Mateus 22

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jøng² ca¹tsáih¹ calah Jesús dsa² jue¹² jǿg³ ti³jnøa¹². Ca¹juúh²dsa:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 ―Lǿa¹² ja³jmo¹² Diú¹³ héh¹ ju³lah lǿa¹² quiah¹² jan² rai¹³ ca¹jmo¹ jmai³ quiah¹² ja³ŋiúh³dsa, dsa² ca¹jenh² gug².
2 — O
3 Jøng² ca¹tse¹ rai¹³ dsa² jmo¹² ta³ quiah¹²dsa, hi² dsa¹tseih¹dsa dsa² ma²lǿa¹² jǿg³ dsa¹lé² jmai³ hi² ma²lé² dsa¹lé²dsa. Jøng² ha¹chi² ca¹lø¹hniu¹dsa dsa¹lé²dsa.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Ni³ jøng² ca¹tse¹ rai¹³ calah dsa² siáh². Ca¹juúh² rai¹³: “Gu³tseih³ hniah¹² dsa² hi² ma²lǿa¹² ju²jŋia¹³ má¹. Ca¹mi³dsian¹³jni ca³ju² dsú² quianh¹³ jáh² ma²banh². Ma²lǿa¹² ju²jŋia¹³ ca¹lah¹jǿ¹. Gu³tseih³ hniah¹² dsa² ju³ji¹lé²dsa ta¹na¹ cónh¹,” ca¹juúh² rai¹³.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Jøng² dsa² ca¹tǿh¹dsa héi², tsa¹ca¹tónh¹dsa juu¹² jǿg³. Ca¹ŋi¹jmó²dsa ta³ quiah¹² guiog¹³dsa. Jan² dsa² ca¹ŋó¹ juu¹² ja²ron¹² huø¹ quiah¹². Jan² dsa² ca¹ŋó¹ ŋi¹jmó² ta³.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Jøng² ca²dsiog³dsa ca¹chiánh² dsa² jmo¹² ta³ quiah¹² rai¹³. Ca¹jmógh²dsa. Ni³ jøng² ca¹mi¹dsiag¹²dsa.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Jøng² ca¹lø¹hné¹ hlaih¹³ rai¹³. Ca¹tse¹dsa hlég² quián¹²dsa. Ca¹mi¹dsian¹² hlég² dsa² ca¹jmo¹ lah¹jøng². Ca¹jøn¹ hlég² juøi² ja³mi³tiogh³ dsa² héi².
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Jøng² ca¹juúh² rai¹³, ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² ta³ quiah¹²dsa: “Ma²lǿa¹² ju²jŋia¹³ ca¹lah¹jǿ¹. Cónh¹jøng² tsa¹té¹²dsa ji¹lé²dsa, dsa² mi³lǿa¹³ jǿg³ mi³ji¹lé².
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Hi² gu³noh¹² hniah¹² juu¹² juøh¹². Gu³teh³ hniah¹² ca¹lah¹já¹ dsa² ŋi²nio³ ja³jøng² cónh¹ té¹² dsa² ca¹dsanh¹ báh³ hniah¹²,” ca¹juúh² rai¹³.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Jøng² ca¹ŋi¹lé² dsa² jmo¹² ta³ quiah¹² rai¹³ juu¹² jøng². Ca¹ŋi¹tei¹dsa ca¹lah¹já¹ dsa² ca¹jén²dsa, cu¹dsie¹² dsa² dsiog¹ quianh¹³ dsa² hlanh³. Ca¹túgh²dsa ca¹lah¹chi³cángh² hniú¹² ja³jmo¹²dsa jmai³.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ’Mi³ca¹dsiég¹ rai¹³ ja³jøng², ca¹jë́²dsa dsa² jue¹². Jøng² ca¹jë́² rai¹³ jan² dsa² ha¹chi² hmøah¹² quiah¹² jmai³ quieih¹²dsa, hmøah¹² ma²ca¹dsiúh¹ rai¹³ quiah¹² ca¹lah¹já¹ dsa² tiogh³.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Jøng² ca¹juúh² rai¹³, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²: “Ha²mei¹³, ¿he² løa¹ na²ŋëh¹³hning dsi²néi², hi² ha¹chi² hmøah¹² quiah¹² jmai³ jøng² quieih³hning?” ca¹juúh² rai¹³. Jøng² ha¹chi² ca¹ŋai¹ dsa² héi².
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Jøng² ca¹juúh² rai¹³, ca¹tsáih¹dsa dsa² quián¹²dsa: “¡Quiéin² gug² tai³ dsa² ná¹²! ¡Tióg² dsa² ná¹² ca¹tǿ² guio¹juǿi¹! Ja³jøng² dsø¹tø² dsø¹hǿg²dsa. Cán²dsa ma¹dsio¹² jmø³uai¹²,” ca¹juúh² rai¹³.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Lah¹jøng² lǿa¹². Di³ ma²ca¹tǿh¹ Diú¹³ dsa² jue¹². Cónh¹jøng² mih² báh³ dsa² ma²ti³quióh³ quián¹²dsa ―ca¹juúh² Jesús.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Jøng² ca¹ŋi¹lé² dsa² fariseo. Ca¹ŋi¹jmó²dsa jǿg³ ha²lah mi¹gan¹²dsa Jesús. Mi³jøng² dsø¹gán² Jesús jǿg³ dsii¹dsa.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ni³ jøng² ca¹tse¹ dsa² fariseo ca²dsiog³ dsa² quián¹²dsa ca¹lah¹quianh¹³ dsa² quián¹² Herodes. Mi³ca¹dsi¹lé² dsa² héi² ja³tsenh¹³ Jesús, ca¹juúh²dsa:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Juaih¹³hning jnieh³ chi²júh² he² lë́h²hning. ¿Dsio³¹ cuǿ³ jniang³ cog³ cagh¹² rai¹³ chian² Roma? ―ca¹juúh²dsa.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Jøng² ma²ŋi¹² Jesús ta³dsǿa¹² juúh² dsa² héi², ca¹juúh²dsa:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Gu³quin³ cøng² ŋi³néng² ju³lah lǿa¹² ŋi³néng² cagh¹² rai¹³, hi² mi³jái¹³jni ―ca¹juúh²dsa.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
20 e ele perguntou:
21 Jøng² ca¹juúh² dsa² héi²:
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Mi³ca¹nǿng² dsa² héi² jǿg³ jøng², dsogh¹² báh³ dsǿa¹²dsa. Jøng² ca¹ŋi¹lia¹dsa.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Jmai³ jøng² ca¹dsi¹lé² ca²dsiog³ dsa² saduceo ja³tsenh¹³ Jesús, dsa² juúh² tsa¹hiog¹ jmi²dsí². Jøng² ca¹ŋǿh¹dsa Jesús.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Ca¹juúh²dsa:
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Jøng² ja³tiagh³ jnieh³ mi³chian² guiog¹ dsa² ŋioh¹², dsa² lán¹² roh¹³dsa. Dsa² ne¹³ ca¹jian¹ hio¹³. Jøng² ca¹jon¹dsa, ha¹chian² jong¹²dsa chian². Ni² jøng² ca¹jian¹ dsa² ja³ma²og¹ hio¹³ quián¹² hlai³.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Jø¹² bíh³ ca¹jon¹ dsa² héi², ha¹chian² jong¹²dsa ca¹lø¹chián¹. Jø¹ bíh³ lah¹jøng² ca¹løa¹ quiah¹² dsa² ja³ma²úg² calah siíh². Lah¹jøng² báh³ ca¹ŋi¹ŋë́² ca¹lah¹ta³guiog¹ dsa² ŋioh¹².
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ni³ jøng² ca¹jon¹ calah hio¹³ hŋiah¹².
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Jøng², ¿hein² dsa² ŋioh¹² li¹quián¹² hio¹³ na³ma²tǿ² ja³ca¹hiog²dsa. Di³ ca¹lah¹jǿ¹ guiog¹ báh³ dsa² ŋioh¹² ca¹jian¹ hio¹³? ―ca¹juúh²dsa.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Jøng² ca¹juúh² Jesús, ca¹tsáih¹dsa dsa² saduceo héi²:
29 Jesus respondeu:
30 Di³ ha¹chian² hio¹³ jian¹ dsa² ŋioh¹² na³ma²tǿ² ja³ca¹hiog²dsa. Ha¹chian² dsa² ŋioh¹² jian¹ hio¹³. Di³ ma²lán¹²dsa jmai³ jøng² ju³lah lán¹² ángeles tiogh³ ŋi¹juǿi¹.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Jøng² jǿg³ jøng² hi² hiog²dsa, ¿he² løa¹ tsa¹ma²ca¹híh² hniah¹² cu²rø² si² quiah¹² Diú¹³?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Lah¹la² rø²juúh² si²: “Jní² báh³ Diú¹³ quián¹² hlai³ Abraham, Diú¹³ quián¹² hlai³ Isaac, Diú¹³ quián¹² hlai³ Jacob,” rø²juúh² si². Jøng² ma²ŋih³ hniah¹² hiog¹ dsa² úg² héi². Di³ ha¹chi² quián¹² Diú¹³ dsa² tsa¹ma¹chian². Dsa² chian² báh³ quián¹² Diú¹³ ―ca¹juúh² Jesús.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Jøng² ca¹lø¹dsogh¹² dsǿa¹² dsa² jue¹² mi³ca¹nǿng²dsa jǿg³ jøng², hi² ca¹he¹ Jesús.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Jøng² ca¹túgh² dsa² fariseo ja³tsenh¹³ Jesús, mi³ca¹lø¹ŋi¹²dsa ca¹tiúh¹ Jesús dsii¹² jǿg³ quianh¹³ dsa² saduceo.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Jøng² ca¹ŋǿh¹ jan² dsa² héi² Jesús, jan² dsa² lán¹² tøa¹² he¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³. Hniu¹dsa cán²dsa jǿg³ dsøg¹² quiah¹² Jesús. Ca¹juúh²dsa:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 ―Tøa¹², ¿naih¹² lei¹³ quin¹² ni³ cónh¹ ja³ca¹lah¹jǿ¹ lei¹³? ―ca¹juúh²dsa.
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
37 Jesus respondeu:
38 Lei¹³ jøng² báh³ quin¹² ni³, lei¹³ juøh¹².
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Jøng² chi² báh³ jín³ cøng² lei¹³, mih² tsa¹cu²rø². Lah¹la² báh³ lǿa¹² lei¹³ ja³ma²ton¹: “Mi³hnóh¹hning dsa² jmøi¹guǿi¹ jianh¹²hning, ju³lah hnóh¹hning hŋiah¹hning.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Ton¹ lei¹³ jøng² báh³ ma²lǿa¹² chiúh³ quiah¹² ca¹lah¹jǿ¹ lei¹³ ca¹quieg² hlai³ Moisés quianh¹³ dsa² mi³hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³ ma²lǿih² ―ca¹juúh² Jesús.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Ta³lah¹tiogh³ dsa² fariseo ja³jøng², ca¹ŋǿh¹ Jesús dsa² héi² cøng² jǿg³. Ca¹juúh²dsa:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 ―¿Ha²lah lë́h² hniah¹² quianh¹³ Cristo? ¿Hein² tsø³jong¹³ lán¹²dsa? ―ca¹juúh²dsa.
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Jøng² ca¹juúh² Jesús calah:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Ca¹tsáih¹ Juu¹³ jniang³ Juu¹jni:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Hŋiah¹² báh³ hlai³ David ca¹tǿh¹ Cristo juu³dsa. ¿Ha²lah lǿa¹² jøng² hi² lán¹² Cristo tsø³jon² quiah¹²dsa? ―ca¹juúh² Jesús.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Jøng² tsa¹ca¹tiúh¹ dsa² héi² ŋai¹ jǿg³ ca¹juúh² Jesús. Ni³ jøng² ha¹chian² dsa² siáh² ma¹tí² dsǿa¹² hi² ŋai¹dsa jin³ cøng² jǿg³.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.