Tiago 5
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC
1 Tame, nëparyino, w̃uhnë vëvetak vi! Koryin do ƴahnaryindën soŋe wameh wante ỹaɗ njohahnu ŋa!
1 Eia, pois, agora vós, ricos, chorai e pranteai por vossas misérias, que sobre vós hão de vir.
2 Paryi nke hnapul hun ỹa nkëlëɗ do viỹi hun va tokëɗëni vamaỹ.
2 As vossas riquezas estão apodrecidas, e as vossas vestes estão comidas da traça.
3 Sanu hun ỹa gë koryi hun ỹa nkal fërëkanëɗ do nkal tac rëkendëhu; tokëɗ vimbahn hun va had hwëɗëh. Hnë wapuya ɗuniỹa hna mbarëparun hnapul.
3 O vosso ouro e a vossa prata se enferrujaram; e a sua ferrugem dará testemunho contra vós e comerá como fogo a vossa carne. Entesourastes para os últimos dias.
4 Ŋwëỹërun cosëɗilunihna vële ryokuŋëhnëku wëhaỹ hun va. Rumpah sankaf ye! Waɗeka vëvarëp roka hun va tëkëk hafo vanëf W̃ën Ahwëhn Fanka hna.
4 Eis que o salário dos trabalhadores que ceifaram as vossas terras e que por vós foi diminuído clama; e os clamores dos que ceifaram entraram nos ouvidos do Senhor dos Exércitos.
5 Hnë uvetak sankaf gë fop ile hnëŋëɗëhu nkerun nkal li. Konënarun had wusaw̃ soŋe fac ile ndaw̃ahnëɗeni ỹa.
5 Deliciosamente, vivestes sobre a terra, e vos deleitastes, e cevastes o vosso coração, como num dia de matança.
6 Kitiŋërunëhëhni vële wok vëlina iñë va do ndaw̃ehnërunëhëhni; vëyaw̃ënanëluhna.
6 Condenastes e matastes o justo; ele não vos resistiu.
7 Awa, vëỹënta mën, ɗuñënaryin hafo Ahwëhn a mbokaj. Ƴëkëryina ayama gante nduñënaɗ ka napatënd nkal iŋa njivënëhna uhnëɗa w̃a do nuỹa roka yaɓah le mbarëpëɗ: njëtëk tëfëka tëv hafo sama ỹa pu.
7 Sede, pois, irmãos, pacientes até a vinda do Senhor. Eis que o lavrador espera o precioso fruto da terra, aguardando-o com paciência, até que receba a chuva temporã e serôdia.
8 Ɗuñënaryin w̃uhnë fëna; ƴaw̃ënaryin ɗus, kaɓi Ahwëhn a mbokajëɗ ɓiỹëɗina!
8 Sede vós também pacientes, fortalecei o vosso coração, porque já a vinda do Senhor está próxima.
9 Vëỹënta mën, antë aw̃ëhnandu soŋe W̃ënu ŋa antë kitiŋu. Tëkik, rënka hun hna nke!
9 Irmãos, não vos queixeis uns contra os outros, para que não sejais condenados. Eis que o juiz está à porta.
10 Vëỹënta mën, ɗënkwëtaryinëhni wakila wante hnësëɗëho g'uw̃ac Ahwëhn ŋa: tëfëtalahnëryin iɗuñëna dëw̃ hni hnë horot hna.
10 Meus irmãos, tomai por exemplo de aflição e paciência os profetas que falaram em nome do Senhor.
11 Ntehnik nëfakëhni vële yaw̃ënak horot hna. Nkwëryërun ga nësëɗe soŋe iɗuñëna ƴaryah iɓa Sob ŋa, do njëtërun le njëɗaka ỹa Ahwëhn a wapëta hna. Ahwëhn a kaỹëhnahnëɗëha ɗus do kwëhnak nëf.
11 Eis que temos por bem-aventurados os que sofreram. Ouvistes qual foi a paciência de Jó e vistes o fim que o Senhor lhe deu; porque o Senhor é muito misericordioso e piedoso.
12 Ɗënkwëtaryindën waŋi, vëỹënta mën: antë alëkëndu gë ambin ŋi ma g'inkal iŋi, ma gë sifa ntëka-wo. Ge ha ye, dehnëryin, «Ha» ge hali ye, dehnëryin «Hali» fo, soŋe antë kitiŋu W̃ënu ŋa.
12 Mas, sobretudo, meus irmãos, não jureis nem pelo céu nem pela terra, nem façais qualquer outro juramento; mas que a vossa palavra seja sim, sim e não, não, para que não caiais em condenação.
13 Nke bi hnë w̃uhnë ale horotëɗ? Araɓi muntand. Nke bi ale natëk? Araɓi njëw̃ënd icëmb W̃ënu ŋa.
13 Está alguém entre vós aflito? Ore. Está alguém contente? Cante louvores.
14 Nke bi ale resëk hnë w̃uhnë? Araɓi macëhni vëvë haryënkw cery sali va; vërac njëfanëɗëniha turatëndëniha wagu nkaf hna g'uw̃ac Ahwëhn a.
14 Está alguém entre vós doente? Chame os presbíteros da igreja, e orem sobre ele, ungindo-o com azeite em nome do Senhor;
15 Iỹi sifa njëfa nte liyik g'ikwëtahn ŋa, pehëtëɗëha ares a: Ahwëhn a matëndëɗëha, do wameh wante ntik ŋa tavëhnëɗe.
15 e a oração da fé salvará o doente, e o Senhor o levantará; e, se houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Awa putaryin wameh hun ŋa yëbëlan hun, do yëfanëhnëlëryindën, soŋe ayërënahniwu. Iƴëfa ahnë asatah a kwëhnak fanka ɗus.
16 Confessai as vossas culpas uns aos outros e orai uns pelos outros, para que sareis; a oração feita por um justo pode muito em seus efeitos.
17 Eli ahnë gë fuhnë ki yeho: njëfako g'ikwëtahn soŋe antë tëv, do tëvëlohna hnë wabëhn watar gë fagant bëhn.
17 Elias era homem sujeito às mesmas paixões que nós e, orando, pediu que não chovesse, e, por três anos e seis meses, não choveu sobre a terra.
18 Tac më mbok njëfa kat; awa më tëvëk do sama ỹa më njivëk ɗus.
18 E orou outra vez, e o céu deu chuva, e a terra produziu o seu fruto.
19 Vëỹënta mën, ge aryampo hnë w̃uhnë tavëk nkaw̃ toña ŋa do ahaw̃ary mbokaryeta,
19 Irmãos, se algum de entre vós se tem desviado da verdade, e alguém o converter,
20 ƴëtëryin iỹin: ale vokaryika aw̃en hnë nkaw̃ përën hna, pehëtëɗëha icëm iŋa do tavëhnëɗe wameh waƴaɓah.
20 saiba que aquele que fizer converter do erro do seu caminho um pecador salvará da morte uma alma e cobrirá uma multidão de pecados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.