Apocalipse 14
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NVT
1 Ni³ jøng² ca¹jái¹jni. Ma²tsenh¹² jah¹chih² ni³ máh² Sion. Quianh¹³ jah¹chih² cøng² ŋi²lǿg² rø²dsǿ² ton¹lág¹ rø²dsǿ² quiún² mei¹³ dsa², jmáh¹lah dsa² ni³ton¹² dsi³quí¹² hi² tsen² jah¹chih² quianh¹³ jmai³ ti³jmi²jah.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Jøng² ca¹nang¹jni tí² hlaih¹³ ca¹hǿ²dsa ŋi¹juǿi¹. Tí² hlaih¹³ cu¹té¹² lǿa¹² ju³lah hein¹³ hliú² jmøi² juøh¹² quianh¹³ si² ŋíh¹. Lǿa¹² ju³lah lǿa¹² ja³tsá¹² dsa² jue¹² arpa.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Jøng² ca¹hǿ²dsa alabanza hmë́² ni³ ja³tsih¹³ trono quianh¹³ ja³tiogh³ ta³quión² jmi²dsí² quianh¹³ dsa² canh¹³ calah. Ha¹chian²dsa ca¹tiúh¹ mi¹tan¹² alabanza jøng², jmáh¹lah dsa² jue¹² tiogh³ ni³ máh² héi², dsa² jmøi¹guǿi¹ ca¹liúg² jah¹chih².
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Dsa² héi² báh³ lán¹² dsa² ti³jan¹, dsa² tsa¹ca¹jmo¹ lø³hiug¹² quianh¹³ hio¹³. Jøng² ŋi²nio³ dsa² héi² quianh¹³ jah¹chih² ha² juu¹² ja³ca¹ŋó¹ jah¹chih². Ca¹lán¹ dsa² héi² dsa² ca¹lø¹quián¹² Diú¹³ quianh¹³ jah¹chih². Lán¹²dsa ja³cog² Diú¹³ ju³lah lǿa¹² hi² dsii¹² dsa² jmøi¹guǿi¹ ni³ Diú¹³ hi² lah¹ni³ ca¹lø¹chí¹ jøa³nung² quiah¹²dsa.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Ha¹chi² jǿg³ ta³jǿg³ ca¹juúh² dsa² héi². Di³ lán¹²dsa dsa² ti³jai¹ gug² tai³.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Jøng² ca¹jan³jni jín³ jan² ángel han¹² guiuh¹³ dsi³guøi², ángel quin¹² jǿg³ dsio¹, jǿg³ tsa¹dsa¹hén² hi² hǿ² ángel, hi² tsaih¹²dsa dsa² chian² ta³cøng² jmøi¹guǿi¹, ca¹lah¹i³ ni³ dsa², dsa² hløah¹² ca¹lah¹i³ ni³ jǿg³, dsa² chian² ca¹lah¹jǿ¹ juøi².
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Tí² ca¹hløah¹ ángel. Ca¹juúh²dsa:
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Jøng² ca¹já¹ jín³ jan² ángel chi³quë́¹. Ca¹juúh² ángel:
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Jøng² ca¹já¹ jín³ jan² ángel chi³quë́¹, ángel ja³ma²úg². Tí² ca¹hløah¹ ángel, ca¹juúh² ángel:
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 dsa² héi² li¹chian² jmø³uai¹² hiug¹² hi² cuø¹ Diú¹³. Di³ ma²hiag¹³ hlaih¹³ Diú¹³ quiah¹² dsa² héi². Hi² jøng² dsa¹tiogh¹²dsa jøa³si² dsíg² ja³hei¹² dsí² azufre. Jmo¹ Diú¹³ quianh¹³ jah¹chih² hi² cán² dsa² héi² jmø³uai¹² ja³ta¹ni¹dsa.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Cøng² hi² tsøg² jmi³ŋi³ ni³ ja³tiogh³ dsa² héi² jmai³ ŋi² ja³já¹³, jmai³ ŋi² ja³dság¹. Tsa¹jŋi¹ jmø³uai¹² quiah¹²dsa lah¹huu² lah¹jmø², ju³lah dsa ca¹mi¹juanh¹² jáh² hlanh³ quianh¹³ hi² lai³ quiah¹²jah, dsa² ma²ti³quin¹² jmai³jah ―ca¹juúh² ángel.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Hi² jøng² ma²ŋi¹² dsa² ma²lán¹² dsa² quián¹² Diú¹³ hi² hniuh¹² mi¹bí²dsa dsǿa¹², ju³lah dsa² ma²mi²ti¹ lei¹³ quiah¹² Diú¹³, dsa² hé² jǿg³ quiah¹² Jesús.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Jøng² ca¹hløah¹ jan² dsa² ŋi¹juǿi¹, ca¹tsáih¹dsa jní². Ca¹juúh²dsa:
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Jøng² ca¹jái¹jni calah. Ma²hei¹² cøng² jneng¹² teg². Jøng² guǿ¹² jan² dsa² ni³ jneng¹², dsa² jniá² ju³lah jniá² dsa² jmøi¹guǿi¹. Hiu³ corona cog³niáng¹³ dsi³dsa. Chinh¹²dsa cøng² ŋi³løh¹² hmo¹.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Jøng² ca¹gu¹hái¹ jín³ jan² ángel, dsa² hiúg³ guøh¹². Tí² ca¹hløah¹ ángel, ca¹tsáih¹ dsa² guǿ¹² ni³ jneng¹². Ca¹juúh² ángel:
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Jøng² dsa² guǿ¹² ni³ jneng¹² héi² ca¹quiuh¹² ni³ jmøi¹guǿi¹. Ca¹jiégh¹dsa ca¹lah¹jǿ¹ quiah¹² jmøi¹guǿi¹.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Jøng² ca¹gu¹hái¹ jín³ jan² ángel guøh¹² ŋi¹juǿi¹, dsa² chinh¹² calah ŋi³løh¹² hmo¹.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Jøng² ca¹gu¹hái¹ jan² ángel ja³mi³tsenh¹³dsa ni³hiég², ángel quin¹² bí² quiah¹² si² dsíg². Tí² ca¹hløah¹ ángel, ca¹tsáih¹ roh¹³, dsa² chinh¹² ŋí³ hmo¹. Ca¹juúh² ángel: ―Gu²tiu³ ca¹lah¹jǿ¹ møi¹gu²jøah¹³ ni³ jmøi¹guǿi¹. Di³ ma²juøi² ―ca¹juúh²dsa.
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Jøng² ca¹tí² ángel ŋí³ quiah¹² ni³ jmøi¹guǿi¹. Ca¹tiu¹dsa møi¹gu²jøah¹³ quiah¹² jmøi¹guǿi¹. Jøng² ca¹tóh²dsa ja³sianh¹ mǿi², hi² hniu¹dsa juúh²dsa ja³cuø¹ Diú¹³ jmø³uai¹² hiug¹² hi² hiug¹² hiag¹³ Diú¹³.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Chiuh³ juøi² ca¹sianh¹ ángel møi¹gu²jøah¹³. Jøng² ca¹ŋi¹ha¹³ ma¹dsio¹² hlaih¹³ jmø². Ca¹dsiég¹ jmø² ca¹tǿ² ja³hei¹² ŋí³ hiu³ hag³ cuø³. Ca¹ŋi¹juøh¹² ca¹lah¹ja³ca¹dsiég¹ ca¹tǿ² hnøa¹² ŋi²lǿg² mei¹³ metros, jmáh¹lah jmø².
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.