Lucas 15

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jue¹² dsa² jmo¹² ta³ hi² cagh¹²dsa cog³ juøi² quianh¹³ dsa² ti³re² dsag³ ca¹túgh² quianh¹³ Jesús, hi² hniu¹dsa nang¹dsa jǿg³ he¹²dsa.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Hi² jøng² ca¹jí² dsa² fariseo quianh¹³ tøa¹² he¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³. Ca¹juúh²dsa:
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Hi² jøng² ca¹dsii¹ Jesús jǿg³ la², ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 ―Ju³ná³ hein² hniah¹² tiogh³ ŋia¹lúg² jah¹chih² quiánh² hniah¹², ju³ná³ ca¹ŋi¹hén² jan², tiog¹³ báh³ jmóh³ hniah¹² cu³tiogh³jah ca¹lah¹ja³ca¹dsanh¹² jáh² ca¹ŋi¹hén².
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Jøng² na³ma²ca¹dsanh¹² hniah¹² jáh², hioh¹² jénh² hniah¹² chiogh¹³ hniah¹² jáh² guiuh¹³ cugh¹² hniah¹².
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Jøng² na³ma²dsiánh¹ hniah¹² ja³quiánh³ hniah¹², tøah¹³ hniah¹² dsa² jenh² hniah¹² quianh¹³, quianh¹³ dsa² tiogh³ cøg¹². Juaih¹³ hniah¹² dsa² héi²: “Jmo³ hniah¹² hioh¹² quianh¹³ jní². Di³ ma²na²dsanh¹²jni jah¹chih² quian¹jni, jáh² ca¹ŋi¹hén²,” juúh³ hniah¹².
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹²: Hiug¹² jín³ hioh¹² jenh¹ dsa² chian² ŋi¹juǿi¹ ju³ná³ ca¹jéinh¹ dsǿa¹² jan² dsa² re² dsag³ cónh¹ jín³ hioh¹² jenh¹dsa ja³cog² jue¹² dsa² dsiog¹, dsa² tsa¹hniuh¹² jéinh¹ dsǿa¹².
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 ’Jøng² ju³ná³ jan² hio¹³, chi² guie¹ cog³ huh² quiah¹²dsa, hi² quien¹² ma¹guie¹ héh¹, ju³ná³ ca¹ŋi¹hén² cøng², tiog¹³ báh³ hiúh²dsa si². Jøng² hiíh²dsa dsi²néi² quiah¹²dsa. Hnangh¹dsa cu²rø² ca¹lah¹ja³ca¹dságh¹.
8 Jesus continuou:
9 Jøng² na³ma²ca¹dságh¹, tǿh²dsa dsa² jenh²dsa quianh¹³, quianh¹³ dsa² tiogh³ cøg¹². Juúh²dsa: “Ju³jmó³ jniang³ cøng² liáh² quianh¹³ jní². Di³ ma²na²dsóh²jni cog³ huh² quieg¹jni, cog³ ca¹ŋi¹hén²,” juúh²dsa.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹²: Lah¹jøng² báh³ hioh¹² jenh¹² ángeles quián¹² Diú¹³ na³ma³ca¹jéinh¹ dsǿa¹² jan² dsa² re² dsag³.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Jøng² lah¹la² ca¹juúh² calah Jesús:
11 E Jesus disse ainda:
12 Jøng² ca¹juúh² dsa² lán¹² dsa² siog¹², ca¹tsáih¹dsa ti³jmi²dsa: “Tiá³, cuúh³hning mih² dsiúg³jni, hi² chi² quián² jniang³ cónh¹ jín³ tan¹jni,” ca¹juúh²dsa. Hi² jøng² ca¹dsogh¹² ti³jmi²dsa hi² mi³chi² quiah¹²dsa.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Tsa¹hai³ jøng² ca¹jnáih¹ ja³ŋiúh³dsa dsa² meh² ca¹lah¹jǿ¹ hi² chi² quiah¹²dsa. Ca¹ŋó¹dsa go² dsa² siáh² ca¹tǿ² guiég¹. Ja³jøng² la³ca¹ŋi³hén¹³dsa hi² ca¹ŋë́²dsa. Ca¹jmo¹dsa la³ju² la³lán¹dsa.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Jøng² mi³ma²ca¹ŋi¹hén²dsa ca¹lah¹jǿ¹, ca¹já¹ hag³cón³ huø¹ jøng². Jøng² jín³ ca¹chi¹quián²dsa jmai³.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Ni³ jøng² ca¹hí¹dsa ta³ quiah¹² jan² dsa² chian² huø¹ jøng². Dsa² héi² ca¹tsei¹ juu¹² jøa³nung² quiah¹²dsa, mi³jøng² ca¹jmo¹dsa hí³ ŋié¹².
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Jøng² hiug¹² lǿ² lø¹i³cónh¹²dsa. Lǿ² lø¹i³gǿh¹dsa hi² gøah¹² ŋié¹². Cónh¹jøng² ha¹chian² dsa² ca¹cuø¹ hi² gǿh¹dsa.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Jøng² ca¹ŋi¹jiag¹² dsǿa¹²dsa: “¡Cónh¹ báh³ dsa² tsa¹tiogh³ ti³jmo¹² ta³ quiah¹² ti³ŋieh¹jni, hi² chiág² hi² gøah¹²dsa! Jní² báh³ hiúg³ ja³la², jon¹³ cong¹²jni.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Neh¹³jni ja³quiah¹³ ti³ŋieh¹jni, hi² ŋi³tseih¹²jni dsa²: Tiá³, dsag³ ca¹ta³canh¹³jni ja³cog² Diú¹³, ja³cogh² hning².
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Tsa¹ta³té¹³jni lán¹²jni ja²ŋiúh²hning. Jaih³hning jní² hi² lán¹²jni ju³lah lán¹² jan² dsa² jmo¹² ta³ quiánh²hning, juǿi³jni dsa²,” lë́² dsa² héi².
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Jøng² ca¹ŋáh¹dsa juu¹² ja³quiah¹³ ti³jmi²dsa.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Jøng² ca¹juúh² ja³ŋiúh³dsa: “Tiá³, ca¹ta³canh¹³jni dsag³ ja³cog² Diú¹³, ja³cogh² hning². Tsa¹ma¹ta³té¹³jni lán¹²jni ja²ŋiúh²hning,” ca¹juúh²dsa.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Cónh¹jøng² ca¹juúh² ti³jmi²dsa, ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² ta³ quiah¹²dsa: “Hiugh¹², gu²quin² cøng² hmøah¹² lǿa¹² jín³ hi² dsio¹. Jøng² quienh¹³hning dsa² lang¹². Tieh¹³ cøng² ŋí³ chi³gúg¹dsa. Tóh³hning løg² tai³dsa.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Gu³teih³ jan² ca³juu² meh², jáh² ma²pan¹³. Jøng² jŋë́h³hning jáh². Di³ jøng² quie¹³ jniang³. Jmó³ jniang³ jmai³.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Di³ ma²guønh¹² ja³ŋiúh¹jni lang¹², dsa² lah¹cøng² ma²ca¹hiog²dsa mi³ca¹jon¹dsa. Ma²ca¹dsanh¹² jniang³ dsa² ma³ca¹ŋi¹hén²,” ca¹juúh² ti³jmi²dsa. Jøng² ca¹jmo¹dsa hioh¹².
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ’Jøng² ja³ŋiúh³dsa ma²juanh¹² ma²ca¹ŋó¹ juu¹² jøa³nung². Ma²jogh¹² dsa² héi² ja¹quien¹³ dsiánh¹dsa mi³ca¹nǿng²dsa son¹³ ja³ma²ŋi²nio³ dsa² jan³.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Jøng² ca¹tǿh¹dsa jan² tsih², dsa² jmo¹² ta³. Ca¹ŋai¹dsa he² løa¹ jmo¹²dsa jmai³.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Jøng² ca¹juúh²tsih: “Ma²na²guǿnh¹ rúh²hning. Jøng² ca¹jmo¹ ti³ŋieih¹²hning jǿg³ hi² ca¹jŋëh¹dsa jan² ca³juu² meh², jáh² ma²pan¹³. Di³ ma²na¹guǿnh¹dsa dsio¹. Ha¹chi² ca¹jenh¹dsa,” ca¹juúh²tsih.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Jøng² ca¹lø¹hné¹ ja³ŋiúh³dsa ma²juanh¹². Tsa¹ca¹hiei¹dsa hí¹dsa dsi²néi². Hi² jøng² ca¹u¹hái¹ ti³jmi²dsa. Ca¹tsáih¹dsa ja³ŋiúh³dsa héi² hi³ mi³dság¹dsa dsi²néi².
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Jøng² ca¹juúh² ja³ŋiúh³dsa: “Jai³lah. Ma²ni³ŋó¹³ ji²ŋi² ma²ca¹jmo¹jni ta³ quianh¹³ hnéng¹. Tsa¹lǿih² jmai³ tsa¹ma²ca¹jmo¹jni hi² tsa¹nang¹²jni gøg² jǿg³ quiánh²hning. Jøng² jin³ cu²rón² ha¹chi² ma²ca¹cuanh¹³hning jin³ jan² chiang³ løg² meh² mi³jøng² mi³jmo³jni jmai³ quianh¹³ dsa² jenh² quianh¹³ jní².
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Cónh¹jøng² na¹ jín³ ma²guønh¹ ja²ŋiúh²hning héi², dsa² ma²ca¹ŋi¹hén² cog³ quiánh²hning quianh¹³ hio¹³ lø³hiug¹². Jøng² ni³ huu¹³ quiah¹² dsa² héi² ma²ca¹jŋë́h¹hning ca³juu² meh² ma²pan¹³.”
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Jøng² ca¹juúh² ti³jmi²dsa: “Jon¹², cøng² hi² hiúgh³ báh³ hning² quianh¹³ jní². Hi² quiánh² báh³ hning² ca¹lah¹jǿ¹ hi² chi² quieg¹jni.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Cónh¹jøng² dsio¹ jmó³ jniang³ hioh¹². Di³ ma²na²guǿnh¹ calah rúh²hning. Lah¹cøng² ma²ca¹hiog² dsa² ma²ca¹jon¹. Ma²ca¹dsanh¹² jniang³ dsa² ma²ca¹ŋi¹hén²,” ca¹juúh²dsa.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.