Romanos 11

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Awa tëƴëɗëfu: W̃ënu ŋa ntakëhni bi ɓulunda lëw̃u ỹa? Muk! Gena koyëna! Ami dënk avë ɓulunda Isërayel yeɓu, fatah Abëraham do hnë hnënk Besame nkentiɓu.
1 Pergunto, pois: terá Deus, porventura, rejeitado o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 W̃ënu ŋa dalëlihna ɓulunda lëw̃u le tëhnako koɓëri ŋa. Ɗënkwëtaryin ile nësëk Vikerëh ỹa hn'ile mëhnaɗëho Eli haryënkw W̃ën hna soŋe Isërayel:
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura refere a respeito de Elias, como insta perante Deus contra Israel, dizendo:
3 «Ahwëhn, ndaw̃ënihëhni wakila hu ŋa do mbëvehnëni hn'ile cënaɗe wasaɗëha hu w̃a: ami fo wok do njëkëlehnëɗëni ndaw̃ëniho.»
3 Senhor, mataram os teus profetas, arrasaram os teus altares, e só eu fiquei, e procuram tirar-me a vida.
4 Do ye ntëkwakawo W̃ënu ŋa? «Pehnaɓuhëhni vësan wawuli mbëɗ gë wahi (7,000) vële wok vëryëkwëhnëna haryënkw w̃ën le w̃aciko Bal.»
4 Que lhe disse, porém, a resposta divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Tame, koyëna dënk nke, nkoni vahnë toƴe vële tëhnak W̃ënu ŋa g'ipërëna dëw̃u ŋa.
5 Assim, pois, também agora, no tempo de hoje, sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 Ge g'ipërëna dëw̃u ŋa tëhnakëhni awa gena soŋe waɗoku; ge gena umë përëna W̃ënu ŋa gekëndina ipërëna paryi.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Awa ye pëhnëtanëɗ? Ile njëkëlehnëɗëniho ɓulunda Isërayel ỹa vëhnuỹana; vële tëhnako W̃ënu va fo hnuỹako. Vëỹëntaw̃ va kambëniniho vankaf va,
7 Que diremos, pois? O que Israel busca, isso não conseguiu; mas a eleição o alcançou; e os mais foram endurecidos,
8 gante pëƴahnëk Vikerëh ki:
8 como está escrito: Deus lhes deu espírito de entorpecimento, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até ao dia de hoje.
9 David fëna nësëk:
9 E diz Davi: Torne-se-lhes a mesa em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 Araɓi mëpëni, antë mbok nuni. Araɓi kuƴani kwëlëkwël.»
10 escureçam-se-lhes os olhos, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.
11 Awa tëƴëɗëfu: Ante nkëw̃ëniho wasëwif ŋa soŋe njoni kwëlëkwël bi yeho? Muk! Gena koyëna! Ɓare soŋe ile ntëntëni ỹa nuỹahnëni vële wok vëyena wasëwif va ipeh ŋa. Koyëna ɓulunda wasëwif ỹa ñew̃aryënihëhniwo.
11 Pergunto, pois: porventura, tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua transgressão, veio a salvação aos gentios, para pô-los em ciúmes.
12 Idënt dëw̃ hni ŋa njojëk nafa sankaf soŋe ɗuniỹa ỹi fop, do iƴo dëw̃ hni ŋa mbetandanëkëhni vële wok vëyena wasëwif va. Awa ante padëɗ imat wasëwif soŋe ipeh dëw̃ hni ŋa tac njaɓëɗ ɗëcët nafa ỹa!
12 Ora, se a transgressão deles redundou em riqueza para o mundo, e o seu abatimento, em riqueza para os gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 W̃uhnë vële wok geluhna wasëwif vi lehnëɗëfu tame: afaƴik vële wok vëyena wasëwif ỹa yeɓu, do njaw̃ënëɓu iỹi ɗoku mën.
13 Dirijo-me a vós outros, que sois gentios! Visto, pois, que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 Mpëd kaɓi koyëna ntiɗëfu ñew̃aryëɗëniho vële yeɓun hnënk vi pehahnëni vëryampo.
14 para ver se, de algum modo, posso incitar à emulação os do meu povo e salvar alguns deles.
15 W̃ënu ŋa ante ntakëhniwo wasëwif ŋa njojëkëhniwo vahnë vëvë ɗuniỹa vi nëŋëlëni. Awa ge W̃ënu ŋa mbokaryikëhni wasëwif w̃a, geɗina bi had vësëm vëhnëk?
15 Porque, se o fato de terem sido eles rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Ge sah ryënkwëryënkw mburu ŋa W̃ënu ŋa yëɗayik, fop ile wok ỹa fëna pacëk. Ge vënkahn atëh ŋa W̃ënu ŋa yëɗayik, wahni w̃a fëna pacëk.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente o será a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Ɓulunda Isërayel ỹa had oliviye nte fëlik ante lëpëtik wahni wëryampo nke. Wëjë, had oliviye mbë fëk nkeru, do cokiru hnë wahni wale wok hn'atëh nte fëlik hna. Tame nuỹantëɗeru uryav ule w̃atiɗ hnë vënkahn atëh nte fëlik hna.
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo oliveira brava, foste enxertado em meio deles e te tornaste participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Awa antë ahnaỹëna haryënkw wahni wale lëpëtik hna. Do ge ñaɗu ahnaỹëna, ɗënkwëtary gena wëjë ryiɓëk vënkahn vi, umë ryiɓëki!
18 não te glories contra os ramos; porém, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz, a ti.
19 Ntehnëɗu: wahni warac ntëpëtik soŋe sokahniwu ami hn'ile nkeho hna.
19 Dirás, pois: Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Toña ye! Ntëpëtini kaɓi vëhwëtahnëna; do wëjë, soŋe kwëtahn hu ŋa sokahniru hnam. Umë antë nti hafo ahnaỹënand! Ɓare tëfëka ntaki ɗus.
20 Bem! Pela sua incredulidade, foram quebrados; tu, porém, mediante a fé, estás firme. Não te ensoberbeças, mas teme.
21 Kaɓi ge W̃ënu ŋa tavëna wahni wavë tëh pëlik w̃a, tavëɗilihna wëla wëjë.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não te poupará.
22 Awa nahary soŋe ipërëna gë wayap W̃ënu ŋa: njapëk gë cape vële yok do përëna gë wëjë. Ɓare hafo awo hnë përëna dëw̃u hna, ge gena umë wëjë fëna ntëpëtëɗeru had hni.
22 Considerai, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a bondade de Deus, se nela permaneceres; doutra sorte, também tu serás cortado.
23 Ɓare ge fac ryampo wasëwif w̃a maw̃ëni kwëtahnëni, W̃ënu ŋa mbokaryëɗëhëhni hn'ile nkeniho hna kaɓi koɗ.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Wëjë hn'atëh mbë fëk nte woyik pëlina ntëpëtijiru. Wëla tëfëlëna, cokiru hn'atëh nte fëlik; do kas wahni paryi wëva atëh pëlik va cokëɗe hn'atëh nte ntëpëtahniko hna.
24 Pois, se foste cortado da que, por natureza, era oliveira brava e, contra a natureza, enxertado em boa oliveira, quanto mais não serão enxertados na sua própria oliveira aqueles que são ramos naturais!
25 Vëỹënta mën, ñaɗëfu ayëtu ile sow̃iko koɓëri ỹa, soŋe antë ntiyahnu vahnë vële hwëhnak uyët yerun: vëryampo hnë ɓulunda Isërayel hna kambëkëhni vankaf va. Umë mbiỹëɗ hafo fop vële rëfëka matini hnë waɓulunda wañëntaw̃ va njijëni hnë W̃ën hna.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este mistério (para que não sejais presumidos em vós mesmos): que veio endurecimento em parte a Israel, até que haja entrado a plenitude dos gentios.
26 Koyëna ɓulunda Isërayel ỹa fop pehëtëɗeni, gante nësëk Vikerëh ka:
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador e ele apartará de Jacó as impiedades.
27 Wëlin kwëtëla nte hwëtëlëɗëfun gë vëhni ŋa,
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Kaɓi wasëwif w̃a ŋwëỹëni Wanës Wakasëk ŋa, më nkehahnëni vëỹew̃ W̃ën do umë njonëhniku, w̃uhnë vële wok geluhna wasëwif, nafa; ɓare soŋe itëhna vahnë W̃ën, nkok ñandëhni ha gaki soŋe vacërakëlo vëlëw̃ hni va.
28 Quanto ao evangelho, são eles inimigos por vossa causa; quanto, porém, à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 W̃ënu ŋa ɓiɗina muk ile njëɗahnëk ỹa do tavëɗilëhnihna fëna vële macëk va.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Koɓëri ŋa, maw̃ëhnëlunawohna W̃ënu ŋa; ɓare tame kaỹëhnahnëka gë w̃uhnë, kaɓi wasëwif w̃a vëw̃aw̃ëhnëlawohna.
30 Porque assim como vós também, outrora, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia, à vista da desobediência deles,
31 Ndampo fo nke, tame wasëwif w̃a vëw̃aw̃ëhnëna soŋe W̃ënu ŋa kaỹëhnahna gë w̃uhnë; koyëna vëhni fëna koɗëni nuỹani tame ikaỹëhnahn W̃ënu ŋa.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para que, igualmente, eles alcancem misericórdia, à vista da que vos foi concedida.
32 W̃ënu ŋa ntikëhni vahnë va fop vëramp iŋwëỹëhn dëw̃u soŋe tufahnëhni vëhni fop kaỹëhnahn dëw̃u ŋa.
32 Porque Deus a todos encerrou na desobediência, a fim de usar de misericórdia para com todos.
33 W̃ënu ŋa naỹëk ɗus! Yasery lëw̃u ỹa g'inahan dëw̃u ŋa uvetak ye do tëw̃ëk ɗus! Ahnë koɗina njët ile pëhnak ỹa ma ile ñaɗ nti ỹa.
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Gante nësëk Vikerëh ki:
34 Quem, pois, conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 «Mo ryënkwëk yëɗëka W̃ënu ŋa iñë,
35 Ou quem primeiro deu a ele para que lhe venha a ser restituído?
36 Fop hnë umë matiɗ, soŋe lëw̃u nkehahnëk le-wo-le ỹa do fop umë hwëhnëk. Araɓi cëmbënde kwëlëkwël! Amina.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele, pois, a glória eternamente. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.