Atos 16
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NAA
1 Mi³ca¹dsi¹lé² Pablo quianh¹³ Silas jøa³juøi² Derbe quianh¹³ jøa³juøi² Listra, ca¹jén²dsa jan² dsa² quianh¹³ Jesús, dsa² tsen² Timoteo, ja³ŋiúh³ jan² hio¹³ judía, dsa² ma²hé² jǿg³ quiah¹² Jesús. Dsa² griego báh³ ti³jmi²dsa.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Jǿg³ dsio¹ báh³ ma²ca¹juúh² dsa² roh¹³ jniang³ chian² Listra quianh¹³ Iconio, hia¹²dsa Timoteo héi².
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Jøng² hniu¹ Pablo dság¹ dsa² héi² quianh¹³dsa. Hi² jøng² ca¹jmo¹dsa circuncisión quiah¹² dsa² héi². Mi³jøng² tsa¹li¹hne² dsa² judío tiogh³ ja³jøng². Di³ ma²ŋi¹² dsa² judío héi² hi² lán¹² ti³jmi² Timoteo dsa² griego, dsa² tsa¹jmo¹² circuncisión.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Jøng² ca¹tsáih¹dsa dsa² quián¹² Jesús jǿg³ ca¹juúh² tsih² høh³ quianh¹³ dsa² canh¹³ tiogh³ jøa³juøi² Jerusalén juu¹² ja³ca¹ŋi¹lé²dsa jøng².
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Jøng² hiug¹² jín³ tí² ca¹chính² dsa² héi² jǿg³. Hi² lah¹jøng² báh³ ca¹ŋi¹jué²dsa lah¹cøng² lah¹cøng² jmai³.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Jøng² ca¹tsø³jue¹³dsa huø¹ Frigia quianh¹³ Galacia. Di³ tsa¹ca¹cuø¹ jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³ jǿg³ hi² téng²dsa jǿg³ huø¹ Asia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Jøng² mi³ca¹dsi¹lé²dsa ŋi¹juǿi² quiah¹² dsa² chian² Misia, mi³dsa¹lé²dsa huø¹ Bitinia. Di³ tsa¹ca¹cuø¹ jmi²dsí² quiah¹² Jesús jǿg³.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Hi² jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa juu¹² chiuh³ juøi² quiah¹² dsa² chian² Misia ca¹lah¹ja³ca¹dsi¹lé²dsa jøa³juøi² Troas, chiuh³ jmø³ŋih¹³.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Jøng² lah¹jan² dsa² cøa¹² ca¹jë́² Pablo jan² dsa² chian² Macedonia ja³neng². Tsenh¹² dsa² héi², ca¹tsáih¹dsa Pablo ca¹lah¹jǿ¹ dsǿa¹²dsa. Ca¹juúh²dsa: “Ŋi² ja³la² huø¹ Macedonia. Mi²hag³ jnieh³,” ca¹juúh²dsa.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Dsø¹juu¹² mi³ca¹jái¹ Pablo lah¹jøng², ca¹tiágh³ jnieh³ juu¹² hi² dsa²niang¹³ jnieh³ juu¹² huø¹ Macedonia. Ma²dsøg¹² dsǿa¹² jnieh³ chi³tsei¹² Diú¹³, hi² dsa³téng³ jnieh³ jǿg³ dsio¹ quiah¹²dsa ja³jøng².
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ barco chiuh³ juøi² Troas. Ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ cu¹dsøg¹² juu¹² huø¹ Samotracia. Mi³ca¹jni¹, ca¹ŋó¹ jnieh³ calah juu¹² jøa³juøi² Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² jøa³juøi² Filipos, juøi² ja³tiogh³ dsa² ca¹ja¹lé² Roma. Juøh¹² báh³ juøi² Filipos cónh¹ jín³ ca¹lah¹jǿ¹ juøi² tén¹² Macedonia hi² tioh¹³ cøg¹². Ja³jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ cu²hna².
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Jøng² ca¹huøi² jnieh³ jøa³juøi² cøng² jmai³ sa³¹. Ca¹ŋó¹ jnieh³ juu¹² chiuh³ jmøi² ja²mi³dsa²hlanh¹³ dsa² chian² ja³jøng² Diú¹³. Ja³jøng² ca¹tiágh³ jnieh³. Ca¹tséih³ jnieh³ hio¹³ tiogh³ ja³jøng² jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Jøng² hiúg³ jan² hio¹³ tsen² Lidia jøa³ dsa² héi², dsa² ca¹já¹ jøa³juøi² Tiatira. Guǿ¹²dsa ta³ hnai¹² hmøah¹² mi³chiun³, cøng² ni³ hmøah¹² jláh³. Mi²juanh¹² dsa² héi² Diú¹³. Jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ ca¹hé¹ dsa² héi² jǿg³ ca¹he¹ Pablo.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Hi² jøng² mi³ca¹jŋó²dsa jmøi² quianh¹³ dsa² quián¹²dsa, ca¹mǿh¹dsa jnieh³ ca¹lah¹hiug² dsǿa¹²dsa. Ca¹juúh²dsa:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Jøng² lah¹la² ca¹løa¹ cøng² jmai³ ja³mi³dsa²niang¹³ jnieh³ juu¹² ja³dsa³hlanh¹³ jnieh³ Diú¹³. Ca¹jén² jnieh³ jan² tsih² mǿ², dsa² quin¹² jmi²dsí² hlaih¹³. Dsi¹²dsa jǿg³ he² hi² chian² dsa². Ma¹dsio¹² cog³ lǿh² juu¹³ tsih² mǿ² héi², hi² dsi¹²dsa jǿg³.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Jøng² ca¹ŋó¹ tsih² mǿ² héi² dsi¹³ coh¹³ quiah¹² Pablo quianh¹³ jnieh³. Ca¹hløah¹dsa tí². Ca¹juúh²dsa:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Mi³ma²ni³ŋó¹³ jmai³ jmo¹² tsih² mǿ² lah¹jøng², ni³ jøng² ca¹ŋi¹méh¹ dsǿa¹² Pablo. Jøng² ca¹jénh¹dsa. Ca¹tsáih¹dsa jmi²dsí² hlaih¹³ mi³quin¹²tsih. Ca¹juúh²dsa:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Jøng² mi³ca¹jái¹ juu¹³ tsih² mǿ² héi² tsa¹ma¹lǿ² lah¹líh²dsa cog³, jøng² ca¹chiánh²dsa Pablo quianh¹³ Silas. Ca¹ŋi¹jiag¹dsa ni³ ta³.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Jøng² mi³ma²tiogh³dsa ni³ jue¹³, ca¹juúh² dsa² ca¹jiag¹:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Heh¹²dsa jniang³ mai³¹ tsa¹lé² quín³ jniang³. Di³ hi² lán¹² jniang³ dsa² romano ―ca¹juúh²dsa.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Jøng² ca¹qui² ca¹tsë́² dsa² jue¹² tiogh³ ja³jøng² huu¹³ quiah¹² Pablo quianh¹³ Silas. Ni³ jøng² ca¹jmo¹ jue¹³ héh¹ ca¹huúh¹dsa hmøah¹² hiúg³ dsa² héi². Jøng² ca¹bú²dsa quianh¹³ hma².
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Mi³ma²na²bú²dsa jøng², ca¹ŋi¹jiag¹dsa hni¹ŋí³. Ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² hí³ hag³ hni¹ŋí³ hi² jmo¹dsa hí³ cu²rø² hlaih¹³.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Jøng² mi³ca¹nǿng² dsa² jmo¹² hí³ jǿg³ jøng², ca¹togh²dsa Pablo quianh¹³ Silas hni¹ŋí³ hieg³ ja³ca¹tóh² jø². Ca¹cǿh¹dsa hma² tai³dsa.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Jøng² cónh¹ dsi¹neng¹² tiogh³ Pablo quianh¹³ Silas chi³høa²dsa alabanza. Ni³hlanh¹²dsa Diú¹³. Ni³nang¹² dsa² tiogh³ hni¹ŋí³ quianh¹³dsa.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Cónh¹ tsa¹jŋia¹³ jøng² ca¹táh² onh¹² tí² hlaih¹³ cu¹té¹². Cu¹dsie¹² ca¹hiánh² ta³cøng² hni¹ŋí³. Cu¹ŋieih¹³ ca¹ná² ca¹lah¹jǿ¹ hag³ hni¹ŋí³. Ca¹tsøah¹² cadena mi³ni³hŋio¹² ca¹lah¹já¹ dsa² tiogh³.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Jøng² ca¹ŋié¹ dsa² jmo¹² hí³. Mi³ca¹jái¹dsa ma²rø²na¹ hag³ hni¹ŋí³, jøng² ca¹li¹dsa ŋi³tǿi¹ quiah¹²dsa. Mi³jŋë́h¹dsa hŋiah¹²dsa. Di³ lë́²dsa ma²na²lúg² dsa² mi³tiogh³.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Jøng² ca¹hløah¹ Pablo tí². Ca¹juúh²dsa:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Jøng² ca¹møa¹ dsa² héi² si². Ca¹ŋó¹dsa gu¹hei¹² juu¹² niúh¹ hni¹ŋí³. Chi³jlia²dsa. Di³ hi² goh¹²dsa. Ca¹quieg²dsa ni³ Pablo quianh¹³ Silas.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ni³ jøng² ca¹huai¹dsa. Ca¹ŋǿh¹dsa dsa² héi². Ca¹juúh²dsa:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Jøng² ca¹juúh² Pablo quianh¹³ Silas:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Jøng² ca¹tsáih¹dsa dsa² héi² jǿg³ quiah¹² Diú¹³ cu¹dsie¹² quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² tiogh³ dsi²néi².
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Ja³neng² jøng² ca¹jmo¹ dsa² héi² hí³ ja¹ca¹løa¹ uai¹² ca¹bú²dsa. Ni³ jøng² ca¹jŋó² dsa² héi² jmøi² cu¹dsie¹² quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² quián¹²dsa.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Jøng² ca¹tai¹ dsa² héi² Pablo quianh¹³ Silas ja³quiah¹³dsa. Ca¹cuø¹dsa hi² ca¹gǿh¹dsa. Hioh¹² jenh¹² dsa² héi² cu¹dsie¹² quianh¹³ dsa² quián¹²dsa. Di³ hi² ma²ca¹hé¹dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Mi³ca¹jni¹ jøng² ca¹tse¹ jue¹³ tsih² dsa² ta³ quián¹²dsa. Ca¹ŋi¹can¹²dsa jǿg³ hi² liúg²dsa Pablo quianh¹³ Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Jøng² ca¹juúh² dsa² jmo¹² hí³ hag³ hni¹ŋí³, ca¹tsáih¹dsa Pablo:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Cónh¹jøng² ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa tsih² dsa² ta³:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Jøng² ca¹ŋi³cang² tsih² dsa² ta³ jǿg³ jøng² ni³ jue¹³. Jøng² ca¹lø¹goh¹² dsa² héi² mi³ca¹lø¹ŋi¹²dsa hi² lán¹² Pablo quianh¹³ Silas dsa² juøi² romano.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Ni³ jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa. Ca¹møa¹dsa ju²hén² dsag³. Jøng² mi³ca¹huai¹dsa, ca¹juúh²dsa:
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Mi³ca¹huanh¹² Pablo quianh¹³ Silas hni¹ŋí³, jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa ja³quiah¹³ Lidia. Ca¹ŋi¹jan³dsa dsa² roh¹³ jniang³. Ca¹cuúh¹dsa dsa² héi² bí² jǿg³ quiah¹² Juu¹³ jniang³. Jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa calah.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.