Romanos 9
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NVI
1 Lah¹té¹² jǿg³ juǿi²jni hniah¹². Di³ ma²lán¹²jni dsa² quián¹² Cristo. Ha¹chi² mi²gag¹³jni. Cøng² báh³ neng¹² dsøa¹jni hi² juǿi²jni hniah¹² jǿg³ té¹². Di³ quin³jni jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Lah¹dsóh² quin³jni ju²quí³ ju²hí³ dsøa¹². Chian²jni ju²cǿh¹ dsøa¹².
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Mi³hno¹ ju³lah dsa¹hén² jǿg³ quieg¹ hi² lég² Cristo jní² ju³ mih² dsa² go²jni hé² jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Tsø³jon² quiah¹² hlai³ Israel báh³ lán¹² dsa² go²jni. Juøi² quiah¹² báh³ Diú¹³ ca¹lán¹dsa ma²lǿih². Ca¹gú² Diú¹³ jøa³ ja³tiogh³dsa. Ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ quianh¹³dsa. Dsa² héi² ca¹hiei¹ lei¹³ ca¹cuø¹ Diú¹³. Ca¹mi¹juanh¹²dsa Diú¹³. Ca¹juúh² Diú¹³ li¹chi² hi² dsio¹ quiah¹²dsa.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Lán¹²dsa tsø³jon² quiah¹² dsa² ma²canh¹³ mi³chian² ma²lǿih². Ca¹tǿ² hŋiah¹² Cristo ca¹lán¹ tsø³jon² quiah¹² hlai³ Israel ja³ca¹lø¹chián¹dsa ni³ jmøi¹guǿi¹ la². Dsa² héi² báh³ Diú¹³ juanh¹² quián² jniang³ ca¹lah¹jái¹ jniang³. Mi³juanh¹³ jniang³ Diú¹³ jmai³ ŋi² ja³já¹³ ca¹lah¹quianh¹³ jmai³ ŋi² ja³dsǿg³ jniang³. Ju³lé³ lah¹jøng².
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 A¹jáng¹ hi² jøng² hi² tsa¹ca¹mi¹ti¹ Diú¹³ jǿg³ ca¹jmo¹dsa quianh¹³ hlai³ Israel. Cónh¹jøng² ha¹chi² ca¹të́² ca¹lah¹já¹ dsa² tsø³jong¹³ hlai³ Israel jǿg³ dsio¹ jøng².
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Jø¹² bíh³ tsa¹ca¹të́² ca¹lah¹já¹ dsa² tsø³jong¹³ hlai³ Abraham jǿg³ dsio¹ quiah¹²dsa. Lah¹la² báh³ ca¹juúh² Diú¹³: “Ta¹lah¹ja³cog² Isaac li¹chian² tsø³jon² quiánh²hning,” ca¹juúh² Diú¹³, ca¹tsáih¹dsa Abraham.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Jøng² ma²ne³ jniang³ tsa¹lǿa¹² lah¹jøng² hi² tiog¹³, hi² lán¹² tsø³jon² quiah¹² hlai³ Isaac tsø³jon² quiah¹² Diú¹³. Dsa² héi² báh³ lén² tsø³jon² quiah¹² Diú¹³ lah¹dsóh², dsa² ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ quiah¹².
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Lah¹la² lǿa¹² jǿg³ ca¹jmo¹ Diú¹³ ca¹tsáih¹dsa hlai³ Abraham: “Guio¹jni jmai³ na¹ ji²ŋi² cøng². Ma²chian² jonh¹²hning quianh¹³ Sara jmai³ jøng²,” ca¹juúh² Diú¹³.
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Cónh¹ calah lah¹la² ca¹løa¹. Og¹ guing² ca¹lø¹chián¹ quián¹² Rebeca, hio¹³ quián¹² Isaac, dsa² hóg¹ quián² jniang³.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Jøng² lah¹la² ca¹løa¹ niúh¹ jín³ ca¹lø¹chián¹ guing² og¹ héi². Ha¹chi² ma²ca¹jmo¹ guing² ca¹lah¹jin³ he² cu¹té¹². Ha¹chian² guing² ma²chian². Jøng² hŋiah¹² Diú¹³ ca¹jmo¹ dsǿa¹² ha²lah lé² quiah¹² guing², lǿa¹² ju³ he² ca¹jmo¹ guing² guiog¹³. Mi³jøng² li¹ne³ jniang³ hi² jmo¹² Diú¹³ héh¹ hein² jniang³ li¹quián¹²dsa, lǿa¹² ju³ he² hi² ca¹jmó³ jniang³.
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 Jøng² ca¹juúh² Diú¹³, ca¹tsáih¹dsa Rebeca: “Hi² lán¹² guing² meh² cán² ni³ quiah¹² guing² lán¹² guing² ma²juanh¹²,” ca¹juúh² Diú¹³.
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Ju³lah lǿa¹² si² siíh² calah: “Hlaih¹³ báh³ jan³jni Esaú. Jacob báh³ hnó¹jni,” ca¹juúh² Diú¹³.
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 ¿He² jǿg³ lé² li¹juúh³ jniang³ jøng²? ¿Lé³ juúh³ jniang³ hi² tsa¹dsiog¹ Diú¹³? Tsa¹lé² juúh³ jniang³ lah¹jøng².
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Lah¹la² ca¹juúh² Diú¹³, ca¹tsáih¹dsa Moisés: “Hŋiéng¹ báh³ jní² ma²guiang³ hein² jmo³jni huø³ dsøa¹ ja³cog². Jní² ma²guiang³ hein² jmo³jni dsio¹ dsøa¹ ja³cog²,” ca¹juúh² Diú¹³.
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Hi² jøng² ha¹chi² lǿa¹² he² hi² hneng² jniang³, he² hi² mi³jmó³ jniang³. Diú¹³ ma²ŋi¹² hein² ja³cog² jmo¹dsa huø³ dsǿa¹².
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Lah¹la² lǿa¹² ni³ si² quiah¹² Diú¹³, jǿg³ ca¹juúh² Diú¹³ ca¹tsáih¹ rai¹³ chian² Egipto: “Ca¹jmo¹jni ma²lanh¹²hning rai¹³. Mi³jøng² li¹chi² jǿg³ hi² chi² bí² quieg¹ jní² quianh¹³ hi² jmoh²hning. Mi³jøng² jue¹² dsa² chian² guøh³ huø¹ la² li¹cuai¹² jní²,” ca¹juúh² Diú¹³.
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Hi² jøng² hŋiah¹² Diú¹³ ma²ŋi¹² hein² jmo¹dsa huø³ dsǿa¹² ja³cog². Jø¹² bíh³ hŋiah¹² Diú¹³ ma²jái¹² hein² jmo¹dsa huh² dsǿa¹² ja³cog².
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 ¿He² juúh³ jniang³ jøng²? ¿Tsa³dsio¹ juúh³ jniang³ hi² tsa¹lé² jmo¹ Diú¹³ dsag³ quián² jniang³ chi²júh² lah¹jøng² lǿa¹²? Di³ tsa¹lé² jmó³ jniang³ ju³ná³ tsa¹cuø¹ Diú¹³ jǿg³ hi² jmó³ jniang³.
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 ¿Hein² báh³ hning² dsa² ŋioh¹², hning² hnøngh² hlanh¹³ Diú¹³? Tsa¹lé² li¹juúh² tøh¹² tsáih¹ dsa² ca¹jmo¹: “¿He² løa¹ lah¹la² ca¹jmoh³hning, hi² lah¹la² ma²lǿa¹² quieg¹?”
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Cøng² hi² lé² jmo¹ báh³ dsa² jmo¹ tøh¹² ha²lah hniu¹ jmo¹ báh³ dsa² tøh¹². Lé² báh³ jmo¹dsa hi² jláh³ hi² hmóh³. Lé² báh³ jmo¹dsa hi² siog¹² hmah³ calah.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Ha¹chi² lǿa¹² ju³ná³ ca¹jmo¹ Diú¹³ juanh¹² dsǿa¹² ja³cog² dsa² hniu¹ mi³dsa¹hén². Lé² báh³ jmo¹² Diú¹³ lah¹jøng² chi²júh² hniu¹dsa. Chi² báh³ jmai³ ja³he¹ Diú¹³ ju²lih¹³ dsøa¹² quiah¹² dsa² héi².
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Ca¹jmo¹ báh³ Diú¹³ lah¹jøng² quiah¹² ca²dsiog³dsa. Mi³jøng² li¹léi¹³ ha²cónh¹ té¹² ja³ca¹jmo¹dsa huø³ dsǿa¹² ja³cog² jniang³. Ma²lǿih² tsa¹ca¹hei¹dsa jniang³. Mi³jøng² lén² jniang³ dsa² canh¹³.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Ca²dsiog³ jniang³ lán¹² dsa² judío. Ca²dsiog³ jniang³ lán¹² dsa² siáh² calah.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ju³lah lǿa¹² ni³ si² quiah¹² hlai³ Oseas:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Li¹chi² jǿg³ hi² lanh¹² hniah¹² dsa² quián¹² Diú¹³, dsa² chian²,
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Jøng² lah¹la² rø²juúh² si² ca¹jmo¹ hlai³ Isaías ja³cog² dsa² israel:
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Di³ cu²té² mi¹ti¹ Juu¹³ jniang³ ja³ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ quiah¹²dsa hi² quiah¹² ni³ jmøi¹guǿi¹ la², rø²juúh² si².
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Jø¹² bíh³ lah¹la² ca¹juúh² Isaías lah¹jiá¹², jǿg³ lǿa¹² ni³ si² quiah¹²dsa:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 ¿He² jǿg³ chi² li¹juúh³ jniang³ jøng²? Jue¹² dsa² tsa¹lán¹² judío, dsa² tsa¹ca¹hnangh¹² mai³¹ ha²lah lén²dsa dsa² tsa¹re² dsag³, ca¹lán¹ dsa² tsa¹re² dsag³ ja³ta¹ni¹ Diú¹³. Di³ ca¹hé¹dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Jøng² tsa¹ca¹tiúh¹ dsa² judío mi¹ti¹ lei¹³ hi² mi³lén²dsa dsa² tsa¹re² dsag³ ja³ta¹ni¹ Diú¹³.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Lah¹jøng² báh³ ca¹løa¹. Di³ tsa¹lë́² dsa² judío hi² hniuh¹² hé²dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Jmáh¹lah hi² hniuh¹² mi¹ti¹dsa lei¹³ báh³ lë́²dsa. Hi² lah¹jøng² ca¹qui² ca¹niá¹ dsa² héi². Di³ tsa¹ca¹hé¹dsa jǿg³ quiah¹² Cristo,
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 ju³lah lǿa¹² jǿg³ la² lǿa¹² ni³ si² quiah¹² Diú¹³:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.