Tiago 3
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Vëỹënta mën, antë ayaɓu vëharaŋ vahnë, kaɓi njëtërun fuhnë vële haraŋëɗëhëhni vahnë vi, yapënahnëɗe kitiŋ hna ntëbini vëỹëntaw̃ vi.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 Fuhnë fop ntëntëɗëfun ɗus. Age ahnë nësëɗ hara dëntëɗina, ahnë arac catëk, mëkëɗ pëla nkaf ntëw̃u ŋa hnë le-wo-le hna.
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 Pahnac maw̃ëhnëka Ayaryary a|src="lb00035c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="3.3" Gena bi karafe liɗenëhëhni wafahnac w̃a soŋe maw̃ëhnahnëndënihëfu? Koyëna koɗen njërëkëtëlehnin vimbahn vidëw̃ hni va fop.
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Ma kat, naharyin wakulu ŋi: la naỹ ɗus do sël hwëhn fanka peñëndëhni, gë fandëhwëra fatoƴ njiryeryëɗe gante ñaɗe ka, do njiɗ hn'ile ñaɗ ale yaryaryëɗ hna.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 Ndampo fo nke soŋe ryëw̃ ỹa fëna; iñë ile vak ɗus ye hn'imbahn hna, ɓare naỹënaɗ do canëɗ wanës wacankaf. Ƴëkëryin, fakwëɗëh toƴe koɗ pëɗ fëk sankaf!
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Awa, ryëw̃ ỹa gë hwëɗëh mëntëlëni. Ɗuniỹa wameh ye hn'imbahn fu hna, tonkënëɗ imbahn ŋa fop. Pëɗëɗ ɗuniỹa lëw̃ fu ỹa fop gë hwëɗëh hunte w̃atik janáma hna.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 Vahnë va koɗëni ntini maw̃ëhnënihëhni wulaw̃ w̃a gë wusëry w̃a gë ile huhaɗ do gë ile ye wov hna.
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 Ɓare ryëw̃ ỹa, ahnë koɗina nti maw̃ëhn! Iñë w̃eh le wok ñëw̃ëɗina muk ƴam ye, do pëɓëka wanto.
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 Gë ryëw̃ ỹa njëw̃ëɗen icëmb Ahwëhn a, Rëm fu ỹa, ɓare fënali gë umë ndëwanëɗenëhëhni wameh ŋa vahnë vële ntik W̃ën mëntëlëni gë umë va.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Wanës icëmb do iɗëwan w̃eh sahnëɗ hnë w̃ës ryampo fo. Vëỹënta mën, tëfëlahna nke koyëna.
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 Haƴalin hante sanëɗ w̃ënka wanëŋah gë waŋañah gena.
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Vëỹënta mën, anuỹ koɗ bi ntëw̃ wacalav? Acalav fëna koɗ bi ntëw̃ wanuỹ? Ndampo fo nke, haƴalin w̃ënka waŋañah fëna koɗina njalën w̃ënka wanëŋah.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 Nke bi hnë w̃uhnë ale liyahnëka kwëhnak hakili? Araɓi tufahnënd hakili lëw̃u ỹa gë viỹë vifërën vile ntiɗ g'iɓana va.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 Ɓare ge iñew̃ary gë iña dëb vëỹëntaw̃ ŋa fëɓëku wasakahn hun hna, ɓokawo ahnaỹënandu, ahnësëndu koyëna ile hnëmpëlëk gë toña ỹa.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Iỹi sifa hakili cëliɗina g'ambin; iɓë nkal ye, iɓa vahnë, gë Sintani dënk.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Toña ye le nke iñew̃ary gë iña dëb vëỹëntaw̃ ŋa, hnam nkeɗ fop vankeya vameh va do ƴam goɗina.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Ɓare ahnë ale hwëhnak hakili vë g'ambin ỹa ahnë afacah ye ryënkwëryënkw ỹa, tac ñaɗ ƴam ỹa do nëŋëk nkenti, pëɓëka kaỹëhnahn gë viỹë vifërën, dëbëndëlehnëɗilëlihna vahnë va, do tokaɗilëlihna.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Vële ỹaɗ ƴam va, gë ƴam ỹa campehnëɗëni usatah w̃a caharaɓ lëw̃ hni, had uhnëɗa, do satah w̃a mbarëpëɗëni.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.