Lucas 15

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jue¹² dsa² jmo¹² ta³ hi² cagh¹²dsa cog³ juøi² quianh¹³ dsa² ti³re² dsag³ ca¹túgh² quianh¹³ Jesús, hi² hniu¹dsa nang¹dsa jǿg³ he¹²dsa.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Hi² jøng² ca¹jí² dsa² fariseo quianh¹³ tøa¹² he¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³. Ca¹juúh²dsa:
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Hi² jøng² ca¹dsii¹ Jesús jǿg³ la², ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―Ju³ná³ hein² hniah¹² tiogh³ ŋia¹lúg² jah¹chih² quiánh² hniah¹², ju³ná³ ca¹ŋi¹hén² jan², tiog¹³ báh³ jmóh³ hniah¹² cu³tiogh³jah ca¹lah¹ja³ca¹dsanh¹² jáh² ca¹ŋi¹hén².
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Jøng² na³ma²ca¹dsanh¹² hniah¹² jáh², hioh¹² jénh² hniah¹² chiogh¹³ hniah¹² jáh² guiuh¹³ cugh¹² hniah¹².
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Jøng² na³ma²dsiánh¹ hniah¹² ja³quiánh³ hniah¹², tøah¹³ hniah¹² dsa² jenh² hniah¹² quianh¹³, quianh¹³ dsa² tiogh³ cøg¹². Juaih¹³ hniah¹² dsa² héi²: “Jmo³ hniah¹² hioh¹² quianh¹³ jní². Di³ ma²na²dsanh¹²jni jah¹chih² quian¹jni, jáh² ca¹ŋi¹hén²,” juúh³ hniah¹².
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹²: Hiug¹² jín³ hioh¹² jenh¹ dsa² chian² ŋi¹juǿi¹ ju³ná³ ca¹jéinh¹ dsǿa¹² jan² dsa² re² dsag³ cónh¹ jín³ hioh¹² jenh¹dsa ja³cog² jue¹² dsa² dsiog¹, dsa² tsa¹hniuh¹² jéinh¹ dsǿa¹².
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 ’Jøng² ju³ná³ jan² hio¹³, chi² guie¹ cog³ huh² quiah¹²dsa, hi² quien¹² ma¹guie¹ héh¹, ju³ná³ ca¹ŋi¹hén² cøng², tiog¹³ báh³ hiúh²dsa si². Jøng² hiíh²dsa dsi²néi² quiah¹²dsa. Hnangh¹dsa cu²rø² ca¹lah¹ja³ca¹dságh¹.
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Jøng² na³ma²ca¹dságh¹, tǿh²dsa dsa² jenh²dsa quianh¹³, quianh¹³ dsa² tiogh³ cøg¹². Juúh²dsa: “Ju³jmó³ jniang³ cøng² liáh² quianh¹³ jní². Di³ ma²na²dsóh²jni cog³ huh² quieg¹jni, cog³ ca¹ŋi¹hén²,” juúh²dsa.
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹²: Lah¹jøng² báh³ hioh¹² jenh¹² ángeles quián¹² Diú¹³ na³ma³ca¹jéinh¹ dsǿa¹² jan² dsa² re² dsag³.
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Jøng² lah¹la² ca¹juúh² calah Jesús:
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Jøng² ca¹juúh² dsa² lán¹² dsa² siog¹², ca¹tsáih¹dsa ti³jmi²dsa: “Tiá³, cuúh³hning mih² dsiúg³jni, hi² chi² quián² jniang³ cónh¹ jín³ tan¹jni,” ca¹juúh²dsa. Hi² jøng² ca¹dsogh¹² ti³jmi²dsa hi² mi³chi² quiah¹²dsa.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Tsa¹hai³ jøng² ca¹jnáih¹ ja³ŋiúh³dsa dsa² meh² ca¹lah¹jǿ¹ hi² chi² quiah¹²dsa. Ca¹ŋó¹dsa go² dsa² siáh² ca¹tǿ² guiég¹. Ja³jøng² la³ca¹ŋi³hén¹³dsa hi² ca¹ŋë́²dsa. Ca¹jmo¹dsa la³ju² la³lán¹dsa.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Jøng² mi³ma²ca¹ŋi¹hén²dsa ca¹lah¹jǿ¹, ca¹já¹ hag³cón³ huø¹ jøng². Jøng² jín³ ca¹chi¹quián²dsa jmai³.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Ni³ jøng² ca¹hí¹dsa ta³ quiah¹² jan² dsa² chian² huø¹ jøng². Dsa² héi² ca¹tsei¹ juu¹² jøa³nung² quiah¹²dsa, mi³jøng² ca¹jmo¹dsa hí³ ŋié¹².
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Jøng² hiug¹² lǿ² lø¹i³cónh¹²dsa. Lǿ² lø¹i³gǿh¹dsa hi² gøah¹² ŋié¹². Cónh¹jøng² ha¹chian² dsa² ca¹cuø¹ hi² gǿh¹dsa.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Jøng² ca¹ŋi¹jiag¹² dsǿa¹²dsa: “¡Cónh¹ báh³ dsa² tsa¹tiogh³ ti³jmo¹² ta³ quiah¹² ti³ŋieh¹jni, hi² chiág² hi² gøah¹²dsa! Jní² báh³ hiúg³ ja³la², jon¹³ cong¹²jni.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Neh¹³jni ja³quiah¹³ ti³ŋieh¹jni, hi² ŋi³tseih¹²jni dsa²: Tiá³, dsag³ ca¹ta³canh¹³jni ja³cog² Diú¹³, ja³cogh² hning².
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Tsa¹ta³té¹³jni lán¹²jni ja²ŋiúh²hning. Jaih³hning jní² hi² lán¹²jni ju³lah lán¹² jan² dsa² jmo¹² ta³ quiánh²hning, juǿi³jni dsa²,” lë́² dsa² héi².
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Jøng² ca¹ŋáh¹dsa juu¹² ja³quiah¹³ ti³jmi²dsa.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Jøng² ca¹juúh² ja³ŋiúh³dsa: “Tiá³, ca¹ta³canh¹³jni dsag³ ja³cog² Diú¹³, ja³cogh² hning². Tsa¹ma¹ta³té¹³jni lán¹²jni ja²ŋiúh²hning,” ca¹juúh²dsa.
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Cónh¹jøng² ca¹juúh² ti³jmi²dsa, ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² ta³ quiah¹²dsa: “Hiugh¹², gu²quin² cøng² hmøah¹² lǿa¹² jín³ hi² dsio¹. Jøng² quienh¹³hning dsa² lang¹². Tieh¹³ cøng² ŋí³ chi³gúg¹dsa. Tóh³hning løg² tai³dsa.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Gu³teih³ jan² ca³juu² meh², jáh² ma²pan¹³. Jøng² jŋë́h³hning jáh². Di³ jøng² quie¹³ jniang³. Jmó³ jniang³ jmai³.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Di³ ma²guønh¹² ja³ŋiúh¹jni lang¹², dsa² lah¹cøng² ma²ca¹hiog²dsa mi³ca¹jon¹dsa. Ma²ca¹dsanh¹² jniang³ dsa² ma³ca¹ŋi¹hén²,” ca¹juúh² ti³jmi²dsa. Jøng² ca¹jmo¹dsa hioh¹².
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 ’Jøng² ja³ŋiúh³dsa ma²juanh¹² ma²ca¹ŋó¹ juu¹² jøa³nung². Ma²jogh¹² dsa² héi² ja¹quien¹³ dsiánh¹dsa mi³ca¹nǿng²dsa son¹³ ja³ma²ŋi²nio³ dsa² jan³.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Jøng² ca¹tǿh¹dsa jan² tsih², dsa² jmo¹² ta³. Ca¹ŋai¹dsa he² løa¹ jmo¹²dsa jmai³.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Jøng² ca¹juúh²tsih: “Ma²na²guǿnh¹ rúh²hning. Jøng² ca¹jmo¹ ti³ŋieih¹²hning jǿg³ hi² ca¹jŋëh¹dsa jan² ca³juu² meh², jáh² ma²pan¹³. Di³ ma²na¹guǿnh¹dsa dsio¹. Ha¹chi² ca¹jenh¹dsa,” ca¹juúh²tsih.
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Jøng² ca¹lø¹hné¹ ja³ŋiúh³dsa ma²juanh¹². Tsa¹ca¹hiei¹dsa hí¹dsa dsi²néi². Hi² jøng² ca¹u¹hái¹ ti³jmi²dsa. Ca¹tsáih¹dsa ja³ŋiúh³dsa héi² hi³ mi³dság¹dsa dsi²néi².
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Jøng² ca¹juúh² ja³ŋiúh³dsa: “Jai³lah. Ma²ni³ŋó¹³ ji²ŋi² ma²ca¹jmo¹jni ta³ quianh¹³ hnéng¹. Tsa¹lǿih² jmai³ tsa¹ma²ca¹jmo¹jni hi² tsa¹nang¹²jni gøg² jǿg³ quiánh²hning. Jøng² jin³ cu²rón² ha¹chi² ma²ca¹cuanh¹³hning jin³ jan² chiang³ løg² meh² mi³jøng² mi³jmo³jni jmai³ quianh¹³ dsa² jenh² quianh¹³ jní².
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Cónh¹jøng² na¹ jín³ ma²guønh¹ ja²ŋiúh²hning héi², dsa² ma²ca¹ŋi¹hén² cog³ quiánh²hning quianh¹³ hio¹³ lø³hiug¹². Jøng² ni³ huu¹³ quiah¹² dsa² héi² ma²ca¹jŋë́h¹hning ca³juu² meh² ma²pan¹³.”
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 Jøng² ca¹juúh² ti³jmi²dsa: “Jon¹², cøng² hi² hiúgh³ báh³ hning² quianh¹³ jní². Hi² quiánh² báh³ hning² ca¹lah¹jǿ¹ hi² chi² quieg¹jni.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Cónh¹jøng² dsio¹ jmó³ jniang³ hioh¹². Di³ ma²na²guǿnh¹ calah rúh²hning. Lah¹cøng² ma²ca¹hiog² dsa² ma²ca¹jon¹. Ma²ca¹dsanh¹² jniang³ dsa² ma²ca¹ŋi¹hén²,” ca¹juúh²dsa.
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.