Apocalipse 16
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs VC
1 Jøng² ca¹nang¹jni, tí² ca¹hløah¹ jan² dsa² hiúg³ guøh¹², ca¹tsáih¹dsa guiog¹ ángeles héi², ca¹juúh²dsa:
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Jøng² ca¹ŋó¹ jan² ángel lah¹ni³. Ca¹ŋi³téng³dsa ni³ huø¹ jmø³uai¹² ha³ cuøh³ quiah¹²dsa. Jøng² ca¹hii² hmih¹² hlaih¹³, hmih¹² uai¹², quiah¹² dsa² rø²ton¹² sello quiah¹² jáh² hlanh³, dsa² mi²juanh¹² hi² lai³ quiah¹²jah.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Jøng² ca¹ŋi³téng³ ángel ja³ma²og¹ ni³ jmø³ŋih¹³ hi² ha³ cuøh³ quiah¹²dsa. Jøng² jmáh¹lah jmø² ca¹løa¹ jmø³ŋih¹³, ju³lah jmø³ dsa² ca¹dsan¹. Jøng² ca¹dsan¹ ca¹lah¹já¹ hi² chian² jmø³ŋih¹³.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Jøng² ca¹ŋi³téng³ ángel ja³ma²úg² hi² ha³ cuøh³ quiah¹²dsa ni³ jmøi² juøh¹² quianh¹³ jmøi² gu². Jøng² jmáh¹lah jmø² ca¹løa¹ jmøi².
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Jøng² ca¹nang¹jni hi² ca¹juúh² ángel quiah¹² jmøi², ca¹tsaih¹dsa Diú¹³:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Di³ dsa² héi² ca¹jmo¹ hi² ca¹cuø¹ dsa² quiánh²hning jmø³dsa, quianh¹³ dsa² mi³hǿ² jǿg³ quiánh²hning. Hi² jøng² jmáh¹lah jmø² ma²ca¹cuøh³hning hi² hǿnh² dsa² héi². Hi² jøng² rø² li¹hmah¹³ quiah¹²dsa ―ca¹juúh² ángel.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Jøng² ca¹nang¹jni ca¹hløah¹ ni³hiég². Ca¹juúh² ni³hiég²:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Jøng² ca¹ŋi³téng³ ángel ja³ma²quión² hi² ha³ cuøh³ quiah¹²dsa ni³ hieg². Mi³jøng² ca¹lø¹chí¹ bí² quiah¹² hieg² hi² jmo¹ hi² quiúg¹ dsa² jmøi¹guǿi¹.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Jøng² ca¹cúg² dsa² jmøi¹guǿi¹ quianh¹³ si² dsíg² hlaih¹³ cu¹té¹². Jøng² jǿg³ hlaih¹³ ca¹juúh² dsa² jmøi¹guǿi¹ ja³cog² Diú¹³. Di³ ca¹cuø¹ Diú¹³ jmø³uai¹² jøng². Ha¹chi² ca¹jéinh¹ dsǿa¹²dsa ja³cog² Diú¹³. Ha¹chi² ca¹mi¹juanh¹²dsa Diú¹³.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Jøng² ca¹ŋi³téng³ ángel ja³ma²hŋiá² hi² ha³ cuøh³ quiah¹²dsa ni³ trono quiah¹² jáh² hlanh³. Jøng² ca¹neng² ta³cøng² ja³jmo¹²jah héh¹. Jøng² ca¹lah¹cøgh¹² dsa² jmøi¹guǿi¹ tsøh³dsa. Di³ ja¹² lah¹hiug¹² chian²dsa jmø³uai¹².
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Cónh¹jøng² ha¹chi² ca¹jéinh¹ dsǿa¹²dsa hi² hlaih¹³ jmo¹²dsa. Ca¹chi³hia¹²dsa Diú¹³ quianh¹³ jǿg³ hlaih¹³. Di³ ti³quin¹²dsa jmø³uai¹². Tiogh³dsa hmih¹².
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Jøng² ca¹ŋi³téng³ ángel ja³ma²jŋió² hi² ha³ cuøh³ quiah¹²dsa ni³ jmøi² juøh¹² Eufrates. Jøng² ca¹lø¹quíng¹ jmøi². Mi³jøng² ca¹ná² juu¹² ja³tsø³jue¹³ rai¹³, dsa² ja¹lé² juu¹² ja³hian² hieg².
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Jøng² ca¹jái¹jni ca¹hian² úg² jmi²dsí² hlanh³ hag³ jáh² hlanh³, ma¹ján¹ jmi²dsí² lah¹jan² jáh² hlanh³, jáh² ca¹hian² ni³ tøg² nǿng², quianh¹³ jáh² ca¹hian² ni³ jmøi², quianh¹³ jáh² ca¹hian² ni³ huø¹. Jøng² jniá² jmi²dsí² hlanh³ héi² ju³lah jniá² jeh¹².
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Lán¹² jmi²dsí² héi² jmi²dsí² quiah¹² dsa² hlanh³. Ca¹jmo¹ jmi²dsí² juu¹² juøh¹². Jøng² ca¹ŋi¹lé² jmi²dsí² juu¹² ja³tiogh³ rai¹³ quián¹² dsa² jmøi¹guǿi¹. Mi³jøng² dsa¹tiogh¹² rai¹³ ja³jmo¹dsa hning² na³ma²ca¹dsiég¹ jmai³ juøh¹² ja³jiúgh² Diú¹³, dsa² të² ca¹lah¹jǿ¹.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Jøng² lah¹la² juúh² Diú¹³:
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Jøng² ca¹túgh² rai¹³ cøng² ja³tsen² Armagedón, hi² juúh²dsa quianh¹³ jǿg³ hebreo.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Jøng² ca¹ŋi³téng³ ángel ja³ma²guiog¹ hi² ha³ cuøh³ quiah¹²dsa dsi³guøi². Jøng² tí² ca¹hløah¹ dsa² guǿ¹² ni³ trono dsi²néi² guøh¹² ŋi¹juǿi¹. Ca¹juúh²dsa:
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Jøng² ca¹quia¹ si² ŋíh¹. Tí² hlaih¹³ ca¹hein¹³ ca¹ning². Jøng² ca¹táh² onh¹² ni³ jmøi¹guǿi¹. Tí² hlaih¹³ cu¹té¹² ca¹táh² ca¹lah¹jín³ tsa¹ma²ca¹táh² cu²rón² ca¹lah¹cónh¹ jmai³ ja³chian² dsa² jmøi¹guǿi¹ ni³ guøh³ ni³ huø¹.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Jøng² ca¹løa¹ hnøa¹² jag¹³ jøa³juøi² Babilonia. Cu¹dsie¹² ca¹hen¹ ca¹lah¹jǿ¹ juøi² neng¹² ni³ jmøi¹guǿi¹. Dsagh² dsǿa¹² Diú¹³ ca¹lah¹jǿ¹ hi² hlaih¹³ ca¹jmo¹ dsa² chian² jøa³juøi² Babilonia. Hi² jøng² hne² hlaih¹³ Diú¹³ ca¹cuúh¹dsa dsa² héi² ma¹dsio¹² jmø³uai¹².
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Jøng² cu¹dsie¹² ca¹ŋi¹hén² máh² quianh¹³ huø¹ neng¹² dsi²jo² jmø³ŋih¹³. Cu¹dsie¹² tsa¹chi² ja³dsiagh¹ ca¹løa¹.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Jøng² cah³ hlaih¹³ dsǿa¹² ca¹quia¹ ni³ quiah¹² dsa² chian² jmøi¹guǿi¹. Hiig² dsǿa¹² cónh¹ ton¹lág¹ kilos lah¹cøng² lah¹cøng² mǿi². Jøng² jǿg³ hlaih¹³ ca¹juúh² dsa² jmøi¹guǿi¹, ca¹chi³hia¹²dsa Diú¹³ ni³ huu¹³ quiah¹² jneh³ dsǿa¹². Di³ ja¹² lah¹hiug¹² gøg² jmø³uai¹² ca¹cuø¹dsa.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.