Atos 16

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mi³ca¹dsi¹lé² Pablo quianh¹³ Silas jøa³juøi² Derbe quianh¹³ jøa³juøi² Listra, ca¹jén²dsa jan² dsa² quianh¹³ Jesús, dsa² tsen² Timoteo, ja³ŋiúh³ jan² hio¹³ judía, dsa² ma²hé² jǿg³ quiah¹² Jesús. Dsa² griego báh³ ti³jmi²dsa.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Jǿg³ dsio¹ báh³ ma²ca¹juúh² dsa² roh¹³ jniang³ chian² Listra quianh¹³ Iconio, hia¹²dsa Timoteo héi².
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Jøng² hniu¹ Pablo dság¹ dsa² héi² quianh¹³dsa. Hi² jøng² ca¹jmo¹dsa circuncisión quiah¹² dsa² héi². Mi³jøng² tsa¹li¹hne² dsa² judío tiogh³ ja³jøng². Di³ ma²ŋi¹² dsa² judío héi² hi² lán¹² ti³jmi² Timoteo dsa² griego, dsa² tsa¹jmo¹² circuncisión.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Jøng² ca¹tsáih¹dsa dsa² quián¹² Jesús jǿg³ ca¹juúh² tsih² høh³ quianh¹³ dsa² canh¹³ tiogh³ jøa³juøi² Jerusalén juu¹² ja³ca¹ŋi¹lé²dsa jøng².
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Jøng² hiug¹² jín³ tí² ca¹chính² dsa² héi² jǿg³. Hi² lah¹jøng² báh³ ca¹ŋi¹jué²dsa lah¹cøng² lah¹cøng² jmai³.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Jøng² ca¹tsø³jue¹³dsa huø¹ Frigia quianh¹³ Galacia. Di³ tsa¹ca¹cuø¹ jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³ jǿg³ hi² téng²dsa jǿg³ huø¹ Asia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Jøng² mi³ca¹dsi¹lé²dsa ŋi¹juǿi² quiah¹² dsa² chian² Misia, mi³dsa¹lé²dsa huø¹ Bitinia. Di³ tsa¹ca¹cuø¹ jmi²dsí² quiah¹² Jesús jǿg³.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Hi² jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa juu¹² chiuh³ juøi² quiah¹² dsa² chian² Misia ca¹lah¹ja³ca¹dsi¹lé²dsa jøa³juøi² Troas, chiuh³ jmø³ŋih¹³.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Jøng² lah¹jan² dsa² cøa¹² ca¹jë́² Pablo jan² dsa² chian² Macedonia ja³neng². Tsenh¹² dsa² héi², ca¹tsáih¹dsa Pablo ca¹lah¹jǿ¹ dsǿa¹²dsa. Ca¹juúh²dsa: “Ŋi² ja³la² huø¹ Macedonia. Mi²hag³ jnieh³,” ca¹juúh²dsa.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Dsø¹juu¹² mi³ca¹jái¹ Pablo lah¹jøng², ca¹tiágh³ jnieh³ juu¹² hi² dsa²niang¹³ jnieh³ juu¹² huø¹ Macedonia. Ma²dsøg¹² dsǿa¹² jnieh³ chi³tsei¹² Diú¹³, hi² dsa³téng³ jnieh³ jǿg³ dsio¹ quiah¹²dsa ja³jøng².
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ barco chiuh³ juøi² Troas. Ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ cu¹dsøg¹² juu¹² huø¹ Samotracia. Mi³ca¹jni¹, ca¹ŋó¹ jnieh³ calah juu¹² jøa³juøi² Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² jøa³juøi² Filipos, juøi² ja³tiogh³ dsa² ca¹ja¹lé² Roma. Juøh¹² báh³ juøi² Filipos cónh¹ jín³ ca¹lah¹jǿ¹ juøi² tén¹² Macedonia hi² tioh¹³ cøg¹². Ja³jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ cu²hna².
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Jøng² ca¹huøi² jnieh³ jøa³juøi² cøng² jmai³ sa³¹. Ca¹ŋó¹ jnieh³ juu¹² chiuh³ jmøi² ja²mi³dsa²hlanh¹³ dsa² chian² ja³jøng² Diú¹³. Ja³jøng² ca¹tiágh³ jnieh³. Ca¹tséih³ jnieh³ hio¹³ tiogh³ ja³jøng² jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Jøng² hiúg³ jan² hio¹³ tsen² Lidia jøa³ dsa² héi², dsa² ca¹já¹ jøa³juøi² Tiatira. Guǿ¹²dsa ta³ hnai¹² hmøah¹² mi³chiun³, cøng² ni³ hmøah¹² jláh³. Mi²juanh¹² dsa² héi² Diú¹³. Jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ ca¹hé¹ dsa² héi² jǿg³ ca¹he¹ Pablo.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Hi² jøng² mi³ca¹jŋó²dsa jmøi² quianh¹³ dsa² quián¹²dsa, ca¹mǿh¹dsa jnieh³ ca¹lah¹hiug² dsǿa¹²dsa. Ca¹juúh²dsa:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Jøng² lah¹la² ca¹løa¹ cøng² jmai³ ja³mi³dsa²niang¹³ jnieh³ juu¹² ja³dsa³hlanh¹³ jnieh³ Diú¹³. Ca¹jén² jnieh³ jan² tsih² mǿ², dsa² quin¹² jmi²dsí² hlaih¹³. Dsi¹²dsa jǿg³ he² hi² chian² dsa². Ma¹dsio¹² cog³ lǿh² juu¹³ tsih² mǿ² héi², hi² dsi¹²dsa jǿg³.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Jøng² ca¹ŋó¹ tsih² mǿ² héi² dsi¹³ coh¹³ quiah¹² Pablo quianh¹³ jnieh³. Ca¹hløah¹dsa tí². Ca¹juúh²dsa:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Mi³ma²ni³ŋó¹³ jmai³ jmo¹² tsih² mǿ² lah¹jøng², ni³ jøng² ca¹ŋi¹méh¹ dsǿa¹² Pablo. Jøng² ca¹jénh¹dsa. Ca¹tsáih¹dsa jmi²dsí² hlaih¹³ mi³quin¹²tsih. Ca¹juúh²dsa:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Jøng² mi³ca¹jái¹ juu¹³ tsih² mǿ² héi² tsa¹ma¹lǿ² lah¹líh²dsa cog³, jøng² ca¹chiánh²dsa Pablo quianh¹³ Silas. Ca¹ŋi¹jiag¹dsa ni³ ta³.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Jøng² mi³ma²tiogh³dsa ni³ jue¹³, ca¹juúh² dsa² ca¹jiag¹:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Heh¹²dsa jniang³ mai³¹ tsa¹lé² quín³ jniang³. Di³ hi² lán¹² jniang³ dsa² romano ―ca¹juúh²dsa.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Jøng² ca¹qui² ca¹tsë́² dsa² jue¹² tiogh³ ja³jøng² huu¹³ quiah¹² Pablo quianh¹³ Silas. Ni³ jøng² ca¹jmo¹ jue¹³ héh¹ ca¹huúh¹dsa hmøah¹² hiúg³ dsa² héi². Jøng² ca¹bú²dsa quianh¹³ hma².
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Mi³ma²na²bú²dsa jøng², ca¹ŋi¹jiag¹dsa hni¹ŋí³. Ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² hí³ hag³ hni¹ŋí³ hi² jmo¹dsa hí³ cu²rø² hlaih¹³.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Jøng² mi³ca¹nǿng² dsa² jmo¹² hí³ jǿg³ jøng², ca¹togh²dsa Pablo quianh¹³ Silas hni¹ŋí³ hieg³ ja³ca¹tóh² jø². Ca¹cǿh¹dsa hma² tai³dsa.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Jøng² cónh¹ dsi¹neng¹² tiogh³ Pablo quianh¹³ Silas chi³høa²dsa alabanza. Ni³hlanh¹²dsa Diú¹³. Ni³nang¹² dsa² tiogh³ hni¹ŋí³ quianh¹³dsa.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Cónh¹ tsa¹jŋia¹³ jøng² ca¹táh² onh¹² tí² hlaih¹³ cu¹té¹². Cu¹dsie¹² ca¹hiánh² ta³cøng² hni¹ŋí³. Cu¹ŋieih¹³ ca¹ná² ca¹lah¹jǿ¹ hag³ hni¹ŋí³. Ca¹tsøah¹² cadena mi³ni³hŋio¹² ca¹lah¹já¹ dsa² tiogh³.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Jøng² ca¹ŋié¹ dsa² jmo¹² hí³. Mi³ca¹jái¹dsa ma²rø²na¹ hag³ hni¹ŋí³, jøng² ca¹li¹dsa ŋi³tǿi¹ quiah¹²dsa. Mi³jŋë́h¹dsa hŋiah¹²dsa. Di³ lë́²dsa ma²na²lúg² dsa² mi³tiogh³.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Jøng² ca¹hløah¹ Pablo tí². Ca¹juúh²dsa:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Jøng² ca¹møa¹ dsa² héi² si². Ca¹ŋó¹dsa gu¹hei¹² juu¹² niúh¹ hni¹ŋí³. Chi³jlia²dsa. Di³ hi² goh¹²dsa. Ca¹quieg²dsa ni³ Pablo quianh¹³ Silas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Ni³ jøng² ca¹huai¹dsa. Ca¹ŋǿh¹dsa dsa² héi². Ca¹juúh²dsa:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Jøng² ca¹juúh² Pablo quianh¹³ Silas:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Jøng² ca¹tsáih¹dsa dsa² héi² jǿg³ quiah¹² Diú¹³ cu¹dsie¹² quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² tiogh³ dsi²néi².
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Ja³neng² jøng² ca¹jmo¹ dsa² héi² hí³ ja¹ca¹løa¹ uai¹² ca¹bú²dsa. Ni³ jøng² ca¹jŋó² dsa² héi² jmøi² cu¹dsie¹² quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² quián¹²dsa.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Jøng² ca¹tai¹ dsa² héi² Pablo quianh¹³ Silas ja³quiah¹³dsa. Ca¹cuø¹dsa hi² ca¹gǿh¹dsa. Hioh¹² jenh¹² dsa² héi² cu¹dsie¹² quianh¹³ dsa² quián¹²dsa. Di³ hi² ma²ca¹hé¹dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Mi³ca¹jni¹ jøng² ca¹tse¹ jue¹³ tsih² dsa² ta³ quián¹²dsa. Ca¹ŋi¹can¹²dsa jǿg³ hi² liúg²dsa Pablo quianh¹³ Silas.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Jøng² ca¹juúh² dsa² jmo¹² hí³ hag³ hni¹ŋí³, ca¹tsáih¹dsa Pablo:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Cónh¹jøng² ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa tsih² dsa² ta³:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Jøng² ca¹ŋi³cang² tsih² dsa² ta³ jǿg³ jøng² ni³ jue¹³. Jøng² ca¹lø¹goh¹² dsa² héi² mi³ca¹lø¹ŋi¹²dsa hi² lán¹² Pablo quianh¹³ Silas dsa² juøi² romano.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Ni³ jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa. Ca¹møa¹dsa ju²hén² dsag³. Jøng² mi³ca¹huai¹dsa, ca¹juúh²dsa:
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Mi³ca¹huanh¹² Pablo quianh¹³ Silas hni¹ŋí³, jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa ja³quiah¹³ Lidia. Ca¹ŋi¹jan³dsa dsa² roh¹³ jniang³. Ca¹cuúh¹dsa dsa² héi² bí² jǿg³ quiah¹² Juu¹³ jniang³. Jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa calah.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.