Lucas 14

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Cøng² jmai³ sa³¹ ca¹ŋó¹ Jesús, ca¹ŋi¹gǿh¹dsa ja³quiah¹³ jan² dsa² quin¹² ni³ quián¹² dsa² fariseo. Ti³jǿi² ca²dsiog³ dsa² fariseo ha²lah jmo¹dsa.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ja³jøng² hiúg³ jan² dsa² lán¹² dsag³ guion²dsa.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jøng² ca¹ŋǿh¹ Jesús tøa¹² he¹² lei¹³ quianh¹³ dsa² fariseo. Ca¹juúh²dsa:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Jøng² ha¹chi² ca¹ŋai¹ dsa² héi². Jøng² ca¹chính² Jesús quiah¹² dsa² dsoh³. Ca¹mi¹hliú²dsa dsa². Jøng² ca¹juúh²dsa hi² ma²lé² dsánh¹dsa.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Jøng² ca¹juúh²dsa calah, ca¹tsáih¹dsa dsa² fariseo:
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Jøng² ha¹chi² ma²ŋi¹² dsa² héi² he² jǿg³ ŋai¹dsa jin³ he².
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Jøng² ca¹dsii¹ Jesús jǿg³ la² mi³ca¹jái¹dsa ha²lah ma²jmo¹² dsa² ca¹tǿh¹ dsa² hniu³. Di³ ma²ni³hnangh¹² dsa² héi² ja³jláh³ mesa tógh¹dsa. Jøng² ca¹juúh² Jesús:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 ―Ju³ná³ ca¹tǿh¹dsa hniah¹² cøng² jmai³ ja³ca¹jenh² gug² dsa², tsa¹gu³tiogh¹² hniah¹² ja³jláh³ mesa, ju³ jøng² ma²ca¹tǿh¹ dsa² hniu³ dsa² canh¹³ hi³méh¹ cónh¹ jín³ hniah¹².
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Di³ ju²hiíh¹ jénh³ hniah¹² ju³ná³ ca¹juúh² dsa² hniu³ hi² cuúh³ hniah¹² ja³tiogh³ hniah¹², hi² túgh² dsa² canh¹³ hi³méh¹, jøng² gu³tiogh¹² hniah¹² ja³ca¹tóh² jø².
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Cónh¹jøng² gu³tiogh¹² hniah¹² ja³ca¹tóh² jø², ju³ná³ ca¹tǿh¹dsa hniah¹² jmai³. Mi³jøng² na³ma²dsiég¹ dsa² hniu³, juúh²dsa hi² gu³tiogh¹² hniah¹² ja³jláh³ hi³méh¹. Hi² lah¹jøng² mi¹juanh¹²dsa hniah¹² ja³ta¹ni¹ ca¹lah¹já¹ dsa² tiogh³ mesa.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Di³ ju²hiíh¹ jenh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² ca¹jmo¹ canh¹³ guiog¹³. Dsa² héi² báh³ lén² dsa² canh¹³, dsa² ca¹jmo¹ tsa¹quien¹².
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Jøng² ca¹juúh² calah Jesús, ca¹tsáih¹ dsa² hniu³:
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Cónh¹jøng² tøah¹³hning dsa² ti³ŋié², dsa² tsa¹ma¹lé² jmo¹ ta³, dsa² tsa¹li¹ŋøa¹, dsa² teg³.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Jøng² dsio¹ lé² quiánh²hning. Di³ tsa¹lé² jáinh¹ dsa² héi². Jøng² li¹hmah¹³ quiánh²hning na³ma²ca¹hiog² dsa² dsiog¹ ―ca¹juúh²dsa.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Mi³ca¹nǿng² dsa² tiogh³ mesa jǿg³ jøng², jan² dsa² héi² ca¹juúh², ca¹tsáih¹dsa Jesús:
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Jøng² ca¹juúh² Jesús, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Jøng² mi³ca¹tǿ² jmai³, ca¹tsen¹dsa dsa² jmo¹² ta³ quiah¹²dsa hi² dsa¹tseih¹²dsa dsa² ca¹tǿh¹dsa hi² ma²lé² ji¹lé²dsa, di³ ma²lǿa¹² ju²jŋia¹³ ca¹lah¹jǿ¹.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Jøng² cu¹dsie¹²dsa ca¹møa¹dsa ju²hén² dsag³ hi² tsa¹dsø¹lé²dsa jmai³. Ca¹juúh² jan² dsa² lah¹ni³: “Ma²na²lá²jni cøng² huø¹. Jøng² hniuh¹² nei¹³jni hi³ ŋi³jái¹jni. Juanh¹² jmóh³hning hoh¹² tsa¹lé² nei¹³jni jmai³,” ca¹juúh²dsa.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Jøng² ca¹juúh² dsa² siáh²: “Ma²na²lán²jni hŋí² tséh¹ ca³juu², jáh² jmo¹² ta³. Jøng² hniuh¹² nei¹³jni hi² ŋi³quiéng¹jni jǿg³ dsøg¹² jáh². Juanh¹² jmóh³hning hoh¹² hi² tsa¹lé² nei¹³jni jmai³,” ca¹juúh²dsa.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Jøng² ca¹juúh² dsa² siáh² calah: “Láh² ma²na²jenh¹ gug¹jni. Hi² jøng² tsa¹lé² nei¹³jni,” ca¹juúh²dsa.
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Jøng² mi³ca¹dsiánh¹ dsa² jmo¹² ta³, ca¹jmóh¹dsa ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ jøng² ni³ juu¹³dsa. Jøng² ca¹lø¹hné¹ juu¹³dsa. Ca¹juúh²dsa, ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² ta³: “Hiugh¹² gu² juu¹² jøa³cai³¹ ca¹lah¹tan¹³ jøa³juøi². Gu³teh¹²hning dsa² ti²ŋié², dsa² tsa¹ma¹lé² jmo¹ ta³, dsa² teg³, dsa² tsa¹li¹ŋøa¹.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Mi³ca¹løa¹ jøng² ca¹juúh² dsa² jmo¹² ta³: “Juu¹³ jniang³, ma²na²jmo¹jni ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ ma²na²juøh¹hning. Jøng² hei¹² hi³méh¹ ja³li¹tógh¹ dsa²,” ca¹juúh²dsa.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Jøng² ca¹juúh² juu¹³dsa, ca¹tsáih¹dsa calah dsa² jmo¹² ta³: “Gu³teh¹²hning calah dsa² ŋi²ti³ ŋi²nio³ láh² hiu³ juu¹². Jmóh³hning ca¹lah¹tiog¹³ ji¹lé²dsa. Mi³jøng² ju³cangh¹² jø² dsi²néi² quieg¹jni.”
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹²: Ha¹chian² dsa² ca¹tǿ²jni lah¹jiá¹² héi² ji¹tiogh¹² mesa quieg¹jni ―ca¹juúh² Jesús.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ma²ŋi²nio³ dsa² jue¹² juu¹² dsi³cah³ Jesús. Jøng² ca¹jénh¹ Jesús, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 ―Ju³lah dsa² hniu¹ dság¹ quianh¹³ jní², ju³ná³ tsa¹jmo¹dsa hian³dsa chiég³ jmi²dsa, hio¹³ quián¹²dsa, guing² quián¹²dsa quianh¹³ roh¹³dsa, ju³ná³ tsa¹jmo¹dsa hian³ dsǿa¹²dsa jǿg³ quiah¹²dsa hŋiah¹²dsa, jøng² tsa¹lé² lén²dsa dsa² quianh¹³ jní².
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ju³ná³ hein² dsa² tsa¹mi¹hiúg¹ dsǿa¹² jón²dsa ja³ŋøa¹²dsa quianh¹³ jní², tsa¹lé² lén² dsa² héi² dsa² quianh¹³ jní².
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Chi² na²ju² hein² hniah¹² hnøngh² jmóh³ cøng² hniú¹² ŋiei¹², lah¹ni³ cánh³ hniah¹² jǿg³ dsøg¹² ha²cónh¹ lé² li¹quë¹. Jáih³ hniah¹² chi² na²ju² chi² quianh¹³ hi² lé² li¹hian¹².
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Di³ ca¹lah¹já¹ dsa² cuúh¹ hniah¹² ju²hiíh¹, ju³ná³ ca¹jái¹dsa hi² ha¹chi² quianh¹³ lé² li¹hian¹² ta³ quiánh²hning na³ma²ca¹hǿi² ni³.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Juúh²dsa: “Jai³lah dsa² lang¹² tsa¹ca¹tiúh¹ mi¹hian¹² ta³ ca¹mi¹liág¹dsa,” juúh²dsa.
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Jø¹² bíh³ lah¹jøng² rai¹³, ju³ná³ hniuh¹² jmo¹dsa hning² quianh¹³ rai¹³ siáh², tiog¹³ báh³ cán²dsa jǿg³ dsøg¹² lah¹ni³ chi²júh² tiúh¹ guie¹ mei¹³ hlég² quián¹²dsa jmo¹ hning² quianh¹³ guiég² mei¹³ hlég² quián¹² rai¹³ siáh² héi².
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ju³ná³ lë́²dsa tsa¹tiúh¹ hlég² quián¹²dsa, jøng² tsen¹dsa dsa² møa¹ ju³niu¹³ tei³ jǿg³ cónh¹ niúh¹ jín³ hi² ji¹quián¹ hlég² quián¹² rai¹³ siáh² héi² cøg¹².
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Hi² jøng² ju³ná³ hein² hniah¹² tsa¹tǿngh³ hniah¹² ca¹lah¹jǿ¹ hi² chi² quiánh² hniah¹², dsa² héi² tsa¹lé² lén² dsa² quianh¹³ jní².
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’Dsio¹ báh³ ŋi³. Cónh¹jøng² ha¹chi² ta³ li¹jmo¹ ŋi³ ju³ jøng² ca¹løa¹ tsa²ŋih³.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Ha¹chi² ta³ li¹jmo¹ ju³ná³ ca¹dsii¹dsa jøa³nung² quiah¹²dsa, ho¹ ju³ ja³jmo¹²dsa hóh³. Jmáh¹lah hi² mi³guieh¹ báh³ dsa². Ju³ná³ hein² dsa² lé² nang¹, ju³neng³dsa ―ca¹juúh² Jesús.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.