Lucas 16
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs ARIB
1 Jøng² ca¹dsii¹ Jesús jǿg³ la², ca¹tsáih¹dsa dsa² quianh³dsa:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Jøng² ca¹tøa¹ juu¹³dsa. Ca¹juúh²dsa, ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² ta³: “¿Ha²lah lǿa¹² jǿg³ ma²ca¹nang¹jni ja³cogh²hning? Jáinh³hning jǿg³ ha²lah lǿa¹² ta³ ma²ca¹jmoh³hning. Di³ tsa¹ma¹lé² jmóh³hning ta³ quieg¹jni,” ca¹juúh²dsa.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Jøng² ca¹ŋi¹jiag¹² dsǿa¹² dsa² jmo¹² ta³ héi². Lë́²dsa: “He² hi² dsio¹ jmo¹³jni. Di³ tsa¹ma¹cuø¹ juu¹³jni ta³. Ha¹chi² bí² chi² quieg¹jni hi² jmo¹³jni ta³ huh². Jøng² tsa¹tí² dsøa¹jni møa¹³jni hi² la³møa¹²jni.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ma²guiang³jni ha²lah jmo³jni. Mi³jøng² li¹hniang¹ dsa² siáh² jmai³ ja³tsa¹ma¹chi² ta³ hi² li¹jmo¹³jni ja³la²,” lë́²dsa.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ni³ jøng² ca¹tǿh¹dsa dsa² ti³re² quiah¹² juu¹³dsa, ta¹ma¹jan²dsa. Jøng² ca¹juúh²dsa, ca¹tsáih¹dsa dsa² ca¹tǿh¹dsa lah¹ni³: “¿Ha²cónh¹ reh²hning quiah¹² juu¹³jni?” ca¹juúh²dsa.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Jøng² ca¹juúh² dsa² héi²: “Lǿa¹² jín³ hnøa¹² mei¹³ litros jmáh¹lah nang³ báh³ re²jni,” ca¹juúh²dsa. Jøng² ca¹juúh² calah dsa² jmo¹² ta³: “Hiugh¹² quieng² si² la² ja³rø²ton¹² ha²cónh¹ reh²hning. Ní² ja³ná³. Jøng² tøngh¹³hning si² hi² reh²hning jmáh¹lah ton¹dsoh¹³,” ca¹juúh² dsa² jmo¹² ta³.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Jøng² mi³ca¹tǿh¹dsa dsa² siáh² calah, ca¹juúh²dsa: “¿Ha²cónh¹ reh²hning?” Jøng² ca¹ŋai¹dsa héi²: “Cøng² mei¹³ tø²hmøah¹² jmáh¹lah cuøi² hi³ŋíh¹,” ca¹juúh²dsa. Jøng² ca¹juúh² dsa² jmo¹² ta³, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²: “Quieng² si² la² quiánh²hning. Tøngh¹³hning si² hi² reh²hning jmáh¹lah jŋi¹ ŋi²lǿg²,” ca¹juúh²dsa.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Jøng² mi³ca¹lø¹lih¹³ juu¹³dsa ha²lah ma²ca¹jmo¹dsa hi² hlaih¹³ jøng², ca¹juúh² juu¹³dsa hi² lah¹dsóh² ma²ŋi¹² dsa² héi² ha²lah jmo¹. Di³ hiug¹² jín³ ma²ŋi¹² dsa² ŋi²nio³ jǿg³ hlaih¹³ quiah¹² jmøi¹guǿi¹ la² ha²lah jmo¹ jǿg³ quiah¹² guiog¹³dsa cónh¹ jín³ ma²ŋi¹² dsa² ŋi²nio³ juu¹² quiah¹² Diú¹³ ha²lah mi¹ti¹dsa jǿg³ ma²chinh¹²dsa.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹², dsio¹ jmóh³ hniah¹² hi² dsio¹ ja³cog² dsa² jmøi¹guǿi¹ jianh¹² hniah¹² quianh¹³ hi² li¹chi² quiánh² hniah¹² ni³ jmøi¹guǿi¹ hlaih¹³ la². Mi³jøng² hien¹ dsa² héi² hniah¹² ŋi¹juǿi¹ na³ma²ca¹tǿ² ja³tsa¹ma¹quien¹² hi² jøng² ja³cogh² hniah¹².
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Ju³ná³ hein² dsa² mi²ti¹ ta³ mih², dsa² héi² mi¹ti¹ lǿa¹² ju³ he² ta² juøh¹² ca¹lø¹chí¹ quiah¹²dsa calah. Jø¹² bíh³ lah¹jøng² dsa² tsa¹mi²ti¹ ta³ mih², tsa¹mi¹ti¹ dsa² héi² ta³ juøh¹² calah.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Hi² jøng² ma²ŋih³ hniah¹² ha¹chi² dsii¹ Diú¹³ ju²gugh² taih³ hniah¹² hi² chi² ja³lah¹dsóh² dsio¹, ju³ná³ tsa¹ca¹jmoh³ hniah¹² ti³té¹³ jǿg³ quiánh² hniah¹² quianh¹³ hi² ca¹lø¹chí¹ quiánh² hniah¹² ni³ jmøi¹guǿi¹ hlaih¹³ la².
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ha¹chi² cuø¹dsa hi² li¹chi² quiánh² hniah¹², ju³ná³ tsa¹ca¹mi³tih³ hniah¹² ja³cog² hi² chi² quiah¹² dsá¹².
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Ha¹chian² dsa² tiúh¹ jmo¹ ta³ quiah¹² og¹ juu¹³dsa. Di³ tiog¹³ báh³ hian³dsa juu¹³dsa lah¹ni³ ju³ná³ hnio¹dsa dsa² ja³ma²og¹. Ho¹ ju³ mi¹ti¹dsa ja³cog² dsa² lah¹ni³. Jøng² tsa¹hiug² dsǿa¹²dsa ja³cog² dsa² ja³ma²og¹. Tsa¹lé² mi³ti³ jniang³ jǿg³ quiah¹² Diú¹³, ju³ná³ hneng² jniang³ jmáh¹lah cog³ chi² jmøi¹guǿi¹ la² ―ca¹juúh² Jesús.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Jøng² dsa² hniu¹ cog³ báh³ dsa² fariseo. Hi² jøng² ca¹cu² ca¹jmáh² dsa² héi² Jesús mi³ca¹nǿng²dsa ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ jøng².
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Jøng² ca¹juúh² Jesús, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Ma²chi² lei¹³ quiah¹² Diú¹³ quianh¹³ jǿg³ ca¹hǿ² dsa² quián¹² Diú¹³ ca¹lah¹ja³ca¹lø¹chián¹ Juan. Ni³ jøng² ca¹lø¹chí¹ jǿg³ dsio¹ quiah¹² ja³jmo¹² Diú¹³ héh¹. Jøng² ca¹lah¹já¹dsa ma²hniu¹ dsa¹tiogh¹² ja³jøng² quianh¹³ hi² tiog¹³.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Cónh¹jøng² hiug¹² jín³ hi² tsa¹ué² dsa¹hén² ŋi¹juǿi¹ quianh¹³ jmøi¹guǿi¹ cónh¹ jín³ hi² lé² tsa¹li¹ti¹ jin³ ca²jneh³ lei¹³ quiah¹² Diú¹³.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’Ju³ná³ hein² dsa² ca¹tiúg² hio¹³ quián¹², jøng² ca¹jian¹dsa hio¹³ siáh², dsa² héi² ta¹canh¹³ dsag³. Jø¹² bíh³ lah¹jøng² dsa² ca¹jian¹ hio¹³ mi³jian¹² dsa² ŋioh¹² siáh², hi² ma²ca¹tég² dsa² ŋioh¹² mi³jiag¹², ta¹canh¹² dsa² héi² dsag³ calah, dsa² ca¹jiag¹ ca¹tǿ² tánh¹.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 ’Jan² dsa² chi² cog³, mi³caih¹² hmøah¹² dsio¹, hmøah¹² jláh³. Mi³jmo¹²dsa jmai³ juøh¹² ca¹lah¹jǿ¹ jmai³ cu¹té¹².
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Jøng² hag³hniú¹² quiah¹² dsa² héi² mi³ron¹² jan² dsa² ti²ŋié², dsa² tsen² Lázaro, dsa² lán¹² hmih¹² ta³jan²dsa.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Hiug² dsǿa¹² Lázaro mi³gǿh¹ he² hi² ca¹quia¹ ni³ mesa quiah¹² dsa² chi² cog³ héi². Jø¹² bíh³ ca¹dsi¹lé² dsøi². Ca¹hliuh¹jah hmih¹² quiah¹²dsa.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Jøng² mi³ca¹jon¹ dsa² ti²ŋié², ca¹tai¹ ángeles juu¹² ja³cog² hlai³ Abraham. Ni³ jøng² ca¹jon¹ calah dsa² chi² cog³. Ca¹ŋi³hag¹dsa.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Jøng² ma²hiúg³dsa guio¹juǿi¹, ŋai¹²dsa jmø³uai¹², mi³ca¹jë́²dsa hlai³ Abraham quianh¹³ hlai³ Lázaro ca¹tǿ² guiég¹.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Jøng² ca¹tøa¹ dsa² mi³chi² cog² héi², ca¹juúh²dsa: “Tiá³ Abraham, juanh¹² jmóh³hning hoh¹². Tse² Lázaro dsa¹tí²dsa jmøi² nih¹³ chi³gúg¹dsa. Mi³jøng² jií¹dsa ja³la², hi² mi³guǿih²dsa tsøh¹jni. Di³ hiug¹² cu¹té¹² jmø³uai¹² chian²jni dsi²si² la².”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Jøng² ca¹juúh² Abraham: “Ju³dsiagh² hoh¹²hning, jon¹². Hi² dsio¹ mi³dsø²ŋë́h²hning jmai³ ja³mi³chianh²hning jmøi¹guǿi¹. Hi² hlaih¹³ báh³ ca¹ŋi¹ŋë́² Lázaro. Na¹ jín³ ma²guǿ¹² Lázaro ju²hiúg¹ dsøa¹² ta³lah¹ŋaih¹³ hning² jmø³uai¹².
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Jø¹² bíh³ tsøi² juøh¹² hiu³ dsi²jo² ja³tiagh³ jniang³. Hi² jøng² ha¹chian² lé² dsa¹lé², ju³lah dsa² hniu¹ dsa¹lé². Jø¹² bíh³ lah¹jøng² dsa² tiogh³ ja³ná³, tsa¹lé² ji¹lé²dsa ja³la².”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Jøng² ca¹juúh² calah dsa² mi³chi² cog³: “Jøng² hlanh¹³jni hning², tiá³. Tse² Lázaro juu¹² ja³quiah¹³ ti³ŋieh¹jni.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Tiogh³ hŋiá² roh¹²jni. Mi³jøng² dsa²hlanh¹³dsa roh¹²jni tsa¹ju³ji¹lia¹dsa ja³uai¹³ la²,” ca¹juúh²dsa.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Jøng² ca¹juúh² Abraham: “Chinh¹² báh³ dsa² lei¹³ quiah¹² hlai³ Moisés quianh¹³ jǿg³ quiah¹² Diú¹³ ca¹hǿ² dsa² quián¹²dsa. ¡Ju³neng³dsa jǿg³ jøng²!” ca¹juúh²dsa.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “A¹jáng¹ lah¹jøng², tiá³ Abraham,” ca¹juúh² dsa² mi³chi² cog³. “Di³ jéinh¹ báh³ dsǿa¹²dsa, ju³ná³ ca¹dsiánh¹ jan² dsa² ma²ca¹jon¹,” ca¹juúh²dsa.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Jøng² ca¹juúh² calah Abraham, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²: “Chi²júh² tsa¹nang¹²dsa jǿg³ quiah¹² hlai³ Moisés quianh¹³ dsa² ca¹hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³, jø¹² bíh³ lah¹jøng² tsa¹hé²dsa ju³ lah¹la² ca¹hiog² jan² dsa² ma²ca¹jon¹,” ca¹juúh²dsa.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.