Lucas 16
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs BKJ
1 Jøng² ca¹dsii¹ Jesús jǿg³ la², ca¹tsáih¹dsa dsa² quianh³dsa:
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Jøng² ca¹tøa¹ juu¹³dsa. Ca¹juúh²dsa, ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² ta³: “¿Ha²lah lǿa¹² jǿg³ ma²ca¹nang¹jni ja³cogh²hning? Jáinh³hning jǿg³ ha²lah lǿa¹² ta³ ma²ca¹jmoh³hning. Di³ tsa¹ma¹lé² jmóh³hning ta³ quieg¹jni,” ca¹juúh²dsa.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Jøng² ca¹ŋi¹jiag¹² dsǿa¹² dsa² jmo¹² ta³ héi². Lë́²dsa: “He² hi² dsio¹ jmo¹³jni. Di³ tsa¹ma¹cuø¹ juu¹³jni ta³. Ha¹chi² bí² chi² quieg¹jni hi² jmo¹³jni ta³ huh². Jøng² tsa¹tí² dsøa¹jni møa¹³jni hi² la³møa¹²jni.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Ma²guiang³jni ha²lah jmo³jni. Mi³jøng² li¹hniang¹ dsa² siáh² jmai³ ja³tsa¹ma¹chi² ta³ hi² li¹jmo¹³jni ja³la²,” lë́²dsa.
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Ni³ jøng² ca¹tǿh¹dsa dsa² ti³re² quiah¹² juu¹³dsa, ta¹ma¹jan²dsa. Jøng² ca¹juúh²dsa, ca¹tsáih¹dsa dsa² ca¹tǿh¹dsa lah¹ni³: “¿Ha²cónh¹ reh²hning quiah¹² juu¹³jni?” ca¹juúh²dsa.
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Jøng² ca¹juúh² dsa² héi²: “Lǿa¹² jín³ hnøa¹² mei¹³ litros jmáh¹lah nang³ báh³ re²jni,” ca¹juúh²dsa. Jøng² ca¹juúh² calah dsa² jmo¹² ta³: “Hiugh¹² quieng² si² la² ja³rø²ton¹² ha²cónh¹ reh²hning. Ní² ja³ná³. Jøng² tøngh¹³hning si² hi² reh²hning jmáh¹lah ton¹dsoh¹³,” ca¹juúh² dsa² jmo¹² ta³.
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Jøng² mi³ca¹tǿh¹dsa dsa² siáh² calah, ca¹juúh²dsa: “¿Ha²cónh¹ reh²hning?” Jøng² ca¹ŋai¹dsa héi²: “Cøng² mei¹³ tø²hmøah¹² jmáh¹lah cuøi² hi³ŋíh¹,” ca¹juúh²dsa. Jøng² ca¹juúh² dsa² jmo¹² ta³, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²: “Quieng² si² la² quiánh²hning. Tøngh¹³hning si² hi² reh²hning jmáh¹lah jŋi¹ ŋi²lǿg²,” ca¹juúh²dsa.
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Jøng² mi³ca¹lø¹lih¹³ juu¹³dsa ha²lah ma²ca¹jmo¹dsa hi² hlaih¹³ jøng², ca¹juúh² juu¹³dsa hi² lah¹dsóh² ma²ŋi¹² dsa² héi² ha²lah jmo¹. Di³ hiug¹² jín³ ma²ŋi¹² dsa² ŋi²nio³ jǿg³ hlaih¹³ quiah¹² jmøi¹guǿi¹ la² ha²lah jmo¹ jǿg³ quiah¹² guiog¹³dsa cónh¹ jín³ ma²ŋi¹² dsa² ŋi²nio³ juu¹² quiah¹² Diú¹³ ha²lah mi¹ti¹dsa jǿg³ ma²chinh¹²dsa.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹², dsio¹ jmóh³ hniah¹² hi² dsio¹ ja³cog² dsa² jmøi¹guǿi¹ jianh¹² hniah¹² quianh¹³ hi² li¹chi² quiánh² hniah¹² ni³ jmøi¹guǿi¹ hlaih¹³ la². Mi³jøng² hien¹ dsa² héi² hniah¹² ŋi¹juǿi¹ na³ma²ca¹tǿ² ja³tsa¹ma¹quien¹² hi² jøng² ja³cogh² hniah¹².
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 ’Ju³ná³ hein² dsa² mi²ti¹ ta³ mih², dsa² héi² mi¹ti¹ lǿa¹² ju³ he² ta² juøh¹² ca¹lø¹chí¹ quiah¹²dsa calah. Jø¹² bíh³ lah¹jøng² dsa² tsa¹mi²ti¹ ta³ mih², tsa¹mi¹ti¹ dsa² héi² ta³ juøh¹² calah.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Hi² jøng² ma²ŋih³ hniah¹² ha¹chi² dsii¹ Diú¹³ ju²gugh² taih³ hniah¹² hi² chi² ja³lah¹dsóh² dsio¹, ju³ná³ tsa¹ca¹jmoh³ hniah¹² ti³té¹³ jǿg³ quiánh² hniah¹² quianh¹³ hi² ca¹lø¹chí¹ quiánh² hniah¹² ni³ jmøi¹guǿi¹ hlaih¹³ la².
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Ha¹chi² cuø¹dsa hi² li¹chi² quiánh² hniah¹², ju³ná³ tsa¹ca¹mi³tih³ hniah¹² ja³cog² hi² chi² quiah¹² dsá¹².
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Ha¹chian² dsa² tiúh¹ jmo¹ ta³ quiah¹² og¹ juu¹³dsa. Di³ tiog¹³ báh³ hian³dsa juu¹³dsa lah¹ni³ ju³ná³ hnio¹dsa dsa² ja³ma²og¹. Ho¹ ju³ mi¹ti¹dsa ja³cog² dsa² lah¹ni³. Jøng² tsa¹hiug² dsǿa¹²dsa ja³cog² dsa² ja³ma²og¹. Tsa¹lé² mi³ti³ jniang³ jǿg³ quiah¹² Diú¹³, ju³ná³ hneng² jniang³ jmáh¹lah cog³ chi² jmøi¹guǿi¹ la² ―ca¹juúh² Jesús.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Jøng² dsa² hniu¹ cog³ báh³ dsa² fariseo. Hi² jøng² ca¹cu² ca¹jmáh² dsa² héi² Jesús mi³ca¹nǿng²dsa ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ jøng².
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Jøng² ca¹juúh² Jesús, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 ’Ma²chi² lei¹³ quiah¹² Diú¹³ quianh¹³ jǿg³ ca¹hǿ² dsa² quián¹² Diú¹³ ca¹lah¹ja³ca¹lø¹chián¹ Juan. Ni³ jøng² ca¹lø¹chí¹ jǿg³ dsio¹ quiah¹² ja³jmo¹² Diú¹³ héh¹. Jøng² ca¹lah¹já¹dsa ma²hniu¹ dsa¹tiogh¹² ja³jøng² quianh¹³ hi² tiog¹³.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Cónh¹jøng² hiug¹² jín³ hi² tsa¹ué² dsa¹hén² ŋi¹juǿi¹ quianh¹³ jmøi¹guǿi¹ cónh¹ jín³ hi² lé² tsa¹li¹ti¹ jin³ ca²jneh³ lei¹³ quiah¹² Diú¹³.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 ’Ju³ná³ hein² dsa² ca¹tiúg² hio¹³ quián¹², jøng² ca¹jian¹dsa hio¹³ siáh², dsa² héi² ta¹canh¹³ dsag³. Jø¹² bíh³ lah¹jøng² dsa² ca¹jian¹ hio¹³ mi³jian¹² dsa² ŋioh¹² siáh², hi² ma²ca¹tég² dsa² ŋioh¹² mi³jiag¹², ta¹canh¹² dsa² héi² dsag³ calah, dsa² ca¹jiag¹ ca¹tǿ² tánh¹.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 ’Jan² dsa² chi² cog³, mi³caih¹² hmøah¹² dsio¹, hmøah¹² jláh³. Mi³jmo¹²dsa jmai³ juøh¹² ca¹lah¹jǿ¹ jmai³ cu¹té¹².
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Jøng² hag³hniú¹² quiah¹² dsa² héi² mi³ron¹² jan² dsa² ti²ŋié², dsa² tsen² Lázaro, dsa² lán¹² hmih¹² ta³jan²dsa.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Hiug² dsǿa¹² Lázaro mi³gǿh¹ he² hi² ca¹quia¹ ni³ mesa quiah¹² dsa² chi² cog³ héi². Jø¹² bíh³ ca¹dsi¹lé² dsøi². Ca¹hliuh¹jah hmih¹² quiah¹²dsa.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Jøng² mi³ca¹jon¹ dsa² ti²ŋié², ca¹tai¹ ángeles juu¹² ja³cog² hlai³ Abraham. Ni³ jøng² ca¹jon¹ calah dsa² chi² cog³. Ca¹ŋi³hag¹dsa.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Jøng² ma²hiúg³dsa guio¹juǿi¹, ŋai¹²dsa jmø³uai¹², mi³ca¹jë́²dsa hlai³ Abraham quianh¹³ hlai³ Lázaro ca¹tǿ² guiég¹.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Jøng² ca¹tøa¹ dsa² mi³chi² cog² héi², ca¹juúh²dsa: “Tiá³ Abraham, juanh¹² jmóh³hning hoh¹². Tse² Lázaro dsa¹tí²dsa jmøi² nih¹³ chi³gúg¹dsa. Mi³jøng² jií¹dsa ja³la², hi² mi³guǿih²dsa tsøh¹jni. Di³ hiug¹² cu¹té¹² jmø³uai¹² chian²jni dsi²si² la².”
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Jøng² ca¹juúh² Abraham: “Ju³dsiagh² hoh¹²hning, jon¹². Hi² dsio¹ mi³dsø²ŋë́h²hning jmai³ ja³mi³chianh²hning jmøi¹guǿi¹. Hi² hlaih¹³ báh³ ca¹ŋi¹ŋë́² Lázaro. Na¹ jín³ ma²guǿ¹² Lázaro ju²hiúg¹ dsøa¹² ta³lah¹ŋaih¹³ hning² jmø³uai¹².
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Jø¹² bíh³ tsøi² juøh¹² hiu³ dsi²jo² ja³tiagh³ jniang³. Hi² jøng² ha¹chian² lé² dsa¹lé², ju³lah dsa² hniu¹ dsa¹lé². Jø¹² bíh³ lah¹jøng² dsa² tiogh³ ja³ná³, tsa¹lé² ji¹lé²dsa ja³la².”
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Jøng² ca¹juúh² calah dsa² mi³chi² cog³: “Jøng² hlanh¹³jni hning², tiá³. Tse² Lázaro juu¹² ja³quiah¹³ ti³ŋieh¹jni.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Tiogh³ hŋiá² roh¹²jni. Mi³jøng² dsa²hlanh¹³dsa roh¹²jni tsa¹ju³ji¹lia¹dsa ja³uai¹³ la²,” ca¹juúh²dsa.
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Jøng² ca¹juúh² Abraham: “Chinh¹² báh³ dsa² lei¹³ quiah¹² hlai³ Moisés quianh¹³ jǿg³ quiah¹² Diú¹³ ca¹hǿ² dsa² quián¹²dsa. ¡Ju³neng³dsa jǿg³ jøng²!” ca¹juúh²dsa.
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 “A¹jáng¹ lah¹jøng², tiá³ Abraham,” ca¹juúh² dsa² mi³chi² cog³. “Di³ jéinh¹ báh³ dsǿa¹²dsa, ju³ná³ ca¹dsiánh¹ jan² dsa² ma²ca¹jon¹,” ca¹juúh²dsa.
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Jøng² ca¹juúh² calah Abraham, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²: “Chi²júh² tsa¹nang¹²dsa jǿg³ quiah¹² hlai³ Moisés quianh¹³ dsa² ca¹hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³, jø¹² bíh³ lah¹jøng² tsa¹hé²dsa ju³ lah¹la² ca¹hiog² jan² dsa² ma²ca¹jon¹,” ca¹juúh²dsa.
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.