Atos 13
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NTLH
1 Mi³tiogh³ dsa² hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³ jøa³juøi² Antioquía, dsa² heh¹² dsa² quián¹² Jesús jǿg³: Ju³lah Bernabé, quianh¹³ Simón, dsa² tǿh²dsa Negro calah, quianh¹³ Lucio, dsa² chian² Cirene, quianh¹³ Manaén, dsa² mi³guǿ¹³ ja³quiah¹³ dsi³máh² Herodes, quianh¹³ Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Mi³ma²jmo¹² dsa² héi² hi² tsa¹gøah¹²dsa hi² mi²han¹²dsa ni³ huu¹³ quiah¹² Juu¹³ jniang³, jøng² ca¹juúh² jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³, ca¹tsáih¹dsa dsa² héi²:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Jøng² ca¹hlanh¹ dsa² héi² Diú¹³ calah. Ca¹jmo¹dsa hi³méh¹ hi² tsa¹gøah¹²dsa. Ni³ jøng² ca¹quieg² dsa² úg² héi² gug² ni³ quiah¹² Bernabé quianh¹³ Saulo. Ca¹hlanh¹dsa Diú¹³ ni³ huu¹³ quiah¹²dsa. Jøng² ca¹haih²dsa dsa² jǿg³.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Jøng² ca¹ŋi¹lé² Bernabé quianh¹³ Saulo. Ca¹tsei¹ jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³. Mi³ca¹dsi¹lé²dsa Seleucia, jøng² ca¹túgh²dsa barco. Ca¹ŋi¹lé²dsa juu¹² Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Jøng² mi³ca¹dsi¹lé²dsa jøa³juøi² Salamina, ca¹he¹dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³ guøh¹² quiah¹² dsa² judío. Quianh¹³ dsa² héi² Juan calah, dsa² ca¹mi³hag¹³.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa ta³cøng² huø¹ Chipre, huø¹ neng¹² dsi²jo² jmø³ŋih¹³. Ca¹dsi¹lé²dsa jøa³juøi² Pafos. Ja³jøng² ca¹jén²dsa jan² dsa² judío, dsa² tsen² Barjesús, dsa² dsi¹² jǿg³ hi² mi²gan²dsa dsa². Jmo¹²dsa hǿ²dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Jøng² hiúg³ dsa² héi² quianh¹³ dsi³máh² tsen² Sergio Paulo, jan² dsa² huø³ dsi³. Jøng² ca¹tǿh¹ dsi³máh² Bernabé quianh¹³ Saulo. Hniu¹dsa nang¹dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Jøng² tsa¹hiug² dsǿa¹² dsa² dsi¹² jǿg³ héi², dsa² tǿh²dsa calah Elimas. Di³ lah¹jøng² tǿh²dsa dsa² dsi¹² jǿg³. Mi³mi²gan² dsa² héi² dsǿa¹² dsi³máh². Tsa¹hniu¹dsa hé² dsi³máh² jǿg³ quiah¹² Jesús.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Jøng² Saulo, dsa² tǿh²dsa calah Pablo, quin¹²dsa jmi²dsí² quiah¹² Diú¹³ ca¹lah¹jǿ¹ dsǿa¹²dsa. Jøng² tí² ca¹jái¹dsa ni³ Elimas.
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 Ca¹juúh²dsa:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Jøng² he¹ Juu¹³ jniang³ ju²lih¹³ dsøa¹². Li¹tiugh³hning. Lé² cu²hna² tsa¹lé² janh³hning hieg² ―ca¹juúh² Pablo.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Jøng² mi³ca¹jái¹ dsi³máh² lah¹jøng², ca¹hé¹dsa jǿg³. Ca¹lø¹dsogh¹² dsǿa¹²dsa jǿg³ quiah¹² Juu¹³ jniang³.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Jøng² ca¹huan¹² Pablo quianh¹³ dsa² quianh³dsa juøi² Pafos. Ca¹ŋi¹lé²dsa juu¹² barco. Jøng² mi³ca¹dsi¹lé²dsa Perge, juøi² tén¹² Panfilia, ca¹tég² Juan. Ca¹ŋáh¹dsa juu¹² Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Jøng² mi³ca¹huanh¹²dsa Perge, ca¹dsi¹lé²dsa Antioquía, juøi² tén¹² Pisidia. Ja³jøng² ca¹ŋi¹lé²dsa guøh¹² quiah¹² dsa² judío jmai³ sa³¹. Jøng² ca¹túgh²dsa mi³ca¹ŋë́²dsa dsi²néi² guøh¹².
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Jøng² mi³ca¹hǿ² dsa² si² lei¹³ quiah¹² Diú¹³, quianh¹³ si² ca¹jmo¹ dsa² ca¹hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³, jøng² ca¹tse¹ dsa² ta³ quián¹² guøh¹² jǿg³ ni³ Pablo quianh¹³ dsa² quianh³dsa. Ca¹juúh²dsa:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Jøng² ca¹nung² Pablo. Ca¹jmo¹dsa quianh¹³ gug²dsa hi² tsa¹ma¹tógh¹dsa møah¹³. Jøng² ca¹juúh²dsa:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Diú¹³ quián² jniang³, dsa² israel, Diú¹³ héi² báh³ ca¹hia¹ dsa² hóg¹ quián² jniang³. Diú¹³ héi² báh³ ca¹jmo¹ ca¹ŋi¹jué²dsa jmai³ mi³tiogh³dsa huø¹ Egipto. Dsa² héi² báh³ ca¹cuø¹ bí², ca¹ŋi¹jiag¹ ja¹ca¹huanh¹² dsa² hóg¹ ja³jøng².
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Jøng² ton¹lág¹ ji²ŋi² jmai³ ca¹mi¹juanh¹² Diú¹³ dsǿa¹² ja³cog² dsa² hóg¹, ja³ca¹ŋi³nio³dsa ja³tsa¹chian² dsa² tiogh³.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Jøng² mi³ca¹jmo¹ Diú¹³ ca¹dsan¹ guio¹ juøi² dsa², dsa² mi³tiogh³ huø¹ Canaán, jøng² ca¹cuúh¹dsa dsa² hóg¹ quián² jniang³ huø¹ jøng²,
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 ja³ca¹túgh²dsa cónh¹ quiún² ŋi²lǿg² rø²dsǿ² ton¹lug¹guí² ji²ŋi² jmai³. Jøng² ca¹lø¹chián¹ jue¹² jue¹³, dsa² ca¹hei¹ Diú¹³. Ca¹lán¹ dsa² héi² ta³ ca¹lah¹ca¹tǿ² jmai³ ja³ca¹lø¹chián¹ hlai³ Samuel, dsa² ca¹hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Jøng² mi³ca¹møa¹ dsa² hóg¹ hi² li¹chian² rai¹³ quián¹²dsa, ca¹cuan¹ Diú¹³ Saúl, ja³ŋiúh³ Cis, tsø³jong¹³ hlai³ Benjamín. Ton¹lág¹ ji²ŋi² jmai³ lán¹² Saúl rai¹³.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Jøng² ca¹jŋíh² Diú¹³ ta³ lán¹² Saúl. Ca¹jmo¹dsa ca¹lán¹ David, ja³ŋiúh³ Isaí, rai¹³ quián¹² dsa² hóg¹. Ca¹juúh² Diú¹³: “Léi¹³jni lán¹² David dsa² lǿa¹² dsøá¹² ju³lah lǿa¹² dsøa¹ jní². Jmo¹dsa ca¹lah¹jǿ¹ hi² hno¹jni,” ca¹juúh² Diú¹³.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Jøng² ma²ca¹cuúh¹ Diú¹³ jniang³ dsa² Israel cøng² tsø³jon² quiah¹² hlai³ David héi², ju³lah jǿg³ ca¹jmo¹dsa lah¹jiá¹². Ma²ca¹cuan¹dsa Jesús, dsa² lég² jniang³.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Jøng² niúh¹ jín³ hi² ca¹ŋøa¹ Jesús, ca¹téng² Juan jǿg³ hi² jéinh¹ dsǿa¹² jniang³, ca¹lah¹jái¹ jniang² dsa² israel. Jøng² tsóg¹ jniang³ jmøi².
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Jøng² ca¹juúh² Juan mi³ja¹quien¹³ tiug¹²dsa ta³: “Héi¹ jní² dsa² héi², chi²júh² lë́h² hniah¹² jní² dsa² chi³janh¹³ hniah¹². Di³ na¹ bíh³ jí¹ jan² dsa² hiug¹² juanh¹² jín³ cónh¹ jní², dsa² jín³ tsa¹ta³tén¹³jni tsøah³jni løg² dsǿ² tai³dsa,” ca¹juúh² Juan.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Hniah¹² dsa² go² jniang³, tsø³jon² quiah¹² hlai³ Abraham, quianh¹³ hniah¹² dsa² siáh², dsa² mi²juanh¹³ Diú¹³, jǿg³ quián² jniang³ báh³ jøng² ma²chi², hi² liúg² jniang³.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Di³ tsa¹ca¹lø¹ŋi¹² dsa² chian² jøa³juøi² Jerusalén, quianh¹³ dsa² ta³ quián¹²dsa, hein² dsa² Jesús. Tsa¹ca¹lø¹ŋë́h² dsǿa¹²dsa jǿg³ lǿa¹² ni³ si² quiah¹² Diú¹³, si² hǿ²dsa lah¹cøng² lah¹cøng² jmai³ sa³¹. Jǿg³ tsa¹ŋë́²dsa jøng² báh³ ca¹mi¹ti¹ dsa² héi², hi² ca¹cuúh¹dsa Jesús dsag³.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ha¹chi² hi² lǿa¹² tsa¹ca¹dsóh²dsa dsag³ hi² mi³jón² Jesús. Tiog¹³ báh³ ca¹møa¹dsa hi² jmo¹ Pilato héh¹ hi² jón²dsa.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Jøng² mi³ca¹lø¹ti¹ ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ ma²lǿa¹² ni³ si² quiah¹² Jesús, ca¹siúg²dsa hlai³ Jesús mi³ton¹² crǿg¹³. Jøng² ca¹ŋi³hag³dsa.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Cónh¹jøng² ca¹hiog² Jesús calah, ca¹jmo¹ Diú¹³ juanh¹².
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Ni³ jøng² hliú² jmai³ ca¹jnia¹ Jesús, ca¹jǿi² dsa² chian² Galilea, dsa² ma²ca¹ja¹lé² juu¹² Jerusalén quianh¹³dsa. Dsa² héi² báh³ ma²tsih¹² jǿg³ dsøg¹² quiah¹² Jesús ni³ ca¹lah¹já¹ dsa².
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Hi² jøng² jǿg³ dsio¹ quin³ jnieh³. Di³ ma²ca¹lø¹ti¹ jǿg³ ca¹jmo¹ Diú¹³ quianh¹³ dsa² hóg¹.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Quián² jniang³ báh³ ca¹mi¹ti¹ Diú¹³ jǿg³, jniang³ dsa² tsø³jon² quiah¹² dsa² hóg¹. Di³ ca¹jmo¹dsa ca¹hiog² Jesús, ju³lah lǿa¹² ni³ si² Salmos ja³ma²ton¹: “Hning² báh³ jon¹jni. Na¹ jín³ ma²na²hia¹jni hning² hi² jmóh³hning ta³ quieg¹jni,” rø²juúh² si².
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ca¹jmo¹ báh³ Diú¹³ ca¹hiog² Jesús. Mi³jøng² tsa¹ma¹dsa¹hén² quiah¹²dsa. Di³ lah¹la² ca¹juúh² Diú¹³ lah¹jiá¹²: “Lah¹dsóh² cuǿ¹³jni hniah¹² ju³lah jǿg³ dsio¹ ca¹jmo¹jni quianh¹³ David,” ca¹juúh² Diú¹³.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Jø¹² bíh³ lah¹la² lǿa¹² ni³ si² Salmos siíh² calah: “Tsa¹cuúh³hning dsa¹hén² jmø²ŋǿ¹² quieg¹jni, jní² dsa² dsiog¹ quiánh²hning,” rø²juúh² si².
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Jøng² ca¹jon¹ báh³ David mi³ca¹mi¹ti¹dsa jǿg³ ca¹juúh² Diú¹³ hi² jmo¹dsa ja³cog² dsa² jmøi¹guǿi¹ jian¹²dsa. Jøng² ca¹ŋi³hag³dsa ju³lah ni³hog¹² dsa² canh¹³ quián¹²dsa. Ca¹hen¹ báh³ jmø²ŋǿ¹² quiah¹²dsa.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Jøng² ha¹chi² ca¹hen¹ jmø²ŋǿ¹² quiah¹² dsa² ca¹jmo¹ Diú¹³ ca¹hiog² héi².
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Hi² jøng² ju³li¹ŋih³ hniah¹² dsa² go² jniang³. Ca¹jmo¹ Jesús ma²chi² ju²hén² dsag³. Jǿg³ jøng² báh³ tseih¹³ jnieh³ hniah¹².
38 — ausente —
39 Di³ ha¹chi² ju²hén² dsag³ chi² ca¹lah¹jǿ¹ ju³lah lǿa¹² lei¹³ quiah¹² hlai³ Moisés. Jøng² ma²chi² ju²hén² dsag³ jøng² quiah¹² ca¹lah¹já¹ ju³lah dsa² hé² jǿg³ quiah¹² Jesús.
39 — ausente —
40 Jøng² jmóh³ hniah¹² ju²hí³ dsøa¹². Mi³jøng² tsa¹dsa¹ŋë́h² hniah¹² ju³lah lǿa¹² ni³ si² quiah¹² dsa² ca¹hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Di³ lah¹la² lǿa¹² jǿg³ quiah¹² Diú¹³ lǿa¹² ni³ si²:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 La² di³ jáih³ hniah¹², hniah¹² dsa² cu²jmoh² jǿg³ quieg¹jni.
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Jøng² mi³ca¹huanh¹² Pablo quianh¹³ dsa² quianh³dsa, ca¹møa¹ ca²dsiog³ dsa² mi³tiogh³ hi² dsii¹dsa calah jǿg³ sa³¹ ja³jŋi¹ jmai³ jøng².
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Jøng² mi³ca¹huanh¹² ca¹lah¹já¹dsa guøh¹², ca²dsiog³ dsa² judío quianh¹³ dsa² siáh², dsa² ma²hlanh¹² Diú¹³ ju³lah hlaih¹² dsa² judío, ca¹ŋi¹lé² quianh¹³ Pablo quianh¹³ Bernabé. Ca¹dsii¹ Pablo quianh¹³ Bernabé jǿg³ quianh¹³ dsa² héi². Ca¹juúh²dsa:
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Mi³ma²jŋi¹ jmai³ jøng² ca¹ŋë́h² mih² tsa¹ta³cøng² juøi² dsa², hi² nang¹dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Jøng² ca¹lø¹dsih¹² dsa² judío mi³ca¹jë́²dsa dsa² jue¹² héi². Ca¹juúh²dsa jǿg³ qui³jnah¹³ quiah¹² Pablo. Ca¹juúh²dsa hi² tø²júg²dsa.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Jøng² tsa¹goh¹² Pablo ca¹juúh²dsa quianh¹³ Bernabé, ca¹tsáih¹dsa dsa² judío héi²:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Di³ lah¹la² báh³ ca¹juúh² Juu¹³ jniang³, ca¹tsáih¹ jnieh³:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Jøng² hioh¹² jenh¹² dsa² tsa¹lán¹² judío mi³ca¹nǿng²dsa jǿg³ jøng². Ca¹juúh²dsa:
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Jøng² ca¹tsø² ca¹jan¹ jǿg³ quiah¹² Juu¹³ jniang³ ta³cøng² huø¹ jøng².
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ni³ jøng² ca¹tsáih¹ dsa² judío dsa² quin¹² ni³ juøi², quianh¹³ hio¹³, dsa² mi²juanh¹² Diú¹³. Ca¹jmo¹dsa jǿg³ ca¹qui² ca¹hen¹dsa Pablo quianh¹³ Bernabé. Ca¹huai¹dsa jøa³juøi².
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Jøng² ca¹quiá² Pablo quianh¹³ Bernabé hleg² ti³quin¹³ tai³dsa, hi² ca¹mi¹léi¹³dsa hi² tsa¹ca¹tǿ² dsǿa¹²dsa. Ca¹ŋi¹lé²dsa jøa³juøi² Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Láh² tiogh³ jøng² báh³ dsa² quianh¹³ Jesús jøa³juøi² Antioquía jøng². Hioh¹² jenh¹²dsa. Ti³quin¹²dsa jmi²dsí² quiah¹² Diú¹³.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.