2 Coríntios 8
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NVT
1 Taꞌihuaamuaꞌa, ayée tu tíꞌijxeꞌeveꞌe sej ráamuaꞌaree aꞌij tɨ Dios rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej u eꞌetiújseꞌɨri aꞌu tɨ naꞌa aꞌuun tɨ huatacáꞌa u Macedonia.
1 Agora, irmãos, queremos que saibam o que Deus, em sua graça, tem feito por meio das igrejas da Macedônia.
2 Matɨ́ꞌɨj mauj jeíhua huápɨꞌɨ áꞌaviicuaꞌireꞌecaꞌa, ajta jeíhua tihuáꞌaturaateꞌecaꞌa ɨ́ mej jɨ́n huateújvaɨreꞌen, mɨ majta, jeíhua mú huápɨꞌɨ rútemuaꞌaveꞌecaꞌa. Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén teꞌirájraa mej miyen ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n tiuꞌutévaɨ meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ jeíhua huápɨꞌɨ aráꞌasecaꞌa ɨ́ Dios jemi.
2 Elas têm sido provadas com muitas aflições, mas sua grande alegria e extrema pobreza transbordaram em rica generosidade.
3 Ayee nu tihuaꞌutéxajta ɨ́ mej miyen tiuꞌutapuaíjve aꞌachú mej caj tíꞌijviicuaꞌiracaꞌa. Jee xaa, aꞌɨ́ɨ mú ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n jaítzeꞌe miyen huarɨ́j.
3 Posso testemunhar que deram não apenas o que podiam, mas muito além disso, e o fizeram por iniciativa própria.
4 Caꞌanín mú jɨ́n tájhuaviiriꞌi tej tiyen huaꞌutáꞌan mej tiuꞌutévaɨreꞌen meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej huaꞌutévaɨreꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej eꞌetiújseꞌɨri ɨ́ mej ajtémeꞌecan ɨ́ tavástaraꞌa jetze.
4 Eles nos suplicaram repetidamente o privilégio de participar da oferta ao povo santo.
5 Mɨ majta aꞌɨ́ɨme, camu miyen menaꞌa tiuꞌutapuaíjve aꞌij tej tíꞌijchuꞌeveꞌecaꞌa. Amuacaí mú huataseíjre ɨ́ tavástaraꞌa jemi, majta áꞌiyen itejmi jemi meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa ɨ́ Dios.
5 Fizeram até mais do que esperávamos, pois seu primeiro passo foi entregar-se ao Senhor e a nós, como era desejo de Deus.
6 Aꞌɨ́j tu jɨ́n teri caꞌaníjraꞌa raatáꞌa teꞌɨ́jna ɨ́ Tito tɨ aꞌɨ́ɨn ayén raanaíjmireꞌen múꞌejmi jemi aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n amuacaí aꞌutéjche múꞌejmi tzajtaꞌa sej si siyen cheꞌatá senaꞌa tiuꞌutapuaíjveꞌen ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe.
6 Por isso pedimos a Tito, que inicialmente encorajou vocês a contribuírem, que os visitasse outra vez e os animasse a completar esse serviço de generosidade.
7 Ajta íjii, aꞌiné jaítzeꞌe pu ayén tejamuaacɨ́ꞌɨ múꞌejmi caí ɨ́ seica, nain jɨmeꞌe, tɨ puaꞌa sej ráꞌatzaahuateꞌen ɨ́ tavástaraꞌa naꞌari sej tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari jɨmeꞌe tɨ ayén tiꞌayajna nusu sej rúꞌumuaꞌareere aꞌij tɨ ꞌeen ɨ́ Dios jemi, caꞌɨ́n seajta nain jɨ́n áꞌujcaꞌane itejmi jemi, seajta taxeꞌeveꞌe. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayée tu tíꞌijxeꞌeveꞌe. Ayee xu huárɨni sej si seajta huaꞌutémuaꞌitɨn seꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ sej jɨ́n rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌasin.
7 Visto que vocês se destacam em tantos aspectos — na fé, nos discursos eloquentes, no conhecimento, no entusiasmo e no amor que receberam de nós —, queríamos que também se destacassem no generoso ato de contribuir.
8 Canu neꞌɨ́jna jɨ́n tejámuaataꞌaíjteꞌesin, sino ayée nu ꞌeen jɨ́n tejáꞌamuaꞌixaateꞌe sej si huataújseijrata sej siyen cheꞌatá senaꞌa tzáahuatiꞌiraꞌa jɨ́n huáꞌaxeꞌeveꞌe seꞌɨ́mej ɨ́ mej Jerusalén eꞌetiújseꞌɨri matɨ́j ɨ́ seica ɨ́ mej aꞌujcaꞌanéecan jɨ́n huaꞌutévaɨ ɨ́ ruꞌihuaamuaꞌa.
8 Não estou ordenando que o façam, mas sim testando a sinceridade de seu amor ao compará-lo com a dedicação de outros.
9 Jee xaa, xuꞌuri ramuaꞌaree ɨ́ tɨ jɨ́n rɨ́ꞌɨ titaatáꞌa ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, tɨ ajta Cɨríistuꞌu púꞌeen. Aꞌɨ́ɨ pu ayén nain tíꞌijchaꞌɨɨcaꞌa, mɨ ajta aꞌɨ́ɨ pu u júteꞌe ayén éeniꞌicɨꞌe huataújseijratacaꞌa tɨ́j seɨ́j tɨ caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi tɨ ij múꞌejmi japua huániuuni, sej si siyen seꞌɨ́jna jɨ́n seíireꞌe xáꞌaraꞌani sej seꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe xáꞌaraꞌani ɨ́ sej raꞌancuréꞌasin ɨ́ jemin seꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Cɨríistuꞌu caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌiracaꞌa.
9 Vocês conhecem a graça de nosso Senhor Jesus Cristo. Embora fosse rico, por amor a vocês ele se fez pobre, para que por meio da pobreza dele vocês se tornassem ricos.
10 Ayee pu tináꞌamitɨejteꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ sej huaꞌutévaɨreꞌen. Ayee pu iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn sej íjii raanaíjmireꞌen ɨ́ sej jɨ́n autéjhuii ɨ́ ruꞌusí, ɨ́ sej amuacaí seꞌɨ́jna jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi, seajta amuacaí siyen rɨjcaa.
10 Este é meu conselho: seria bom que terminassem o que começaram há um ano, quando foram os primeiros a querer contribuir e a efetivamente fazê-lo.
11 Mɨ seajta múꞌeen, íjii setáꞌaj raanaíjmireꞌen ɨ́ sej jɨ́n siyen rɨjcaa. Aꞌiné múꞌeen xu aꞌujcaꞌanéecan jɨ́n huataúraꞌa sej siyen huárɨni, setáꞌaj siyen cheꞌatá senaꞌa seꞌɨ́jna jɨ́n raanaíjmireꞌen sej siyen tiuꞌutáꞌan aꞌachú sej caj tíꞌijchaꞌɨɨ.
11 Assim, completem o que começaram. Que a boa vontade demonstrada no princípio seja igualada, agora, por sua contribuição. Doem proporcionalmente àquilo que possuem.
12 Aꞌiné, tɨ puaꞌa jaꞌatɨ áꞌujcaꞌane tɨ tiꞌitɨ tiuꞌutáꞌan, ayée pu xɨ́ꞌepɨꞌɨn tiráꞌaseijrateꞌe ɨ́ Dios tɨ aꞌɨ́ɨn jaꞌatɨ ayén tiuꞌutáꞌa aꞌachú tɨ caj tíꞌijchaꞌɨɨ. Capu aꞌatzu jetzen ruxeꞌeveꞌe ɨ́ Dios tiꞌitɨ tɨ aꞌij caí tíꞌijchaꞌɨɨ aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ xaa tiꞌitɨ tiuꞌutáꞌa.
12 Tudo que derem será aceitável, desde que o façam de boa vontade, de acordo com o que têm, e não com o que não têm.
13 — ausente —
13 Não que sua contribuição deva facilitar a vida dos outros e dificultar a de vocês. Quero dizer apenas que deve haver igualdade.
14 — ausente —
14 No momento, vocês têm fartura e podem ajudar os que passam por necessidades. Em outra ocasião, eles terão fartura e poderão compartilhar com vocês quando for necessário. Assim, haverá igualdade.
15 Ayee pu xaa neꞌu, aꞌiné ayée pu téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n: “Capu nuꞌu tiꞌitɨ turaaveca aꞌɨ́jna jemi tɨ jeíhua rájseɨj. Ajta, capu nuꞌu tiráꞌaturaateꞌecaꞌa aꞌɨ́jna tɨ cɨ́j naꞌa rájseɨj.”
15 Como dizem as Escrituras: “Para aqueles que muito recolheram nada sobrou, e para aqueles que pouco recolheram nada faltou”.
16 Meꞌecui xaa, jeíhua tu huápɨꞌɨ rɨ́ꞌɨ tíꞌiraꞌateꞌe ɨ́ Dios tɨ ayén caꞌaníjraꞌa raatáꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Tito tɨ ayén aꞌujcaꞌanéecan jɨ́n amuaatamuáꞌareeriꞌi netɨ́j inee.
16 Agradeço a Deus porque ele concedeu a Tito a mesma dedicação que eu tenho por vocês.
17 Aꞌɨ́ɨ pu xaa ayén raꞌancuréꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ tej jɨ́n caꞌaníjraꞌa raatáꞌa, ajta aꞌɨ́jna jɨmeꞌe, tɨ jeíhua áꞌujcaꞌanejcaꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu ruseɨ́j huataúraꞌa tɨ ij aꞌuun u áꞌumeꞌen múꞌejmi jemi.
17 Tito recebeu com prazer nosso pedido para que os visitasse outra vez. Na verdade, ele mesmo estava ansioso para ir vê-los.
18 Teajta iteen, taꞌihuaaraꞌa tu huataꞌítecaꞌa tɨ ij ajta jamuan u áꞌumeꞌen. Aꞌɨjna ɨ́ taꞌihuaaraꞌa, naíjmiꞌicɨꞌe mú rɨ́ꞌɨ tíꞌiseij meꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ aꞌɨ́ɨn tihuáꞌixaateꞌe áꞌayeꞌi ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios huaꞌirájtuaani.
18 Com ele estamos enviando outro irmão, que é elogiado por todas as igrejas como pregador das boas-novas.
19 Ajta, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej meꞌuun eꞌetiújseꞌɨri ɨ́ Dios jemi, aꞌɨ́ɨ mú raꞌantíhuaꞌu tɨ ij aꞌɨ́ɨn ta jamuan áꞌucheꞌecaneꞌen tej ti naímiꞌi tiyen arátaꞌasten teꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tej huaꞌutáꞌasin, tej ti teꞌɨ́jna jɨ́n rɨ́ꞌɨ tiraateájtuaani ɨ́ tavástaraꞌa. Teajta tiyen ꞌeen jɨ́n raataꞌítecaꞌa tɨ aꞌuun áꞌumeꞌen múꞌejmi jemi sej si ráamuaꞌaree tej teuj áꞌatacaꞌane tej tiyen huaꞌutévaɨreꞌen ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi.
19 Ele foi nomeado pelas igrejas para nos acompanhar quando levarmos a oferta, um serviço que visa glorificar o Senhor e mostrar nossa disposição de ajudar.
20 Ayee tu tíꞌiteseꞌe tɨ ij caí jaꞌatɨ ayén tíꞌitaxajtziꞌira aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej nuꞌu aꞌij puaꞌa rɨcɨ teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej ramuarɨꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ mej miyen aꞌujcaꞌanéecan jɨ́n tiuꞌutáꞌa, tɨ tiꞌimuꞌíi.
20 Com isso, queremos evitar qualquer crítica à nossa maneira de administrar essa oferta generosa.
21 Ayee puꞌu xaa neꞌu, aꞌiné catu tiyen tenaꞌa tíꞌiteseꞌe tej ti tiyen rɨjca aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe ɨ́ tavástaraꞌa jemi, sino tej ti tiyen cheꞌatá tenaꞌa rɨjca aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe huáꞌa jemi ɨ́ teteca.
21 Tomamos o cuidado de agir honradamente não só aos olhos do Senhor, mas também diante das pessoas.
22 Teajta aꞌɨ́mej jamuan ɨ́ mej huaꞌapua, teajtáhuaꞌa tu seɨ́j huataꞌíti ɨ́ taꞌihuaaraꞌa, ɨ́ tɨ ari muꞌiitɨ́ huataújseijratacaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn temuaꞌa naa áꞌujcaꞌanejcaꞌa muꞌiitɨ́ jɨmeꞌe. Ajta íjii, jaítzeꞌe pu áꞌujcaꞌane aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ jeíhua huápɨꞌɨ téꞌatzaahuateꞌe múꞌejmi jemi.
22 Além disso, estamos enviando com eles outro irmão que muitas vezes deu provas de seu bom caráter e que, em várias ocasiões e de diversas maneiras, demonstrou enorme dedicação. E, por causa da grande confiança que ele tem em vocês, agora está ainda mais empolgado.
23 Ajta, aꞌɨ́jna ɨ́ Tito, aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen tɨ neetzi jamuan tíꞌivaɨreꞌe múꞌejmi jɨmeꞌe. Naíjmiꞌi tu tíꞌimuarɨꞌe. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej huaꞌapua ɨ́ taꞌihuaamuaꞌa, aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej huaꞌutaꞌítecaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun eꞌetiújseꞌɨri. Aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej huáꞌa jetze meꞌecan tíꞌivaɨreꞌe ɨ́ teɨte majta meꞌɨ́jna jɨ́n rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌaca ɨ́ Cɨríistuꞌu.
23 Se alguém lhes perguntar a respeito de Tito, digam que ele é meu colaborador, que trabalha comigo para ajudar vocês. Quanto aos irmãos que o acompanham, foram enviados pelas igrejas e trazem honra a Cristo.
24 Aꞌɨ́j xu jɨ́n, setáꞌaj siyen huaꞌutaseíjrateꞌen seꞌɨ́mej ɨ́ teteca sej tzáahuatiꞌiraꞌa jɨ́n huáꞌaxeꞌeveꞌe, mej mi naíjmiꞌi miyen ráamuaꞌaree nainjapua aꞌu mej eꞌetiújseꞌɨri mej mi taꞌutátzaahuateꞌen aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe tej tiyen áꞌatatzaahuateꞌe múꞌejmi jɨmeꞌe.
24 Portanto, mostrem diante deles seu amor e provem para todas as igrejas que temos razão ao elogiar vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.