Romanos 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 Awa tame, vële nkeni gë ɓëmënkël gë Yesu Këris va vëhitiŋëɗena hafo piniŋini.
1 Portanto, agora já não há condenação para os que estão em Cristo Jesus,
2 Kaɓi ge ahnë nkeni gë ɓëmënkël gë Yesu Këris, sariya lëw̃u ỹa, Iƴir Ipacah nte yëɗand uwám pary w̃a ye. Sariya rac pehëtëkëfu hnë sariya wameh do gë cëm hna.
2 porque por meio de Cristo Jesus a lei do Espírito de vida me libertou da lei do pecado e da morte.
3 Sariya Moyis ỹa koɗilohna nti rac soŋe ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa. Ɓare W̃ënu ŋa kolëko nti: paƴikawo Aju hn'imbahn nte mëntëlëniho g'iɓa vëw̃en va soŋe pehëtëhni wameh ŋa. Koyëna W̃ënu ŋa kitiŋëk wameh wante ye hn'ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn.
3 Porque, aquilo que a lei fora incapaz de fazer por estar enfraquecida pela carne, Deus o fez, enviando seu próprio Filho, à semelhança do homem pecador, como oferta pelo pecado. E assim condenou o pecado na carne,
4 Ntik koyëna soŋe icat nte tëƴëk sariya ŋa padahn hnë fuhnë; gena ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn woyinëk rëfinëk ɓare Iƴir Ipacah ŋa ye.
4 a fim de que as justas exigências da lei fossem plenamente satisfeitas em nós, que não vivemos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Vële rëfëɗ ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn va, vahnë vërac umë fo nahaɗëni, ɓare vële rëfëk Iƴir Ipacah va ile ñaɗ Ƴir ŋa nahaɗëni.
5 Quem vive segundo a carne tem a mente voltada para o que a carne deseja; mas quem, de acordo com o Espírito, tem a mente voltada para o que o Espírito deseja.
6 Ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa icëm iŋa ye; ɓare Iƴir Ipacah iŋa uwám paryi gë ƴam ye.
6 A mentalidade da carne é morte, mas a mentalidade do Espírito é vida e paz;
7 Ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa ñew̃ëka W̃ën; tëfëna sariya W̃ënu ŋa, koɗina rac.
7 a mentalidade da carne é inimiga de Deus porque não se submete à lei de Deus, nem pode fazê-lo.
8 W̃ënu ŋa koɗina nëŋahna gë vële ye hn'ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn dëw̃ hni hna.
8 Quem é dominado pela carne não pode agradar a Deus.
9 Ɓare w̃uhnë, geluhna hn'ikihn tac; hnë Iƴir pacah hna nkerun kaɓi Iƴir W̃ën ŋa hnë w̃uhnë nke. Ale wok kwëhnana Iƴir Këris ŋa ahnë rac Këris ỹa kwëhnëlahna.
9 Entretanto, vocês não estão sob o domínio da carne, mas do Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, não pertence a Cristo.
10 Ɓare ge Këris ỹa hnë w̃uhnë nke, paryi nke, vimbahn hun va cëmëk soŋe wameh ŋa, ɓare kaɓi W̃ënu ŋa catahnëka gë w̃uhnë, Iƴir ŋa uwám paryi njëɗaɗëhu.
10 Mas se Cristo está em vocês, o corpo está morto por causa do pecado, mas o espírito está vivo por causa da justiça.
11 Ge Iƴir W̃ën, ale vëhnëndanëka Yesu ỹa, hnë w̃uhnë nke, arac njëɗaɗ fëna vimbahn hun vinte sëmëɗ vi uwám pary, g'Iƴir dëw̃u nte ye hnë w̃uhnë ŋi.
11 E, se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dentre os mortos habita em vocês, aquele que ressuscitou a Cristo dentre os mortos também dará vida a seus corpos mortais, por meio do seu Espírito, que habita em vocês.
12 Soŋe rac ye, vëỹënta mën, kwëhnayinëk inav, ɓare gena inav ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa hwëhnayinëk, nkehahnin gante ñaɗ ka.
12 Portanto, irmãos, estamos em dívida, não para com a carne, para vivermos sujeitos a ela.
13 Ge ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn rëfëɗun cëmëɗun, ɓare ge, g'Iƴir Ipacah iŋa, vankeya vameh mbahn hun va cëmëk, nuỹaɗun uwám paryi w̃a.
13 Pois se vocês viverem de acordo com a carne, morrerão; mas, se pelo Espírito fizerem morrer os atos do corpo, viverão,
14 Fop vële njasaryëɗ g'Iƴir W̃ënu va vutah W̃ën ye.
14 porque todos os que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Iƴir nte hnuỹarun ŋa gena iƴir nte liɗëhu vëramp do mbok pëɓënu ntakah; ɓare Iƴir Ipacah nte liɗëhu vutah W̃ën va ye. Do gë Iƴir tac holinëk ndekahnëndena W̃ënu ŋa: «Apa, Rëm!»
15 Pois vocês não receberam um espírito que os escravize para novamente temer, mas receberam o Espírito que os adota como filhos, por meio do qual clamamos: "Aba, Pai".
16 Iƴir W̃ënu ŋa umë dënk gë iƴir fu ŋa nkeni waseɗe, pëƴahnëni vutah W̃ën yeyinëk.
16 O próprio Espírito testemunha ao nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ge vutah W̃ën yeyinëk, awa ntëw̃ëntëɗehnëhëfu gë Këris ỹa; ge korotëntinëkëfu g'umë, nkentëɗenëhëfu fëna g'umë hn'icëmb dëw̃u hna.
17 Se somos filhos, então somos herdeiros; herdeiros de Deus e co-herdeiros com Cristo, se de fato participamos dos seus sofrimentos, para que também participemos da sua glória.
18 Pacëko horot lëw̃ fu dol w̃i koɗena mëntëndëlehnini gë icëmb nte ñaɗ tufëfu W̃ënu ŋi.
18 Considero que os nossos sofrimentos atuais não podem ser comparados com a glória que em nós será revelada.
19 Vile ntik W̃ën ɗuniỹa vi fop ñankahnëkëhni W̃ënu ŋa tufahnëhni vutah vuntëw̃u va.
19 A natureza criada aguarda, com grande expectativa, que os filhos de Deus sejam revelados.
20 Iỹi ɗuniỹa porosiŋëk njët uryëñah sankaf. Gena umë ỹaɗ watac; ɓare ale forosiŋëka ỹa ye. Ɓare nkoko ikwëtahn:
20 Pois ela foi submetida à futilidade, não pela sua própria escolha, mas por causa da vontade daquele que a sujeitou, na esperança
21 ikwëtahn tac, umë ye W̃ënu ŋa fehëtëɗ ɗuniỹa ỹi dënk hnë imëk nte yëlënëɗ do lika aramp hna. Koyëna iỹi ɗuniỹa nuỹantëɗe sah ige afaya nte sëmbik mba vutah W̃ën.
21 de que a própria natureza criada será libertada da escravidão da decadência em que se encontra para a gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Njëtëɓun ɗus, ha gaki vile liyik va fop nkoni ŋëmëndëni do korotëndëni had asëval ale hnagëɗ.
22 Sabemos que toda a natureza criada geme até agora, como em dores de parto.
23 Ɓare gena ile liyik ỹi fo: fuhnë vële rëk hnuỹayinëk Iƴir Ipacah had sah ryënkwëryënkw uyëɗ va W̃ën vi fëna, ŋëmëɗen ɓambery lëw̃ fu napatëndena W̃ënu ŋa pehët vimbahn fu va fop, ntilehnëfu vutah vuntëw̃u.
23 E não só isso, mas nós mesmos, que temos os primeiros frutos do Espírito, gememos interiormente, esperando ansiosamente nossa adoção como filhos, a redenção do nosso corpo.
24 G'inap tac pehëtinëkëfu, ɓare nu ile hnapëɗen ỹa gona inap; mo woɗ napënd ile nuɗ ỹa?
24 Pois nessa esperança fomos salvos. Mas, esperança que se vê não é esperança. Quem espera por aquilo que está vendo?
25 Ɓare ge napëɗen ile wok nuɗelënëhna ỹa, g'iɗuñëna napëɗen.
25 Mas se esperamos o que ainda não vemos, aguardamo-lo pacientemente.
26 Ndampo fo nke, Iƴir Ipacah iŋa fëna ndemaɗëhëfu, kaɓi kwëhnayilënëhna fanka. Kolilënëhna iƴëfa gante tëfëka ka; ɓare Iƴir iŋa umë dënk njëfanëhnëɗëhëfuna W̃ënu ŋa g'ikëla nte nkok koɗina nës wëla w̃ës ryampo.
26 Da mesma forma o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos como orar, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 Do W̃ënu ŋa, umë ale hnuɗ vintaw̃ary va, njëtëk ile tëƴëɗ Ƴir ỹa. Iƴir Ipacah iŋa, g'inahan nte mbankëni gë W̃ënu ŋa, njëfanëɗëhëhni vutah W̃ën va.
27 E aquele que sonda os corações conhece a intenção do Espírito, porque o Espírito intercede pelos santos de acordo com a vontade de Deus.
28 Njëtëɓun fëna W̃ënu ŋa ntiɗ fop soŋe ufërën vële ỹahnëɗëha va, vële w̃acik gante nke pëhna dëw̃u ka.
28 Sabemos que Deus age em todas as coisas para o bem daqueles que o amam, dos que foram chamados de acordo com o seu propósito.
29 Vële njëtëko koɓëri va, tëko pëhna mbacëhni nkeni had Aju, soŋe Aju arac nke fatah fandënkwëryënkw hnë hnënk yaɓah.
29 Pois aqueles que de antemão conheceu, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Vële pëhnanëhnëk koyëna va, macëkëhni fëna kwëhnëhni umë; vële macëk koyëna va pëƴahnëk fëna catëni; vële pëƴahnëk catëni va, njëɗakëhni fëna sah icëmb dëw̃u ŋa.
30 E aos que predestinou, também chamou; aos que chamou, também justificou; aos que justificou, também glorificou.
31 Ye hoɗe mboki nësi? Ge W̃ënu ŋa fuhnë nkenëhnëk mo hoɗ ntifu iñë?
31 Que diremos, pois, diante dessas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Wëla Aju ỹa dënk ŋwëỹëryalahna njëɗahnëka soŋe fuhnë fop, awa hak nkoɗ ƴëɗalëfuhna fop?
32 Aquele que não poupou a seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, como não nos dará juntamente com ele, e de graça, todas as coisas?
33 Mo ryëkëɗ njohni hnë kitiŋa vële tëhnak W̃ën va? Ahnë gena! W̃ënu ŋa satëhnëɗ.
33 Quem fará alguma acusação contra os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Mo hoɗ kitiŋëhni hafo piniŋëhni? Ahnë gena! Yesu Këris ỹa cëmëk, tac kat, mbëhnëk! G'irëhw W̃ën nke do njëfanëɗëhëfu.
34 Quem os condenará? Foi Cristo Jesus que morreu; e mais, que ressuscitou e está à direita de Deus, e também intercede por nós.
35 Mo hoɗ ntihëtëfu hn'iŋahn Këris hna? W̃eh w̃a bi ye? Ma uryeñah w̃a? Ma horot ile ntiɗënihëfu vahnë ỹa? Ma inte ŋa? Ma haỹëhnah w̃a? Ma ỹaƴah ỹa? Ma sëlame ỹa?
35 Quem nos separará do amor de Cristo? Será tribulação, ou angústia, ou perseguição, ou fome, ou nudez, ou perigo, ou espada?
36 Ile nësëk Vikerëh ỹa nkeɗëhëfu:
36 Como está escrito: "Por amor de ti enfrentamos a morte todos os dias; somos considerados como ovelhas destinadas ao matadouro".
37 Ɓare gë vile yeɗëhëfu vi fop, fuhnë w̃ëkëk imëk cankaf ŋa g'ale ỹahnëkëfu ỹa.
37 Mas, em todas estas coisas somos mais que vencedores, por meio daquele que nos amou.
38 Pacëko ɗus ñoñ gena ile hoɗ ntihëtëfu hn'iŋahn dëw̃u hna: sëminëk cëmilënëhna, gena wamëleka ŋa ma vële naw̃ëk va, gena ile ye gaki ỹi ma ile yejëk ỹa, gena wëfanka w̃a,
38 Pois estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o presente nem o futuro, nem quaisquer poderes,
39 gena ile ye ƴaŋ ỹa ma ile ye gëɗ ỹa, wëla ñoñ gena hnë ile ntik W̃ën hna fop, ñoñ gena ile hoɗ ntihëtëfu hn'iŋahn nte nkenëhnëkëfu W̃ën hnë Yesu Këris Ahwëhn fu ŋa.
39 nem altura nem profundidade, nem qualquer outra coisa na criação será capaz de nos separar do amor de Deus que está em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.