Romanos 4

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tame, ye rëfëka nësin soŋe Abëraham ỹa, rëm sankaf fu ỹa? Ye nuỹak gë fanka lëw̃u fa fo?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ge ntehnik W̃ënu ŋa catahnëka soŋe ile ntik ỹa, awa kwëhnak ile koɗ naỹënahn, ɓare koɗina haryënkw W̃ën hna.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Vikerëh va më lehnëk: «Abëraham më kwëtahnëka W̃ënu ŋa do W̃ënu ŋa soŋe rac catahnëka g'Abëraham.»
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ale ryokuŋëɗ nuỹaɗ icos; icos tac gena ile njëɗik aki fo: ile rëfëka ye.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ge ahnë ɗokuŋëɗina ɓare kwëtahnata W̃ën hunte liɗëhëhni vëw̃en catëni va, hutac ntehnëɗ catëk kaɓi kwëtahnëka.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 David koyëna dënk njëw̃ëk soŋe uhnëfak ahnë ale ntehnëk W̃ën satëk hara ƴëkëna ɗoku lëw̃u:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 «Mbetani vële ravëhnik
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Mbetak ale nkok ɗëkwëhnëna Ahwëhn a
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Uw̃i hnëfak vële hácik va fo bi hwëhnëk ma gë vële wok vëhácina per kwëhnëni? Takan nësinëk: W̃ënu ŋa catahnëka g'Abëraham soŋe ikwëtahn dëw̃u ŋa.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ɓare guve ntehnëko W̃ënu ŋa catëk? Ante káciko ŋa bi nke ma ante nkoyiko kácina ŋa nkeho? Gena ante káciko ŋa, ɓare kácilohna ten!
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Kácahnënde ỹa W̃ënu ŋa catahnëkawo gë Abëraham kaɓi kwëtahnëkawo. Tac W̃ënu ŋa njëɗakawo dahëse ile yeho háci ỹa soŋe tufahnahn catahnëka g'umë. Koyëna Abëraham yeho rëm fop vële hwëtahnëka W̃ën hara vëhácina soŋe W̃ënu ŋa catahnahna gë vëhni fëna.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Rëm vële hácik yeho fëna. Dehnëla vële hácik mbahn dëw̃ hni fo, ɓare vële rëfëɗ kwëtahn nte kwëhnako rëm fu Abëraham ŋa: umë, kwëtahnëkawo W̃ënu ŋa ani gë kácahnënde.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 W̃ënu ŋa më lehnëkawo Abëraham gë vële hnagëlëɗ hnë vutah vuntëw̃u va vëhni lëw̃ëɗ ɗuniỹa ỹi. Ɓare W̃ënu ŋa dehnëlohna rac kaɓi Abëraham maw̃ëhnëko sariya ỹa. Ntehnëko kaɓi W̃ënu ŋa catahnëkawo g'Abëraham soŋe ikwëtahn dëw̃u ŋa.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ge vële w̃aw̃ëhnëk sariya fo hnuỹakënd iŋi ntëw̃, awa kwëtahn iŋa kwëhnana nafa do ile ntehnëko W̃ën njëɗahnëɗ ỹa gokëndina.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Sariya ỹa ntavah W̃ënu ŋa njojëɗ; hn'ile nkok gena sariya idënt geɗina.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Koyëna, ile ntehnëk W̃ën njëɗahnëɗ ỹa kwëtahn fo njojëɗ nkehahn uyëɗ W̃ënu ŋa do pacëk vutah Abëraham va fop nuỹaɗëni, gena soŋe vële w̃aw̃ëhnëk sariya fo ɓare fëna vële hwëtahnëɗ gante kwëtahnëk Abëraham ka. Abëraham ye rëm fu ỹa fuhnë fop.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Gante pëƴahnëk Vikerëh ka: «Ntimi Rëm waɓulunda waƴaɓah.» Rëm fu ye haryënkw hnë W̃ën hunte kwëtahnëk ha, W̃ën hunte vëhnëndanëɗëhëhni vësëm va do liɗ nke ile wok gena ỹa.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abëraham, hnë wati le nkoko tëfëlahna kwëtahnëhna, kwëtahnëko. Umë nkehahnëk koyëna rëm waɓulunda waƴaɓah, gante ntehnëkawo W̃ën ka: «Vutah hu va njaɓëɗëni.»
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ikwëtahn Abëraham ŋa ŋaỹëtaɗilohna mama nkëhnëko tëka wabëhn keme do pacëkawo mbahn dëw̃u ŋa ntafëko ɗus do Sara, asëvalu, nagëɗilohna.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Nkoko kwëtahn do dilohna vinahan viki ile ntehnëkawo W̃ën koɓëri ŋa; ikwëtahn dëw̃u ŋa njaw̃ënëɗëhawo do cëmbëɗëhawo W̃ënu ŋa.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Pacëkawo ɗus W̃ënu ŋa koɗ nti ile ntehnëka ỹa.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Soŋe rac W̃ënu ŋa catahnëka g'Abëraham.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ɓare waŋi wanës W̃ën «catahnëka g'Abëraham», gena soŋe lëw̃u fo herik.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Kerik fëna soŋe lëw̃ fu fuhnë vële rëfëka ntehninëfu catinëk, fuhnë vële hwëtahninëka W̃ën hunte w̃atëndëka hnë vësëm hna Yesu Ahwëhn fu ỹa.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 W̃ënu ŋa njëɗahnëka cëm soŋe wameh fu ŋa do matëndëka soŋe catin haryënkw lëw̃u.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.