Romanos 11
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF
1 Awa tëƴëɗëfu: W̃ënu ŋa ntakëhni bi ɓulunda lëw̃u ỹa? Muk! Gena koyëna! Ami dënk avë ɓulunda Isërayel yeɓu, fatah Abëraham do hnë hnënk Besame nkentiɓu.
1 Digo, pois: Porventura rejeitou Deus o seu povo? De modo nenhum; porque também eu sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 W̃ënu ŋa dalëlihna ɓulunda lëw̃u le tëhnako koɓëri ŋa. Ɗënkwëtaryin ile nësëk Vikerëh ỹa hn'ile mëhnaɗëho Eli haryënkw W̃ën hna soŋe Isërayel:
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como fala a Deus contra Israel, dizendo:
3 «Ahwëhn, ndaw̃ënihëhni wakila hu ŋa do mbëvehnëni hn'ile cënaɗe wasaɗëha hu w̃a: ami fo wok do njëkëlehnëɗëni ndaw̃ëniho.»
3 Senhor, mataram os teus profetas, e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e buscam a minha alma?
4 Do ye ntëkwakawo W̃ënu ŋa? «Pehnaɓuhëhni vësan wawuli mbëɗ gë wahi (7,000) vële wok vëryëkwëhnëna haryënkw w̃ën le w̃aciko Bal.»
4 Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos a Baal.
5 Tame, koyëna dënk nke, nkoni vahnë toƴe vële tëhnak W̃ënu ŋa g'ipërëna dëw̃u ŋa.
5 Assim, pois, também agora neste tempo ficou um remanescente, segundo a eleição da graça.
6 Ge g'ipërëna dëw̃u ŋa tëhnakëhni awa gena soŋe waɗoku; ge gena umë përëna W̃ënu ŋa gekëndina ipërëna paryi.
6 Mas se é por graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça. Se, porém, é pelas obras, já não é mais graça; de outra maneira a obra já não é obra.
7 Awa ye pëhnëtanëɗ? Ile njëkëlehnëɗëniho ɓulunda Isërayel ỹa vëhnuỹana; vële tëhnako W̃ënu va fo hnuỹako. Vëỹëntaw̃ va kambëniniho vankaf va,
7 Pois quê? O que Israel buscava não o alcançou; mas os eleitos o alcançaram, e os outros foram endurecidos.
8 gante pëƴahnëk Vikerëh ki:
8 Como está escrito: Deus lhes deu espírito de profundo sono, olhos para não verem, e ouvidos para não ouvirem, até ao dia de hoje.
9 David fëna nësëk:
9 E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, E em tropeço, por sua retribuição;
10 Araɓi mëpëni, antë mbok nuni. Araɓi kuƴani kwëlëkwël.»
10 Escureçam-se-lhes os olhos para não verem, E encurvem-se-lhes continuamente as costas.
11 Awa tëƴëɗëfu: Ante nkëw̃ëniho wasëwif ŋa soŋe njoni kwëlëkwël bi yeho? Muk! Gena koyëna! Ɓare soŋe ile ntëntëni ỹa nuỹahnëni vële wok vëyena wasëwif va ipeh ŋa. Koyëna ɓulunda wasëwif ỹa ñew̃aryënihëhniwo.
11 Digo, pois: Porventura tropeçaram, para que caíssem? De modo nenhum, mas pela sua queda veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.
12 Idënt dëw̃ hni ŋa njojëk nafa sankaf soŋe ɗuniỹa ỹi fop, do iƴo dëw̃ hni ŋa mbetandanëkëhni vële wok vëyena wasëwif va. Awa ante padëɗ imat wasëwif soŋe ipeh dëw̃ hni ŋa tac njaɓëɗ ɗëcët nafa ỹa!
12 E se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 W̃uhnë vële wok geluhna wasëwif vi lehnëɗëfu tame: afaƴik vële wok vëyena wasëwif ỹa yeɓu, do njaw̃ënëɓu iỹi ɗoku mën.
13 Porque convosco falo, gentios, que, enquanto for apóstolo dos gentios, exalto o meu ministério;
14 Mpëd kaɓi koyëna ntiɗëfu ñew̃aryëɗëniho vële yeɓun hnënk vi pehahnëni vëryampo.
14 Para ver se de alguma maneira posso incitar à emulação os da minha carne e salvar alguns deles.
15 W̃ënu ŋa ante ntakëhniwo wasëwif ŋa njojëkëhniwo vahnë vëvë ɗuniỹa vi nëŋëlëni. Awa ge W̃ënu ŋa mbokaryikëhni wasëwif w̃a, geɗina bi had vësëm vëhnëk?
15 Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?
16 Ge sah ryënkwëryënkw mburu ŋa W̃ënu ŋa yëɗayik, fop ile wok ỹa fëna pacëk. Ge vënkahn atëh ŋa W̃ënu ŋa yëɗayik, wahni w̃a fëna pacëk.
16 E, se as primícias são santas, também a massa o é; se a raiz é santa, também os ramos o são.
17 Ɓulunda Isërayel ỹa had oliviye nte fëlik ante lëpëtik wahni wëryampo nke. Wëjë, had oliviye mbë fëk nkeru, do cokiru hnë wahni wale wok hn'atëh nte fëlik hna. Tame nuỹantëɗeru uryav ule w̃atiɗ hnë vënkahn atëh nte fëlik hna.
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado em lugar deles, e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Awa antë ahnaỹëna haryënkw wahni wale lëpëtik hna. Do ge ñaɗu ahnaỹëna, ɗënkwëtary gena wëjë ryiɓëk vënkahn vi, umë ryiɓëki!
18 Não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Ntehnëɗu: wahni warac ntëpëtik soŋe sokahniwu ami hn'ile nkeho hna.
19 Dirás, pois: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Toña ye! Ntëpëtini kaɓi vëhwëtahnëna; do wëjë, soŋe kwëtahn hu ŋa sokahniru hnam. Umë antë nti hafo ahnaỹënand! Ɓare tëfëka ntaki ɗus.
20 Está bem; pela sua incredulidade foram quebrados, e tu estás em pé pela fé. Então não te ensoberbeças, mas teme.
21 Kaɓi ge W̃ënu ŋa tavëna wahni wavë tëh pëlik w̃a, tavëɗilihna wëla wëjë.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, teme que não te poupe a ti também.
22 Awa nahary soŋe ipërëna gë wayap W̃ënu ŋa: njapëk gë cape vële yok do përëna gë wëjë. Ɓare hafo awo hnë përëna dëw̃u hna, ge gena umë wëjë fëna ntëpëtëɗeru had hni.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas para contigo, benignidade, se permaneceres na sua benignidade; de outra maneira também tu serás cortado.
23 Ɓare ge fac ryampo wasëwif w̃a maw̃ëni kwëtahnëni, W̃ënu ŋa mbokaryëɗëhëhni hn'ile nkeniho hna kaɓi koɗ.
23 E também eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os tornar a enxertar.
24 Wëjë hn'atëh mbë fëk nte woyik pëlina ntëpëtijiru. Wëla tëfëlëna, cokiru hn'atëh nte fëlik; do kas wahni paryi wëva atëh pëlik va cokëɗe hn'atëh nte ntëpëtahniko hna.
24 Porque, se tu foste cortado do natural zambujeiro e, contra a natureza, enxertado na boa oliveira, quanto mais esses, que são naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Vëỹënta mën, ñaɗëfu ayëtu ile sow̃iko koɓëri ỹa, soŋe antë ntiyahnu vahnë vële hwëhnak uyët yerun: vëryampo hnë ɓulunda Isërayel hna kambëkëhni vankaf va. Umë mbiỹëɗ hafo fop vële rëfëka matini hnë waɓulunda wañëntaw̃ va njijëni hnë W̃ën hna.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este segredo (para que não presumais de vós mesmos): que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado.
26 Koyëna ɓulunda Isërayel ỹa fop pehëtëɗeni, gante nësëk Vikerëh ka:
26 E assim todo o Israel será salvo, como está escrito: De Sião virá o Libertador, E desviará de Jacó as impiedades.
27 Wëlin kwëtëla nte hwëtëlëɗëfun gë vëhni ŋa,
27 E esta será a minha aliança com eles, Quando eu tirar os seus pecados.
28 Kaɓi wasëwif w̃a ŋwëỹëni Wanës Wakasëk ŋa, më nkehahnëni vëỹew̃ W̃ën do umë njonëhniku, w̃uhnë vële wok geluhna wasëwif, nafa; ɓare soŋe itëhna vahnë W̃ën, nkok ñandëhni ha gaki soŋe vacërakëlo vëlëw̃ hni va.
28 Assim que, quanto ao evangelho, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.
29 W̃ënu ŋa ɓiɗina muk ile njëɗahnëk ỹa do tavëɗilëhnihna fëna vële macëk va.
29 Porque os dons e a vocação de Deus são sem arrependimento.
30 Koɓëri ŋa, maw̃ëhnëlunawohna W̃ënu ŋa; ɓare tame kaỹëhnahnëka gë w̃uhnë, kaɓi wasëwif w̃a vëw̃aw̃ëhnëlawohna.
30 Porque assim como vós também antigamente fostes desobedientes a Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 Ndampo fo nke, tame wasëwif w̃a vëw̃aw̃ëhnëna soŋe W̃ënu ŋa kaỹëhnahna gë w̃uhnë; koyëna vëhni fëna koɗëni nuỹani tame ikaỹëhnahn W̃ënu ŋa.
31 Assim também estes agora foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.
32 W̃ënu ŋa ntikëhni vahnë va fop vëramp iŋwëỹëhn dëw̃u soŋe tufahnëhni vëhni fop kaỹëhnahn dëw̃u ŋa.
32 Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, para com todos usar de misericórdia.
33 W̃ënu ŋa naỹëk ɗus! Yasery lëw̃u ỹa g'inahan dëw̃u ŋa uvetak ye do tëw̃ëk ɗus! Ahnë koɗina njët ile pëhnak ỹa ma ile ñaɗ nti ỹa.
33 Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis os seus caminhos!
34 Gante nësëk Vikerëh ki:
34 Por que quem compreendeu a mente do Senhor? ou quem foi seu conselheiro?
35 «Mo ryënkwëk yëɗëka W̃ënu ŋa iñë,
35 Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?
36 Fop hnë umë matiɗ, soŋe lëw̃u nkehahnëk le-wo-le ỹa do fop umë hwëhnëk. Araɓi cëmbënde kwëlëkwël! Amina.
36 Porque dele e por ele, e para ele, são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.