Lucas 14
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs ARIB
1 Cøng² jmai³ sa³¹ ca¹ŋó¹ Jesús, ca¹ŋi¹gǿh¹dsa ja³quiah¹³ jan² dsa² quin¹² ni³ quián¹² dsa² fariseo. Ti³jǿi² ca²dsiog³ dsa² fariseo ha²lah jmo¹dsa.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ja³jøng² hiúg³ jan² dsa² lán¹² dsag³ guion²dsa.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Jøng² ca¹ŋǿh¹ Jesús tøa¹² he¹² lei¹³ quianh¹³ dsa² fariseo. Ca¹juúh²dsa:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Jøng² ha¹chi² ca¹ŋai¹ dsa² héi². Jøng² ca¹chính² Jesús quiah¹² dsa² dsoh³. Ca¹mi¹hliú²dsa dsa². Jøng² ca¹juúh²dsa hi² ma²lé² dsánh¹dsa.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Jøng² ca¹juúh²dsa calah, ca¹tsáih¹dsa dsa² fariseo:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Jøng² ha¹chi² ma²ŋi¹² dsa² héi² he² jǿg³ ŋai¹dsa jin³ he².
6 A isto nada puderam responder.
7 Jøng² ca¹dsii¹ Jesús jǿg³ la² mi³ca¹jái¹dsa ha²lah ma²jmo¹² dsa² ca¹tǿh¹ dsa² hniu³. Di³ ma²ni³hnangh¹² dsa² héi² ja³jláh³ mesa tógh¹dsa. Jøng² ca¹juúh² Jesús:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 ―Ju³ná³ ca¹tǿh¹dsa hniah¹² cøng² jmai³ ja³ca¹jenh² gug² dsa², tsa¹gu³tiogh¹² hniah¹² ja³jláh³ mesa, ju³ jøng² ma²ca¹tǿh¹ dsa² hniu³ dsa² canh¹³ hi³méh¹ cónh¹ jín³ hniah¹².
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Di³ ju²hiíh¹ jénh³ hniah¹² ju³ná³ ca¹juúh² dsa² hniu³ hi² cuúh³ hniah¹² ja³tiogh³ hniah¹², hi² túgh² dsa² canh¹³ hi³méh¹, jøng² gu³tiogh¹² hniah¹² ja³ca¹tóh² jø².
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Cónh¹jøng² gu³tiogh¹² hniah¹² ja³ca¹tóh² jø², ju³ná³ ca¹tǿh¹dsa hniah¹² jmai³. Mi³jøng² na³ma²dsiég¹ dsa² hniu³, juúh²dsa hi² gu³tiogh¹² hniah¹² ja³jláh³ hi³méh¹. Hi² lah¹jøng² mi¹juanh¹²dsa hniah¹² ja³ta¹ni¹ ca¹lah¹já¹ dsa² tiogh³ mesa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Di³ ju²hiíh¹ jenh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² ca¹jmo¹ canh¹³ guiog¹³. Dsa² héi² báh³ lén² dsa² canh¹³, dsa² ca¹jmo¹ tsa¹quien¹².
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Jøng² ca¹juúh² calah Jesús, ca¹tsáih¹ dsa² hniu³:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Cónh¹jøng² tøah¹³hning dsa² ti³ŋié², dsa² tsa¹ma¹lé² jmo¹ ta³, dsa² tsa¹li¹ŋøa¹, dsa² teg³.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Jøng² dsio¹ lé² quiánh²hning. Di³ tsa¹lé² jáinh¹ dsa² héi². Jøng² li¹hmah¹³ quiánh²hning na³ma²ca¹hiog² dsa² dsiog¹ ―ca¹juúh²dsa.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Mi³ca¹nǿng² dsa² tiogh³ mesa jǿg³ jøng², jan² dsa² héi² ca¹juúh², ca¹tsáih¹dsa Jesús:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jøng² ca¹juúh² Jesús, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Jøng² mi³ca¹tǿ² jmai³, ca¹tsen¹dsa dsa² jmo¹² ta³ quiah¹²dsa hi² dsa¹tseih¹²dsa dsa² ca¹tǿh¹dsa hi² ma²lé² ji¹lé²dsa, di³ ma²lǿa¹² ju²jŋia¹³ ca¹lah¹jǿ¹.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Jøng² cu¹dsie¹²dsa ca¹møa¹dsa ju²hén² dsag³ hi² tsa¹dsø¹lé²dsa jmai³. Ca¹juúh² jan² dsa² lah¹ni³: “Ma²na²lá²jni cøng² huø¹. Jøng² hniuh¹² nei¹³jni hi³ ŋi³jái¹jni. Juanh¹² jmóh³hning hoh¹² tsa¹lé² nei¹³jni jmai³,” ca¹juúh²dsa.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Jøng² ca¹juúh² dsa² siáh²: “Ma²na²lán²jni hŋí² tséh¹ ca³juu², jáh² jmo¹² ta³. Jøng² hniuh¹² nei¹³jni hi² ŋi³quiéng¹jni jǿg³ dsøg¹² jáh². Juanh¹² jmóh³hning hoh¹² hi² tsa¹lé² nei¹³jni jmai³,” ca¹juúh²dsa.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Jøng² ca¹juúh² dsa² siáh² calah: “Láh² ma²na²jenh¹ gug¹jni. Hi² jøng² tsa¹lé² nei¹³jni,” ca¹juúh²dsa.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Jøng² mi³ca¹dsiánh¹ dsa² jmo¹² ta³, ca¹jmóh¹dsa ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ jøng² ni³ juu¹³dsa. Jøng² ca¹lø¹hné¹ juu¹³dsa. Ca¹juúh²dsa, ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² ta³: “Hiugh¹² gu² juu¹² jøa³cai³¹ ca¹lah¹tan¹³ jøa³juøi². Gu³teh¹²hning dsa² ti²ŋié², dsa² tsa¹ma¹lé² jmo¹ ta³, dsa² teg³, dsa² tsa¹li¹ŋøa¹.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Mi³ca¹løa¹ jøng² ca¹juúh² dsa² jmo¹² ta³: “Juu¹³ jniang³, ma²na²jmo¹jni ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ ma²na²juøh¹hning. Jøng² hei¹² hi³méh¹ ja³li¹tógh¹ dsa²,” ca¹juúh²dsa.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Jøng² ca¹juúh² juu¹³dsa, ca¹tsáih¹dsa calah dsa² jmo¹² ta³: “Gu³teh¹²hning calah dsa² ŋi²ti³ ŋi²nio³ láh² hiu³ juu¹². Jmóh³hning ca¹lah¹tiog¹³ ji¹lé²dsa. Mi³jøng² ju³cangh¹² jø² dsi²néi² quieg¹jni.”
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Lah¹dsóh² juǿi²jni hniah¹²: Ha¹chian² dsa² ca¹tǿ²jni lah¹jiá¹² héi² ji¹tiogh¹² mesa quieg¹jni ―ca¹juúh² Jesús.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ma²ŋi²nio³ dsa² jue¹² juu¹² dsi³cah³ Jesús. Jøng² ca¹jénh¹ Jesús, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Ju³lah dsa² hniu¹ dság¹ quianh¹³ jní², ju³ná³ tsa¹jmo¹dsa hian³dsa chiég³ jmi²dsa, hio¹³ quián¹²dsa, guing² quián¹²dsa quianh¹³ roh¹³dsa, ju³ná³ tsa¹jmo¹dsa hian³ dsǿa¹²dsa jǿg³ quiah¹²dsa hŋiah¹²dsa, jøng² tsa¹lé² lén²dsa dsa² quianh¹³ jní².
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ju³ná³ hein² dsa² tsa¹mi¹hiúg¹ dsǿa¹² jón²dsa ja³ŋøa¹²dsa quianh¹³ jní², tsa¹lé² lén² dsa² héi² dsa² quianh¹³ jní².
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Chi² na²ju² hein² hniah¹² hnøngh² jmóh³ cøng² hniú¹² ŋiei¹², lah¹ni³ cánh³ hniah¹² jǿg³ dsøg¹² ha²cónh¹ lé² li¹quë¹. Jáih³ hniah¹² chi² na²ju² chi² quianh¹³ hi² lé² li¹hian¹².
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Di³ ca¹lah¹já¹ dsa² cuúh¹ hniah¹² ju²hiíh¹, ju³ná³ ca¹jái¹dsa hi² ha¹chi² quianh¹³ lé² li¹hian¹² ta³ quiánh²hning na³ma²ca¹hǿi² ni³.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Juúh²dsa: “Jai³lah dsa² lang¹² tsa¹ca¹tiúh¹ mi¹hian¹² ta³ ca¹mi¹liág¹dsa,” juúh²dsa.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Jø¹² bíh³ lah¹jøng² rai¹³, ju³ná³ hniuh¹² jmo¹dsa hning² quianh¹³ rai¹³ siáh², tiog¹³ báh³ cán²dsa jǿg³ dsøg¹² lah¹ni³ chi²júh² tiúh¹ guie¹ mei¹³ hlég² quián¹²dsa jmo¹ hning² quianh¹³ guiég² mei¹³ hlég² quián¹² rai¹³ siáh² héi².
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ju³ná³ lë́²dsa tsa¹tiúh¹ hlég² quián¹²dsa, jøng² tsen¹dsa dsa² møa¹ ju³niu¹³ tei³ jǿg³ cónh¹ niúh¹ jín³ hi² ji¹quián¹ hlég² quián¹² rai¹³ siáh² héi² cøg¹².
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Hi² jøng² ju³ná³ hein² hniah¹² tsa¹tǿngh³ hniah¹² ca¹lah¹jǿ¹ hi² chi² quiánh² hniah¹², dsa² héi² tsa¹lé² lén² dsa² quianh¹³ jní².
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ’Dsio¹ báh³ ŋi³. Cónh¹jøng² ha¹chi² ta³ li¹jmo¹ ŋi³ ju³ jøng² ca¹løa¹ tsa²ŋih³.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ha¹chi² ta³ li¹jmo¹ ju³ná³ ca¹dsii¹dsa jøa³nung² quiah¹²dsa, ho¹ ju³ ja³jmo¹²dsa hóh³. Jmáh¹lah hi² mi³guieh¹ báh³ dsa². Ju³ná³ hein² dsa² lé² nang¹, ju³neng³dsa ―ca¹juúh² Jesús.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.