Tiago 3
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Vëỹënta mën, antë ayaɓu vëharaŋ vahnë, kaɓi njëtërun fuhnë vële haraŋëɗëhëhni vahnë vi, yapënahnëɗe kitiŋ hna ntëbini vëỹëntaw̃ vi.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Fuhnë fop ntëntëɗëfun ɗus. Age ahnë nësëɗ hara dëntëɗina, ahnë arac catëk, mëkëɗ pëla nkaf ntëw̃u ŋa hnë le-wo-le hna.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Pahnac maw̃ëhnëka Ayaryary a|src="lb00035c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="3.3" Gena bi karafe liɗenëhëhni wafahnac w̃a soŋe maw̃ëhnahnëndënihëfu? Koyëna koɗen njërëkëtëlehnin vimbahn vidëw̃ hni va fop.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Ma kat, naharyin wakulu ŋi: la naỹ ɗus do sël hwëhn fanka peñëndëhni, gë fandëhwëra fatoƴ njiryeryëɗe gante ñaɗe ka, do njiɗ hn'ile ñaɗ ale yaryaryëɗ hna.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Ndampo fo nke soŋe ryëw̃ ỹa fëna; iñë ile vak ɗus ye hn'imbahn hna, ɓare naỹënaɗ do canëɗ wanës wacankaf. Ƴëkëryin, fakwëɗëh toƴe koɗ pëɗ fëk sankaf!
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Awa, ryëw̃ ỹa gë hwëɗëh mëntëlëni. Ɗuniỹa wameh ye hn'imbahn fu hna, tonkënëɗ imbahn ŋa fop. Pëɗëɗ ɗuniỹa lëw̃ fu ỹa fop gë hwëɗëh hunte w̃atik janáma hna.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Vahnë va koɗëni ntini maw̃ëhnënihëhni wulaw̃ w̃a gë wusëry w̃a gë ile huhaɗ do gë ile ye wov hna.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Ɓare ryëw̃ ỹa, ahnë koɗina nti maw̃ëhn! Iñë w̃eh le wok ñëw̃ëɗina muk ƴam ye, do pëɓëka wanto.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Gë ryëw̃ ỹa njëw̃ëɗen icëmb Ahwëhn a, Rëm fu ỹa, ɓare fënali gë umë ndëwanëɗenëhëhni wameh ŋa vahnë vële ntik W̃ën mëntëlëni gë umë va.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Wanës icëmb do iɗëwan w̃eh sahnëɗ hnë w̃ës ryampo fo. Vëỹënta mën, tëfëlahna nke koyëna.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Haƴalin hante sanëɗ w̃ënka wanëŋah gë waŋañah gena.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Vëỹënta mën, anuỹ koɗ bi ntëw̃ wacalav? Acalav fëna koɗ bi ntëw̃ wanuỹ? Ndampo fo nke, haƴalin w̃ënka waŋañah fëna koɗina njalën w̃ënka wanëŋah.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Nke bi hnë w̃uhnë ale liyahnëka kwëhnak hakili? Araɓi tufahnënd hakili lëw̃u ỹa gë viỹë vifërën vile ntiɗ g'iɓana va.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Ɓare ge iñew̃ary gë iña dëb vëỹëntaw̃ ŋa fëɓëku wasakahn hun hna, ɓokawo ahnaỹënandu, ahnësëndu koyëna ile hnëmpëlëk gë toña ỹa.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Iỹi sifa hakili cëliɗina g'ambin; iɓë nkal ye, iɓa vahnë, gë Sintani dënk.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Toña ye le nke iñew̃ary gë iña dëb vëỹëntaw̃ ŋa, hnam nkeɗ fop vankeya vameh va do ƴam goɗina.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Ɓare ahnë ale hwëhnak hakili vë g'ambin ỹa ahnë afacah ye ryënkwëryënkw ỹa, tac ñaɗ ƴam ỹa do nëŋëk nkenti, pëɓëka kaỹëhnahn gë viỹë vifërën, dëbëndëlehnëɗilëlihna vahnë va, do tokaɗilëlihna.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Vële ỹaɗ ƴam va, gë ƴam ỹa campehnëɗëni usatah w̃a caharaɓ lëw̃ hni, had uhnëɗa, do satah w̃a mbarëpëɗëni.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.