Romanos 1
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ
1 Ami Pol, aryokuŋëhn Yesu Këris, herëhnëryiɗëhu aŋi kayëte. W̃ënu ŋa macëko yewu afaƴik alëw̃u, tëhnako soŋe fëƴahnëndu Wanës Wakasëk wadëw̃u ŋa.
1 Paulo, servo de Jesus Cristo, chamado para ser apóstolo, separado para o evangelho de Deus;
2 Waŋi ye wante ntehnëko W̃ën njëɗahnëɗ koɓëri ŋa. Watac pëƴahnëɗëniho wakila wadëw̃u ŋa hnë Vikerëh Vipacah hna.
2 (que ele antes prometeu pelos seus profetas nas santas escrituras),
3 Soŋe Aju ỹa nësëɗ: g'ankeya ntëw̃u ahnë ŋa, hnë hnënk Ahnaw̃ a David nagiko;
3 acerca de seu Filho Jesus Cristo nosso Senhor, que foi feito da semente de Davi, segundo a carne,
4 ɓare gë cape Iƴir Ipacah, tufahnik gë fanka, ante mbëhnëndanik vësëm hna, Aju W̃ënu ye, Ahwëhn fu Yesu Këris.
4 e declarou ser o Filho de Deus com poder, segundo o Espírito de santidade, pela ressurreição dos mortos,
5 Gë umë nuỹaɓu uyëɗ yewu afaƴik soŋe untënah Këris ŋa, yohahnëw̃ëhni vahnë vëvë wayal vi fop kwëtahnëniha do maw̃ëhnëniha.
5 pelo qual nós recebemos a graça e o apostolado, para a obediência da fé entre todas as nações, pelo seu nome,
6 Hnë vërac nkentirun w̃uhnë fëna, w̃uhnë vële macëk W̃ën kwëhnaryu Yesu Këris.
6 entre os quais sois também vós os chamados por Jesus Cristo;
7 Nkol Rom|src="hk00242c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="1.7" W̃uhnë vële ye Rom vi herëhnëryiɗëfu, w̃uhnë vële ñaɗ W̃ën do macëk ayewu vëlëw̃u. Araɓi W̃ënu ŋa Rëm fu ỹa g'Ahwëhn a Yesu Këris ndëwanihu do njëɗënihu ƴam ỹa.
7 a todos os que estão em Roma, amados de Deus, chamados para serem santos: Graça e paz a vós, de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
8 Ani gë fop, camehnëɗëfuha W̃ënu ŋa, gë w̃ac Yesu Këris, soŋe w̃uhnë fop, kaɓi nësëɗe soŋe kwëtahn hun ŋa ɗuniỹa li fop.
8 Primeiramente, eu agradeço ao meu Deus, por meio de Jesus Cristo, por todos vós, porque a vossa fé é anunciada em todo o mundo.
9 — ausente —
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, é minha testemunha de como incessantemente faço menção de vós em minhas orações,
10 — ausente —
10 rogando que de algum modo seja possível, agora por fim, ter uma próspera viagem para ir a vós na vontade de Deus.
11 Paryi pëƴaɗëmu përëko ɗus nulin, soŋe yonëhnëryiwu uyëɗ ryampo uva Iƴir Ipacah iŋa nkwënahn ƴaw̃ kwëtahn hun iŋa.
11 Porque desejo ver-vos, para que eu possa transmitir a vós algum dom espiritual, a fim de que sejais fortalecidos;
12 Ile ỹaɗëfu hnësu ỹa, umë ye: nkelahnin më hoɗen ndemalënden hn'ikwëtahn fu hna.
12 isto é, para que eu possa ser confortado juntamente convosco, pela fé mútua, tanto a vossa quanto a minha.
13 Vëỹënta mën, ñaɗëfu ayëtu, pëhnaɓuho wahwënta wayaɓah yiryiwu yëkiwu, ɓare memako ha gaki. Ñaɗëfu ɗoku mën ỹa kwëhna nafa ỹalun hna fëna, gante kwëhnak nafa hnë vële wok vëyena wasëwif vëỹëntaw̃ ki.
13 Ora, eu não quero que ignoreis irmãos, que muitas vezes eu propus ir até vós, (mas tenho sido impedido até agora), para que eu também possa ter entre vós algum fruto, mesmo entre os demais gentios.
14 Tëfëko yiwu forosima hnë vële-wo-vële, vële hnëgak gë vële wok vëhnëgana, vële njaɓëk uyët gë vële nkok ƴaɓëna.
14 Eu sou devedor, tanto aos gregos como aos bárbaros, tanto aos sábios como aos ignorantes.
15 Soŋe rac hwëhnahnëɓu iŋi ña cankaf yonëhnëryiwu Wanës Wakasëk ŋa, w̃uhnë vële lëɗëk Rom vi fëna.
15 Então, quanto está em mim, estou pronto para pregar o evangelho também a vós que estais em Roma.
16 Cëfëhnëɗilohna fëƴahnu Wanës Wakasëk ŋa: fanka W̃ën fale pehëtahnëɗëhëhni fop vële hwëtahnëɗ va ye, wasëwif w̃a ten, tac vële wok vëyena wasëwif va fëna.
16 Porque eu não me envergonho do evangelho de Cristo, pois é o poder de Deus para salvação de todo aquele que crê; primeiro do judeu, e também do grego.
17 G'ikwëtahn ŋa do soŋe ikwëtahn ŋa Wanës Wakasëk ŋa tufahnëɗ usatah W̃ënu ŋa: gante kerik ka: «Ale satëk g'ikwëtahn nkoɗ kwëlëkwël.»
17 Porque nele a justiça de Deus é revelada, de fé em fé, como está escrito: O justo viverá pela fé.
18 Paryi nke, ntavah W̃ënu ŋa cëlahnëŋa cëlahniɗëhu soŋe vahnë vële w̃enëk va do vële nënkwahnëk g'umë. Gë vankeya vantëw̃ hni va, memaỹehnëni toña ỹa nti ile rëfëka ỹa.
18 Porque a ira de Deus é revelada do céu contra toda a impiedade e injustiça dos homens, que detêm a verdade em injustiça.
19 Vëhni, ile koɗ njët ahnë hnë W̃ënu ŋa pacëkëhni kaɓi W̃ënu ŋa tufëkëhni.
19 Porque aquilo que de Deus se pode conhecer é manifesto neles, pois Deus o manifestou a eles.
20 Kaɓi, koɓëri ga ntihahnëk W̃ënu ŋa ɗuniỹa ỹi, vankeya vantëw̃u vante wok nuɗena va: umë ye fanka falëw̃u fale wok puɗina muk fa do gë nkeya cankaf ntëw̃u ŋa. Viỹë virac nuɗe ɗus gë waɗoku wante ntik ŋa. Awa vahnë va vëhwëhnaɗina toña le maw̃ëhnëɗeni soŋe ile ntini ỹa.
20 Porque as coisas invisíveis, desde a criação do mundo, são claramente vistas, sendo entendidas por meio das coisas que são feitas; o seu eterno poder e divindade, para que eles fiquem inescusáveis;
21 Njëtëniha W̃ënu ŋa, ɓare vëlënënëɗilahna do vësamehnëɗilahna gante tëfëka soŋe lëw̃u ka. Vinahan vidëw̃ hni va goryeryëɗina nafa, do hakili lëw̃ hni hnënkwah ỹa hn'umëhwëry hna ntabik.
21 porquanto, tendo conhecido a Deus, não o glorificaram como Deus, nem foram agradecidos, mas se tornaram vãos em suas imaginações, e o seu coração insensato se obscureceu.
22 Ntiyahnëkëhni kwëhnani uyët ɓare g'ahaw̃ary nënkwëɗëni:
22 Professando-se sábios, tornaram-se loucos.
23 pakëtëni humpen icëmb W̃ën hunte wok cëmëɗina ŋa, nëmpëtëni gë waravahn vahnë vële sëmëɗ gë wusëry gë wule yasëɗ do gë vile huhaɗ.
23 E mudaram a glória do Deus incorruptível por uma imagem feita à semelhança do homem corruptível, e de aves, e de quadrúpedes, e de répteis.
24 Soŋe rac tavahnëkëhni W̃ënu ŋa hnë viỹë vironkah hna, gante ñaɗ walaw̃ary walëw̃ hni ka, koyëna ntilëɗëni vimbahn vidëw̃ hni va usëfëhnah.
24 Portanto, Deus também os entregou à imundície por meio das luxúrias de seus próprios corações, para desonrarem seus próprios corpos entre si;
25 Nkwëcëtëni toña soŋe W̃ënu ŋa gë wamër: umë ye ile ntik W̃ënu ŋa cëmbëɗëni do ndokuŋëhnëɗëni tavatëniha ale lika dënk, umë rëfëka cëmbënde kwëlëkwël! Amina.
25 os quais mudaram a verdade de Deus em mentira, e adoraram e serviram mais à criatura do que ao Criador, que é abençoado para sempre. Amém.
26 Soŋe rac tavahnëkëhni W̃ënu ŋa hnë iña nte sëfëhnëk hna. Vësëval vëlëw̃ hni va nkwëcëtëni ndakëntal nte saŋëk ŋa: gë vësëvalëntahni ndakëɗëni, ndakëntal nte wok tëfëlahna nke.
26 Por esta causa Deus os entregou às afeições vis, porque até as suas mulheres mudaram o uso natural, para aquele que é contrário à natureza.
27 Vësan va fëna koyëna ntiɗëni. Gona ndakëndëni gë vësëval, gë vësan ntahni ñalëɗëni ɗus. Vësan va ntilëɗëni viỹë visëfëhnah do koyëna, nuỹaɗëni hnë vëhni dënk icos nte njojëk nkeya meh ntëw̃ hni ŋa.
27 E, semelhantemente também os homens, deixando o uso natural da mulher, se inflamaram em sua luxúria uns para com os outros, homens com homens, praticando o que é indecente, e recebendo em si mesmos a recompensa adequada do seu erro.
28 Kaɓi ŋwëỹëni vëyavëtëɗilahna W̃ënu ŋa, umë tavëkëhni hn'inahan meh tac, soŋe ntihahnëndëni ile wok tëfëlahna ntiyi.
28 E, como eles não se importaram em reter Deus em seu conhecimento, Deus os entregou a uma mente reprovada, para fazerem estas coisas que não convêm;
29 Mbahnëkëhni wasakahn w̃a do sifa rumpak fop fëɓëkëhni, iw̃eh, iña le-wo-le, gë wayap, iñew̃ary ñaɗëni ryaw̃ vahnë, conk gë vahnë, titahn vahnë, inëw̃ vahnë,
29 estando cheios de toda a injustiça, fornicação, maldade, cobiça, malícia; cheios de inveja, assassinato, contenda, engano, malignidade, murmuradores,
30 do menëlëndëni wamac; ñew̃ëniha W̃ënu ŋa, njew̃ëɗëni, naỹënaɗëni, bëntaɗëni, nuỹaɗëni wafere w̃a fop soŋe ntihahnëni wameh ŋa; vëw̃aw̃ëhnëɗilëhnihna vële hnagëkëhni.
30 caluniadores, aborrecedores de Deus, perversos, orgulhosos, fanfarrões, inventores de coisas más, desobedientes aos pais;
31 Vëhwëhnana hakili, vëliɗina ile nësëhnëɗënihëhni vahnë ỹa, njapëni do kaỹëhnahnëɗilëhnihna gë vëỹëntaw̃ va.
31 sem entendimento, infiéis nos pactos, sem afeição natural, implacáveis, sem piedade;
32 Njëtëni ɗus kiti W̃ënu ŋa: vële liɗ koyëna va tëfëka cëmëni. Ɓare nkoni ntindëni koyëna do, kat, maw̃ëndënihëhni fëna vële faɓëk rac fo va.
32 os quais, conhecendo o julgamento de Deus, que os que cometem tais coisas são dignos de morte, não somente as fazem, mas têm prazer naqueles que as fazem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.