Atos 16
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs ARC
1 Mi³ca¹dsi¹lé² Pablo quianh¹³ Silas jøa³juøi² Derbe quianh¹³ jøa³juøi² Listra, ca¹jén²dsa jan² dsa² quianh¹³ Jesús, dsa² tsen² Timoteo, ja³ŋiúh³ jan² hio¹³ judía, dsa² ma²hé² jǿg³ quiah¹² Jesús. Dsa² griego báh³ ti³jmi²dsa.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Jǿg³ dsio¹ báh³ ma²ca¹juúh² dsa² roh¹³ jniang³ chian² Listra quianh¹³ Iconio, hia¹²dsa Timoteo héi².
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Jøng² hniu¹ Pablo dság¹ dsa² héi² quianh¹³dsa. Hi² jøng² ca¹jmo¹dsa circuncisión quiah¹² dsa² héi². Mi³jøng² tsa¹li¹hne² dsa² judío tiogh³ ja³jøng². Di³ ma²ŋi¹² dsa² judío héi² hi² lán¹² ti³jmi² Timoteo dsa² griego, dsa² tsa¹jmo¹² circuncisión.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Jøng² ca¹tsáih¹dsa dsa² quián¹² Jesús jǿg³ ca¹juúh² tsih² høh³ quianh¹³ dsa² canh¹³ tiogh³ jøa³juøi² Jerusalén juu¹² ja³ca¹ŋi¹lé²dsa jøng².
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Jøng² hiug¹² jín³ tí² ca¹chính² dsa² héi² jǿg³. Hi² lah¹jøng² báh³ ca¹ŋi¹jué²dsa lah¹cøng² lah¹cøng² jmai³.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Jøng² ca¹tsø³jue¹³dsa huø¹ Frigia quianh¹³ Galacia. Di³ tsa¹ca¹cuø¹ jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³ jǿg³ hi² téng²dsa jǿg³ huø¹ Asia.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Jøng² mi³ca¹dsi¹lé²dsa ŋi¹juǿi² quiah¹² dsa² chian² Misia, mi³dsa¹lé²dsa huø¹ Bitinia. Di³ tsa¹ca¹cuø¹ jmi²dsí² quiah¹² Jesús jǿg³.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Hi² jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa juu¹² chiuh³ juøi² quiah¹² dsa² chian² Misia ca¹lah¹ja³ca¹dsi¹lé²dsa jøa³juøi² Troas, chiuh³ jmø³ŋih¹³.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Jøng² lah¹jan² dsa² cøa¹² ca¹jë́² Pablo jan² dsa² chian² Macedonia ja³neng². Tsenh¹² dsa² héi², ca¹tsáih¹dsa Pablo ca¹lah¹jǿ¹ dsǿa¹²dsa. Ca¹juúh²dsa: “Ŋi² ja³la² huø¹ Macedonia. Mi²hag³ jnieh³,” ca¹juúh²dsa.
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Dsø¹juu¹² mi³ca¹jái¹ Pablo lah¹jøng², ca¹tiágh³ jnieh³ juu¹² hi² dsa²niang¹³ jnieh³ juu¹² huø¹ Macedonia. Ma²dsøg¹² dsǿa¹² jnieh³ chi³tsei¹² Diú¹³, hi² dsa³téng³ jnieh³ jǿg³ dsio¹ quiah¹²dsa ja³jøng².
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ barco chiuh³ juøi² Troas. Ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ cu¹dsøg¹² juu¹² huø¹ Samotracia. Mi³ca¹jni¹, ca¹ŋó¹ jnieh³ calah juu¹² jøa³juøi² Neápolis.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² jøa³juøi² Filipos, juøi² ja³tiogh³ dsa² ca¹ja¹lé² Roma. Juøh¹² báh³ juøi² Filipos cónh¹ jín³ ca¹lah¹jǿ¹ juøi² tén¹² Macedonia hi² tioh¹³ cøg¹². Ja³jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ cu²hna².
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Jøng² ca¹huøi² jnieh³ jøa³juøi² cøng² jmai³ sa³¹. Ca¹ŋó¹ jnieh³ juu¹² chiuh³ jmøi² ja²mi³dsa²hlanh¹³ dsa² chian² ja³jøng² Diú¹³. Ja³jøng² ca¹tiágh³ jnieh³. Ca¹tséih³ jnieh³ hio¹³ tiogh³ ja³jøng² jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Jøng² hiúg³ jan² hio¹³ tsen² Lidia jøa³ dsa² héi², dsa² ca¹já¹ jøa³juøi² Tiatira. Guǿ¹²dsa ta³ hnai¹² hmøah¹² mi³chiun³, cøng² ni³ hmøah¹² jláh³. Mi²juanh¹² dsa² héi² Diú¹³. Jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ ca¹hé¹ dsa² héi² jǿg³ ca¹he¹ Pablo.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Hi² jøng² mi³ca¹jŋó²dsa jmøi² quianh¹³ dsa² quián¹²dsa, ca¹mǿh¹dsa jnieh³ ca¹lah¹hiug² dsǿa¹²dsa. Ca¹juúh²dsa:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Jøng² lah¹la² ca¹løa¹ cøng² jmai³ ja³mi³dsa²niang¹³ jnieh³ juu¹² ja³dsa³hlanh¹³ jnieh³ Diú¹³. Ca¹jén² jnieh³ jan² tsih² mǿ², dsa² quin¹² jmi²dsí² hlaih¹³. Dsi¹²dsa jǿg³ he² hi² chian² dsa². Ma¹dsio¹² cog³ lǿh² juu¹³ tsih² mǿ² héi², hi² dsi¹²dsa jǿg³.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Jøng² ca¹ŋó¹ tsih² mǿ² héi² dsi¹³ coh¹³ quiah¹² Pablo quianh¹³ jnieh³. Ca¹hløah¹dsa tí². Ca¹juúh²dsa:
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Mi³ma²ni³ŋó¹³ jmai³ jmo¹² tsih² mǿ² lah¹jøng², ni³ jøng² ca¹ŋi¹méh¹ dsǿa¹² Pablo. Jøng² ca¹jénh¹dsa. Ca¹tsáih¹dsa jmi²dsí² hlaih¹³ mi³quin¹²tsih. Ca¹juúh²dsa:
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Jøng² mi³ca¹jái¹ juu¹³ tsih² mǿ² héi² tsa¹ma¹lǿ² lah¹líh²dsa cog³, jøng² ca¹chiánh²dsa Pablo quianh¹³ Silas. Ca¹ŋi¹jiag¹dsa ni³ ta³.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Jøng² mi³ma²tiogh³dsa ni³ jue¹³, ca¹juúh² dsa² ca¹jiag¹:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Heh¹²dsa jniang³ mai³¹ tsa¹lé² quín³ jniang³. Di³ hi² lán¹² jniang³ dsa² romano ―ca¹juúh²dsa.
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Jøng² ca¹qui² ca¹tsë́² dsa² jue¹² tiogh³ ja³jøng² huu¹³ quiah¹² Pablo quianh¹³ Silas. Ni³ jøng² ca¹jmo¹ jue¹³ héh¹ ca¹huúh¹dsa hmøah¹² hiúg³ dsa² héi². Jøng² ca¹bú²dsa quianh¹³ hma².
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Mi³ma²na²bú²dsa jøng², ca¹ŋi¹jiag¹dsa hni¹ŋí³. Ca¹tsáih¹dsa dsa² jmo¹² hí³ hag³ hni¹ŋí³ hi² jmo¹dsa hí³ cu²rø² hlaih¹³.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Jøng² mi³ca¹nǿng² dsa² jmo¹² hí³ jǿg³ jøng², ca¹togh²dsa Pablo quianh¹³ Silas hni¹ŋí³ hieg³ ja³ca¹tóh² jø². Ca¹cǿh¹dsa hma² tai³dsa.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Jøng² cónh¹ dsi¹neng¹² tiogh³ Pablo quianh¹³ Silas chi³høa²dsa alabanza. Ni³hlanh¹²dsa Diú¹³. Ni³nang¹² dsa² tiogh³ hni¹ŋí³ quianh¹³dsa.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Cónh¹ tsa¹jŋia¹³ jøng² ca¹táh² onh¹² tí² hlaih¹³ cu¹té¹². Cu¹dsie¹² ca¹hiánh² ta³cøng² hni¹ŋí³. Cu¹ŋieih¹³ ca¹ná² ca¹lah¹jǿ¹ hag³ hni¹ŋí³. Ca¹tsøah¹² cadena mi³ni³hŋio¹² ca¹lah¹já¹ dsa² tiogh³.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Jøng² ca¹ŋié¹ dsa² jmo¹² hí³. Mi³ca¹jái¹dsa ma²rø²na¹ hag³ hni¹ŋí³, jøng² ca¹li¹dsa ŋi³tǿi¹ quiah¹²dsa. Mi³jŋë́h¹dsa hŋiah¹²dsa. Di³ lë́²dsa ma²na²lúg² dsa² mi³tiogh³.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Jøng² ca¹hløah¹ Pablo tí². Ca¹juúh²dsa:
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Jøng² ca¹møa¹ dsa² héi² si². Ca¹ŋó¹dsa gu¹hei¹² juu¹² niúh¹ hni¹ŋí³. Chi³jlia²dsa. Di³ hi² goh¹²dsa. Ca¹quieg²dsa ni³ Pablo quianh¹³ Silas.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Ni³ jøng² ca¹huai¹dsa. Ca¹ŋǿh¹dsa dsa² héi². Ca¹juúh²dsa:
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Jøng² ca¹juúh² Pablo quianh¹³ Silas:
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Jøng² ca¹tsáih¹dsa dsa² héi² jǿg³ quiah¹² Diú¹³ cu¹dsie¹² quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² tiogh³ dsi²néi².
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ja³neng² jøng² ca¹jmo¹ dsa² héi² hí³ ja¹ca¹løa¹ uai¹² ca¹bú²dsa. Ni³ jøng² ca¹jŋó² dsa² héi² jmøi² cu¹dsie¹² quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² quián¹²dsa.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Jøng² ca¹tai¹ dsa² héi² Pablo quianh¹³ Silas ja³quiah¹³dsa. Ca¹cuø¹dsa hi² ca¹gǿh¹dsa. Hioh¹² jenh¹² dsa² héi² cu¹dsie¹² quianh¹³ dsa² quián¹²dsa. Di³ hi² ma²ca¹hé¹dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Mi³ca¹jni¹ jøng² ca¹tse¹ jue¹³ tsih² dsa² ta³ quián¹²dsa. Ca¹ŋi¹can¹²dsa jǿg³ hi² liúg²dsa Pablo quianh¹³ Silas.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Jøng² ca¹juúh² dsa² jmo¹² hí³ hag³ hni¹ŋí³, ca¹tsáih¹dsa Pablo:
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Cónh¹jøng² ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa tsih² dsa² ta³:
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Jøng² ca¹ŋi³cang² tsih² dsa² ta³ jǿg³ jøng² ni³ jue¹³. Jøng² ca¹lø¹goh¹² dsa² héi² mi³ca¹lø¹ŋi¹²dsa hi² lán¹² Pablo quianh¹³ Silas dsa² juøi² romano.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Ni³ jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa. Ca¹møa¹dsa ju²hén² dsag³. Jøng² mi³ca¹huai¹dsa, ca¹juúh²dsa:
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Mi³ca¹huanh¹² Pablo quianh¹³ Silas hni¹ŋí³, jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa ja³quiah¹³ Lidia. Ca¹ŋi¹jan³dsa dsa² roh¹³ jniang³. Ca¹cuúh¹dsa dsa² héi² bí² jǿg³ quiah¹² Juu¹³ jniang³. Jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa calah.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.