2 Coríntios 2

Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mɨ neajta inee, ayée nu tihuánxɨꞌepɨꞌɨntariꞌiriꞌi nej caí neajtahuaꞌa amuáamuaare nej ni caí neajtahuaꞌa amuaatáxɨeemɨjteꞌen.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Jee xaa neꞌu, tɨ puaꞌa niyen amuaatáxɨeemɨjteꞌen, ¿aꞌatéenqui menaꞌa mi meꞌɨ́n puꞌéeneꞌe muáꞌajuꞌu ɨ́ mej naatatémuaꞌavisteꞌesin? Capu chéꞌe sein jaꞌatɨ, aꞌiné múꞌeen xu seꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ nej amuaatéxɨeemɨjte.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão aquele que por mim foi contristado?
3 Ayee nu ꞌeen jɨ́n niyen tejamuaatayúꞌuse nej ni ramuaꞌareere sej caí naatéxɨeemɨjteꞌesin netɨ́ꞌɨj neꞌuun eꞌaráꞌasti, aꞌiné ayée pu tiraavíjteꞌe sej naatatémuaꞌavisteꞌen. Mɨ ajta, ayée pu tináꞌamitɨejteꞌecaꞌa sej siyen ꞌeen naíjmiꞌi múꞌeen sej seꞌɨ́jna jɨ́n huataújtemuaꞌaveꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ nej neajta jɨ́n netémuaꞌavi.
3 E escrevi-vos isso mesmo para que, quando lá for, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me, confiando em vós todos de que a minha alegria é a de todos vós.
4 Netɨ́ꞌɨj tejamuaatayúꞌuse, jeíhua pu aꞌij puaꞌa néꞌasejcaꞌa, neajta neyeine temuaꞌa. Jee xaa, huápɨꞌɨ pu núꞌucuiꞌicaꞌa yú ne tzajtaꞌa, aꞌiné canu raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa nej amuaatáxɨeemɨjteꞌen, sino ayée nu tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa sej ráamuaꞌaree nej jeíhua huápɨꞌɨ jáꞌamuaxeꞌeveꞌe.
4 Porque, em muita tribulação e angústia do coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Mɨ ajta, tɨ puaꞌa jaꞌatɨ ayén tiꞌitɨ jɨ́n aꞌij tiúꞌuruu tɨ i jaꞌatɨ huataújxɨeemɨsteꞌen, capu ayén neetzi naꞌa huáruu sino jeꞌicáj pu ajta múꞌejmi ayén huáruu. Ayee nu ꞌeen jɨ́n tejáꞌamuaꞌixaateꞌe nej ni caí jeíhua amuaatamuárɨꞌeristeꞌen naíjmiꞌica múꞌejmi.
5 Porque, se alguém me contristou, não me contristou a mim senão em parte, para vos não sobrecarregar a vós todos;
6 Puꞌuri aꞌɨ́ɨ puꞌu, ɨ́ mej muꞌiitɨ́ meri miyen puaíjtzi raatáꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ ayén huarɨ́j.
6 basta ao tal esta repreensão feita por muitos.
7 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayée pu ari tiúꞌujxeꞌeveꞌe sej tiraatáꞌuuniꞌi, seajta rɨ́ꞌɨ raꞌanrúꞌureꞌen. Naꞌari caí, aꞌɨ́ɨ pu muáꞌitɨcheꞌen nain jɨmeꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ jeíhua huápɨꞌɨ ruxɨeemɨ́jteꞌe.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis, antes, perdoar-lhe e consolá-lo, para que o tal não seja, de modo algum, devorado de demasiada tristeza.
8 Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen caꞌaníjraꞌa amuaatáꞌasin sej seajtáhuaꞌa siyen tiraataseíjrateꞌen sej seuj raxɨ́ꞌeveꞌe.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Ayee nu ꞌeen jɨ́n tejamuaatayúꞌuse nej ni amuaatéeseij aꞌij sej titetiújchaꞌɨɨ múꞌeen, ajta nej ni ráamuaꞌaree tɨ puaꞌa siyen nain jɨ́n téꞌaste.
9 E para isso vos escrevi também, para por essa prova saber se sois obedientes em tudo.
10 — ausente —
10 E a quem perdoardes alguma coisa também eu; porque o que eu também perdoei, se é que tenho perdoado, por amor de vós o fiz na presença de Cristo; para que não sejamos vencidos por Satanás,
11 — ausente —
11 porque não ignoramos os seus ardis.
12 Netɨ́ꞌɨj neꞌuun aꞌaráꞌa neꞌújna u chajtaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Troas, nej ni neꞌuun tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari tɨ jɨ́meꞌen raxa ɨ́ Cɨríistuꞌu, nevástaraꞌa pu ayén naatáꞌa nej ni nexɨéehua temuaꞌa naa tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ teɨte.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo e abrindo-se-me uma porta no Senhor,
13 Mɨ neajta, jeíhua nu huápɨꞌɨ tíꞌimuajca neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej caí ráateu ɨ́ neꞌihuaaraꞌa, neꞌɨ́jna ɨ́ Tito, tɨ caí aꞌuun aꞌutéveecaꞌa. Aꞌɨ́j nu jɨ́n huaꞌutateúuteꞌe, neꞌuun áꞌume u Macedonia.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali meu irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Ajta, temuaꞌa tu rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌasin teꞌɨ́jna ɨ́ Dios tɨ ayén taatáꞌaca temuaꞌa naa tej tiuꞌutémuaꞌitɨn jamuan ɨ́ Cɨríistuꞌu. Cu xɨee tej cuj iteen jáꞌitaꞌa huajúꞌun, ajta aꞌɨ́ɨ pu Cɨríistuꞌu amuacaí huaméꞌen, majta ta cújtaꞌa huajúꞌun ɨ́ tej teri huaꞌutéemuaꞌitɨ. Ajta aꞌu tɨ naꞌa tej jáꞌitaꞌa huajúꞌun, Dios pu ayén raruure tɨ téjmi jetze airáninei aꞌɨ́jna tɨ naa téꞌeeca ɨ́ mej jɨ́n ráamuaꞌati.
14 E graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar o cheiro do seu conhecimento.
15 Teajta iteen, ayée tu seijreꞌe ɨ́ Dios jemi. Cu xɨee tej cuj iteen ráatɨsin ɨ́ tɨ naa téꞌeeca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej tiyen Cɨríistuꞌu jetze ajtémeꞌecan. Ayee tu cheꞌatá tenaꞌa seijreꞌe huáꞌa jemi ɨ́ tɨ Dios huaꞌirátuaasin, ajta huáꞌa jemi ɨ́ mej áꞌapuaꞌaren.
15 Porque para Deus somos o bom cheiro de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Ayee pu ꞌeen, aꞌɨ́mej jemi ɨ́ seica ɨ́ mej áꞌapuaꞌaren, ayée pu huáꞌa jemi téꞌeeca tɨ́j tiꞌitɨ tɨ huamɨ́ꞌɨ ɨ́ mej jɨ́n majta áꞌapuaꞌaren. Ajta aꞌɨ́ɨme ɨ́ seica ɨ́ tɨ Dios huaꞌirátuaasin, ayée pu huáꞌa jemi téꞌeeca tɨ́j tiꞌitɨ tɨ ruuri tɨ naa teáarɨ́ꞌe ɨ́ mej jɨ́n huaújrujteꞌen. ¿Aꞌataani ayén áꞌavejren tɨ́ꞌij ayén tiuꞌutévaɨreꞌen ɨ́ Dios jemi? Capu xaa neꞌu mé éꞌe jaꞌatɨ tɨ ayén áꞌavejren.
16 Para estes, certamente, cheiro de morte para morte; mas, para aqueles, cheiro de vida para vida. E, para essas coisas, quem é idôneo?
17 Mɨ teajta iteen, catu tiyen eꞌen matɨ́j ɨ́ seica, ɨ́ mej muꞌiitɨ́, ɨ́ mej miyen huateújvaɨreꞌen ɨ́ mej jɨ́n ramuáꞌitɨcɨ meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej ramuarɨꞌe ɨ́ niuucari tɨ jɨ́meꞌen raxa ɨ́ Dios. Mɨ teajta iteen, ayée tu tzáahuatiꞌiraꞌa jɨ́n tiꞌitítachaꞌɨɨ aꞌiné Dios pu taꞌantíhuau. Teajta iteen, ayée tu ɨ́ Dios jemi tíꞌixaxaꞌa tɨ́j seɨj tɨ Cɨríistuꞌu jetze meꞌecan tíꞌivaɨreꞌe.
17 Porque nós não somos, como muitos, falsificadores da palavra de Deus; antes, falamos de Cristo com sinceridade, como de Deus na presença de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.