Lucas 15
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NVT
1 Jue¹² dsa² jmo¹² ta³ hi² cagh¹²dsa cog³ juøi² quianh¹³ dsa² ti³re² dsag³ ca¹túgh² quianh¹³ Jesús, hi² hniu¹dsa nang¹dsa jǿg³ he¹²dsa.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Hi² jøng² ca¹jí² dsa² fariseo quianh¹³ tøa¹² he¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³. Ca¹juúh²dsa:
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Hi² jøng² ca¹dsii¹ Jesús jǿg³ la², ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―Ju³ná³ hein² hniah¹² tiogh³ ŋia¹lúg² jah¹chih² quiánh² hniah¹², ju³ná³ ca¹ŋi¹hén² jan², tiog¹³ báh³ jmóh³ hniah¹² cu³tiogh³jah ca¹lah¹ja³ca¹dsanh¹² jáh² ca¹ŋi¹hén².
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Jøng² na³ma²ca¹dsanh¹² hniah¹² jáh², hioh¹² jénh² hniah¹² chiogh¹³ hniah¹² jáh² guiuh¹³ cugh¹² hniah¹².
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Jøng² na³ma²dsiánh¹ hniah¹² ja³quiánh³ hniah¹², tøah¹³ hniah¹² dsa² jenh² hniah¹² quianh¹³, quianh¹³ dsa² tiogh³ cøg¹². Juaih¹³ hniah¹² dsa² héi²: “Jmo³ hniah¹² hioh¹² quianh¹³ jní². Di³ ma²na²dsanh¹²jni jah¹chih² quian¹jni, jáh² ca¹ŋi¹hén²,” juúh³ hniah¹².
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹²: Hiug¹² jín³ hioh¹² jenh¹ dsa² chian² ŋi¹juǿi¹ ju³ná³ ca¹jéinh¹ dsǿa¹² jan² dsa² re² dsag³ cónh¹ jín³ hioh¹² jenh¹dsa ja³cog² jue¹² dsa² dsiog¹, dsa² tsa¹hniuh¹² jéinh¹ dsǿa¹².
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 ’Jøng² ju³ná³ jan² hio¹³, chi² guie¹ cog³ huh² quiah¹²dsa, hi² quien¹² ma¹guie¹ héh¹, ju³ná³ ca¹ŋi¹hén² cøng², tiog¹³ báh³ hiúh²dsa si². Jøng² hiíh²dsa dsi²néi² quiah¹²dsa. Hnangh¹dsa cu²rø² ca¹lah¹ja³ca¹dságh¹.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Jøng² na³ma²ca¹dságh¹, tǿh²dsa dsa² jenh²dsa quianh¹³, quianh¹³ dsa² tiogh³ cøg¹². Juúh²dsa: “Ju³jmó³ jniang³ cøng² liáh² quianh¹³ jní². Di³ ma²na²dsóh²jni cog³ huh² quieg¹jni, cog³ ca¹ŋi¹hén²,” juúh²dsa.
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹²: Lah¹jøng² báh³ hioh¹² jenh¹² ángeles quián¹² Diú¹³ na³ma³ca¹jéinh¹ dsǿa¹² jan² dsa² re² dsag³.
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Jøng² lah¹la² ca¹juúh² calah Jesús:
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Jøng² ca¹juúh² dsa² lán¹² dsa² siog¹², ca¹tsáih¹dsa ti³jmi²dsa: “Tiá³, cuúh³hning mih² dsiúg³jni, hi² chi² quián² jniang³ cónh¹ jín³ tan¹jni,” ca¹juúh²dsa. Hi² jøng² ca¹dsogh¹² ti³jmi²dsa hi² mi³chi² quiah¹²dsa.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Tsa¹hai³ jøng² ca¹jnáih¹ ja³ŋiúh³dsa dsa² meh² ca¹lah¹jǿ¹ hi² chi² quiah¹²dsa. Ca¹ŋó¹dsa go² dsa² siáh² ca¹tǿ² guiég¹. Ja³jøng² la³ca¹ŋi³hén¹³dsa hi² ca¹ŋë́²dsa. Ca¹jmo¹dsa la³ju² la³lán¹dsa.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Jøng² mi³ma²ca¹ŋi¹hén²dsa ca¹lah¹jǿ¹, ca¹já¹ hag³cón³ huø¹ jøng². Jøng² jín³ ca¹chi¹quián²dsa jmai³.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Ni³ jøng² ca¹hí¹dsa ta³ quiah¹² jan² dsa² chian² huø¹ jøng². Dsa² héi² ca¹tsei¹ juu¹² jøa³nung² quiah¹²dsa, mi³jøng² ca¹jmo¹dsa hí³ ŋié¹².
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Jøng² hiug¹² lǿ² lø¹i³cónh¹²dsa. Lǿ² lø¹i³gǿh¹dsa hi² gøah¹² ŋié¹². Cónh¹jøng² ha¹chian² dsa² ca¹cuø¹ hi² gǿh¹dsa.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Jøng² ca¹ŋi¹jiag¹² dsǿa¹²dsa: “¡Cónh¹ báh³ dsa² tsa¹tiogh³ ti³jmo¹² ta³ quiah¹² ti³ŋieh¹jni, hi² chiág² hi² gøah¹²dsa! Jní² báh³ hiúg³ ja³la², jon¹³ cong¹²jni.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Neh¹³jni ja³quiah¹³ ti³ŋieh¹jni, hi² ŋi³tseih¹²jni dsa²: Tiá³, dsag³ ca¹ta³canh¹³jni ja³cog² Diú¹³, ja³cogh² hning².
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Tsa¹ta³té¹³jni lán¹²jni ja²ŋiúh²hning. Jaih³hning jní² hi² lán¹²jni ju³lah lán¹² jan² dsa² jmo¹² ta³ quiánh²hning, juǿi³jni dsa²,” lë́² dsa² héi².
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Jøng² ca¹ŋáh¹dsa juu¹² ja³quiah¹³ ti³jmi²dsa.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Jøng² ca¹juúh² ja³ŋiúh³dsa: “Tiá³, ca¹ta³canh¹³jni dsag³ ja³cog² Diú¹³, ja³cogh² hning². Tsa¹ma¹ta³té¹³jni lán¹²jni ja²ŋiúh²hning,” ca¹juúh²dsa.
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Cónh¹jøng² ca¹juúh² ti³jmi²dsa, ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² ta³ quiah¹²dsa: “Hiugh¹², gu²quin² cøng² hmøah¹² lǿa¹² jín³ hi² dsio¹. Jøng² quienh¹³hning dsa² lang¹². Tieh¹³ cøng² ŋí³ chi³gúg¹dsa. Tóh³hning løg² tai³dsa.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Gu³teih³ jan² ca³juu² meh², jáh² ma²pan¹³. Jøng² jŋë́h³hning jáh². Di³ jøng² quie¹³ jniang³. Jmó³ jniang³ jmai³.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Di³ ma²guønh¹² ja³ŋiúh¹jni lang¹², dsa² lah¹cøng² ma²ca¹hiog²dsa mi³ca¹jon¹dsa. Ma²ca¹dsanh¹² jniang³ dsa² ma³ca¹ŋi¹hén²,” ca¹juúh² ti³jmi²dsa. Jøng² ca¹jmo¹dsa hioh¹².
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 ’Jøng² ja³ŋiúh³dsa ma²juanh¹² ma²ca¹ŋó¹ juu¹² jøa³nung². Ma²jogh¹² dsa² héi² ja¹quien¹³ dsiánh¹dsa mi³ca¹nǿng²dsa son¹³ ja³ma²ŋi²nio³ dsa² jan³.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Jøng² ca¹tǿh¹dsa jan² tsih², dsa² jmo¹² ta³. Ca¹ŋai¹dsa he² løa¹ jmo¹²dsa jmai³.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Jøng² ca¹juúh²tsih: “Ma²na²guǿnh¹ rúh²hning. Jøng² ca¹jmo¹ ti³ŋieih¹²hning jǿg³ hi² ca¹jŋëh¹dsa jan² ca³juu² meh², jáh² ma²pan¹³. Di³ ma²na¹guǿnh¹dsa dsio¹. Ha¹chi² ca¹jenh¹dsa,” ca¹juúh²tsih.
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Jøng² ca¹lø¹hné¹ ja³ŋiúh³dsa ma²juanh¹². Tsa¹ca¹hiei¹dsa hí¹dsa dsi²néi². Hi² jøng² ca¹u¹hái¹ ti³jmi²dsa. Ca¹tsáih¹dsa ja³ŋiúh³dsa héi² hi³ mi³dság¹dsa dsi²néi².
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Jøng² ca¹juúh² ja³ŋiúh³dsa: “Jai³lah. Ma²ni³ŋó¹³ ji²ŋi² ma²ca¹jmo¹jni ta³ quianh¹³ hnéng¹. Tsa¹lǿih² jmai³ tsa¹ma²ca¹jmo¹jni hi² tsa¹nang¹²jni gøg² jǿg³ quiánh²hning. Jøng² jin³ cu²rón² ha¹chi² ma²ca¹cuanh¹³hning jin³ jan² chiang³ løg² meh² mi³jøng² mi³jmo³jni jmai³ quianh¹³ dsa² jenh² quianh¹³ jní².
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Cónh¹jøng² na¹ jín³ ma²guønh¹ ja²ŋiúh²hning héi², dsa² ma²ca¹ŋi¹hén² cog³ quiánh²hning quianh¹³ hio¹³ lø³hiug¹². Jøng² ni³ huu¹³ quiah¹² dsa² héi² ma²ca¹jŋë́h¹hning ca³juu² meh² ma²pan¹³.”
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Jøng² ca¹juúh² ti³jmi²dsa: “Jon¹², cøng² hi² hiúgh³ báh³ hning² quianh¹³ jní². Hi² quiánh² báh³ hning² ca¹lah¹jǿ¹ hi² chi² quieg¹jni.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Cónh¹jøng² dsio¹ jmó³ jniang³ hioh¹². Di³ ma²na²guǿnh¹ calah rúh²hning. Lah¹cøng² ma²ca¹hiog² dsa² ma²ca¹jon¹. Ma²ca¹dsanh¹² jniang³ dsa² ma²ca¹ŋi¹hén²,” ca¹juúh²dsa.
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.