Romanos 9
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NVT
1 Lah¹té¹² jǿg³ juǿi²jni hniah¹². Di³ ma²lán¹²jni dsa² quián¹² Cristo. Ha¹chi² mi²gag¹³jni. Cøng² báh³ neng¹² dsøa¹jni hi² juǿi²jni hniah¹² jǿg³ té¹². Di³ quin³jni jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Lah¹dsóh² quin³jni ju²quí³ ju²hí³ dsøa¹². Chian²jni ju²cǿh¹ dsøa¹².
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Mi³hno¹ ju³lah dsa¹hén² jǿg³ quieg¹ hi² lég² Cristo jní² ju³ mih² dsa² go²jni hé² jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Tsø³jon² quiah¹² hlai³ Israel báh³ lán¹² dsa² go²jni. Juøi² quiah¹² báh³ Diú¹³ ca¹lán¹dsa ma²lǿih². Ca¹gú² Diú¹³ jøa³ ja³tiogh³dsa. Ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ quianh¹³dsa. Dsa² héi² ca¹hiei¹ lei¹³ ca¹cuø¹ Diú¹³. Ca¹mi¹juanh¹²dsa Diú¹³. Ca¹juúh² Diú¹³ li¹chi² hi² dsio¹ quiah¹²dsa.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Lán¹²dsa tsø³jon² quiah¹² dsa² ma²canh¹³ mi³chian² ma²lǿih². Ca¹tǿ² hŋiah¹² Cristo ca¹lán¹ tsø³jon² quiah¹² hlai³ Israel ja³ca¹lø¹chián¹dsa ni³ jmøi¹guǿi¹ la². Dsa² héi² báh³ Diú¹³ juanh¹² quián² jniang³ ca¹lah¹jái¹ jniang³. Mi³juanh¹³ jniang³ Diú¹³ jmai³ ŋi² ja³já¹³ ca¹lah¹quianh¹³ jmai³ ŋi² ja³dsǿg³ jniang³. Ju³lé³ lah¹jøng².
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 A¹jáng¹ hi² jøng² hi² tsa¹ca¹mi¹ti¹ Diú¹³ jǿg³ ca¹jmo¹dsa quianh¹³ hlai³ Israel. Cónh¹jøng² ha¹chi² ca¹të́² ca¹lah¹já¹ dsa² tsø³jong¹³ hlai³ Israel jǿg³ dsio¹ jøng².
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Jø¹² bíh³ tsa¹ca¹të́² ca¹lah¹já¹ dsa² tsø³jong¹³ hlai³ Abraham jǿg³ dsio¹ quiah¹²dsa. Lah¹la² báh³ ca¹juúh² Diú¹³: “Ta¹lah¹ja³cog² Isaac li¹chian² tsø³jon² quiánh²hning,” ca¹juúh² Diú¹³, ca¹tsáih¹dsa Abraham.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Jøng² ma²ne³ jniang³ tsa¹lǿa¹² lah¹jøng² hi² tiog¹³, hi² lán¹² tsø³jon² quiah¹² hlai³ Isaac tsø³jon² quiah¹² Diú¹³. Dsa² héi² báh³ lén² tsø³jon² quiah¹² Diú¹³ lah¹dsóh², dsa² ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ quiah¹².
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Lah¹la² lǿa¹² jǿg³ ca¹jmo¹ Diú¹³ ca¹tsáih¹dsa hlai³ Abraham: “Guio¹jni jmai³ na¹ ji²ŋi² cøng². Ma²chian² jonh¹²hning quianh¹³ Sara jmai³ jøng²,” ca¹juúh² Diú¹³.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Cónh¹ calah lah¹la² ca¹løa¹. Og¹ guing² ca¹lø¹chián¹ quián¹² Rebeca, hio¹³ quián¹² Isaac, dsa² hóg¹ quián² jniang³.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Jøng² lah¹la² ca¹løa¹ niúh¹ jín³ ca¹lø¹chián¹ guing² og¹ héi². Ha¹chi² ma²ca¹jmo¹ guing² ca¹lah¹jin³ he² cu¹té¹². Ha¹chian² guing² ma²chian². Jøng² hŋiah¹² Diú¹³ ca¹jmo¹ dsǿa¹² ha²lah lé² quiah¹² guing², lǿa¹² ju³ he² ca¹jmo¹ guing² guiog¹³. Mi³jøng² li¹ne³ jniang³ hi² jmo¹² Diú¹³ héh¹ hein² jniang³ li¹quián¹²dsa, lǿa¹² ju³ he² hi² ca¹jmó³ jniang³.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Jøng² ca¹juúh² Diú¹³, ca¹tsáih¹dsa Rebeca: “Hi² lán¹² guing² meh² cán² ni³ quiah¹² guing² lán¹² guing² ma²juanh¹²,” ca¹juúh² Diú¹³.
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Ju³lah lǿa¹² si² siíh² calah: “Hlaih¹³ báh³ jan³jni Esaú. Jacob báh³ hnó¹jni,” ca¹juúh² Diú¹³.
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿He² jǿg³ lé² li¹juúh³ jniang³ jøng²? ¿Lé³ juúh³ jniang³ hi² tsa¹dsiog¹ Diú¹³? Tsa¹lé² juúh³ jniang³ lah¹jøng².
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Lah¹la² ca¹juúh² Diú¹³, ca¹tsáih¹dsa Moisés: “Hŋiéng¹ báh³ jní² ma²guiang³ hein² jmo³jni huø³ dsøa¹ ja³cog². Jní² ma²guiang³ hein² jmo³jni dsio¹ dsøa¹ ja³cog²,” ca¹juúh² Diú¹³.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Hi² jøng² ha¹chi² lǿa¹² he² hi² hneng² jniang³, he² hi² mi³jmó³ jniang³. Diú¹³ ma²ŋi¹² hein² ja³cog² jmo¹dsa huø³ dsǿa¹².
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Lah¹la² lǿa¹² ni³ si² quiah¹² Diú¹³, jǿg³ ca¹juúh² Diú¹³ ca¹tsáih¹ rai¹³ chian² Egipto: “Ca¹jmo¹jni ma²lanh¹²hning rai¹³. Mi³jøng² li¹chi² jǿg³ hi² chi² bí² quieg¹ jní² quianh¹³ hi² jmoh²hning. Mi³jøng² jue¹² dsa² chian² guøh³ huø¹ la² li¹cuai¹² jní²,” ca¹juúh² Diú¹³.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Hi² jøng² hŋiah¹² Diú¹³ ma²ŋi¹² hein² jmo¹dsa huø³ dsǿa¹² ja³cog². Jø¹² bíh³ hŋiah¹² Diú¹³ ma²jái¹² hein² jmo¹dsa huh² dsǿa¹² ja³cog².
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 ¿He² juúh³ jniang³ jøng²? ¿Tsa³dsio¹ juúh³ jniang³ hi² tsa¹lé² jmo¹ Diú¹³ dsag³ quián² jniang³ chi²júh² lah¹jøng² lǿa¹²? Di³ tsa¹lé² jmó³ jniang³ ju³ná³ tsa¹cuø¹ Diú¹³ jǿg³ hi² jmó³ jniang³.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 ¿Hein² báh³ hning² dsa² ŋioh¹², hning² hnøngh² hlanh¹³ Diú¹³? Tsa¹lé² li¹juúh² tøh¹² tsáih¹ dsa² ca¹jmo¹: “¿He² løa¹ lah¹la² ca¹jmoh³hning, hi² lah¹la² ma²lǿa¹² quieg¹?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Cøng² hi² lé² jmo¹ báh³ dsa² jmo¹ tøh¹² ha²lah hniu¹ jmo¹ báh³ dsa² tøh¹². Lé² báh³ jmo¹dsa hi² jláh³ hi² hmóh³. Lé² báh³ jmo¹dsa hi² siog¹² hmah³ calah.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ha¹chi² lǿa¹² ju³ná³ ca¹jmo¹ Diú¹³ juanh¹² dsǿa¹² ja³cog² dsa² hniu¹ mi³dsa¹hén². Lé² báh³ jmo¹² Diú¹³ lah¹jøng² chi²júh² hniu¹dsa. Chi² báh³ jmai³ ja³he¹ Diú¹³ ju²lih¹³ dsøa¹² quiah¹² dsa² héi².
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ca¹jmo¹ báh³ Diú¹³ lah¹jøng² quiah¹² ca²dsiog³dsa. Mi³jøng² li¹léi¹³ ha²cónh¹ té¹² ja³ca¹jmo¹dsa huø³ dsǿa¹² ja³cog² jniang³. Ma²lǿih² tsa¹ca¹hei¹dsa jniang³. Mi³jøng² lén² jniang³ dsa² canh¹³.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ca²dsiog³ jniang³ lán¹² dsa² judío. Ca²dsiog³ jniang³ lán¹² dsa² siáh² calah.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ju³lah lǿa¹² ni³ si² quiah¹² hlai³ Oseas:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Li¹chi² jǿg³ hi² lanh¹² hniah¹² dsa² quián¹² Diú¹³, dsa² chian²,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Jøng² lah¹la² rø²juúh² si² ca¹jmo¹ hlai³ Isaías ja³cog² dsa² israel:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Di³ cu²té² mi¹ti¹ Juu¹³ jniang³ ja³ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ quiah¹²dsa hi² quiah¹² ni³ jmøi¹guǿi¹ la², rø²juúh² si².
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Jø¹² bíh³ lah¹la² ca¹juúh² Isaías lah¹jiá¹², jǿg³ lǿa¹² ni³ si² quiah¹²dsa:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿He² jǿg³ chi² li¹juúh³ jniang³ jøng²? Jue¹² dsa² tsa¹lán¹² judío, dsa² tsa¹ca¹hnangh¹² mai³¹ ha²lah lén²dsa dsa² tsa¹re² dsag³, ca¹lán¹ dsa² tsa¹re² dsag³ ja³ta¹ni¹ Diú¹³. Di³ ca¹hé¹dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Jøng² tsa¹ca¹tiúh¹ dsa² judío mi¹ti¹ lei¹³ hi² mi³lén²dsa dsa² tsa¹re² dsag³ ja³ta¹ni¹ Diú¹³.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Lah¹jøng² báh³ ca¹løa¹. Di³ tsa¹lë́² dsa² judío hi² hniuh¹² hé²dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Jmáh¹lah hi² hniuh¹² mi¹ti¹dsa lei¹³ báh³ lë́²dsa. Hi² lah¹jøng² ca¹qui² ca¹niá¹ dsa² héi². Di³ tsa¹ca¹hé¹dsa jǿg³ quiah¹² Cristo,
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 ju³lah lǿa¹² jǿg³ la² lǿa¹² ni³ si² quiah¹² Diú¹³:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.