Romanos 15
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARIB
1 Teajta iteen, i tej temuaꞌa naa tirúꞌumuaꞌaree aꞌij tɨ ꞌeen ɨ́ Dios jemi, ayée pu tiraavíjteꞌe tej teꞌutáviicuaꞌi teꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij mej tíꞌijrɨꞌɨre aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí xɨ yaúꞌitɨe temuaꞌa naa ɨ́ Dios jemi. Tichéꞌe caí tiyen tenaꞌa rahuauca itejmi jɨmeꞌe aꞌij tɨ titáꞌamitɨejteꞌe, sino tichéꞌe rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌan ɨ́ seica.
1 Ora nós, que somos fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos, e não agradar a nós mesmos.
2 Ayee pu titaavíjteꞌe itejmi, aꞌachú tej puaꞌamé, tej ti rɨ́ꞌɨ tiraatévaɨreꞌen ɨ́ taꞌihuaaraꞌa tɨ ij aꞌɨ́ɨn jaítzeꞌe raayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌan aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ Dios.
2 Portanto cada um de nós agrade ao seu próximo, visando o que é bom para edificação.
3 Ayee pu xaa neꞌu Cɨríistuꞌu ajta ayén huarɨ́j. Capu ayée naꞌa rahuaucaꞌa aꞌij tɨ tiraꞌaránajchecaꞌa, sino ayée pu tiraꞌaráꞌaste aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n: “Ayee pu neetzi japua rájve mej naꞌajteáꞌaxɨꞌɨn múꞌeetzi jetze meꞌecan.”
3 Porque também Cristo não se agradou a si mesmo, mas como está escrito: Sobre mim caíram as injúrias dos que te injuriavam.
4 Ayee puꞌu, aꞌiné nain tɨ́j naꞌa tɨ aꞌájnáꞌɨmua éꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa, ayée pu ꞌeen jɨ́n téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa tej ti jetzen huátamuaꞌaten, tɨ ij aꞌɨ́ɨn tɨ éꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa caꞌaníjraꞌa taatáꞌacareꞌen tej ti tiyen teꞌutáviicuaꞌi, teajta tiyen rachúꞌeveꞌe tɨ Dios ayén tuꞌirájtuaani.
4 Porquanto, tudo que dantes foi escrito, para nosso ensino foi escrito, para que, pela constância e pela consolação provenientes das Escrituras, tenhamos esperança.
5 — ausente —
5 Ora, o Deus de constância e de consolação vos dê o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Cristo Jesus.
6 — ausente —
6 Para que unânimes, e a uma boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Setáꞌaj siyen cheꞌatá senaꞌa ancuréꞌujviꞌitɨn seɨj seajta seɨj aꞌij tɨ Cɨríistuꞌu ajta amuaꞌancuréꞌeviꞌitɨ múꞌejmi sej si siyen seꞌɨ́jna jɨ́n rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan ɨ́ Dios.
7 Portanto recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu, para glória de Deus.
8 — ausente —
8 Digo pois que Cristo foi feito ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos pais;
9 — ausente —
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus pela sua misericórdia, como está escrito: Portanto eu te louvarei entre os gentios, e cantarei ao teu nome.
10 Ajtahuaꞌa ayén tɨjɨ́n:
10 E outra vez diz: Alegrai-vos, gentios, juntamente com o povo.
11 Ajtahuaꞌa seɨ́j ayén tɨjɨ́n:
11 E ainda: Louvai ao Senhor, todos os gentios, e louvem-no, todos os povos.
12 Ajtahuaꞌa, ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Isaías teecan
12 E outra vez, diz também Isaías: Haverá a raiz de Jessé, aquele que se levanta para reger os gentios; nele os gentios esperarão.
13 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios tɨ ayén caꞌaníjraꞌa tatáꞌa tej ti tiyen raachúꞌeveꞌen, chéꞌe aꞌɨ́ɨn ayén rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌan sej si jeíhua huápɨꞌɨ huataújtemuaꞌaveꞌen, tɨ ij ajta amuaꞌanpuáꞌajteꞌen temuaꞌa naa seꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej siyen ráꞌastijreꞌe seꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa. Chéꞌe aꞌɨ́ɨn ajta ayén rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌan sej si jaítzeꞌe siyen raachúꞌeveꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej seꞌɨ́jna jetze araújcaꞌane ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios.
13 Ora, o Deus de esperança vos encha de todo o gozo e paz na vossa fé, para que abundeis na esperança pelo poder do Espírito Santo.
14 Ayee pu tináꞌamitɨejteꞌe ineetzi tɨ ayén tiꞌayajna múꞌejmi jɨmeꞌe sej siyen nain jɨ́n rɨ́ꞌɨ titetiújchaꞌɨɨ seɨj seajta seɨj. Nain xu úꞌumuaꞌaree ɨ́ tɨ ruxeꞌeveꞌe, seajta siyen raayɨ́ꞌɨtɨ sej si huaúritɨi seɨj seajta seɨj.
14 Eu, da minha parte, irmãos meus, estou persuadido a vosso respeito, que vós já estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento e capazes, vós mesmos, de admoestar-vos uns aos outros.
15 — ausente —
15 Mas em parte vos escrevo mais ousadamente, como para vos trazer outra vez isto à memória, por causa da graça que por Deus me foi dada,
16 — ausente —
16 para ser ministro de Cristo Jesus entre os gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que sejam aceitáveis os gentios como oferta, santificada pelo Espírito Santo.
17 Aꞌɨ́j nu jɨ́n huápɨꞌɨ huatántemuaꞌaveꞌe jemin ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta iꞌi Jesús neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej niyen ravaɨreꞌe ɨ́ Dios.
17 Tenho, portanto, motivo para me gloriar em Cristo Jesus, nas coisas concernentes a Deus;
18 — ausente —
18 porque não ousarei falar de coisa alguma senão daquilo que Cristo por meu intermédio tem feito, para obediência da parte dos gentios, por palavra e por obras,
19 — ausente —
19 pelo poder de sinais e prodígios, no poder do Espírito Santo; de modo que desde Jerusalém e arredores, até a Ilíria, tenho divulgado o evangelho de Cristo;
20 Tɨ́j naꞌa nej aꞌutéjche nej raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ tavástaraꞌa tɨ yú eꞌiréꞌene, ayée nu ahuáncaꞌane nej niyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari jɨmeꞌe aꞌu mej caí xɨ jaꞌanáj yáꞌunamuajriꞌi, nej ni caí niyen cheꞌatá nenaꞌa neꞌɨ́jna jetze autéjcheni aꞌu tɨ ari seɨ́j tejaꞌumuárɨej.
20 deste modo esforçando-me por anunciar o evangelho, não onde Cristo houvera sido nomeado, para não edificar sobre fundamento alheio;
21 Mɨ́ neajta inee, ayée nu huarɨ́j aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n:
21 antes, como está escrito: Aqueles a quem não foi anunciado, o verão; e os que não ouviram, entenderão.
22 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, muꞌiitɨ́ mú naatáꞌijmɨijriꞌi nej caí niyen neꞌuun aꞌatanén múꞌejmi jemi.
22 Pelo que também muitas vezes tenho sido impedido de ir ter convosco;
23 — ausente —
23 mas agora, não tendo mais o que me detenha nestas regiões, e tendo já há muitos anos grande desejo de ir visitar-vos,
24 — ausente —
24 eu o farei quando for à Espanha; pois espero ver-vos de passagem e por vós ser encaminhado para lá, depois de ter gozado um pouco da vossa companhia.
25 Mɨ́ neajta inee, íjii, u nu aꞌuméꞌe naꞌame u Jerusalén nej ni huaꞌutévaɨreꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun éꞌeche ɨ́ taꞌihuaamuaꞌa, ɨ́ mej Dios jemi seijreꞌe.
25 Mas agora vou a Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun Macedonia huachéjme, majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun Acaya éꞌemeꞌecan, ayée pu huaꞌaránajchecaꞌa mej tiꞌitɨ́j huaꞌutáꞌan aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi, ɨ́ mej meꞌuun éꞌeche u Jerusalén.
26 Porque pareceu bem à Macedônia e à Acaia levantar uma oferta fraternal para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 Ayee pu tihuaꞌaránajchecaꞌa mej miyen huárɨni. Jee xaa neꞌu, ayée mú tihuáꞌachaꞌɨɨreꞌecaꞌa, aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan, ayée pu tihuaꞌucɨ́ꞌɨ mej raꞌancuréꞌan meꞌɨ́jna ɨ́ tɨ jɨ́n Dios rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa. Aꞌɨ́j mú jɨ́n, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨ́j chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan miyen tihuáꞌachaꞌɨɨreꞌe mej miyen tiꞌitɨ́j tihuaꞌutáꞌan meꞌɨ́jna ɨ́ mej jɨ́n huateújvaɨreꞌen.
27 Isto pois lhes pareceu bem, como devedores que são para com eles. Porque, se os gentios foram participantes das bênçãos espirituais dos judeus, devem também servir a estes com as materiais.
28 Ayee nu amuacaí huaꞌutátuiireꞌesin neꞌɨ́jna ɨ́ mej tiuꞌutáꞌa ɨ́ taꞌihuaamuaꞌa. Netɨ́ꞌɨj nain jɨ́n raꞌanticɨ́ꞌɨn, aj nu ni neꞌuun aꞌumé múꞌejmi jemi. Neajta áꞌiyen u aꞌuméꞌe naꞌame u España.
28 Tendo, pois, concluído isto, e havendo-lhes consignado este fruto, de lá, passando por vós, irei à Espanha.
29 Ayee nu rúꞌumuaꞌaree tɨ ayén téꞌeme aꞌájna netɨ́ꞌɨj neꞌuun áꞌumeꞌen múꞌejmi jemi tɨ aꞌɨ́ɨn tavástaraꞌa ayén nain jɨ́n rɨ́ꞌɨ titaatáꞌan naíjmiꞌica itejmi. Capu tiꞌitɨ́j aꞌij titaꞌaturáateꞌe aꞌame.
29 E bem sei que, quando for visitar-vos, chegarei na plenitude da bênção de Cristo.
30 Ayee nu tejáꞌamuahuavii, neꞌihuaamuaꞌa, mɨ sej seajta raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨ ajta iꞌi Cɨríistuꞌu, sej si siyen tinaatévaɨreꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ nej jɨ́n tíꞌiteseꞌe. Setáꞌaj siyen tíꞌijhuaviira ɨ́ Dios ineetzi jɨmeꞌe.
30 Rogo-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que luteis juntamente comigo nas vossas orações por mim a Deus,
31 Setáꞌaj siyen tíꞌijhuaviira tɨ ij aꞌɨ́ɨn Dios ayén nuꞌirájtuaani mej mi caí aꞌij neruure aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí miyen raꞌaráꞌastijreꞌe ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Judea huachéjme. Setáꞌaj seajta siyen rahuaviira mej mi meꞌɨ́n ɨ́ mej Dios jemi seijreꞌe, ɨ́ mej Jerusalén éꞌemeꞌecan, mej mi miyen raꞌancuréꞌan ɨ́ nej jɨ́n huaꞌutévaɨreꞌen.
31 para que eu seja livre dos rebeldes que estão na Judéia, e que este meu ministério em Jerusalém seja aceitável aos santos;
32 Ayee xu huárɨni nej ni neꞌuun áꞌumeꞌen múꞌejmi jemi tɨ puaꞌa Dios ayén neetáꞌacareꞌen, tej ti tajɨ́ɨmuaꞌa huatátatemuaꞌaveꞌen, tej ti teajta caꞌaníjraꞌa huatátaꞌan seɨj teajta seɨj.
32 a fim de que, pela vontade de Deus, eu chegue até vós com alegria, e possa entre vós recobrar as forças.
33 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios tɨ rɨ́ꞌɨ taꞌanpuáꞌajte, chéꞌe aꞌɨ́ɨn ayén huateáturan naíjmiꞌica jemi, múꞌejmi. Chéꞌe ayén tejaꞌuréꞌenen.
33 E o Deus de paz seja com todos vós. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.