Marcos 14
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NAA
1 Ton¹ jmai³ jø² hei¹² ca¹tǿ² jmai³ ta²høa³, jmai³ gøah¹²dsa hi³ŋíh¹ tsa¹quianh¹³ chiúh³. Jøng² ca¹hnangh² juu¹³ jmi²dsa², quianh¹³ tøa¹² he¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³, mai³¹ ha²lah mi¹gan¹²dsa Jesús, hi² chiángh²dsa. Mi³jøng² jŋaih¹dsa.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Di³ ca¹juúh²dsa:
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jøng² mi³hiúg³ Jesús juøi² Betania, ja³quiah¹³ Simón, dsa² mi³lán¹² dsag³ hmih¹² tsa¹jŋi¹². Hi² gøah¹²dsa. Jøng² ca¹dsiég¹ jan² hio¹³. Quin¹² hio¹³ cøng² tsǿa¹² lǿa¹² cang³ alabastro, hi² ha³ jmáh¹lah nang³ nardo, hi² ma²juøi². Hmóh³ hlaih¹³ cu¹té¹² nang³ jøng². Jøng² ca¹hnii¹ hio¹³ tsǿa¹². Ca¹tsǿng²dsa nang³ dsi³ Jesús.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Jøng² ca¹lø¹hioh¹ ca²dsiog³ dsa² tiogh³. Lë́²dsa: “¿He² løa¹ hén²dsa nang³?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Mi³dsio¹ ju³ ca¹ŋi¹hnai¹. Mi³quien¹² lǿa¹² jín³ guio¹ ŋi²lǿg² héh¹ cog³. Jøng² mi³cuúh¹dsa dsa² ti²ŋié² cog³ jøng²,” lë́² dsa² héi². Jøng² ca¹jé²dsa hio¹³.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
6 Mas Jesus disse:
7 Di³ tiog¹³ báh³ quianh¹³ hniah¹² dsa² ti² dsa² ŋié². Cøng² hi² lé² jmóh³ hniah¹² hi² dsio¹ quianh¹³dsa lah¹jmai³ ja³hnøngh² hniah¹². Di³ ha¹chi² quianh¹³ hniah¹² jní² ja³la² tiá².
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Ma²na²jmo¹ báh³ hio¹³ cónh¹ hi² chi² quiah¹²dsa. Di³ ma²na²tsǿng²dsa nang³ ma²juøi². Ma²na²jmo¹dsa ju³jŋia¹³ jmø²ŋǿ¹² quieg¹jni ja³dsø¹hóg¹dsa jní².
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹²: Li¹chi² jǿg³ he² na²jmo¹ hio¹³ lang¹² ja³cog²jni ta³cøng² jmøi¹guǿi¹, ca¹lah¹jǿ¹ ja³hǿ²dsa jǿg³ dsio¹ quiah¹² Diú¹³. Mi³jøng² li¹ŋi¹²dsa he² na²jmo¹dsa ―ca¹juúh² Jesús.
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Jøng¹ ca¹ŋó¹ Judas Iscariote, dsa² quianh¹³ dsa² guia¹tón². Ca¹ŋó¹dsa juu¹² ja³quiah¹³ juu¹³ jmi²dsa², hi² jë́h²dsa Jesús.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Jøng² hioh¹² jénh² dsa² héi² mi³ca¹nǿng²dsa. Ca¹løa¹ jǿg³ cuø¹dsa cog³. Jøng² ca¹hnangh² Judas mai³¹ ha²lah hnë¹dsa Jesús.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Jøng² mi³ca¹dsiég¹ lah¹huu¹³ jmai³ jmai³ gøah¹²dsa hi³ŋíh¹ tsa¹quianh¹³ chiúh³, jmai³ mi³jŋëh¹²dsa jah¹chih² quián¹² høa³, jøng² ca¹juúh² dsa² quianh³ Jesús:
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Jøng² ca¹tse¹ Jesús og¹ dsa² quianh³dsa. Ca¹juúh²dsa:
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Jøng² gu³tseih³ dsa² hniu³ ja³hí¹ dsa² héi² dsi²néi²: “Lah¹la² juúh² tøa¹²: ¿Nai¹² hniú¹² dsa¹gǿh¹dsa jmai³ ta²høa³ quianh¹³ dsa² quianh³dsa?” juaih¹³dsa.
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Jøng² heh¹dsa hniah¹² cøng² hniú¹² juøh¹² ja³ma²ton¹ jué¹, hi² ma²tioh¹³ hi² hniuh¹². Ja³jøng² gu³jmoh³ hniah¹² ju²jŋia¹³ hi² dsa³quie¹³ jniang³ ―ca¹juúh² Jesús.
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Jøng² ca¹ŋi¹lé² dsa² quianh³dsa juu¹² jøa³juøi². Mi³ca¹dsi¹lé²dsa jøng², ca¹løa¹ ca¹lah¹jǿ¹ ju³lah ma²na²juúh² Jesús. Jøng² ca¹jmo¹dsa ju²jŋia¹³ dsa¹gǿh¹dsa quiah¹² høa³.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Mi³ca¹neng² jøng², ca¹dsiég¹ Jesús quianh¹³ dsa² guia¹tón².
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Jøng² mi³ma²tiogh³dsa ni³gøah¹²dsa, ca¹juúh² Jesús:
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Jøng² huø³ ca¹ti³hǿi² dsǿa¹² dsa² héi². Ca¹juúh²dsa lah¹jan² lah¹jan²:
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
20 Jesus respondeu:
21 Di³ lah¹té¹² neh¹³jni, jní² dsa² ma²lán¹² dsa² jmøi¹guǿi¹ jianh¹² hniah¹², ju³lah lǿa¹² si² quiah¹² Diú¹³. ¡He³ báh³ ué² quiah¹² dsa² hnai¹ jní²! Mi³dsio¹ quiah¹²dsa ju³ jmai³ tsa¹ca¹lø¹chián¹dsa ―ca¹juúh² Jesús.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Ja³gøah¹²dsa jøng², ca¹cáng¹ Jesús hi³ŋíh¹. Ca¹cuúh¹dsa Diú¹³ di³hmah³. Jøng² mi³ca¹jmo¹dsa ti³jneh³, ca¹dsiúh¹dsa. Ca¹juúh²dsa:
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Jøng² mi³ca¹cáng¹dsa cuøh³, ca¹cuúh¹dsa Diú¹³ di³hmah³. Jøng² ca¹cuúh¹dsa dsa² quianh³dsa. Jøng² ca¹hønh¹ ca¹lah¹já¹.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Jøng² ca¹juúh²dsa:
24 Então lhes disse:
25 Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹²: Ha¹chi² ma¹gøh¹³jni jmøi² møi¹gu³jøah¹³ lah¹la² ca¹lah¹ca¹tǿ² jmai³ ja³jmo¹ Diú¹³ héh¹. Jmai³ jøng² gøh¹³jni ni³ hmë́² ―ca¹juúh² Jesús.
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Jøng² mi³ma²ca¹høa¹dsa alabanza, ca¹ŋi¹lé²dsa juu¹² máh² Olivo.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jøng² ca¹juúh² Jesús, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Jøng² na³ma²ca¹hiog¹ jní², nei³jni juu¹² Galilea, ma²jiá¹jni cónh¹ jín³ hniah¹² ―ca¹juúh²dsa.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Jøng² ca¹juúh² Pedro:
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Jøng² hiug¹² jín³ ca¹juúh² Pedro calah:
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Jøng² ca¹dsi¹lé²dsa cøng² ja³tsen² Getsemaní. Jøng² ca¹tsáih¹ Jesús dsa² quianh³dsa:
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Jøng² ca¹ŋó¹dsa hi³méh¹ quianh¹³ Pedro quianh¹³ Jacobo quianh¹³ Juan. Jøng² ca¹táh² dsǿa¹² Jesús. Huø³ ca¹hǿi² dsǿa¹²dsa.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Jøng² ca¹juúh² Jesús, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
34 E lhes disse:
35 Jøng² ca¹ŋó¹ Jesús hi³méh¹. Ca¹quieg²dsa chi³ŋiu¹³ ni³dsa huø¹. Jøng² ca¹hlanh¹dsa Diú¹³ hi² tsa¹mi³dsa¹ŋë²dsa jmø³uai¹² jmai³ jøng², ju³ jmai³ mi³lé².
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ca¹juúh²dsa:
36 E dizia:
37 Jøng² ca¹jógh¹ Jesús ja³tiogh³ dsa² quianh¹³dsa. Ca¹jái¹dsa rø²güé¹ dsa² héi². Jøng² ca¹tsáih¹dsa Pedro:
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 ¡Jáih³ hniah¹²! ¡Hlanh¹³ hniah¹² Diú¹³! Mi³jøng² tsa¹ta³canh¹³ hniah¹² dsag³. Lah¹dsóh² hiug² hoh¹² báh³ hniah¹². Jmø²ŋǿ¹² báh³ tsa¹tiúh¹ ―ca¹juúh²dsa.
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jøng² ca¹ŋó¹dsa calah. Ca¹ŋi¹hlanh¹³dsa Diú¹³ cøng² jǿg³ jøng² calah.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Jøng² ca¹jógh¹dsa calah. Cónh¹ calah siíh² ma²rø²güé¹ dsa² héi² calah. Di³ hi² tioh¹³ chiég¹² mø³ni³dsa. Jøng² ha¹chi² ma¹ŋi¹²dsa juúh²dsa.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Jøng² mi³ca¹tǿ² hnaih² rón² ca¹jógh¹dsa, jøng² ca¹juúh²dsa:
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 ¡Nung²! ¡Ma¹dsǿg³! Ma²ja¹² ma²quién¹² dsa² jǿinh¹ jní² ―ca¹juúh²dsa.
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Lah¹cónh¹ chi³hløah¹²dsa jǿg³ jøng² ca¹dsiég¹ Judas, dsa² mi³quianh¹³ dsa² guia¹tón². Jøng² jue¹² dsa² ca¹dsi¹lé² quianh¹³dsa. Ti³chinh¹²dsa ŋí³. Ti³chinh¹²dsa hma², dsa² ca¹tse¹ juu¹³ jmi²dsa² quianh¹³ tøa¹² he¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³ quianh¹³ dsa² canh¹³.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Jøng², ma²ca¹juúh² Judas, dsa² jë́h² Jesús, mi³jøng² li¹ŋi¹² dsa² quianh¹³dsa, ca¹juúh²dsa:
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Jøng² mi³ca¹dsiég¹dsa, ca¹ŋó¹ Judas ma²quién¹² ja³tsenh¹³ Jesús. Ca¹juúh²dsa:
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Jøng² ca¹chiánh²dsa Jesús.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Jøng² jan² dsa² tsenh¹² cøg¹², ca¹dsi¹dsa ŋí³, ca¹quiúgh²dsa dsa² quián¹² juu¹³ ŋi¹jmó². Ca¹tiu¹dsa lø²guø³dsa.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
48 Jesus lhes disse:
49 Jmai³ ca¹lah¹jǿ¹ ca¹he¹jni jǿg³ ja³tsih¹³ guøh¹², jøa³ ja³tiogh³ hniah¹². Ha¹chi² ca¹chiángh² hniah¹² jní². Mi³jøng² lé² ju³lah lǿa¹² jǿg³ quiah¹² Diú¹³ ―ca¹juúh²dsa.
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Ni³ jøng² ca¹tég² dsa² quianh³dsa. Ca¹cuøin¹dsa ca¹lah¹já¹dsa.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Jøng² ca¹chi¹dsé² jan² tsih² dsa² ŋioh¹² cah³ Jesús. Rø²guianh¹²dsa hmøah¹² tég¹. Jøng² ca¹chiánh²dsa dsa² ŋioh¹² héi².
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Jmáh¹lah hmøah¹² báh³ ca¹të́²dsa. Jøng² ca¹cuøin¹tsih ta¹ma¹ŋo¹²dsa.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Jøng² ca¹tai¹dsa Jesús juu¹² ja³quiah¹³ ŋi¹jmó². Jøng² ca¹túgh² ca¹lah¹já¹ juu¹³ jmi²dsa² quianh¹³ dsa² canh¹³ quianh¹³ tøa¹² he¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Jøng² ca¹ŋó¹ Pedro chi³quë́¹. Ca¹dsiég¹dsa ja³dsi¹² quiah¹² ŋi¹jmó². Ca¹guú²dsa ja³tiogh³ tsih² dsa² ta³. Ca¹mi¹dsiogh¹³dsa quianh¹³ si².
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Jøng² juu¹³ jmi²dsa² quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² ti³lán¹³ ta³ quiah¹² guøh¹², ca¹hnah¹dsa dsa² mi³cuúh¹ Jesús dsag³. Mi³jøng² jón²dsa. Jøng² ha¹chian² dsa² ca¹dsanh¹.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Hi² jøng² jue¹² dsa² ca¹juúh² jǿg³ tø³jǿg³ ja³cog² Jesús. Tsa¹tø²tsøh³ jǿg³ quiah¹²dsa.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Jøng² ca¹nung² ca²dsiog³dsa. Ca¹cuø¹dsa dsag³ jǿg³ tø³jǿg³. Ca¹juúh²dsa:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 ―Ca¹néng³ jnieh³ juúh² dsa² ná¹² gúg²dsa guøh¹² quián², hi² ca¹jmo¹ dsa² jmøi¹guǿi¹. Jøng² jmo¹dsa hi² siíh² ja³hnøa¹² jmai³, hi² tsa¹ti¹líh¹ dsa² jmøi¹guǿi¹ ―ca¹juúh²dsa.
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Jø¹² bíh³ ha¹chi² ca¹tø³tsøh³ jǿg³ jøng² quiah¹²dsa.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Jøng² ca¹nung² ŋi¹jmó² dsi²jo². Ca¹ŋǿh¹dsa Jesús. Ca¹juúh²dsa:
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Tei³ báh³ ca¹nung² Jesús. Ha¹chi² ca¹ŋai¹dsa jin³ he². Jøng² ca¹juúh² ŋi¹jmó² calah:
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
62 Jesus respondeu:
63 Jøng² ca¹gǿi¹ ŋi¹jmó² tsǿnh³, hi² hne²dsa. Jøng² ca¹juúh²dsa:
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Ma²na²nengh¹² báh³ hniah¹² jǿg³ hlaih¹³. ¿Ha²lah lë́h² hniah¹²? ―ca¹juúh² ŋi¹jmó².
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Jøng² ca¹qui² ca¹hŋió² ca²dsiog³ dsa² héi² Jesús. Ca¹hŋiéng²dsa ni³ Jesús quianh¹³ hmøah¹². Ca¹cu² ca¹jmógh²dsa. Jøng² ca¹juúh²dsa:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Ja³guǿ¹³ Pedro ja³dsi¹³, ca¹dsiég¹ jan² tsih²mǿ² jmo¹² ta³ quiah¹² ŋi¹jmó².
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Jøng² mi³ca¹jë́² tsih²mǿ² Pedro, mi²dsiogh¹²dsa quianh¹³ si², jøng² ca¹juúh²dsa:
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Jøng² ca¹juúh² Pedro:
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Jøng² mi³ca¹jǿi² tsih²mǿ² héi² calah, ca¹tsáih¹dsa dsa² tiogh³ cøg¹², ca¹juúh²dsa:
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Jøng² ca¹juúh²dsa calah ha¹chi². Ma²cu²lǿi² jøng² ca¹juúh² dsa² tiogh³ cøg¹², ca¹tsáih¹dsa Pedro:
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Jøng² ca¹jí² Pedro, ca¹juúh²dsa:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Dsø¹juu¹² jøng² báh³ ca¹ho¹ chiih³ ma²tǿ² tánh¹. Jøng² dsagh² dsǿa¹² Pedro jǿg³ ca¹juúh² Jesús, hi² juúh²dsa hnøa¹² rón² tsa¹cuai¹²dsa cónh¹ niúh¹ jín³ ca¹ho¹ chiih³ tánh¹ rón². Jøng² ca¹táh² dsǿa¹²dsa. Ca¹ho¹dsa.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.