Romanos 8

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Awa tame, vële nkeni gë ɓëmënkël gë Yesu Këris va vëhitiŋëɗena hafo piniŋini.
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 Kaɓi ge ahnë nkeni gë ɓëmënkël gë Yesu Këris, sariya lëw̃u ỹa, Iƴir Ipacah nte yëɗand uwám pary w̃a ye. Sariya rac pehëtëkëfu hnë sariya wameh do gë cëm hna.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 Sariya Moyis ỹa koɗilohna nti rac soŋe ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa. Ɓare W̃ënu ŋa kolëko nti: paƴikawo Aju hn'imbahn nte mëntëlëniho g'iɓa vëw̃en va soŋe pehëtëhni wameh ŋa. Koyëna W̃ënu ŋa kitiŋëk wameh wante ye hn'ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 Ntik koyëna soŋe icat nte tëƴëk sariya ŋa padahn hnë fuhnë; gena ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn woyinëk rëfinëk ɓare Iƴir Ipacah ŋa ye.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Vële rëfëɗ ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn va, vahnë vërac umë fo nahaɗëni, ɓare vële rëfëk Iƴir Ipacah va ile ñaɗ Ƴir ŋa nahaɗëni.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa icëm iŋa ye; ɓare Iƴir Ipacah iŋa uwám paryi gë ƴam ye.
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa ñew̃ëka W̃ën; tëfëna sariya W̃ënu ŋa, koɗina rac.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 W̃ënu ŋa koɗina nëŋahna gë vële ye hn'ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn dëw̃ hni hna.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Ɓare w̃uhnë, geluhna hn'ikihn tac; hnë Iƴir pacah hna nkerun kaɓi Iƴir W̃ën ŋa hnë w̃uhnë nke. Ale wok kwëhnana Iƴir Këris ŋa ahnë rac Këris ỹa kwëhnëlahna.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 Ɓare ge Këris ỹa hnë w̃uhnë nke, paryi nke, vimbahn hun va cëmëk soŋe wameh ŋa, ɓare kaɓi W̃ënu ŋa catahnëka gë w̃uhnë, Iƴir ŋa uwám paryi njëɗaɗëhu.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 Ge Iƴir W̃ën, ale vëhnëndanëka Yesu ỹa, hnë w̃uhnë nke, arac njëɗaɗ fëna vimbahn hun vinte sëmëɗ vi uwám pary, g'Iƴir dëw̃u nte ye hnë w̃uhnë ŋi.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Soŋe rac ye, vëỹënta mën, kwëhnayinëk inav, ɓare gena inav ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa hwëhnayinëk, nkehahnin gante ñaɗ ka.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 Ge ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn rëfëɗun cëmëɗun, ɓare ge, g'Iƴir Ipacah iŋa, vankeya vameh mbahn hun va cëmëk, nuỹaɗun uwám paryi w̃a.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 Fop vële njasaryëɗ g'Iƴir W̃ënu va vutah W̃ën ye.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Iƴir nte hnuỹarun ŋa gena iƴir nte liɗëhu vëramp do mbok pëɓënu ntakah; ɓare Iƴir Ipacah nte liɗëhu vutah W̃ën va ye. Do gë Iƴir tac holinëk ndekahnëndena W̃ënu ŋa: «Apa, Rëm!»
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 Iƴir W̃ënu ŋa umë dënk gë iƴir fu ŋa nkeni waseɗe, pëƴahnëni vutah W̃ën yeyinëk.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Ge vutah W̃ën yeyinëk, awa ntëw̃ëntëɗehnëhëfu gë Këris ỹa; ge korotëntinëkëfu g'umë, nkentëɗenëhëfu fëna g'umë hn'icëmb dëw̃u hna.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Pacëko horot lëw̃ fu dol w̃i koɗena mëntëndëlehnini gë icëmb nte ñaɗ tufëfu W̃ënu ŋi.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 Vile ntik W̃ën ɗuniỹa vi fop ñankahnëkëhni W̃ënu ŋa tufahnëhni vutah vuntëw̃u va.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Iỹi ɗuniỹa porosiŋëk njët uryëñah sankaf. Gena umë ỹaɗ watac; ɓare ale forosiŋëka ỹa ye. Ɓare nkoko ikwëtahn:
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 ikwëtahn tac, umë ye W̃ënu ŋa fehëtëɗ ɗuniỹa ỹi dënk hnë imëk nte yëlënëɗ do lika aramp hna. Koyëna iỹi ɗuniỹa nuỹantëɗe sah ige afaya nte sëmbik mba vutah W̃ën.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Njëtëɓun ɗus, ha gaki vile liyik va fop nkoni ŋëmëndëni do korotëndëni had asëval ale hnagëɗ.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 Ɓare gena ile liyik ỹi fo: fuhnë vële rëk hnuỹayinëk Iƴir Ipacah had sah ryënkwëryënkw uyëɗ va W̃ën vi fëna, ŋëmëɗen ɓambery lëw̃ fu napatëndena W̃ënu ŋa pehët vimbahn fu va fop, ntilehnëfu vutah vuntëw̃u.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 G'inap tac pehëtinëkëfu, ɓare nu ile hnapëɗen ỹa gona inap; mo woɗ napënd ile nuɗ ỹa?
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Ɓare ge napëɗen ile wok nuɗelënëhna ỹa, g'iɗuñëna napëɗen.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 Ndampo fo nke, Iƴir Ipacah iŋa fëna ndemaɗëhëfu, kaɓi kwëhnayilënëhna fanka. Kolilënëhna iƴëfa gante tëfëka ka; ɓare Iƴir iŋa umë dënk njëfanëhnëɗëhëfuna W̃ënu ŋa g'ikëla nte nkok koɗina nës wëla w̃ës ryampo.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Do W̃ënu ŋa, umë ale hnuɗ vintaw̃ary va, njëtëk ile tëƴëɗ Ƴir ỹa. Iƴir Ipacah iŋa, g'inahan nte mbankëni gë W̃ënu ŋa, njëfanëɗëhëhni vutah W̃ën va.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 Njëtëɓun fëna W̃ënu ŋa ntiɗ fop soŋe ufërën vële ỹahnëɗëha va, vële w̃acik gante nke pëhna dëw̃u ka.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 Vële njëtëko koɓëri va, tëko pëhna mbacëhni nkeni had Aju, soŋe Aju arac nke fatah fandënkwëryënkw hnë hnënk yaɓah.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Vële pëhnanëhnëk koyëna va, macëkëhni fëna kwëhnëhni umë; vële macëk koyëna va pëƴahnëk fëna catëni; vële pëƴahnëk catëni va, njëɗakëhni fëna sah icëmb dëw̃u ŋa.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 Ye hoɗe mboki nësi? Ge W̃ënu ŋa fuhnë nkenëhnëk mo hoɗ ntifu iñë?
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Wëla Aju ỹa dënk ŋwëỹëryalahna njëɗahnëka soŋe fuhnë fop, awa hak nkoɗ ƴëɗalëfuhna fop?
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 Mo ryëkëɗ njohni hnë kitiŋa vële tëhnak W̃ën va? Ahnë gena! W̃ënu ŋa satëhnëɗ.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Mo hoɗ kitiŋëhni hafo piniŋëhni? Ahnë gena! Yesu Këris ỹa cëmëk, tac kat, mbëhnëk! G'irëhw W̃ën nke do njëfanëɗëhëfu.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 Mo hoɗ ntihëtëfu hn'iŋahn Këris hna? W̃eh w̃a bi ye? Ma uryeñah w̃a? Ma horot ile ntiɗënihëfu vahnë ỹa? Ma inte ŋa? Ma haỹëhnah w̃a? Ma ỹaƴah ỹa? Ma sëlame ỹa?
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 Ile nësëk Vikerëh ỹa nkeɗëhëfu:
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Ɓare gë vile yeɗëhëfu vi fop, fuhnë w̃ëkëk imëk cankaf ŋa g'ale ỹahnëkëfu ỹa.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 Pacëko ɗus ñoñ gena ile hoɗ ntihëtëfu hn'iŋahn dëw̃u hna: sëminëk cëmilënëhna, gena wamëleka ŋa ma vële naw̃ëk va, gena ile ye gaki ỹi ma ile yejëk ỹa, gena wëfanka w̃a,
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 gena ile ye ƴaŋ ỹa ma ile ye gëɗ ỹa, wëla ñoñ gena hnë ile ntik W̃ën hna fop, ñoñ gena ile hoɗ ntihëtëfu hn'iŋahn nte nkenëhnëkëfu W̃ën hnë Yesu Këris Ahwëhn fu ŋa.
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.