Tiago 3
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC
1 Vëỹënta mën, antë ayaɓu vëharaŋ vahnë, kaɓi njëtërun fuhnë vële haraŋëɗëhëhni vahnë vi, yapënahnëɗe kitiŋ hna ntëbini vëỹëntaw̃ vi.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 Fuhnë fop ntëntëɗëfun ɗus. Age ahnë nësëɗ hara dëntëɗina, ahnë arac catëk, mëkëɗ pëla nkaf ntëw̃u ŋa hnë le-wo-le hna.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal varão é perfeito e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 Pahnac maw̃ëhnëka Ayaryary a|src="lb00035c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="3.3" Gena bi karafe liɗenëhëhni wafahnac w̃a soŋe maw̃ëhnahnëndënihëfu? Koyëna koɗen njërëkëtëlehnin vimbahn vidëw̃ hni va fop.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Ma kat, naharyin wakulu ŋi: la naỹ ɗus do sël hwëhn fanka peñëndëhni, gë fandëhwëra fatoƴ njiryeryëɗe gante ñaɗe ka, do njiɗ hn'ile ñaɗ ale yaryaryëɗ hna.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Ndampo fo nke soŋe ryëw̃ ỹa fëna; iñë ile vak ɗus ye hn'imbahn hna, ɓare naỹënaɗ do canëɗ wanës wacankaf. Ƴëkëryin, fakwëɗëh toƴe koɗ pëɗ fëk sankaf!
5 Assim também a língua é um pequeno membro e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Awa, ryëw̃ ỹa gë hwëɗëh mëntëlëni. Ɗuniỹa wameh ye hn'imbahn fu hna, tonkënëɗ imbahn ŋa fop. Pëɗëɗ ɗuniỹa lëw̃ fu ỹa fop gë hwëɗëh hunte w̃atik janáma hna.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniquidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 Vahnë va koɗëni ntini maw̃ëhnënihëhni wulaw̃ w̃a gë wusëry w̃a gë ile huhaɗ do gë ile ye wov hna.
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas-feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 Ɓare ryëw̃ ỹa, ahnë koɗina nti maw̃ëhn! Iñë w̃eh le wok ñëw̃ëɗina muk ƴam ye, do pëɓëka wanto.
8 mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 Gë ryëw̃ ỹa njëw̃ëɗen icëmb Ahwëhn a, Rëm fu ỹa, ɓare fënali gë umë ndëwanëɗenëhëhni wameh ŋa vahnë vële ntik W̃ën mëntëlëni gë umë va.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus:
10 Wanës icëmb do iɗëwan w̃eh sahnëɗ hnë w̃ës ryampo fo. Vëỹënta mën, tëfëlahna nke koyëna.
10 de uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Haƴalin hante sanëɗ w̃ënka wanëŋah gë waŋañah gena.
11 Porventura, deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Vëỹënta mën, anuỹ koɗ bi ntëw̃ wacalav? Acalav fëna koɗ bi ntëw̃ wanuỹ? Ndampo fo nke, haƴalin w̃ënka waŋañah fëna koɗina njalën w̃ënka wanëŋah.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Assim, tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Nke bi hnë w̃uhnë ale liyahnëka kwëhnak hakili? Araɓi tufahnënd hakili lëw̃u ỹa gë viỹë vifërën vile ntiɗ g'iɓana va.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre, pelo seu bom trato, as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Ɓare ge iñew̃ary gë iña dëb vëỹëntaw̃ ŋa fëɓëku wasakahn hun hna, ɓokawo ahnaỹënandu, ahnësëndu koyëna ile hnëmpëlëk gë toña ỹa.
14 Mas, se tendes amarga inveja e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Iỹi sifa hakili cëliɗina g'ambin; iɓë nkal ye, iɓa vahnë, gë Sintani dënk.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Toña ye le nke iñew̃ary gë iña dëb vëỹëntaw̃ ŋa, hnam nkeɗ fop vankeya vameh va do ƴam goɗina.
16 Porque, onde há inveja e espírito faccioso, aí há perturbação e toda obra perversa.
17 Ɓare ahnë ale hwëhnak hakili vë g'ambin ỹa ahnë afacah ye ryënkwëryënkw ỹa, tac ñaɗ ƴam ỹa do nëŋëk nkenti, pëɓëka kaỹëhnahn gë viỹë vifërën, dëbëndëlehnëɗilëlihna vahnë va, do tokaɗilëlihna.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois, pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade e sem hipocrisia.
18 Vële ỹaɗ ƴam va, gë ƴam ỹa campehnëɗëni usatah w̃a caharaɓ lëw̃ hni, had uhnëɗa, do satah w̃a mbarëpëɗëni.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.