Romanos 15

Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Teajta iteen, i tej temuaꞌa naa tirúꞌumuaꞌaree aꞌij tɨ ꞌeen ɨ́ Dios jemi, ayée pu tiraavíjteꞌe tej teꞌutáviicuaꞌi teꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij mej tíꞌijrɨꞌɨre aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí xɨ yaúꞌitɨe temuaꞌa naa ɨ́ Dios jemi. Tichéꞌe caí tiyen tenaꞌa rahuauca itejmi jɨmeꞌe aꞌij tɨ titáꞌamitɨejteꞌe, sino tichéꞌe rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌan ɨ́ seica.
1 Ora, nós que somos fortes na fé temos de suportar as debilidades dos fracos e não agradar a nós mesmos.
2 Ayee pu titaavíjteꞌe itejmi, aꞌachú tej puaꞌamé, tej ti rɨ́ꞌɨ tiraatévaɨreꞌen ɨ́ taꞌihuaaraꞌa tɨ ij aꞌɨ́ɨn jaítzeꞌe raayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌan aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ Dios.
2 Portanto, cada um de nós agrade ao próximo no que é bom para edificação.
3 Ayee pu xaa neꞌu Cɨríistuꞌu ajta ayén huarɨ́j. Capu ayée naꞌa rahuaucaꞌa aꞌij tɨ tiraꞌaránajchecaꞌa, sino ayée pu tiraꞌaráꞌaste aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n: “Ayee pu neetzi japua rájve mej naꞌajteáꞌaxɨꞌɨn múꞌeetzi jetze meꞌecan.”
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo; pelo contrário, como está escrito: “Os insultos dos que te insultavam caíram sobre mim.”
4 Ayee puꞌu, aꞌiné nain tɨ́j naꞌa tɨ aꞌájnáꞌɨmua éꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa, ayée pu ꞌeen jɨ́n téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa tej ti jetzen huátamuaꞌaten, tɨ ij aꞌɨ́ɨn tɨ éꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa caꞌaníjraꞌa taatáꞌacareꞌen tej ti tiyen teꞌutáviicuaꞌi, teajta tiyen rachúꞌeveꞌe tɨ Dios ayén tuꞌirájtuaani.
4 Pois tudo o que no passado foi escrito, para o nosso ensino foi escrito, a fim de que, pela paciência e pela consolação das Escrituras, tenhamos esperança.
5 — ausente —
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação lhes conceda o mesmo modo de pensar de uns para com os outros, segundo Cristo Jesus,
6 — ausente —
6 para que vocês, unânimes e a uma só voz, glorifiquem o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Setáꞌaj siyen cheꞌatá senaꞌa ancuréꞌujviꞌitɨn seɨj seajta seɨj aꞌij tɨ Cɨríistuꞌu ajta amuaꞌancuréꞌeviꞌitɨ múꞌejmi sej si siyen seꞌɨ́jna jɨ́n rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan ɨ́ Dios.
7 Portanto, acolham uns aos outros, como também Cristo acolheu vocês para a glória de Deus.
8 — ausente —
8 Pois digo que Cristo foi constituído ministro da circuncisão, em prol da verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos nossos pais
9 — ausente —
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus por causa da sua misericórdia, como está escrito: “Por isso, eu te glorificarei entre os gentios e cantarei louvores ao teu nome.”
10 Ajtahuaꞌa ayén tɨjɨ́n:
10 E também diz: “Alegrem-se, ó gentios, com o povo de Deus.”
11 Ajtahuaꞌa seɨ́j ayén tɨjɨ́n:
11 E ainda: “Louvem o Senhor, todos vocês, gentios, e todos os povos o louvem.”
12 Ajtahuaꞌa, ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Isaías teecan
12 Também Isaías diz: “Virá a raiz de Jessé, aquele que se levanta para governar os gentios; nele os gentios esperarão.”
13 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios tɨ ayén caꞌaníjraꞌa tatáꞌa tej ti tiyen raachúꞌeveꞌen, chéꞌe aꞌɨ́ɨn ayén rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌan sej si jeíhua huápɨꞌɨ huataújtemuaꞌaveꞌen, tɨ ij ajta amuaꞌanpuáꞌajteꞌen temuaꞌa naa seꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej siyen ráꞌastijreꞌe seꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa. Chéꞌe aꞌɨ́ɨn ajta ayén rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌan sej si jaítzeꞌe siyen raachúꞌeveꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej seꞌɨ́jna jetze araújcaꞌane ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios.
13 E o Deus da esperança encha vocês de toda alegria e paz na fé que vocês têm, para que sejam ricos de esperança no poder do Espírito Santo.
14 Ayee pu tináꞌamitɨejteꞌe ineetzi tɨ ayén tiꞌayajna múꞌejmi jɨmeꞌe sej siyen nain jɨ́n rɨ́ꞌɨ titetiújchaꞌɨɨ seɨj seajta seɨj. Nain xu úꞌumuaꞌaree ɨ́ tɨ ruxeꞌeveꞌe, seajta siyen raayɨ́ꞌɨtɨ sej si huaúritɨi seɨj seajta seɨj.
14 E eu mesmo, meus irmãos, estou certo de que vocês estão cheios de bondade, têm todo o conhecimento e são aptos para admoestar uns aos outros.
15 — ausente —
15 Entretanto, eu lhes escrevi, em parte mais ousadamente, como para fazer com que vocês se lembrem disso outra vez, por causa da graça que me foi dada por Deus,
16 — ausente —
16 para que eu seja ministro de Cristo Jesus entre os gentios, no sagrado encargo de anunciar o evangelho de Deus, de modo que a oferta deles seja aceitável, uma vez santificada pelo Espírito Santo.
17 Aꞌɨ́j nu jɨ́n huápɨꞌɨ huatántemuaꞌaveꞌe jemin ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta iꞌi Jesús neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej niyen ravaɨreꞌe ɨ́ Dios.
17 Tenho, pois, motivo de gloriar-me em Cristo Jesus nas coisas concernentes a Deus.
18 — ausente —
18 Porque não ousarei falar sobre coisa alguma, a não ser sobre aquelas que Cristo fez por meio de mim, para conduzir os gentios à obediência, por palavra e por obras,
19 — ausente —
19 por força de sinais e prodígios, pelo poder do Espírito de Deus. Assim, desde Jerusalém e arredores até o Ilírico, tenho divulgado o evangelho de Cristo,
20 Tɨ́j naꞌa nej aꞌutéjche nej raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ tavástaraꞌa tɨ yú eꞌiréꞌene, ayée nu ahuáncaꞌane nej niyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari jɨmeꞌe aꞌu mej caí xɨ jaꞌanáj yáꞌunamuajriꞌi, nej ni caí niyen cheꞌatá nenaꞌa neꞌɨ́jna jetze autéjcheni aꞌu tɨ ari seɨ́j tejaꞌumuárɨej.
20 esforçando-me, deste modo, por pregar o evangelho, não onde Cristo já foi anunciado, para não edificar sobre alicerce alheio.
21 Mɨ́ neajta inee, ayée nu huarɨ́j aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n:
21 Pelo contrário, como está escrito: “Aqueles que não tiveram notícia dele o verão, e os que nada tinham ouvido a respeito dele o entenderão.”
22 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, muꞌiitɨ́ mú naatáꞌijmɨijriꞌi nej caí niyen neꞌuun aꞌatanén múꞌejmi jemi.
22 Essa foi a razão por que também, muitas vezes, fui impedido de visitá-los.
23 — ausente —
23 Mas, agora, não tendo mais campo de atividade nestas regiões e desejando há muitos anos visitá-los,
24 — ausente —
24 penso em fazê-lo quando em viagem para a Espanha. Pois espero que, de passagem, eu possa vê-los e que vocês me encaminhem para lá, depois de haver primeiro desfrutado um pouco a companhia de vocês.
25 Mɨ́ neajta inee, íjii, u nu aꞌuméꞌe naꞌame u Jerusalén nej ni huaꞌutévaɨreꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun éꞌeche ɨ́ taꞌihuaamuaꞌa, ɨ́ mej Dios jemi seijreꞌe.
25 Mas agora estou de partida para Jerusalém, a serviço dos santos.
26 Majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun Macedonia huachéjme, majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun Acaya éꞌemeꞌecan, ayée pu huaꞌaránajchecaꞌa mej tiꞌitɨ́j huaꞌutáꞌan aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi, ɨ́ mej meꞌuun éꞌeche u Jerusalén.
26 Porque a Macedônia e a Acaia resolveram levantar uma coleta em benefício dos pobres dentre os santos que vivem em Jerusalém.
27 Ayee pu tihuaꞌaránajchecaꞌa mej miyen huárɨni. Jee xaa neꞌu, ayée mú tihuáꞌachaꞌɨɨreꞌecaꞌa, aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan, ayée pu tihuaꞌucɨ́ꞌɨ mej raꞌancuréꞌan meꞌɨ́jna ɨ́ tɨ jɨ́n Dios rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa. Aꞌɨ́j mú jɨ́n, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨ́j chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan miyen tihuáꞌachaꞌɨɨreꞌe mej miyen tiꞌitɨ́j tihuaꞌutáꞌan meꞌɨ́jna ɨ́ mej jɨ́n huateújvaɨreꞌen.
27 Isto lhes pareceu bem, e de fato lhes são devedores. Porque, se os gentios têm sido participantes dos valores espirituais dos judeus, devem também servi-los com bens materiais.
28 Ayee nu amuacaí huaꞌutátuiireꞌesin neꞌɨ́jna ɨ́ mej tiuꞌutáꞌa ɨ́ taꞌihuaamuaꞌa. Netɨ́ꞌɨj nain jɨ́n raꞌanticɨ́ꞌɨn, aj nu ni neꞌuun aꞌumé múꞌejmi jemi. Neajta áꞌiyen u aꞌuméꞌe naꞌame u España.
28 Tendo, pois, concluído isto e havendo-lhes consignado este fruto, irei à Espanha, passando por aí.
29 Ayee nu rúꞌumuaꞌaree tɨ ayén téꞌeme aꞌájna netɨ́ꞌɨj neꞌuun áꞌumeꞌen múꞌejmi jemi tɨ aꞌɨ́ɨn tavástaraꞌa ayén nain jɨ́n rɨ́ꞌɨ titaatáꞌan naíjmiꞌica itejmi. Capu tiꞌitɨ́j aꞌij titaꞌaturáateꞌe aꞌame.
29 E bem sei que, ao visitá-los, irei na plenitude da bênção de Cristo.
30 Ayee nu tejáꞌamuahuavii, neꞌihuaamuaꞌa, mɨ sej seajta raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨ ajta iꞌi Cɨríistuꞌu, sej si siyen tinaatévaɨreꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ nej jɨ́n tíꞌiteseꞌe. Setáꞌaj siyen tíꞌijhuaviira ɨ́ Dios ineetzi jɨmeꞌe.
30 Irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e também pelo amor do Espírito, peço que lutem juntamente comigo nas orações a Deus a meu favor,
31 Setáꞌaj siyen tíꞌijhuaviira tɨ ij aꞌɨ́ɨn Dios ayén nuꞌirájtuaani mej mi caí aꞌij neruure aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí miyen raꞌaráꞌastijreꞌe ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Judea huachéjme. Setáꞌaj seajta siyen rahuaviira mej mi meꞌɨ́n ɨ́ mej Dios jemi seijreꞌe, ɨ́ mej Jerusalén éꞌemeꞌecan, mej mi miyen raꞌancuréꞌan ɨ́ nej jɨ́n huaꞌutévaɨreꞌen.
31 para que eu me veja livre dos rebeldes que vivem na Judeia, e que este meu serviço em Jerusalém seja bem-aceito pelos santos.
32 Ayee xu huárɨni nej ni neꞌuun áꞌumeꞌen múꞌejmi jemi tɨ puaꞌa Dios ayén neetáꞌacareꞌen, tej ti tajɨ́ɨmuaꞌa huatátatemuaꞌaveꞌen, tej ti teajta caꞌaníjraꞌa huatátaꞌan seɨj teajta seɨj.
32 Isto para que, pela vontade de Deus, eu chegue à presença de vocês com alegria e possa ter algum descanso na companhia de vocês.
33 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios tɨ rɨ́ꞌɨ taꞌanpuáꞌajte, chéꞌe aꞌɨ́ɨn ayén huateáturan naíjmiꞌica jemi, múꞌejmi. Chéꞌe ayén tejaꞌuréꞌenen.
33 E o Deus da paz esteja com todos vocês. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.