Lucas 15
Cree: Eastern. Chishemanituu Utayimuwin kaa uskaach testimint. (CRJ) vs ACF
1 ᐯᔭᒀᐤ ᐊᓂᒌ ᑳ ᒫᒨᔥᑎᓇᐦᒀᐤ ᒋᔐᐅᒋᒫᐤ ᔔᓕᔮᔫ ᑳ ᐃᑖᐸᑎᓯᑣᐤ ᒌ ᐯᒋ ᓂᑐᐦᑕᐌᐅᒡ ᒌᓴᔅ ᐁ ᐯᒋ ᒥᐦᒉᑎᑣᐤ᙮ ᑲᔦ ᑯᑕᑲᒡ ᐄᓅᒡ ᐁ ᒋᔅᒉᔨᒫᑲᓅᑣᐤ ᐁ ᒪᒑᑎᓰᑣᐤ ᒌ ᐯᒋ ᑕᑯᔑᓅᒡ᙮
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 ᕓᕆᓰᒡ, ᐁᒄ ᒫᒃ ᐊᓂᒌ ᑳ ᒋᔅᑯᑕᒫᒉᑣᐤ ᐐᔓᐌᐎᓂᔫ ᒌ ᐋᔨᒨᒣᐅᒡ ᒌᓴᔅ ᐁ ᐃᑗᑣᐤ, ᐆ ᓈᐯᐤ ᐐᒉᐙᑲᓂᑐᑕᐌᐤ ᐊᓂᔫ ᑳ ᒪᒑᑎᓯᔨᒡ ᑲᔦ ᐐᒋᒦᒋᓲᒣᐤ᙮
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 ᐁᒄ ᒌᓴᔅ ᑳ ᐐᐦᑕᒧᐙᑦ ᐅᔫ ᑎᐹᒋᒧᐎᓂᔫ᙮
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ᐃᔑᓈᑯᓯᑦ ᐋᐦᒡ ᐊᐌᓐ ᒥᑖᐦᑐᒥᑕᓅ ᐁ ᒌ ᐊᔮᐙᑦ ᒫᓂᔥᒑᓂᔕ, ᐯᔭᒄ ᒫᒃ ᐊᓂᔫ ᐗᓂᔑᓂᔨᒡ, ᑖᓐ ᒋᐹ ᐃᐦᑑ᙮ ᓇᒧᐃ ᐋ ᒋᐹ ᐅᐦᒋ ᓇᑲᑌᐤ ᐊᓂᔫ ᐯᔭᑯᔥᑌᒥᑕᓅ ᐯᔭᑯᔥᑌᐤ ᒫᓂᔥᒑᓂᔕ ᒉᒌ ᓂᑑ ᓈᓂᑐᐙᐸᒫᑦ ᐊᓂᔫ ᑳ ᐗᓂᔑᓂᔨᒡ, ᐹᑎᔥ ᒥᔅᑲᐙᑌ᙮
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 ᐃᔅᑯᑕᒃ ᒫᒃ ᒥᔅᑲᐙᑌ ᓈᔥᒡ ᑖᐺ ᒋᑲ ᒥᔦᔨᐦᑕᒻ, ᐁᒄ ᐅᑎᐦᑎᒥᓂᐦᒡ ᐁᑯᑦ ᒉ ᑌᐦᑕᐦᐋᑦ, ᒉ ᓂᑑ ᒌᐌᐦᑕᐦᐋᑦ᙮
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 ᐁᒄ ᒉ ᐐᔖᒫᑦ ᐅᐐᒉᐙᑲᓐᐦ ᒉ ᐃᑖᑦ, ᐐᒋ ᒥᔦᔨᐦᑕᒨᒥᒄ ᐌᔥ ᓂᒥᔅᑲᐙᐤ ᐊᓐ ᓂᒫᓂᔥᒑᓂᔑᒻ ᑳ ᐗᓂᐦᐄᒃ᙮
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 ᑳ ᐃᑗᑦ ᒦᓐ ᒌᓴᔅ, ᒋᐐᐦᑕᒫᑎᓈᐙᐤ, ᒬᐦᒡ ᐁᑯᓐ ᐁ ᐃᑌᔨᐦᑖᑯᐦᒡ ᒨᒋᒉᔨᐦᑕᒧᐎᓐ ᐊᓂᑌ ᑭᐦᒋᑮᔑᑯᐦᒡ ᐃᔅᑯᑕᒃ ᐯᔭᒄ ᐅᒪᒋᐦᑣᐤ ᐁ ᓈᑖᑦ ᒋᔐᒪᓂᑑ ᐁ ᐐ ᑴᔅᑳᑎᓰᑦ, ᐅᔅᑌ ᐎᔭ ᒨᒋᒉᔨᐦᑕᒥᐦᐄᐌᐤ ᐃᔥᐱᔖᑦ ᐯᔭᑯᔥᑌᒥᑕᓅ ᐯᔭᑯᔥᑌᐤ ᑳ ᑯᐃᔅᑯᑖᑎᓰᑣᐤ ᐊᐌᓂᒌ ᔖᔥ ᐁ ᑴᔅᑳᑎᓰᑣᐤ᙮
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ᐁᒄ ᒌᓴᔅ ᑳ ᐐᐦᑕᒧᐙᑦ ᑯᑕᒋᔫ ᒋᔅᒋᓄᐦᐊᒫᒉᐤ ᑎᐹᒋᒧᐎᓂᔫ ᐁ ᐃᑖᑦ, ᑖᓐ ᐁ ᐃᐦᑎᑦ ᐃᔅᑴᐤ ᐁ ᐊᔮᐙᑦ ᒥᑖᐦᑐ ᔔᓕᔮᐅᓈᐱᔅᒄ, ᐯᔭᒄ ᒫᒃ ᐊᓂᔫ ᐗᓂᐦᐋᑦ᙮ ᓴᔅᑲᐦᐊᒻ ᐙᔥᑌᓇᒫᑲᓂᔫ, ᐌᐸᐦᐄᒉᐤ ᑲᔦ ᐊᓂᑦ ᐅᐙᔅᑳᐦᐄᑲᓂᐦᒡ, ᑌᑲᔥ ᓈᓂᑐᐙᐸᒣᐤ ᐹᑎᔥ ᒣᔅᑲᐙᑦ᙮
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 ᐃᔅᑯᑕᒃ ᒫᒃ ᒣᔅᑲᐙᑦ, ᐁᒄ ᒫᒨ ᐐᔖᒫᑦ ᐅᐐᒉᐙᑲᓐᐦ ᑲᔦ ᐐᒋᔖᓐ ᐁ ᐃᑖᑦ, ᓈᔥᒡ ᑖᐺ ᓂᒥᔦᔨᐦᑌᓐ ᐁ ᒌ ᒥᔅᑲᐗᒃ ᐊᓐ ᔔᓕᔮᐅᓈᐱᔅᒄ ᑳ ᐗᓂᐦᐄᒃ᙮ ᐐᒋ ᒥᔦᔨᐦᑕᒨᒥᒄ ᒫ᙮
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 ᐁᒄ ᒦᓐ ᒌᓴᔅ ᑳ ᐃᑗᑦ, ᐊᓂᔫ ᒫᒃ ᑳ ᐃᔥᐱᔥ ᒥᔦᔨᐦᑕᐦᒃ ᐊᓐ ᐃᔅᑴᐤ ᐁ ᒌ ᒥᔅᑲᐙᑦ ᐊᓂᔫ ᑳ ᐗᓂᐦᐋᑦ ᐅᔔᓕᔮᒻ ᐁᐅᑯᓐ ᐁ ᐃᔑᓈᑯᓯᔨᒡ ᒋᔐᒪᓂᑑ ᐅᑌᓐᒋᓚᒻ, ᒥᔦᔨᐦᑕᒥᔫ ᐃᔅᑯᑕᒃ ᐯᔭᒄ ᐅᒪᒋᐦᑣᐤ ᐁ ᑴᔅᑳᑎᓯᔨᒡ᙮
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 ᒌᓴᔅ ᒫᒃ ᒦᓐ ᒌ ᐐᐦᑕᒻ ᑯᑕᒋᔫ ᑎᐹᒋᒧᐎᓂᔫ, ᐁ ᐃᑗᑦ, ᒌ ᐃᐦᑖᐤ ᓈᐯᐤ ᐁ ᒌ ᓃᔑᔨᒡ ᐅᑯᓯᓴ᙮
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 ᐊᓐ ᒫᒃ ᐅᔒᒫᐤ ᒌ ᐃᑌᐤ ᐅᐦᑖᐐ, ᓅᐦᑖ, ᐯᒋ ᒦᐦ ᐊᓄᐦᒌᔥ ᐊᓂᔫᐦ ᒉᒀᔫᐦ ᐋᓂᔅᒉ ᒉ ᑎᐱᔦᐅᓯᔮᓐ᙮ ᐁᒄ ᒫᒃ ᐅᐦᑖᐙᐤ ᑳ ᑌᑖᐅᓇᒫᑯᑣᐤ ᒥᓯᐌ ᑖᓐ ᑳ ᐃᔑ ᑎᐱᔦᐅᓯᔨᒡ᙮
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 ᓇᒧᐃ ᒋᓀᐅᔥ ᑳ ᐊᑎ ᑕᒥᐦᑎᓇᐦᒃ ᒥᓯᐌ ᑖᓐ ᑳ ᐃᔑ ᑎᐱᔦᐅᓰᑦ ᐊᓐ ᐅᔒᒫᐤ ᐁᒄ ᐊᓂᑌ ᐙᐦᔫ ᐊᔅᒌᐦᒡ ᑳ ᐃᑐᐦᑌᑦ᙮ ᐁᑯᑌ ᐊᓂᑌ ᑳ ᒣᔥᑎᓇᐦᒃ ᐅᔔᓕᔮᒻ ᐁ ᒌᔥᑴᐱᒫᑎᓰᑦ᙮
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 ᐃᔅᑯᑕᒃ ᒫᒃ ᒥᓯᐌ ᑳ ᒣᔥᑎᓇᐦᒃ ᐅᔔᓕᔮᒻ ᐊᓂᑦ ᐊᓂᔫ ᐊᔅᒌᔫ ᑳ ᐃᐦᑖᑦ ᒌ ᐱᒥᐸᔫ ᐁ ᐗᐙᓂᐦᑲᑖᓄᔨᒡ᙮ ᒉᒃ ᑳ ᐗᐙᓂᐦᑲᑌᑦ ᑲᔦ ᐎᔭ᙮
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 ᐁᒄ ᑳ ᐊᑐᔥᑯᐙᑦ ᐯᔭᒄ ᓈᐯᐤ ᐊᓂᑦ ᐁ ᐅᐦᒋᔨᒡ ᐊᓂᔫ ᐃᐦᑖᐎᓂᔫ, ᑳ ᐃᑎᔕᐦᐅᑯᑦ ᒉᒌ ᓈᓈᑲᒋᐦᐄᒫᑦ ᐅᑰᐦᑰᔑᒥᔫ᙮
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 ᐁ ᐃᔥᐱᔥ ᓰᐌᔨᑦ ᒫᒃ ᒉᒃ ᓈᔥᒡ ᒌ ᒧᔥᑌᓀᔨᐦᑕᒻ ᒉᒌ ᒌᔥᐳᐦᐄᓱᑦ ᐊᓂᔫ ᑰᐦᑰᔥ ᐅᒦᒋᒥᔫ, ᓇᒧᐃ ᒫᒃ ᐊᐌᔫ ᐅᐦᒋ ᐊᔕᒥᑰ ᒉᒀᔫ᙮
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 ᒉᒃ ᒫᒃ ᐃᔅᑯᑕᒃ ᑳ ᑯᐃᔅᑯᑯᑌᔨᒡ ᐅᒫᒥᑐᓀᔨᐦᒋᑲᓐ, ᒌ ᐃᑌᔨᐦᑕᒻ, ᐋᑦ ᐁ ᐃᑕᔒᑣᐤᐦ ᓅᐦᑖᐐ ᐅᑖᐸᒋᐦᐋᑲᓐᐦ ᒥᓯᐌ ᐁ ᑌᐱᒦᒋᓱᔨᑣᐤ ᔮᐸᒡ ᐊᔫᐸᔫᒡ ᒦᒋᒥᔫ, ᓂᔭ ᒫᒃ ᒉᑳᑦ ᓂᑲᐅᐦᑲᑌᓐ᙮
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 ᓂᑲ ᒋᔅᑐᐦᑌᓐ ᒉ ᓂᑐᐙᐸᒪᒃ ᓅᐦᑖᐐ ᒉ ᐃᑕᒃ, ᓅᐦᑖ, ᓂᒌ ᒪᒋᑐᑕᐙᐤ ᒋᔐᒪᓂᑑ ᑲᔦ ᒋᔭ ᒋᒌ ᒪᒋᑑᑖᑎᓐ᙮ᓈᐯᐤ ᐁᒄ ᒫᒃ ᐅᑯᓴ|src="DD-15B.TIF" size="col" copy="Dunham" ref="LUK 15.18"
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 ᓇᒧᐃ ᓂᑌᐱᒉᔨᐦᑖᑯᓯᓐ ᒉᒌ ᐅᑯᓯᑐᑕᐎᔨᓐ, ᐯᒋ ᐋᐸᒋᐦᐄᐦ ᒫᒃ ᒬᐦᒡ ᐁ ᐃᔑ ᐋᐸᒋᐦᐄᑣᐤ ᒋᑖᐸᒋᐦᐋᑲᓂᒡ᙮
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 ᐁᒄ ᒫᒃ ᑳ ᐱᓯᑰᑦ ᑳᐤ ᒉ ᓂᑐᐙᐸᒫᑦ ᐅᐦᑖᐐ᙮ ᐁᒄ ᒫᒃ ᐁᔥᒄ ᐁ ᐊᔮᐅᓈᑯᓂᔨᒡ ᒉ ᐃᔥᐱᔥ ᑕᑯᔑᓂᑦ ᐊᓂᑦ ᐁ ᐃᐦᑖᑣᐤ, ᒌ ᐙᐸᒥᑰ ᐅᐦᑖᐐ ᐁᒄ ᓈᔥᒡ ᑳ ᒋᔅᑎᒫᒉᔨᒥᑯᑦ ᐁᒄ ᑳ ᓂᑑ ᐋᐳᐸᔨᔥᑖᑯᑦ, ᑳ ᐗᐌᐅᒋᐱᑎᑯᑦ ᑳ ᐅᒉᒥᑯᑦ᙮
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 ᑳ ᐃᑖᑦ ᐊᓐ ᐅᑯᓯᓯᒫᐤ ᐊᓂᔫ ᐅᐦᑖᐐ, ᓅᐦᑖ, ᓂᒌ ᒪᒋᑑᑕᐙᐤ ᒋᔐᒪᓂᑑ ᑲᔦ ᒋᔭ ᒋᒌ ᒪᒋᑑᑖᑎᓐ᙮ ᓇᒧᐃ ᓂᑌᐱᒉᔨᐦᑖᑯᓯᓐ ᓂᑯᔅ ᒉᒌ ᐄᔑᓂᐦᑳᓯᔨᓐ᙮
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 ᒥᒄ ᒫᒃ ᐊᓂᔫ ᐅᐦᑖᐐ ᐱᔅᑯᓅ ᒌ ᐐᔖᒣᔫ ᐅᑖᐸᒋᐦᐋᑲᓐᐦ ᐁᒄ ᑳ ᐃᑖᑦ, ᐐ ᒌᐲᒄ ᒉ ᐯᑖᔦᒄ ᐊᓐ ᒫᐅᒡ ᑳ ᒥᔻᔑᒡ ᐊᑯᐦᑉ ᒉ ᐳᔥᒋᔥᑲᒧᑎᔦᒄ᙮ ᑲᔦ ᑖᐱᒋᔅᒉᐦᐱᓱᓐᐦ ᒉ ᐳᔥᒋᔥᑲᒧᑎᔦᒄ ᐁᔫ ᒪᔅᒋᓯᓐᐦ᙮
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 ᑲᔦ ᒉ ᓂᐸᐦᐁᒄ ᐊᓐ ᑳ ᑖᐦᒋᐸᐦᐋᑲᓅᑦ ᒥᔅᑐᔅ, ᒉ ᒥᔫᐦᑲᐌᒄ ᐁᒄ ᒫᒃ ᒉ ᒪᑯᔐᔨᐦᒄ᙮
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 ᐌᔥ ᐆ ᓂᑯᔅ ᒬᐦᒡ ᐁ ᒌ ᓂᐱᑦ ᒌ ᐃᔑᓈᑯᓲ ᐁᒄ ᒧᔮᒻ ᒦᓐ ᐁ ᐱᒫᑎᓰᑦ ᐁᐅᒄ ᐁ ᐃᔑᓈᑯᓯᑦ, ᒬᐦᒡ ᐁ ᒌ ᐗᓂᔑᓂᑦ ᐁᒄ ᒫᒃ ᒦᓐ ᐁ ᒥᔅᑲᐙᑲᓅᑦ᙮ ᐁᒄ ᒫᒃ ᑳ ᒨᒋᑲᐦᑖᑣᐤ᙮
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ᐊᓐ ᒫᒃ ᐅᔅᑌᓯᒫᐤ ᐊᓂᑌ ᓂᐦᑖᐅᒋᐦᒋᑲᓐ ᐊᔅᒌᐦᒡ ᒣᒀᒡ ᒌ ᐃᐦᑖᐤ᙮ ᐃᔅᑯᑕᒃ ᑳ ᐯᔓᐙᐸᐦᑕᐦᒃ ᐐᒋᐙᐤ ᒌ ᐯᐦᑕᒻ ᐁ ᒪᑌᒋᔅᑐᐦᒋᑳᓄᔨᒡ ᑲᔦ ᐁ ᒪᑌ ᓃᒥᓈᓄᔨᒡ᙮
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 ᑳ ᐐᔖᒫᑦ ᐯᔭᒄ ᐊᓂᔫ ᐋᐸᒋᐦᐋᑲᓐ ᐁᒄ ᑳ ᑲᑴᒋᒫᑦ, ᑖᓐ ᐁ ᐃᐦᑎᓈᓅᐦᒡ᙮
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 ᐁᒄ ᑳ ᐃᑎᑯᑦ ᐊᓂᔫ ᐋᐸᒋᐦᐋᑲᓐ, ᒋᔒᒻ ᑳᐤ ᒌ ᑕᑯᔑᓅ ᐁ ᒥᔪ ᐱᒫᑎᓰᑦ ᐁᒄ ᑰᐦᑖᐐ ᑳ ᐃᑕᔓᐌᑦ ᒉᒌ ᓂᐸᐦᐋᑲᓄᔨᒡ ᐊᓂᔦᔫ ᒥᔅᑐᓴ ᑳ ᑖᐦᒋᐳᐦᐋᑲᓄᔨᒡ ᒉᒌ ᒪᑯᔑᐦᐋᑲᓅᑦ ᐊᓐ ᒋᔒᒻ᙮
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 ᐃᔅᑯᑕᒃ ᒫᒃ ᐱᔦᐦᑕᐦᒃ ᐅᔫ ᐊᓐ ᐅᔅᑌᓯᒫᐤ ᒌ ᒋᔓᐙᓲ, ᐁᒄ ᓇᒧᐃ ᐅᐦᒋ ᐐ ᐲᐦᒉᐤ᙮ ᐅᐦᑖᐐ ᑳ ᐯᒋ ᓂᑐᐙᐸᒥᑯᑦ, ᑳ ᓰᐦᒋᒥᑯᑦ ᒉᒌ ᐲᐦᒉᑦ᙮
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 ᐁᒄ ᑳ ᐃᑖᑦ ᐅᐦᑖᐐ, ᑲᓇᐙᐦᑕ ᒫ, ᒥᐦᒉᑐᐳᓐᐦ ᐁᒄ ᑳ ᐃᔥᐱᔥ ᐊᑐᔥᑳᑖᓐ ᓇᒧᐃ ᒫᒃ ᐐᔅᑳᑦ ᓅᐦᒋ ᐃᐦᑎᓐ ᐁᑳ ᒉᒌ ᓇᓂᐦᐄᐦᑕᒫᓐ ᑖᓐ ᑳ ᐃᑕᔓᐌᔨᓐ᙮ ᒉᒀᓐ ᒫᒃ ᑳ ᐯᒋ ᒥᔨᓐ ᓂᔭ ᒉᒌ ᐅᐦᒋ ᐐᒋᒪᑯᔐᒪᒀᐤ ᓂᐐᒉᐙᑲᓂᒡ᙮
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 ᐆ ᒋᑯᔅ ᑳ ᒌᔥᑴᐱᒫᑎᓰᐙᒉᑦ ᒋᔔᓕᔮᒥᔫ ᐃᔅᑴᐤᐦ ᐁ ᒌ ᒫᔦᔨᒫᑦ, ᐊᓄᐦᒌᔥ ᒌ ᑕᑯᔑᓅ, ᒋᑎᑎᔓᐙᑖᔫᐦ ᒫᒃ ᒉᒌ ᓂᐸᐦᐋᑲᓄᔨᒡ ᐊᓂᔫᐦ ᑳ ᑖᐦᒋᐳᐦᐋᑲᓄᔨᒡ ᒥᔅᑐᓴ ᒉᒌ ᒪᑯᔑᐦᐋᑲᓅᑦ᙮
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ᐅᐦᑖᐐ ᒫᒃ ᒌ ᐃᑎᑰ, ᓂᑯᔅ, ᒨᔥ ᐁ ᐃᐦᑖᔮᓐ ᒋᑎᐦᑖᓐ, ᒥᓯᐌ ᐁ ᐃᔑ ᐊᔮᔮᓐ ᒋᑎᐱᔦᐅᓯᔨᓐ ᑲᔦ ᒋᔭ᙮
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 ᐃᔑᓈᑯᓐ ᑖᐺ ᒉᒌ ᒨᒋᒉᔨᐦᑕᒧᐦᒄ ᐌᔥ ᒌᒋᔖᓐ ᒬᐦᒡ ᐁ ᒌ ᓂᐱᑦ ᒌ ᐃᔑᓈᑯᓲ ᐁᒄ ᒫᒃ ᐊᓄᐦᒌᔥ ᒬᐦᒡ ᒦᓐ ᐁ ᐱᒫᑎᓰᑦ ᐁᑯᓐ ᐁ ᐃᔑᓈᑯᓯᑦ᙮ ᒬᐦᒡ ᐁ ᒌ ᐗᓂᔑᓂᑦ ᒌ ᐃᔑᓈᑯᓲ ᐁᒄ ᒫᒃ ᒦᓐ ᐁ ᒥᔅᑲᐙᑲᓅᑦ ᐁᑯᓐ ᐁ ᐃᔑᓈᑯᓯᑦ᙮
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.