Romanos 3
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Awa, ye kwëhnak sëwif ile nkoni vëhwëhnana vëỹëntaw̃ va? Ye nëfaɗ háci ỹa?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? Será que ser circuncidado tem algum valor?
2 Ige sëwif ŋa njaɓëka hnëfak w̃a ɗus. Ule ỹak hwëhnak nafa ỹa, umë ye W̃ënu ŋa vëhni kwëtehnahnëko wanës wadëw̃u ŋa.
2 Tem, sim, e de muitas maneiras! E a primeira vantagem é que Deus entregou a sua mensagem aos cuidados dos judeus.
3 Ɓare ge wasëwif wëryampo vëhahnëndana, umë memaỹehnëɗëha bi W̃ënu ŋa nko kahnënda?
3 Mas, se alguns não foram fiéis, será que por isso Deus vai ser infiel?
4 Muk! Tëfëka njëti W̃ënu ŋa gë toña ntiɗ le-wo-le ỹa, wëla ntehni vahnë va fop vëw̃ër ye, gante nësëk vikerëh ki:
4 De modo nenhum! Que Deus continue a ser verdadeiro, mesmo que todas as pessoas sejam mentirosas. Como dizem as Escrituras Sagradas a respeito dele: “Que fique provado que tu tens razão quando falas e que sejas vencedor quando fores julgado.”
5 Ɓare ge ntiɗen ile rumpak do umë tufahnëɗ W̃ënu ŋa catëk, ye rëfëka nësin? W̃ënu ŋa tumpak bi ge piniŋëɗëhëfu? (Anësa vahnë ŋa hnësëɗëfu.)
5 Mas, se as injustiças que cometemos servem para mostrar que Deus age com justiça, o que é que podemos dizer? Que Deus é injusto quando nos castiga? (Eu falo aqui como as pessoas costumam falar.)
6 Muk! Ge W̃ënu ŋa tumpakënd, hak kokënd kitiŋ ɗuniỹa ỹi?
6 É claro que não! Se Deus não fosse justo, como poderia julgar o mundo?
7 Ɓare ge gë wamër mën ŋa cahnëɗ ɗus toña W̃ënu ŋa tufahnahni cëmb dëw̃u ŋa, awa soŋe ye woɓu hitiŋiwu menëɓu?
7 Mas digamos que a minha mentira faz com que a verdade de Deus fique mais clara, aumentando assim a glória dele. Nesse caso, por que é que devo ainda ser condenado como pecador?
8 Soŋe ye koɗelënëhna ntehnin: «Dinëfu uw̃eh cahnahni ufërën hnam»? Nkeni dënk vële w̃ërahnëɗëhëfu, ntehnëndëni koyëna karaŋëɗenëhëhni vahnë va. Ɓare vële hnësëɗ watac vi tëfëkëhni kitiŋini menëni.
8 Então por que não dizer: “Façamos o mal para que desse mal venha o bem”? Na verdade alguns têm me caluniado, dizendo que eu afirmo isso. Porém eles serão condenados como merecem.
9 Awa ye rëfëkëfu nësin? Fuhnë wasëwif w̃i, ntëbinëkëhni bi vahnë vëỹëntaw̃ vi? Muk! Tëk tufahni wasëwif gë vële wok vëyena wasëwif va fop imëk wameh hna nkeni.
9 Então será que nós, os judeus, estamos em melhor situação do que os não judeus? De modo nenhum! Já mostrei que todos, judeus e não judeus, estão debaixo do poder do pecado.
10 Kerik wanës W̃ën hna:
10 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Não há uma só pessoa que faça o que é certo;
11 wëla aryampo kwëhnahna hakili,
11 não há ninguém que tenha juízo; não há ninguém que adore a Deus.
12 Fop tavëni nkaw̃ përën ŋa,
12 Todos se desviaram do caminho certo, todos se perderam. Não há mais ninguém que faça o bem, não há ninguém mesmo.
13 «Wahohna walëw̃ hni w̃a had wayag wale fiɗëtik nke,
13 Todos mentem e enganam sem parar. Da língua deles saem mentiras perversas, e dos seus lábios saem palavras de morte, como se fossem veneno de cobra.
14 «Ɗëwan w̃eh fo fëɓëk waw̃ës walëw̃ hni hna gë wanës wagunkah.»
14 A boca deles está cheia de terríveis maldições.
15 «Nkaryëɗëni ñap soŋe ndaw̃ënihëhni vahnë;
15 Eles se apressam para matar.
16 hn'ile-wo-le ndëcëtani hna fop përëkanëɗëni do yiw̃ëhnah fo tavëɗëni hnam.
16 Por onde passam, deixam a destruição e a desgraça.
17 Vëyëtëna nkaw̃ ƴam.»
17 Não conhecem o caminho da paz
18 «Dakëɗilëhnihna gë W̃ënu ŋa.»
18 e não aprenderam a temer a Deus .”
19 Awa njëtinëk fop ile nësëɗ sariya ỹi, soŋe vële rëfëka maw̃ëhnëni sariya rac va nësëɗ. Nke koyëna soŋe ahnë antë kwëhna toña le maw̃ëhnëɗe, do vahnë vëvë ɗuniỹa vi fop njavëtini menëni haryënkw W̃ën hna.
19 Nós sabemos que tudo o que a lei diz é dito para os que vivem debaixo da lei. Isso a fim de que todos parem de se justificar e a fim de que todas as pessoas do mundo fiquem debaixo do julgamento de Deus.
20 Ahnë gena ale ntehnëɗ W̃ënu ŋa catëk soŋe ile maw̃ëhnëk sariya ỹa; gë sariya ỹa njëtëndanëɗe wameh ŋa.
20 Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda, porque a lei faz com que as pessoas saibam que são pecadoras.
21 Ɓare tame, usatah W̃ënu ŋa tufëhnak hara gena gë sariya ỹa. Sariya Moyis ỹa, umë dënk, gë wanës wakila ŋa pacënëk watac.
21 Mas agora Deus já mostrou que o meio pelo qual ele aceita as pessoas não tem nada a ver com lei . A Lei de Moisés e os Profetas dão testemunho do seguinte:
22 Usatah W̃ënu ŋa aki tufëhnak: catahnëɗëha gë vahnë va soŋe ikwëtahn dëw̃ hni Yesu Këris ŋa. Ntinëhnëɗëhëhni vahnë vële hwëtahnëka Këris va fop, kaɓi vahnë va fop hëñëlahnëk haryënkw W̃ën hna:
22 Deus aceita as pessoas por meio da fé que elas têm em Jesus Cristo. É assim que ele trata todos os que creem, pois não existe nenhuma diferença entre as pessoas.
23 paryi nke, fop menëni do vëhoɗina tëkënëni icëmb W̃ënu ŋa.
23 Todos pecaram e estão afastados da presença gloriosa de Deus.
24 Ɓare W̃ënu ŋa, hn'ipërëna dëw̃u hna, catahnëɗëha gë vëhni, uyëɗ ule njëɗëkëhni ye gë fere ipeh nte njojëk Yesu Këris ŋa.
24 Mas, pela sua graça e sem exigir nada, Deus aceita todos por meio de Cristo Jesus, que os salva. Deus ofereceu Cristo como sacrifício para que, pela sua morte na cruz, Cristo se tornasse o meio de as pessoas receberem o perdão dos seus pecados, pela fé nele. Deus quis mostrar com isso que ele é justo. No passado ele foi paciente e não castigou as pessoas por causa dos seus pecados; mas agora, pelo sacrifício de Cristo, Deus mostra que é justo. Assim ele é justo e aceita os que creem em Jesus.
25 W̃ënu ŋa cahnëka Këris ỹa saɗëha soŋe lëw̃ fu pehëtahnëfu wameh fu ŋa. Ndehëtëk sat lëw̃u ỹa soŋe ipeh fop vële hwëtahnëɗ saɗëha rac va. W̃ënu ŋa ntiko rac soŋe tufahnëɗ catëko koɓëri ŋa, ante nduñënanëkëhniwo vahnë va wameh wante ntiɗëniho.
25 — ausente —
26 Ntiko rac fëna soŋe tufahn icat dëw̃u ŋa hnë iỹi wati, soŋe nko cat do catënëhni vële hwëtahnëɗëha Yesu va.
26 — ausente —
27 Nkok bi awa ile hoɗe mboki naỹënahni? Iỹëhne sariya w̃emaỹehnëkëfu naỹënayin? Sariya le rëƴëɗ ntiyin iñë ỹa bi ye? Hali le rëƴëɗ ikwëtahn ŋa ye.
27 Será que temos motivo para ficarmos orgulhosos? De modo nenhum! E por que não? Será que é porque obedecemos à lei? Não; não é. É porque cremos em Cristo.
28 Kwëtahnëɓun ahn'a soŋe ikwëtahn dëw̃u ŋa catënahnik haryënkw W̃ën hna, gena kaɓi ntiɗ ile ntehnëk sariya ỹa.
28 Assim percebemos que a pessoa é aceita por Deus pela fé e não por fazer o que a lei manda.
29 Ma, W̃ënu ŋa W̃ën wasëwif fo bi ye? Gena bi fëna W̃ën vële wok vëyena wasëwif? Ha, W̃ën vële wok vëyena wasëwif ye fëna,
29 Ou será que Deus é somente Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos não judeus? Claro que é!
30 kaɓi W̃ën huɗampo fo ye. Umë satënëɗëhëhni vële hácik va g'ikwëtahn dëw̃ hni ŋa do gë vële wok vëhácina va fëna g'ikwëtahn dëw̃ hni ŋa.
30 Deus é um só e aceitará os judeus na base da sua fé e também aceitará os não judeus por meio da fé que eles têm.
31 Awa, umë pëhnëtanëɗ bi, g'ikwëtahn iŋa ntihëtëɗen nafa sariya ỹa? Muk, gena koyëna! Njëɗaɗenëha sariya ỹa nafa lëw̃u ỹa fop.
31 Será que isso quer dizer que, por causa da fé, nós tratamos a lei como se ela não valesse nada? Não; de modo nenhum! Pelo contrário, afirmamos que a lei tem valor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.