Romanos 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Awa tame, vële nkeni gë ɓëmënkël gë Yesu Këris va vëhitiŋëɗena hafo piniŋini.
1 Agora, pois, já nenhuma condenação há para os que estão em Cristo Jesus.
2 Kaɓi ge ahnë nkeni gë ɓëmënkël gë Yesu Këris, sariya lëw̃u ỹa, Iƴir Ipacah nte yëɗand uwám pary w̃a ye. Sariya rac pehëtëkëfu hnë sariya wameh do gë cëm hna.
2 Porque a lei do Espírito da vida, em Cristo Jesus, te livrou da lei do pecado e da morte.
3 Sariya Moyis ỹa koɗilohna nti rac soŋe ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa. Ɓare W̃ënu ŋa kolëko nti: paƴikawo Aju hn'imbahn nte mëntëlëniho g'iɓa vëw̃en va soŋe pehëtëhni wameh ŋa. Koyëna W̃ënu ŋa kitiŋëk wameh wante ye hn'ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn.
3 Porquanto o que fora impossível à lei, no que estava enferma pela carne, isso fez Deus enviando o seu próprio Filho em semelhança de carne pecaminosa e no tocante ao pecado; e, com efeito, condenou Deus, na carne, o pecado,
4 Ntik koyëna soŋe icat nte tëƴëk sariya ŋa padahn hnë fuhnë; gena ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn woyinëk rëfinëk ɓare Iƴir Ipacah ŋa ye.
4 a fim de que o preceito da lei se cumprisse em nós, que não andamos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Vële rëfëɗ ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn va, vahnë vërac umë fo nahaɗëni, ɓare vële rëfëk Iƴir Ipacah va ile ñaɗ Ƴir ŋa nahaɗëni.
5 Porque os que se inclinam para a carne cogitam das coisas da carne; mas os que se inclinam para o Espírito, das coisas do Espírito.
6 Ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa icëm iŋa ye; ɓare Iƴir Ipacah iŋa uwám paryi gë ƴam ye.
6 Porque o pendor da carne dá para a morte, mas o do Espírito, para a vida e paz.
7 Ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa ñew̃ëka W̃ën; tëfëna sariya W̃ënu ŋa, koɗina rac.
7 Por isso, o pendor da carne é inimizade contra Deus, pois não está sujeito à lei de Deus, nem mesmo pode estar.
8 W̃ënu ŋa koɗina nëŋahna gë vële ye hn'ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn dëw̃ hni hna.
8 Portanto, os que estão na carne não podem agradar a Deus.
9 Ɓare w̃uhnë, geluhna hn'ikihn tac; hnë Iƴir pacah hna nkerun kaɓi Iƴir W̃ën ŋa hnë w̃uhnë nke. Ale wok kwëhnana Iƴir Këris ŋa ahnë rac Këris ỹa kwëhnëlahna.
9 Vós, porém, não estais na carne, mas no Espírito, se, de fato, o Espírito de Deus habita em vós. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, esse tal não é dele.
10 Ɓare ge Këris ỹa hnë w̃uhnë nke, paryi nke, vimbahn hun va cëmëk soŋe wameh ŋa, ɓare kaɓi W̃ënu ŋa catahnëka gë w̃uhnë, Iƴir ŋa uwám paryi njëɗaɗëhu.
10 Se, porém, Cristo está em vós, o corpo, na verdade, está morto por causa do pecado, mas o espírito é vida, por causa da justiça.
11 Ge Iƴir W̃ën, ale vëhnëndanëka Yesu ỹa, hnë w̃uhnë nke, arac njëɗaɗ fëna vimbahn hun vinte sëmëɗ vi uwám pary, g'Iƴir dëw̃u nte ye hnë w̃uhnë ŋi.
11 Se habita em vós o Espírito daquele que ressuscitou a Jesus dentre os mortos, esse mesmo que ressuscitou a Cristo Jesus dentre os mortos vivificará também o vosso corpo mortal, por meio do seu Espírito, que em vós habita.
12 Soŋe rac ye, vëỹënta mën, kwëhnayinëk inav, ɓare gena inav ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn ŋa hwëhnayinëk, nkehahnin gante ñaɗ ka.
12 Assim, pois, irmãos, somos devedores, não à carne como se constrangidos a viver segundo a carne.
13 Ge ikihn vahnë nte w̃atik hnë mbahn rëfëɗun cëmëɗun, ɓare ge, g'Iƴir Ipacah iŋa, vankeya vameh mbahn hun va cëmëk, nuỹaɗun uwám paryi w̃a.
13 Porque, se viverdes segundo a carne, caminhais para a morte; mas, se, pelo Espírito, mortificardes os feitos do corpo, certamente, vivereis.
14 Fop vële njasaryëɗ g'Iƴir W̃ënu va vutah W̃ën ye.
14 Pois todos os que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Iƴir nte hnuỹarun ŋa gena iƴir nte liɗëhu vëramp do mbok pëɓënu ntakah; ɓare Iƴir Ipacah nte liɗëhu vutah W̃ën va ye. Do gë Iƴir tac holinëk ndekahnëndena W̃ënu ŋa: «Apa, Rëm!»
15 Porque não recebestes o espírito de escravidão, para viverdes, outra vez, atemorizados, mas recebestes o espírito de adoção, baseados no qual clamamos: Aba, Pai.
16 Iƴir W̃ënu ŋa umë dënk gë iƴir fu ŋa nkeni waseɗe, pëƴahnëni vutah W̃ën yeyinëk.
16 O próprio Espírito testifica com o nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ge vutah W̃ën yeyinëk, awa ntëw̃ëntëɗehnëhëfu gë Këris ỹa; ge korotëntinëkëfu g'umë, nkentëɗenëhëfu fëna g'umë hn'icëmb dëw̃u hna.
17 Ora, se somos filhos, somos também herdeiros, herdeiros de Deus e coerdeiros com Cristo; se com ele sofremos, também com ele seremos glorificados.
18 Pacëko horot lëw̃ fu dol w̃i koɗena mëntëndëlehnini gë icëmb nte ñaɗ tufëfu W̃ënu ŋi.
18 Porque para mim tenho por certo que os sofrimentos do tempo presente não podem ser comparados com a glória a ser revelada em nós.
19 Vile ntik W̃ën ɗuniỹa vi fop ñankahnëkëhni W̃ënu ŋa tufahnëhni vutah vuntëw̃u va.
19 A ardente expectativa da criação aguarda a revelação dos filhos de Deus.
20 Iỹi ɗuniỹa porosiŋëk njët uryëñah sankaf. Gena umë ỹaɗ watac; ɓare ale forosiŋëka ỹa ye. Ɓare nkoko ikwëtahn:
20 Pois a criação está sujeita à vaidade, não voluntariamente, mas por causa daquele que a sujeitou,
21 ikwëtahn tac, umë ye W̃ënu ŋa fehëtëɗ ɗuniỹa ỹi dënk hnë imëk nte yëlënëɗ do lika aramp hna. Koyëna iỹi ɗuniỹa nuỹantëɗe sah ige afaya nte sëmbik mba vutah W̃ën.
21 na esperança de que a própria criação será redimida do cativeiro da corrupção, para a liberdade da glória dos filhos de Deus.
22 Njëtëɓun ɗus, ha gaki vile liyik va fop nkoni ŋëmëndëni do korotëndëni had asëval ale hnagëɗ.
22 Porque sabemos que toda a criação, a um só tempo, geme e suporta angústias até agora.
23 Ɓare gena ile liyik ỹi fo: fuhnë vële rëk hnuỹayinëk Iƴir Ipacah had sah ryënkwëryënkw uyëɗ va W̃ën vi fëna, ŋëmëɗen ɓambery lëw̃ fu napatëndena W̃ënu ŋa pehët vimbahn fu va fop, ntilehnëfu vutah vuntëw̃u.
23 E não somente ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, igualmente gememos em nosso íntimo, aguardando a adoção de filhos, a redenção do nosso corpo.
24 G'inap tac pehëtinëkëfu, ɓare nu ile hnapëɗen ỹa gona inap; mo woɗ napënd ile nuɗ ỹa?
24 Porque, na esperança, fomos salvos. Ora, esperança que se vê não é esperança; pois o que alguém vê, como o espera?
25 Ɓare ge napëɗen ile wok nuɗelënëhna ỹa, g'iɗuñëna napëɗen.
25 Mas, se esperamos o que não vemos, com paciência o aguardamos.
26 Ndampo fo nke, Iƴir Ipacah iŋa fëna ndemaɗëhëfu, kaɓi kwëhnayilënëhna fanka. Kolilënëhna iƴëfa gante tëfëka ka; ɓare Iƴir iŋa umë dënk njëfanëhnëɗëhëfuna W̃ënu ŋa g'ikëla nte nkok koɗina nës wëla w̃ës ryampo.
26 Também o Espírito, semelhantemente, nos assiste em nossa fraqueza; porque não sabemos orar como convém, mas o mesmo Espírito intercede por nós sobremaneira, com gemidos inexprimíveis.
27 Do W̃ënu ŋa, umë ale hnuɗ vintaw̃ary va, njëtëk ile tëƴëɗ Ƴir ỹa. Iƴir Ipacah iŋa, g'inahan nte mbankëni gë W̃ënu ŋa, njëfanëɗëhëhni vutah W̃ën va.
27 E aquele que sonda os corações sabe qual é a mente do Espírito, porque segundo a vontade de Deus é que ele intercede pelos santos.
28 Njëtëɓun fëna W̃ënu ŋa ntiɗ fop soŋe ufërën vële ỹahnëɗëha va, vële w̃acik gante nke pëhna dëw̃u ka.
28 Sabemos que todas as coisas cooperam para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são chamados segundo o seu propósito.
29 Vële njëtëko koɓëri va, tëko pëhna mbacëhni nkeni had Aju, soŋe Aju arac nke fatah fandënkwëryënkw hnë hnënk yaɓah.
29 Porquanto aos que de antemão conheceu, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Vële pëhnanëhnëk koyëna va, macëkëhni fëna kwëhnëhni umë; vële macëk koyëna va pëƴahnëk fëna catëni; vële pëƴahnëk catëni va, njëɗakëhni fëna sah icëmb dëw̃u ŋa.
30 E aos que predestinou, a esses também chamou; e aos que chamou, a esses também justificou; e aos que justificou, a esses também glorificou.
31 Ye hoɗe mboki nësi? Ge W̃ënu ŋa fuhnë nkenëhnëk mo hoɗ ntifu iñë?
31 Que diremos, pois, à vista destas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Wëla Aju ỹa dënk ŋwëỹëryalahna njëɗahnëka soŋe fuhnë fop, awa hak nkoɗ ƴëɗalëfuhna fop?
32 Aquele que não poupou o seu próprio Filho, antes, por todos nós o entregou, porventura, não nos dará graciosamente com ele todas as coisas?
33 Mo ryëkëɗ njohni hnë kitiŋa vële tëhnak W̃ën va? Ahnë gena! W̃ënu ŋa satëhnëɗ.
33 Quem intentará acusação contra os eleitos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Mo hoɗ kitiŋëhni hafo piniŋëhni? Ahnë gena! Yesu Këris ỹa cëmëk, tac kat, mbëhnëk! G'irëhw W̃ën nke do njëfanëɗëhëfu.
34 Quem os condenará? É Cristo Jesus quem morreu ou, antes, quem ressuscitou, o qual está à direita de Deus e também intercede por nós.
35 Mo hoɗ ntihëtëfu hn'iŋahn Këris hna? W̃eh w̃a bi ye? Ma uryeñah w̃a? Ma horot ile ntiɗënihëfu vahnë ỹa? Ma inte ŋa? Ma haỹëhnah w̃a? Ma ỹaƴah ỹa? Ma sëlame ỹa?
35 Quem nos separará do amor de Cristo? Será tribulação, ou angústia, ou perseguição, ou fome, ou nudez, ou perigo, ou espada?
36 Ile nësëk Vikerëh ỹa nkeɗëhëfu:
36 Como está escrito: Por amor de ti, somos entregues à morte o dia todo, fomos considerados como ovelhas para o matadouro.
37 Ɓare gë vile yeɗëhëfu vi fop, fuhnë w̃ëkëk imëk cankaf ŋa g'ale ỹahnëkëfu ỹa.
37 Em todas estas coisas, porém, somos mais que vencedores, por meio daquele que nos amou.
38 Pacëko ɗus ñoñ gena ile hoɗ ntihëtëfu hn'iŋahn dëw̃u hna: sëminëk cëmilënëhna, gena wamëleka ŋa ma vële naw̃ëk va, gena ile ye gaki ỹi ma ile yejëk ỹa, gena wëfanka w̃a,
38 Porque eu estou bem certo de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem as coisas do presente, nem do porvir, nem os poderes,
39 gena ile ye ƴaŋ ỹa ma ile ye gëɗ ỹa, wëla ñoñ gena hnë ile ntik W̃ën hna fop, ñoñ gena ile hoɗ ntihëtëfu hn'iŋahn nte nkenëhnëkëfu W̃ën hnë Yesu Këris Ahwëhn fu ŋa.
39 nem a altura, nem a profundidade, nem qualquer outra criatura poderá separar-nos do amor de Deus, que está em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.