João 4

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ca¹lø¹ŋi¹² dsa² fariseo hi² hiug¹² jín³ jue¹² dsa² ma²quianh¹³ Jesús cónh¹ jín³ dsa² quianh¹³ Juan. Ca¹lø¹ŋi¹²dsa hi² ma²chiog¹² Jesús dsa² jue¹² jmøi².
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Cónh¹jøng² a¹jáng¹ hŋiah¹² Jesús dsa² chiag¹² jmøi² quiah¹²dsa. Dsa² quianh¹³ báh³ dsa² jmo¹².
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Jøng² mi³ca¹lø¹lih¹³ Jesús hi² ma²ŋi¹² dsa² fariseo jǿg³ jøng², ca¹u¹hái¹dsa ja³tén¹² Judea. Ca¹ŋáh¹dsa juu¹² ja³tén¹² Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Hi² hniuh¹² tsø³jue¹³ Jesús ja³tén¹² Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Jøng² ca¹dsiég¹dsa Sicar, juøi² tén¹² Samaria, juøi² neng¹² cøg¹² huø¹ ca¹cuúh¹ hlai³ Jacob hlai³ José, ja³ŋiúh³dsa, ma²lǿih².
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ja³jøng² ho¹² tøg² jmøi² ca¹guiég¹ hlai³ Jacob. Ma²ca¹huh¹ Jesús hi² hiúg³dsa juu¹², mi³ca¹dsiég¹dsa ja³ho¹² tøg² jmøi². Ma²tǿ² cónh¹ dsi¹hiég¹. Hi² jøng² ca¹guú²dsa cøg¹² tøg² jmøi².
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Jøng² ca¹dsiég¹ jan² hio¹³ chian² ja³jøng², dsa² cán² jmøi² tøg² jmøi² jøng². Jøng² ca¹juúh² Jesús, ca¹tsáih¹dsa hio¹³ héi²:
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Cu²hŋiah¹² Jesús. Mi³guǿ¹²dsa ja³jøng². Di³ ca¹ŋi¹lé² dsa² quianh³dsa juu¹² jøa³juøi² jøng². Ca¹ŋi¹hneng²dsa hi² gǿh¹dsa.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Hi² jøng² ca¹juúh² hio¹³ héi²:
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
10 Então Jesus disse:
11 Jøng² ca¹juúh² hio¹³ héi²:
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 ¿Lanh¹³hning dsa² juanh¹² cónh¹ jín³ hlai³ Jacob, dsa² hóg¹ quián² jniang³, dsa² ca¹guiég¹ tøg² la²? Jmøi² la² ca¹hǿnh² dsa² héi² hŋiah¹², quianh¹³ jong¹²dsa, quianh¹³ jáh² quián¹²dsa ―ca¹juúh² hio¹³.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
13 Então Jesus disse:
14 Cónh¹jøng² tsa¹lǿa¹² lah¹jøng² jmøi² cuø¹³ jní². Jmøi² cuø¹³ jní² jmo¹ li¹hiug² dsǿa¹² dsa² qui²hǿnh². Jøng² cøng² hi² li¹chi² jmøi² jøng² quiah¹²dsa, jmøi² jmo¹ hi² li¹chian²dsa tiá² ja³cog² Diú¹³ ―ca¹juúh² Jesús.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Jøng² ca¹juúh² hio¹³:
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Jøng² ca¹juúh² hio¹³:
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Di³ hŋí² rón² ma²ca¹jenh² gugh²hning quianh¹³ dsa² ŋioh¹². Jøng² ma²jianh¹²hning dsa² ŋioh¹² tsa¹lán¹² ji²gugh²hning. Jǿg³ dsøg¹² ma²ca¹juøh³hning ―ca¹juúh² Jesús.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Jøng² ca¹juúh² hio¹³:
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ca¹mi¹juanh¹² dsa² hóg¹ quián² jnieh³ Diú¹³ ni³ máh² tsih¹² ja³ná³. Cónh¹jøng² juúh² dsa² goh²hning hi² hniuh¹² mi³juanh¹³ jniang³ Diú¹³ jmáh¹lah jøa³juøi² Jerusalén ―ca¹juúh² hio¹³.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
21 Jesus disse:
22 Hniah¹² dsa² chianh² Samaria, tsa¹cueh¹² hniah¹² Diú¹³ mi²juanh¹³ hniah¹². Cónh¹jøng² jnieh³, dsa² judío, cue¹² báh³ jnieh³ Diú¹³ mi²juanh¹³ jnieh³. Di³ jøa³ ja³tiagh³ jnieh³ dsa² judío li¹chi² jǿg³ jmo¹ hi² liúg² dsa² jmøi¹guǿi¹.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ja¹quién¹ dsiég¹³ jmai³ ja³mi¹juanh¹² dsa² jmøi¹guǿi¹ Jmi² jniang³ ca¹lah¹hiu³ dsǿa¹². Ma²ca¹gog¹ báh³ jmai³. Mi¹juanh¹²dsa Jmi² jniang³ quianh¹³ jmi²dsí² quiah¹² báh³ dsa², quianh¹³ jǿg³ dsøg¹². Di³ lah¹jøng² báh³ hniu¹ Jmi² jniang³ hi² mi³juanh¹³ jniang³ dsa².
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Lán¹² Diú¹³ ju³lah lǿa¹² cøng² jmi²dsí². Jøng² hniuh¹² mi³juanh¹³ jniang³ Diú¹³ quianh¹³ jmi²dsí² quián² jniang³, quianh¹³ jǿg³ dsøg¹² ―ca¹juúh² Jesús.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Jøng² ca¹juúh² hio¹³:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
26 Então Jesus afirmou:
27 Ta³lah¹ti³dsii¹²dsa jǿg³ ca¹dsi¹lé² dsa² quianh³ Jesús. Hiug¹² ca¹lø¹dsogh¹² dsǿa¹²dsa mi³ca¹jái¹dsa ma²dsii¹² Jesús jǿg³ quianh¹³ hio¹³ héi². Cónh¹jøng² tsa¹chian²dsa ca¹tí² dsǿa¹²dsa hi² ŋai¹dsa ha²lah lǿa¹² jǿg³ dsii¹²dsa ho¹ ju³ he² løa¹ dsii¹²dsa jǿg³.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ja³jøng² ca¹tsih¹ hio¹³ dsøg³ quiah¹². Ca¹ŋáh¹dsa juu¹² jøa³juøi². Ca¹ŋi¹tseih³dsa dsa². Ca¹juúh²dsa:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―Ma¹dsǿg³ quianh¹³ jní². Ma¹ne³ jniang³ jan² dsa² ŋioh¹² ma²ca¹hlaih¹ jní². Ma²ŋi¹²dsa ca¹lah¹jǿ¹ ha²lah ma²ca¹jmo¹jni. ¡Ju³ne¹³! ¿Tsa³lán¹² dsa² héi² Cristo? ―ca¹juúh² hio¹³.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Jøng² ca¹ŋi¹lé² dsa² chian² juøi² jøng² juu¹² ja³guǿ¹³ Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ta³lah¹hiúg³ hio¹³ jøa³juøi², quianh¹³ hi² tiog¹³ ca¹juúh² dsa² quianh¹³ Jesús:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
32 Jesus respondeu:
33 Jøng² ca¹dsii¹ dsa² quianh¹³dsa jǿg³ cu³guiog³dsa. Ca¹juúh²dsa:
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Juúh² hniah¹²: “Hi² hei¹² quión² tsøh² hi² li¹chi² jøa³nung²”, juúh² hniah¹². Cónh¹jøng² juǿi²jni hniah¹²: Jai³lah. Ma²ja¹lé² dsa² chian² jøa³juøi². Lán¹²dsa ju³lah cøng² hi² ma²chi² jøa³nung², hi² ma²lé² jiégh³ jniang³. Di³ ma²ca¹dsiég¹ jmai³ ja³li¹quianh¹³ jniang³ dsa².
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Li¹hmah¹³ quiah¹² dsa² jmo¹ li¹quianh¹³ jniang³ dsa² héi², dsa² jmo¹ li¹chian² dsa² héi² tiá² ja³cog² Diú¹³. Ma²ca¹mi³liág¹³jni hi² li¹quianh¹³ jniang³ dsa² héi². Jøng² cu²rø² tiágh³ jniang³ hioh¹² jenh¹² jniang³ quianh¹³ dsa² mi¹hian¹² jǿg³ jøng².
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Jǿg³ té¹² báh³ juúh² dsa²: “Hi² jne¹ jan² dsa² møi¹jon². Cónh¹jøng² dsa² siáh² báh³ jiégh² mǿi² na³ma²chi²,” juúh² dsa².
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ca¹tsë́²jni hniah¹² hi² jmóh³ hniah¹² ta³ tsa¹ca¹mi³liagh¹³ hniah¹². Dsa² siáh² báh³ ca¹mi¹liág¹ hi² li¹quianh¹³ jniang³ dsa². Hniah¹² dsa² ca¹të́h² mi³hianh¹³ hniah¹² ta³ quiah¹²dsa ―ca¹juúh² Jesús.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Jøng² ca¹hé¹ jue¹² dsa² chian² juøi² jøng² jǿg³ quiah¹² Jesús huu¹³ jǿg³ ca¹juúh² hio¹³ hi² ma²ŋi¹² Jesús ca¹lah¹jǿ¹ ha²lah ma²ca¹jmo¹ hio¹³.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Jøng² mi³ca¹dsi¹lé² dsa² chian² Samaria héi² ja³guǿ¹³ Jesús, ca¹mǿh¹dsa Jesús hi² jŋi¹dsa ja³jøng². Jøng² ca¹jŋi¹dsa ton¹ jmai³.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Jøng² hiug¹² jín³ jue¹² dsa² héi² ca¹hé¹ jǿg³ quiah¹²dsa mi³ca¹nǿng²dsa jǿg³ ca¹juúh²dsa hŋiah¹²dsa.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Jøng² ca¹juúh² dsa² jue¹², ca¹tsáih¹dsa hio¹³ héi²:
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ma²ton¹ jmai³ jøng² ca¹ŋáh¹ Jesús juu¹² ja³tén¹² Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Di³ ma²ca¹juúh²dsa lah¹jiá¹² hi² tsa¹mi²juanh¹² dsa² go²dsa dsa² hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³, ma²ca¹juúh²dsa.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Jøng² ca¹hie¹ dsa² chian² Galilea Jesús mi³ca¹dsiánh¹dsa ja³jøng². Di³ ma²ca¹jái¹dsa juu¹² juøh¹² ma²ca¹jmo¹ Jesús jøa³juøi² Jerusalén jmai³ ta²høa³. Di³ ma²ca¹ŋi³lé³dsa jmai³ jøng² calah.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Jøng² ca¹ŋó¹ Jesús calah juu¹² jøa³juøi² Caná, ja³ca¹jmo¹dsa juu¹² juøh¹² hi² ca¹lø¹tsë́¹ jmøi² guúh², hi² ca¹løa¹ jmøi² møi¹gu³jøah¹³. Jøng² mi³chian² jan² dsa² ta³ jøa³juøi² Capernaum. Dsoh³ ja³ŋiúh³ dsa² héi².
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Jøng² mi³ca¹nǿng² dsa² ta³ héi² hi² ca¹u¹hái¹ Jesús ja³tén¹² Judea, hi² ca¹dsiég¹ Jesús ja³tén¹² Galilea, jøng² ca¹ŋó¹dsa. Ca¹ŋi¹tseih³dsa Jesús chi²júh² dság¹dsa, hi² mi¹hliú²dsa ja³ŋiúh³dsa, dsa² ja¹quién¹³ jón².
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Jøng² ca¹juúh² dsa² ta³:
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jøng² ca¹juúh² Jesús:
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ca¹jén²dsa og¹ úg³ dsa² quián¹²dsa dsi²juu¹², dsa² ca¹jmo¹ jǿg³ ma²ca¹hlú² ja³ŋiúh³dsa.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Jøng² ca¹ŋai¹ dsa² ta³ he² hora ca¹lø¹liág¹ hi² ma²dsø²jŋi¹ quiah¹²dsa. Jøng² ca¹juúh² dsa² quián¹²dsa:
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Jøng² ca¹dsagh² dsǿa¹² dsa² ta³ cónh¹ hora jøng² báh³ ca¹juúh² Jesús hi² hliú² ja³ŋiúh³dsa. Jøng² ca¹hé¹ dsa² ta³ jǿg³ quiah¹² Jesús quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² tiogh³ ja³quiah¹³dsa.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Hi² jøng² ca¹løa¹ ja³ma²ton¹ juu¹² juøh¹² ca¹jmo¹ Jesús ja³tén¹² Galilea, mi³ca¹u¹hái¹dsa ja³tén¹² Judea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.