Atos 15
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NVT
1 Jøng² ca¹dsi¹lé² og¹ úg² dsa², dsa² ca¹ja¹lé² juu¹² ja³tén¹² Judea. Ca¹heh¹ dsa² héi² dsa² roh¹³ jniang³ jǿg³ hi² ha¹chian² dsa² lé² liúg² ju³ná³ tsa¹jmo¹dsa circuncisión quiah¹²dsa, ju³lah héh¹ ca¹jmo¹ hlai³ Moisés.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Jøng² tsa¹tøa¹² dsǿa¹² Pablo quianh¹³ Bernabé. Hliú² jǿg³ ca¹qui² ca¹dsii¹dsa quianh¹³ dsa² héi². Jøng² ca¹jmo¹dsa jǿg³ dsa¹lé² Pablo quianh¹³ Bernabé, quianh¹³ ca²dsiog³ dsa² héi² calah. Mi³mi¹rø¹²dsa jǿg³ ni³ tsih² høh³ quianh¹³ dsa² canh¹³ quián¹² guøh¹², jøa³juøi² Jerusalén.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Jøng² ca¹tsei¹ dsa² quián¹² Jesús chian² Antioquía. Ca¹ŋi¹lé²dsa juu¹² ja³tén¹² Fenicia quianh¹³ ja³tén¹² Samaria. Ca¹dsii¹dsa jǿg³ ja³dsa²lé²dsa jøng² ha²lah ma²ca¹jéinh¹ dsǿa¹² jue¹² dsa² tsa¹lán¹² judío. Jøng² hioh¹² hlaih¹³ jenh¹² ca¹lah¹já¹ dsa² roh¹³ jniang³ mi³ca¹nǿng²dsa jǿg³ jøng².
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Jøng² mi³ca¹dsi¹lé²dsa jøa³juøi² Jerusalén, ca¹hie¹ dsa² quián¹² Jesús Pablo quianh¹³ Bernabé. Ca¹hiei¹ tsih² høh³ quianh¹³ dsa² canh¹³ calah. Jøng² ca¹dsii¹ dsa² héi² jǿg³ ha²lah ca¹jmo¹ Diú¹³ ja³ca¹ŋi³nio³dsa.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Jøng² ca²dsiog³ dsa² ma²hé² jǿg³ mi³tiogh³ jag¹³ quiah¹² dsa² Fariseo lah¹jiá¹². Dsa² héi² ca¹juúh²:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Jøng² ca¹túgh² tsih² høh³ quianh¹³ dsa² canh¹³. Ca¹jmo¹dsa jǿg³ ha²lah lé² jǿg³ jøng².
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Jøng² mi³ma²na²dsii¹dsa ma¹dsio¹² jǿg³, ca¹nung² Pedro. Ca¹juúh²dsa:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Jøng² ca¹mi¹léi¹³ Diú¹³ ca¹hé¹dsa jǿg³. Di³ ma²ŋi¹² báh³ Diú¹³ ha²lah lë́² dsa² jmøi¹guǿi¹. Jøng² ca¹cuø¹ Diú¹³ jmi²dsí² han¹³ quiah¹² ju³lah ca¹cuúh¹dsa jniang³.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Ha¹chi² ca¹jmo¹dsa ma¹quién¹ quianh¹³ jniang³ quianh¹³ dsa² héi². Ca¹hén² báh³ Diú¹³ dsag³ quiah¹²dsa, ni³ huu¹³ hi² ca¹hé¹ dsa² héi² jǿg³.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Jøng² tsa¹cuøh¹³ hniah¹² Diú¹³ ju²méh³ dsøa¹². Tsa¹jmóh³ hniah¹² ué² quiah¹² dsa² quianh¹³ Jesús. Hi² ué² báh³ hi² jøng², hi² jmo¹dsa ca¹lah¹jǿ¹ ju³lah lǿa¹² lei¹³ quiah¹² hlai³ Moisés. Jø¹² bíh³ tsa¹ca¹tiúh¹ jniang³ jmó³ quianh¹³ dsa² hóg¹ quián² jniang³.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Cónh¹jøng² ma²hé² jniang³ jǿg³ cøng² hi² liúg² báh³ jniang³ quianh¹³ dsa² tsa¹lán¹² judío, ni³ huu¹³ hi² ca¹jmo¹ hŋiah¹² Jesús, Juu¹³ jniang³, dsio¹ dsǿa¹² ja³cog² jniang³ ―ca¹juúh² Pedro.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Jøng² tei³ ca¹túgh² dsa² tiogh³. Ca¹nǿng²dsa jǿg³ ca¹juúh² Bernabé quianh¹³ Pablo. Ca¹dsii¹ dsa² héi² jǿg³ ha²lah ca¹jmo¹ Diú¹³ juu¹² juøh¹² quianh¹³ hi² gøg² ja³ca¹ŋi³nio³dsa, go² dsa² tsa¹lán¹² judío.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Jøng² mi³ca¹jŋi¹ dsii¹² dsa² héi² jǿg³, ca¹juúh² Jacobo:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Ma²na²dsii¹ Simón jǿg³ ha²lah ca¹lø¹liág¹ ma²hnah¹² Diú¹³ dsa² tsa¹lán¹² judío, hi² li¹quián¹²dsa dsa².
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Cu²rø² báh³ lǿa¹² jǿg³ jøng² quianh¹³ jǿg³ lǿa¹² ni³ si² quiah¹² dsa² ca¹hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Lah¹la² rø²juúh² si²:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Ni³ jøng² guiogh¹³jni calah, ca¹juúh² Juu¹³ jniang³,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Mi³jøng² hnangh¹² dsa² siáh² calah jní², ju³lah dsa² tsa¹lán¹² judío hé² jǿg³ quieg¹jni.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Lah¹jøng² báh³ ca¹juúh² Juu¹³ jniang³.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Jøng² jní² juøh¹² tsa¹ma¹cuøh¹³ jniang³ dsa² tsa¹lán¹² judío ju²méh³ dsøa¹², ju³lah dsa² ma²jéinh¹ dsǿa¹² ja³cog² Diú¹³.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Tiúh¹ báh³ cónh¹ hi² dsianh¹³ jniang³ si² hi² tseih¹³ jniang³ dsa² héi² hi² tsa¹gǿh¹dsa hi² ma²ca¹dsii¹ dsa² ni³ diú¹³ lan³, tsa¹hlanh¹dsa hio¹³ siáh², tsa¹cugh¹²dsa jáh² tsa¹ca¹tøng² jmø³, tsa¹gǿh¹dsa jmø² calah, ju³lah lǿa¹² lei¹³ quiah¹² hlai³ Moisés.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Di³ ma²lǿih² tsa¹hǿ² dsa² judío lei¹³ quiah¹² hlai³ Moisés lah¹cøng² lah¹cøng² juøi². Téng²dsa jǿg³ guøh¹² ca¹lah¹jǿ¹ jmai³ sa³¹ ―ca¹juúh² Jacobo.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Jøng² ca¹jmo¹ tsih² høh³ jǿg³ quianh¹³ dsa² canh¹³, quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² quián¹² Jesús, hnah¹²dsa dsa² tse¹dsa quianh¹³ Pablo quianh¹³ Bernabé juu¹² jøa³juøi² Antioquía. Jøng² ca¹hia¹dsa Judas, dsa² tsen² calah Barsabás, quianh¹³ Silas, dsa² ti³quin¹² ni³ quián¹² dsa² roh¹³ jniang³.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Jøng² si² la² ca¹jmo¹dsa calah, ca¹dsiánh²dsa quianh¹³ dsa² héi²:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ma²ca¹néng³ jnieh³ jǿg³ tsa¹ma¹ŋih³ hniah¹² ha²lah jmóh³ hniah¹². Di³ ca²dsiog³ dsa² jnieh³ ma²ca¹cuúh¹ hniah¹² ju²méh³ dsøa¹². Ha¹chi² jǿg³ jøng² ca¹cuøh¹³ jnieh³ dsa² héi².
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Jøng² ma²ca¹jmó³ jnieh³ cøng² jǿg³ hi² tsé³ jnieh³ ca²dsiog³ dsa² quián¹² jnieh³, dsa² dsa¹lé² dsa¹jan¹³ hniah¹² cu¹dsie¹² quianh¹³ Bernabé quianh¹³ Pablo, dsa² hnio¹ jniang³,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 dsa² cøng² ma²ca¹jmo¹ dsǿa¹² cuø¹dsa jmi²dsí² quiah¹² ni³ huu¹³ quiah¹² Jesucristo, Juu¹³ jniang³.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Hi² jøng² tsé³ jnieh³ Judas quianh¹³ Silas, dsa² dsii¹ jǿg³ quianh¹³ hniah¹² cu²rø², ha²lah lǿa¹² jǿg³ la².
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Jøng² lah¹la² lë́² jnieh³ quianh¹³ jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³ jiag¹², hi² ha¹chi² hi² jmó³ jnieh³ quianh¹³ hniah¹². Jø² la² báh³ hi² hniuh¹²:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Tsa¹cǿh³ hniah¹² hi² ma²ca¹dsii¹ dsa² ni³ diú¹³ lan³, tsa¹cǿh³ hniah¹² jmø², tsa¹cugh¹³ hniah¹² jáh² tsa¹ca¹tøng² jmø², tsa¹hlanh¹³ hniah¹² hio¹³ siáh². Hi² dsio¹ báh³ jmóh³ hniah¹² hi² tsa¹jmóh³ hniah¹² lah¹jøng². Cu¹ná¹² báh³ jǿg³ tséih³ jnieh³ hniah¹²,” rø²juúh² si².
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Jøng² mi³ca¹løa¹ jǿg³ hi² dsa¹lé² dsa² héi², ca¹ŋi¹lé²dsa juu¹² Antioquía. Ja³jøng² ca¹togh¹²dsa dsa² roh¹³ jniang³. Ca¹jáinh¹dsa si² quin¹²dsa.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Jøng² hioh¹² jenh¹² dsa² roh¹³ jniang³ mi³ca¹jǿ²dsa si². Di³ cuø¹² si² ju²hiúg¹ dsøa¹².
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Jøng² ma¹dsio¹² jǿg³ ca¹juúh² Judas quianh¹³ Silas, ca¹tsáih¹dsa dsa² roh¹³ jniang³. Ca¹jmo¹dsa ca¹lán¹ dsǿa¹²dsa. Di³ lán¹² dsa² héi² dsa² hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Jøng² mi³ma²ca¹túgh² dsa² héi² cu²hna² ja³jøng², ca¹jéinh¹ dsa² roh¹³ jniang³ jǿg³ rø², hi² dsa¹lia¹dsa ni³ dsa² ca¹tsei¹.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Jøng² ha¹chi² ca¹ŋáh¹ Silas. Ca¹jŋi¹ báh³ dsa².
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Jø¹² bíh³ ca¹jŋi¹ Pablo quianh¹³ Bernabé. Ca¹téng²dsa jǿg³ dsio¹ quiah¹² Juu¹³ jniang³ jøa³juøi² Antioquía. Quianh¹³dsa dsa² jue¹² calah.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Mi³ma²ŋó¹² ton¹ hnøa¹² jmai³ jøng², ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Jøng² hniu¹ Bernabé mi³jian¹ calah Juan, dsa² tsen² Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Jøng² tsa¹ca¹lø¹hniu¹ Pablo jian¹dsa dsa² héi². Di³ ma²ca¹tég²dsa lah¹jiá¹² ja³tén¹² Panfilia. Tsa¹ma¹ca¹ŋó¹ dsa² héi² quianh¹³dsa ja³ca¹ŋi³téng³dsa jǿg³.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Jøng² ca¹tsë́²dsa. Hi² jøng² ma¹quién¹ báh³ ca¹ŋi¹lé²dsa. Ca¹togh¹ Bernabé barco quianh¹³ Marcos. Ca¹ŋi¹lé²dsa juu¹² Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Jøng² ca¹hnah¹² Pablo Silas. Jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa mi³ca¹dsii¹ dsa² roh¹³ jniang³ gug² Juu¹³ jniang³ dsa² héi². Mi³jøng² jmo¹ Juu¹³ jniang³ dsio¹ dsǿa¹² ja³cog²dsa.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Ca¹ŋi¹lé²dsa juu¹² ja³tén¹² Siria quianh¹³ Cilicia. Ca¹ŋi¹cuøh¹³dsa dsa² quián¹² Jesús bí².
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.