2 Coríntios 7
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs ARIB
1 Lah¹jøng² báh³ lǿa¹² jǿg³ dsio¹ ma²ca¹jmo¹ Diú¹³ quián² jniang³. Hi² jøng² hlanh¹³ jnieh³ hniah¹². Di³ hnio¹ jnieh³ hniah¹². Cu¹dsie¹² jmó³ jniang³ tø¹cøg¹² ca¹lah¹hei¹² ni³ hi² hlaih¹³ jmo¹ ta¹canh¹³ jmø²ŋǿ¹² jmi²dsí² quián² jniang³ dsag³. Dsio¹ hniángh³ jniang³ juu¹² ja³ŋi³niang³ jniang³ cu²rø² ti³jai¹ jniang³ hi² gan¹ jniang³ Diú¹³.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Túgh³ hniah¹² hiug² hoh¹² hniah¹² quianh¹³ jnieh³. Ha¹chi² hi² hlaih¹³ ma²ca¹jmó³ jnieh³ ja³cogh² hniah¹². Jin³ hein² hniah¹² ha¹chi² ma²ca¹heh¹³ jnieh³ juu¹² siíh². Ha¹chianh² hniah¹² ma²ca¹mi³gan¹³ jnieh³.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 A¹jáng¹ ju³ hi² cuǿ¹²jni hniah¹² dsag³ hi² juøh¹²jni lah¹jøng². Ma²ca¹juúh¹ báh³ jní² hi² hiug² dsøa¹jni quianh¹³ hniah¹², ju³ lah¹la² chian² jniang³, ju³ lah¹la² ca¹dsag¹ jniang³.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Ma²guiang³jni jmóh³ hniah¹² hi² dsio¹. Tøa¹² báh³ dsøa¹jni ha²lah ma²ŋi²nioh³ hniah¹². Chian²jni ju²hiúg¹ dsøa¹². Ha¹chi² hi² jmo¹ hi² uai¹² dsø²ŋǿi² jnieh³. Cónh¹jøng² guø³jni hioh¹² jéin¹²jni.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Di³ ha¹chi¹ ma¹lé² niu¹ tei³ dsǿa¹² jnieh³ mi³ca¹u¹niang¹³ jnieh³ huø¹ Macedonia la². Hliú² ni³ jmø³uai¹² ma²ca¹ŋi¹ŋǿi² jnieh³. Møah¹³ ca¹jmo¹ dsa² hiag¹³ ja³ca¹ŋi³niang¹³ jnieh³. Ca¹hǿ² dsǿa¹² jnieh³ ha²lah lé².
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Cónh¹jøng² të² báh³ Diú¹³ cuø¹ ju²hiúg¹ dsøa¹² quiah¹² dsa² chian² ju²cǿh¹ dsøa¹². Hi² jøng² ca¹jmo¹dsa ca¹lán¹ dsǿa¹² jnieh³ mi³ca¹guǿnh¹ Tito.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Di³ ma²ca¹lán¹ dsǿa¹² hŋiah¹² Tito mi³ca¹dsiég¹dsa ja³tiogh³ hniah¹². Ma²ca¹juúh²dsa lǿ² lø¹i³janh³ hniah¹² jnieh³ calah. Hlaih¹³ jénh² hniah¹². Di³ tsa¹dsio¹ ma²ca¹jmoh³ hniah¹². Hnøngh² hniah¹² jǿg³ ca¹juǿi²jni hniah¹², juúh² Tito. Hi² jøng² hiug¹² jín³ ma¹dsio¹² ma²guø³jni ju²hiúg¹ dsøa¹².
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Dsøg¹² báh³ hlaih¹³ jéin¹²jni mih² ca¹løa¹ mi³ca¹cuø¹jni hniah¹² ju²hí³ dsøa¹² quianh¹³ si² ca¹dsianh¹³jni. Di³ na¹ ha¹chi² hlaih¹³ ma¹jéin¹²jni mi³ca¹lø¹guiang¹jni cu²hna² báh³ ca¹quinh² hniah¹² ju²hí³ dsøa¹².
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Jøng² ma²guø³jni hioh¹² jéin¹²jni. A¹jáng¹ hi² tøa¹² dsøa¹ ca¹quinh² hniah¹² ju²hí³ dsøa¹². Hi² jøng² báh³ tøa¹² dsøa¹jni: Hi² ca¹jéinh¹ hoh¹² hniah¹² mi³ca¹hǿ² hoh¹². Di³ Diú¹³ báh³ dsa² ca¹jmo¹ ca¹hǿ² hoh¹² hniah¹². A¹jáng¹ hi² hlaih¹³ ca¹ŋi¹ŋë́h² hniah¹² ni³ huu¹³ quián² jnieh³.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Di³ ha¹chi² lé² hi² hlaih¹³ jenh¹² jniang³, ju³ná³ chian² jniang³ ju²hí³ dsøa¹² jǿg³ quiah¹² Diú¹³ ha²lah jéinh¹ dsǿa¹² jniang³. Mi³jøng² liúg² jniang³. Hi² jøng² báh³ lé² li¹jmo¹ hi² dsiág¹ jniang³, ju³ná³ jǿg³ quiah¹² jmøi¹guǿi¹ la² báh³ quin³ jniang³ hí³.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Jai³lah hiug¹² tí² ma²ca¹niu¹ hoh¹² hniah¹², mi³ca¹cuø¹ Diú¹³ ju²hí³ dsøa¹². Rø² ma²ca¹tsíh² hniah¹² jǿg³ dsøg¹² quiánh² hniah¹². Guiogh¹³ báh³ hniah¹² ca¹lø¹hnéh¹ hniah¹² ca¹lø¹ganh¹ hniah¹² mi³ca¹lø¹ŋih³ hniah¹² he² ma²ca¹løa¹. Hnøngh² hniah¹² li¹rø² jǿg³ quiánh² quianh¹³ jní². Di³ hiug² hoh¹² hniah¹² quianh¹³ jní². Jøng² ma²ca¹cuøh³ hniah¹² dsa² ca¹jmo¹ hi² hlaih¹³ héi² ju²lih¹³ dsøa¹². Cu¹dsié¹² ma²ca¹mi³leih¹³ hniah¹² hi² ha¹chi² hi² hlaih¹³ ma²ca¹jmoh³ hniah¹² guiogh¹³ hniah¹².
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Hi² jøng² dsio¹ báh³ ca¹løa¹ hi² ca¹dsianh¹³jni si² jøng² quiánh² hniah¹². A¹jáng¹ ju³ ni³ huu¹³ quiah¹² dsa² ca¹jmo¹ hi² hlaih¹³ ca¹dsianh¹³jni si². A¹jáng¹ ju³ ni³ huu¹³ quiah¹² dsa² ca¹jmo¹dsa hi² hlaih¹³ quiah¹² calah. Ni³ huu¹³ quiánh² hniah¹² báh³ ca¹dsianh¹³jni si². Mi³jøng² li¹leh¹³ hniah¹² ja³ta¹ni¹ Diú¹³ ha²cónh¹ ja³hiug² hoh¹² hniah¹² quianh¹³ jní².
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Hi² jøng² ma²ca¹lán¹ dsǿa¹² jnieh³.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Ma²ca¹juǿi²jni Tito lah¹jiá¹² hi² hiug¹² tøa¹² dsøa¹jni ju³lah ma²ŋi²nioh³ hniah¹². Jøng² ha¹chi² ca¹lø¹hniuh¹² cán³jni ju²hiíh¹. Ca¹lø¹ŋi¹² Tito cu²rø² dsøg¹² jǿg³ ca¹juǿi²jni dsá¹ ja³cogh² hniah¹² ca¹lah¹cónh¹ té¹² hi² dsøg¹² jǿg³ ca¹heh¹³ jnieh³ hniah¹² calah.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Hiug¹² jín³ dsa²ŋiú² dsǿa¹² Tito ja³cogh² hniah¹² cónh¹ lǿa¹² la². Di³ dsagh² dsǿa¹²dsa ha²lah ca¹nengh² ca¹lah¹jáh¹ hniah¹² cu²rø² jǿg³ ca¹tsáih¹dsa hniah¹². Ca¹mi³juanh¹³ hniah¹² dsa², mi³ca¹dsiég¹dsa ja³tiogh³ hniah¹².
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Guø³jni hioh¹² jéin¹²jni. Di³ ma²guiang³jni jmóh³ hniah¹² hi² dsio¹.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.