aꞌij tɨ Cɨríistuꞌu ajta amuaꞌancuréꞌeviꞌitɨ múꞌejmi sej si siyen seꞌɨ́jna jɨ́n rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan ɨ́ Dios.
7 Portanto, aceitem-se uns aos outros, da mesma forma como Cristo os aceitou, a fim de que vocês glorifiquem a Deus.
8 — ausente —
8 Pois eu lhes digo que Cristo se tornou servo dos que são da circuncisão, por amor à verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos patriarcas,
9 — ausente —
9 a fim de que os gentios glorifiquem a Deus por sua misericórdia, como está escrito: "Por isso, eu te louvarei entre os gentios; Cantarei louvores ao teu nome".
10 Ajtahuaꞌa ayén tɨjɨ́n:
10 E também diz: "Cantem de alegria, ó gentios, com o povo dele".
11 Ajtahuaꞌa seɨ́j ayén tɨjɨ́n:
11 E mais: "Louvem o Senhor, todos vocês, gentios; cantem louvores a ele todos os povos".
12 Ajtahuaꞌa, ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Isaías teecan
12 E Isaías também diz: "Brotará a raiz de Jessé, aquele que se levantará para reinar sobre os gentios; estes colocarão nele a sua esperança".
13 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios tɨ ayén caꞌaníjraꞌa tatáꞌa tej ti tiyen raachúꞌeveꞌen, chéꞌe aꞌɨ́ɨn ayén rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌan sej si jeíhua huápɨꞌɨ huataújtemuaꞌaveꞌen, tɨ ij ajta amuaꞌanpuáꞌajteꞌen temuaꞌa naa seꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej siyen ráꞌastijreꞌe seꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa. Chéꞌe aꞌɨ́ɨn ajta ayén rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌan sej si jaítzeꞌe siyen raachúꞌeveꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej seꞌɨ́jna jetze araújcaꞌane ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios.
13 Que o Deus da esperança os encha de toda alegria e paz, por sua confiança nele, para que vocês transbordem de esperança, pelo poder do Espírito Santo.
14 Ayee pu tináꞌamitɨejteꞌe ineetzi tɨ ayén tiꞌayajna múꞌejmi jɨmeꞌe sej siyen nain jɨ́n rɨ́ꞌɨ titetiújchaꞌɨɨ seɨj seajta seɨj. Nain xu úꞌumuaꞌaree ɨ́ tɨ ruxeꞌeveꞌe, seajta siyen raayɨ́ꞌɨtɨ sej si huaúritɨi seɨj seajta seɨj.
14 Meus irmãos, eu mesmo estou convencido de que vocês estão cheios de bondade e plenamente instruídos, sendo capazes de aconselhar-se uns aos outros.
15 — ausente —
15 A respeito de alguns assuntos, eu lhes escrevi com toda a franqueza, como para fazê-los lembrar-se novamente deles, por causa da graça que Deus me deu,
16 — ausente —
16 de ser um ministro de Cristo Jesus para os gentios, com o dever sacerdotal de proclamar o evangelho de Deus, para que os gentios se tornem uma oferta aceitável a Deus, santificados pelo Espírito Santo.
17 Aꞌɨ́j nu jɨ́n huápɨꞌɨ huatántemuaꞌaveꞌe jemin ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta iꞌi Jesús neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej niyen ravaɨreꞌe ɨ́ Dios.
17 Portanto, eu me glorio em Cristo Jesus, em meu serviço a Deus.
18 — ausente —
18 Não me atrevo a falar de nada, exceto daquilo que Cristo realizou por meu intermédio em palavra e em ação, a fim de levar os gentios a obedecerem a Deus:
19 — ausente —
19 pelo poder de sinais e maravilhas e por meio do poder do Espírito de Deus. Assim, desde Jerusalém e arredores, até o Ilírico, proclamei plenamente o evangelho de Cristo.
20 Tɨ́j naꞌa nej aꞌutéjche nej raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ tavástaraꞌa tɨ yú eꞌiréꞌene, ayée nu ahuáncaꞌane nej niyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari jɨmeꞌe aꞌu mej caí xɨ jaꞌanáj yáꞌunamuajriꞌi, nej ni caí niyen cheꞌatá nenaꞌa neꞌɨ́jna jetze autéjcheni aꞌu tɨ ari seɨ́j tejaꞌumuárɨej.
20 Sempre fiz questão de pregar o evangelho onde Cristo ainda não era conhecido, de forma que não estivesse edificando sobre alicerce de outro.
21 Mɨ́ neajta inee, ayée nu huarɨ́j aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n:
21 Mas antes, como está escrito: "Hão de vê-lo aqueles que não tinham ouvido falar dele, e o entenderão aqueles que não o haviam escutado".
22 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, muꞌiitɨ́ mú naatáꞌijmɨijriꞌi nej caí niyen neꞌuun aꞌatanén múꞌejmi jemi.
22 É por isso que muitas vezes fui impedido de chegar até vocês.
23 — ausente —
23 Mas agora, não havendo nestas regiões nenhum lugar em que precise trabalhar, e visto que há muitos anos anseio vê-los,
24 — ausente —
24 planejo fazê-lo quando for à Espanha. Espero visitá-los de passagem e dar-lhes a oportunidade de me ajudar em minha viagem para lá, depois de ter desfrutado um pouco da companhia de vocês.
25 Mɨ́ neajta inee, íjii, u nu aꞌuméꞌe naꞌame u Jerusalén nej ni huaꞌutévaɨreꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun éꞌeche ɨ́ taꞌihuaamuaꞌa, ɨ́ mej Dios jemi seijreꞌe.
25 Agora, porém, estou de partida para Jerusalém, a serviço dos santos.
26 Majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun Macedonia huachéjme, majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun Acaya éꞌemeꞌecan, ayée pu huaꞌaránajchecaꞌa mej tiꞌitɨ́j huaꞌutáꞌan aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi, ɨ́ mej meꞌuun éꞌeche u Jerusalén.
26 Pois a Macedônia e a Acaia tiveram a alegria de contribuir para os pobres dentre os santos de Jerusalém.
27 Ayee pu tihuaꞌaránajchecaꞌa mej miyen huárɨni. Jee xaa neꞌu, ayée mú tihuáꞌachaꞌɨɨreꞌecaꞌa, aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan, ayée pu tihuaꞌucɨ́ꞌɨ mej raꞌancuréꞌan meꞌɨ́jna ɨ́ tɨ jɨ́n Dios rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa. Aꞌɨ́j mú jɨ́n, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨ́j chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan miyen tihuáꞌachaꞌɨɨreꞌe mej miyen tiꞌitɨ́j tihuaꞌutáꞌan meꞌɨ́jna ɨ́ mej jɨ́n huateújvaɨreꞌen.
27 Eles tiveram prazer nisso, e de fato são devedores a eles. Pois se os gentios participaram das bênçãos espirituais dos judeus, devem também servir aos judeus com seus bens materiais.
28 Ayee nu amuacaí huaꞌutátuiireꞌesin neꞌɨ́jna ɨ́ mej tiuꞌutáꞌa ɨ́ taꞌihuaamuaꞌa. Netɨ́ꞌɨj nain jɨ́n raꞌanticɨ́ꞌɨn, aj nu ni neꞌuun aꞌumé múꞌejmi jemi. Neajta áꞌiyen u aꞌuméꞌe naꞌame u España.
28 Assim, depois de completar essa tarefa e de ter a certeza de que eles receberam esse fruto, irei à Espanha e visitarei vocês de passagem.
29 Ayee nu rúꞌumuaꞌaree tɨ ayén téꞌeme aꞌájna netɨ́ꞌɨj neꞌuun áꞌumeꞌen múꞌejmi jemi tɨ aꞌɨ́ɨn tavástaraꞌa ayén nain jɨ́n rɨ́ꞌɨ titaatáꞌan naíjmiꞌica itejmi. Capu tiꞌitɨ́j aꞌij titaꞌaturáateꞌe aꞌame.
29 Sei que, quando for visitá-los, irei na plenitude da bênção de Cristo.
30 Ayee nu tejáꞌamuahuavii, neꞌihuaamuaꞌa, mɨ sej seajta raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨ ajta iꞌi Cɨríistuꞌu, sej si siyen tinaatévaɨreꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ nej jɨ́n tíꞌiteseꞌe. Setáꞌaj siyen tíꞌijhuaviira ɨ́ Dios ineetzi jɨmeꞌe.
30 Recomendo-lhes, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que se unam a mim em minha luta, orando a Deus em meu favor.
31 Setáꞌaj siyen tíꞌijhuaviira tɨ ij aꞌɨ́ɨn Dios ayén nuꞌirájtuaani mej mi caí aꞌij neruure aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí miyen raꞌaráꞌastijreꞌe ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Judea huachéjme. Setáꞌaj seajta siyen rahuaviira mej mi meꞌɨ́n ɨ́ mej Dios jemi seijreꞌe, ɨ́ mej Jerusalén éꞌemeꞌecan, mej mi miyen raꞌancuréꞌan ɨ́ nej jɨ́n huaꞌutévaɨreꞌen.
31 Orem para que eu esteja livre dos descrentes da Judéia e que o meu serviço em Jerusalém seja aceitável aos santos,
32 Ayee xu huárɨni nej ni neꞌuun áꞌumeꞌen múꞌejmi jemi tɨ puaꞌa Dios ayén neetáꞌacareꞌen, tej ti tajɨ́ɨmuaꞌa huatátatemuaꞌaveꞌen, tej ti teajta caꞌaníjraꞌa huatátaꞌan seɨj teajta seɨj.
32 de forma que, pela vontade de Deus, eu os visite com alegria e juntamente com vocês desfrute de um período de refrigério.
33 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios tɨ rɨ́ꞌɨ taꞌanpuáꞌajte, chéꞌe aꞌɨ́ɨn ayén huateáturan naíjmiꞌica jemi, múꞌejmi. Chéꞌe ayén tejaꞌuréꞌenen.
33 O Deus da paz seja com todos vocês. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.