Tiago 5
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ
1 Tame, nëparyino, w̃uhnë vëvetak vi! Koryin do ƴahnaryindën soŋe wameh wante ỹaɗ njohahnu ŋa!
1 Ide, pois, agora vós, ricos, chorai e pranteai, por vossas misérias, que hão de vir sobre vós.
2 Paryi nke hnapul hun ỹa nkëlëɗ do viỹi hun va tokëɗëni vamaỹ.
2 As vossas riquezas estão corrompidas, e as vossas vestes estão comidas por traça.
3 Sanu hun ỹa gë koryi hun ỹa nkal fërëkanëɗ do nkal tac rëkendëhu; tokëɗ vimbahn hun va had hwëɗëh. Hnë wapuya ɗuniỹa hna mbarëparun hnapul.
3 O vosso ouro e a vossa prata estão corroídos; e a sua ferrugem dará testemunho contra vós, e comerá a vossa carne como se fosse fogo. Amontoastes tesouros para os últimos dias.
4 Ŋwëỹërun cosëɗilunihna vële ryokuŋëhnëku wëhaỹ hun va. Rumpah sankaf ye! Waɗeka vëvarëp roka hun va tëkëk hafo vanëf W̃ën Ahwëhn Fanka hna.
4 Eis que o pagamento dos trabalhadores que ceifaram os vossos campos, e que por vós foi retido por fraude, clama; e os clamores daqueles que ceifaram entraram nos ouvidos do Senhor Sabaoth.
5 Hnë uvetak sankaf gë fop ile hnëŋëɗëhu nkerun nkal li. Konënarun had wusaw̃ soŋe fac ile ndaw̃ahnëɗeni ỹa.
5 Vivestes em prazer sobre a terra, e vos deleitastes; nutristes os vossos corações, como em um dia de matança.
6 Kitiŋërunëhëhni vële wok vëlina iñë va do ndaw̃ehnërunëhëhni; vëyaw̃ënanëluhna.
6 Condenastes e matastes o justo; e ele não vos resistiu.
7 Awa, vëỹënta mën, ɗuñënaryin hafo Ahwëhn a mbokaj. Ƴëkëryina ayama gante nduñënaɗ ka napatënd nkal iŋa njivënëhna uhnëɗa w̃a do nuỹa roka yaɓah le mbarëpëɗ: njëtëk tëfëka tëv hafo sama ỹa pu.
7 Sede, pois, pacientes, irmãos, até a vinda do Senhor. Eis que o lavrador espera o precioso fruto da terra, e o aguarda com longa paciência, até que receba a chuva temporã e serôdia.
8 Ɗuñënaryin w̃uhnë fëna; ƴaw̃ënaryin ɗus, kaɓi Ahwëhn a mbokajëɗ ɓiỹëɗina!
8 Sede vós também pacientes, fortalecei os vossos corações; porque a vinda do Senhor está próxima.
9 Vëỹënta mën, antë aw̃ëhnandu soŋe W̃ënu ŋa antë kitiŋu. Tëkik, rënka hun hna nke!
9 Irmãos, não vos queixeis uns contra os outros, a fim de que não sejais condenados. Contemplai o juiz que está à porta.
10 Vëỹënta mën, ɗënkwëtaryinëhni wakila wante hnësëɗëho g'uw̃ac Ahwëhn ŋa: tëfëtalahnëryin iɗuñëna dëw̃ hni hnë horot hna.
10 Tomai, meus irmãos, os profetas que falaram em nome do Senhor por exemplo de aflição e paciência.
11 Ntehnik nëfakëhni vële yaw̃ënak horot hna. Nkwëryërun ga nësëɗe soŋe iɗuñëna ƴaryah iɓa Sob ŋa, do njëtërun le njëɗaka ỹa Ahwëhn a wapëta hna. Ahwëhn a kaỹëhnahnëɗëha ɗus do kwëhnak nëf.
11 Eis que temos por felizes os que sofrem. Ouvistes sobre a paciência de Jó, e vistes o fim que o Senhor lhe deu; porque o Senhor é muito compassivo, e de terna misericórdia.
12 Ɗënkwëtaryindën waŋi, vëỹënta mën: antë alëkëndu gë ambin ŋi ma g'inkal iŋi, ma gë sifa ntëka-wo. Ge ha ye, dehnëryin, «Ha» ge hali ye, dehnëryin «Hali» fo, soŋe antë kitiŋu W̃ënu ŋa.
12 Mas, sobretudo, meus irmãos, não jureis, nem pelo céu, nem pela terra, nem façais qualquer outro juramento; mas que o vosso sim seja sim, e o vosso não, não; para que não caiais em condenação.
13 Nke bi hnë w̃uhnë ale horotëɗ? Araɓi muntand. Nke bi ale natëk? Araɓi njëw̃ënd icëmb W̃ënu ŋa.
13 Está alguém entre vós aflito? Que ore. Está alguém feliz? Que cante salmos.
14 Nke bi ale resëk hnë w̃uhnë? Araɓi macëhni vëvë haryënkw cery sali va; vërac njëfanëɗëniha turatëndëniha wagu nkaf hna g'uw̃ac Ahwëhn a.
14 Está alguém entre vós doente? Que chame os anciãos da igreja, e orem sobre ele, ungindo-o com óleo em nome do Senhor.
15 Iỹi sifa njëfa nte liyik g'ikwëtahn ŋa, pehëtëɗëha ares a: Ahwëhn a matëndëɗëha, do wameh wante ntik ŋa tavëhnëɗe.
15 E a oração da fé salvará o doente, e o Senhor o levantará; e se ele houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Awa putaryin wameh hun ŋa yëbëlan hun, do yëfanëhnëlëryindën, soŋe ayërënahniwu. Iƴëfa ahnë asatah a kwëhnak fanka ɗus.
16 Confessai as vossas culpas uns aos outros, e orai uns pelos outros, para que possais ser curados. A oração eficaz e fervorosa de um homem justo vale muito.
17 Eli ahnë gë fuhnë ki yeho: njëfako g'ikwëtahn soŋe antë tëv, do tëvëlohna hnë wabëhn watar gë fagant bëhn.
17 Elias era homem sujeito às mesmas paixões que nós, e ele orou fervorosamente pedindo que não chovesse, e não choveu sobre a terra por um espaço de três anos e seis meses.
18 Tac më mbok njëfa kat; awa më tëvëk do sama ỹa më njivëk ɗus.
18 E ele orou outra vez, e o céu deu chuva, e a terra produziu o seu fruto.
19 Vëỹënta mën, ge aryampo hnë w̃uhnë tavëk nkaw̃ toña ŋa do ahaw̃ary mbokaryeta,
19 Irmãos, se algum dentre vós se tem desviado da verdade, e alguém o converter,
20 ƴëtëryin iỹin: ale vokaryika aw̃en hnë nkaw̃ përën hna, pehëtëɗëha icëm iŋa do tavëhnëɗe wameh waƴaɓah.
20 saiba ele que, aquele que converte um pecador do erro do seu caminho, salvará da morte uma alma, e cobrirá uma multidão de pecados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.