Romanos 1
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Ami Pol, aryokuŋëhn Yesu Këris, herëhnëryiɗëhu aŋi kayëte. W̃ënu ŋa macëko yewu afaƴik alëw̃u, tëhnako soŋe fëƴahnëndu Wanës Wakasëk wadëw̃u ŋa.
1 Paulo, servo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo, separado para o evangelho de Deus,
2 Waŋi ye wante ntehnëko W̃ën njëɗahnëɗ koɓëri ŋa. Watac pëƴahnëɗëniho wakila wadëw̃u ŋa hnë Vikerëh Vipacah hna.
2 que ele, no passado, prometeu por meio dos seus profetas nas Escrituras Sagradas.
3 Soŋe Aju ỹa nësëɗ: g'ankeya ntëw̃u ahnë ŋa, hnë hnënk Ahnaw̃ a David nagiko;
3 Este evangelho diz respeito a seu Filho, o qual, segundo a carne, veio da descendência de Davi
4 ɓare gë cape Iƴir Ipacah, tufahnik gë fanka, ante mbëhnëndanik vësëm hna, Aju W̃ënu ye, Ahwëhn fu Yesu Këris.
4 e foi designado Filho de Deus com poder, segundo o Espírito de santidade, pela ressurreição dos mortos, a saber, Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 Gë umë nuỹaɓu uyëɗ yewu afaƴik soŋe untënah Këris ŋa, yohahnëw̃ëhni vahnë vëvë wayal vi fop kwëtahnëniha do maw̃ëhnëniha.
5 Por meio dele viemos a receber graça e apostolado por amor do seu nome, para a obediência da fé, entre todos os gentios.
6 Hnë vërac nkentirun w̃uhnë fëna, w̃uhnë vële macëk W̃ën kwëhnaryu Yesu Këris.
6 Entre esses se encontram também vocês que foram chamados para pertencerem a Jesus Cristo.
7 Nkol Rom|src="hk00242c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="1.7" W̃uhnë vële ye Rom vi herëhnëryiɗëfu, w̃uhnë vële ñaɗ W̃ën do macëk ayewu vëlëw̃u. Araɓi W̃ënu ŋa Rëm fu ỹa g'Ahwëhn a Yesu Këris ndëwanihu do njëɗënihu ƴam ỹa.
7 A todos os amados de Deus que estão em Roma, chamados para ser santos. Que a graça e a paz de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês.
8 Ani gë fop, camehnëɗëfuha W̃ënu ŋa, gë w̃ac Yesu Këris, soŋe w̃uhnë fop, kaɓi nësëɗe soŋe kwëtahn hun ŋa ɗuniỹa li fop.
8 Em primeiro lugar, por meio de Jesus Cristo, dou graças ao meu Deus por todos vocês, porque a fé que vocês têm é proclamada no mundo inteiro.
9 — ausente —
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, é minha testemunha de como nunca deixo de fazer menção de vocês
10 — ausente —
10 em todas as minhas orações, pedindo que, em algum momento, pela vontade de Deus, surja uma oportunidade de visitá-los.
11 Paryi pëƴaɗëmu përëko ɗus nulin, soŋe yonëhnëryiwu uyëɗ ryampo uva Iƴir Ipacah iŋa nkwënahn ƴaw̃ kwëtahn hun iŋa.
11 Porque desejo muito vê-los, a fim de repartir com vocês algum dom espiritual, para que vocês sejam fortalecidos,
12 Ile ỹaɗëfu hnësu ỹa, umë ye: nkelahnin më hoɗen ndemalënden hn'ikwëtahn fu hna.
12 isto é, para que nos consolemos uns aos outros por meio da fé mútua: a de vocês e a minha.
13 Vëỹënta mën, ñaɗëfu ayëtu, pëhnaɓuho wahwënta wayaɓah yiryiwu yëkiwu, ɓare memako ha gaki. Ñaɗëfu ɗoku mën ỹa kwëhna nafa ỹalun hna fëna, gante kwëhnak nafa hnë vële wok vëyena wasëwif vëỹëntaw̃ ki.
13 Quero que vocês saibam, irmãos, que muitas vezes me propus a ir visitá-los — no que tenho sido, até agora, impedido —, para conseguir algum fruto igualmente entre vocês, assim como também tenho conseguido entre os outros gentios.
14 Tëfëko yiwu forosima hnë vële-wo-vële, vële hnëgak gë vële wok vëhnëgana, vële njaɓëk uyët gë vële nkok ƴaɓëna.
14 Pois sou devedor tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a insensatos.
15 Soŋe rac hwëhnahnëɓu iŋi ña cankaf yonëhnëryiwu Wanës Wakasëk ŋa, w̃uhnë vële lëɗëk Rom vi fëna.
15 Por isso, quanto a mim, estou pronto a anunciar o evangelho também a vocês que estão em Roma.
16 Cëfëhnëɗilohna fëƴahnu Wanës Wakasëk ŋa: fanka W̃ën fale pehëtahnëɗëhëhni fop vële hwëtahnëɗ va ye, wasëwif w̃a ten, tac vële wok vëyena wasëwif va fëna.
16 Pois não me envergonho do evangelho, porque é o poder de Deus para a salvação de todo aquele que crê, primeiro do judeu e também do grego.
17 G'ikwëtahn ŋa do soŋe ikwëtahn ŋa Wanës Wakasëk ŋa tufahnëɗ usatah W̃ënu ŋa: gante kerik ka: «Ale satëk g'ikwëtahn nkoɗ kwëlëkwël.»
17 Porque a justiça de Deus se revela no evangelho, de fé em fé, como está escrito: “O justo viverá por fé.”
18 Paryi nke, ntavah W̃ënu ŋa cëlahnëŋa cëlahniɗëhu soŋe vahnë vële w̃enëk va do vële nënkwahnëk g'umë. Gë vankeya vantëw̃ hni va, memaỹehnëni toña ỹa nti ile rëfëka ỹa.
18 A ira de Deus se revela do céu contra toda impiedade e injustiça dos seres humanos que, por meio da sua injustiça, suprimem a verdade.
19 Vëhni, ile koɗ njët ahnë hnë W̃ënu ŋa pacëkëhni kaɓi W̃ënu ŋa tufëkëhni.
19 Pois o que se pode conhecer a respeito de Deus é manifesto entre eles, porque Deus lhes manifestou.
20 Kaɓi, koɓëri ga ntihahnëk W̃ënu ŋa ɗuniỹa ỹi, vankeya vantëw̃u vante wok nuɗena va: umë ye fanka falëw̃u fale wok puɗina muk fa do gë nkeya cankaf ntëw̃u ŋa. Viỹë virac nuɗe ɗus gë waɗoku wante ntik ŋa. Awa vahnë va vëhwëhnaɗina toña le maw̃ëhnëɗeni soŋe ile ntini ỹa.
20 Porque os atributos invisíveis de Deus, isto é, o seu eterno poder e a sua divindade, claramente se reconhecem, desde a criação do mundo, sendo percebidos por meio das coisas que Deus fez. Por isso, os seres humanos são indesculpáveis.
21 Njëtëniha W̃ënu ŋa, ɓare vëlënënëɗilahna do vësamehnëɗilahna gante tëfëka soŋe lëw̃u ka. Vinahan vidëw̃ hni va goryeryëɗina nafa, do hakili lëw̃ hni hnënkwah ỹa hn'umëhwëry hna ntabik.
21 Porque, tendo conhecimento de Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças. Pelo contrário, se tornaram nulos em seus próprios raciocínios, e o coração insensato deles se obscureceu.
22 Ntiyahnëkëhni kwëhnani uyët ɓare g'ahaw̃ary nënkwëɗëni:
22 Dizendo que eram sábios, se tornaram tolos
23 pakëtëni humpen icëmb W̃ën hunte wok cëmëɗina ŋa, nëmpëtëni gë waravahn vahnë vële sëmëɗ gë wusëry gë wule yasëɗ do gë vile huhaɗ.
23 e trocaram a glória do Deus incorruptível por imagens semelhantes ao ser humano corruptível, às aves, aos quadrúpedes e aos répteis.
24 Soŋe rac tavahnëkëhni W̃ënu ŋa hnë viỹë vironkah hna, gante ñaɗ walaw̃ary walëw̃ hni ka, koyëna ntilëɗëni vimbahn vidëw̃ hni va usëfëhnah.
24 Por isso, Deus os entregou à impureza, pelos desejos do coração deles, para desonrarem o seu corpo entre si.
25 Nkwëcëtëni toña soŋe W̃ënu ŋa gë wamër: umë ye ile ntik W̃ënu ŋa cëmbëɗëni do ndokuŋëhnëɗëni tavatëniha ale lika dënk, umë rëfëka cëmbënde kwëlëkwël! Amina.
25 Eles trocaram a verdade de Deus pela mentira, adorando e servindo a criatura em lugar do Criador, o qual é bendito para sempre. Amém!
26 Soŋe rac tavahnëkëhni W̃ënu ŋa hnë iña nte sëfëhnëk hna. Vësëval vëlëw̃ hni va nkwëcëtëni ndakëntal nte saŋëk ŋa: gë vësëvalëntahni ndakëɗëni, ndakëntal nte wok tëfëlahna nke.
26 Por causa disso, Deus os entregou a paixões vergonhosas. Porque até as mulheres trocaram o modo natural das relações íntimas por outro, contrário à natureza.
27 Vësan va fëna koyëna ntiɗëni. Gona ndakëndëni gë vësëval, gë vësan ntahni ñalëɗëni ɗus. Vësan va ntilëɗëni viỹë visëfëhnah do koyëna, nuỹaɗëni hnë vëhni dënk icos nte njojëk nkeya meh ntëw̃ hni ŋa.
27 Da mesma forma, também os homens, deixando o contato natural da mulher, se inflamaram mutuamente em sua sensualidade, cometendo indecência, homens com homens, e recebendo, em si mesmos, a merecida punição do seu erro.
28 Kaɓi ŋwëỹëni vëyavëtëɗilahna W̃ënu ŋa, umë tavëkëhni hn'inahan meh tac, soŋe ntihahnëndëni ile wok tëfëlahna ntiyi.
28 E, por haverem desprezado o conhecimento de Deus, o próprio Deus os entregou a um modo de pensar reprovável, para praticarem coisas que não convêm.
29 Mbahnëkëhni wasakahn w̃a do sifa rumpak fop fëɓëkëhni, iw̃eh, iña le-wo-le, gë wayap, iñew̃ary ñaɗëni ryaw̃ vahnë, conk gë vahnë, titahn vahnë, inëw̃ vahnë,
29 Estão cheios de todo tipo de injustiça, perversidade, avareza e maldade. Estão cheios de inveja, homicídio, discórdia, engano e malícia. São difamadores,
30 do menëlëndëni wamac; ñew̃ëniha W̃ënu ŋa, njew̃ëɗëni, naỹënaɗëni, bëntaɗëni, nuỹaɗëni wafere w̃a fop soŋe ntihahnëni wameh ŋa; vëw̃aw̃ëhnëɗilëhnihna vële hnagëkëhni.
30 caluniadores, inimigos de Deus, insolentes, arrogantes, orgulhosos, inventores de males, desobedientes aos pais,
31 Vëhwëhnana hakili, vëliɗina ile nësëhnëɗënihëhni vahnë ỹa, njapëni do kaỹëhnahnëɗilëhnihna gë vëỹëntaw̃ va.
31 insensatos, desleais, sem afeição natural e sem misericórdia.
32 Njëtëni ɗus kiti W̃ënu ŋa: vële liɗ koyëna va tëfëka cëmëni. Ɓare nkoni ntindëni koyëna do, kat, maw̃ëndënihëhni fëna vële faɓëk rac fo va.
32 Embora conheçam a sentença de Deus, de que os que praticam tais coisas são passíveis de morte, eles não somente as fazem, mas também aprovam os que as praticam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.