Romanos 11
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Awa tëƴëɗëfu: W̃ënu ŋa ntakëhni bi ɓulunda lëw̃u ỹa? Muk! Gena koyëna! Ami dënk avë ɓulunda Isërayel yeɓu, fatah Abëraham do hnë hnënk Besame nkentiɓu.
1 Pergunto, pois: Acaso rejeitou Deus ao seu povo? De modo nenhum; por que eu também sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 W̃ënu ŋa dalëlihna ɓulunda lëw̃u le tëhnako koɓëri ŋa. Ɗënkwëtaryin ile nësëk Vikerëh ỹa hn'ile mëhnaɗëho Eli haryënkw W̃ën hna soŋe Isërayel:
2 Deus não rejeitou ao seu povo que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como ele fala a Deus contra Israel, dizendo:
3 «Ahwëhn, ndaw̃ënihëhni wakila hu ŋa do mbëvehnëni hn'ile cënaɗe wasaɗëha hu w̃a: ami fo wok do njëkëlehnëɗëni ndaw̃ëniho.»
3 Senhor, mataram os teus profetas, e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e procuraram tirar-me a vida?
4 Do ye ntëkwakawo W̃ënu ŋa? «Pehnaɓuhëhni vësan wawuli mbëɗ gë wahi (7,000) vële wok vëryëkwëhnëna haryënkw w̃ën le w̃aciko Bal.»
4 Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil varões que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Tame, koyëna dënk nke, nkoni vahnë toƴe vële tëhnak W̃ënu ŋa g'ipërëna dëw̃u ŋa.
5 Assim, pois, também no tempo presente ficou um remanescente segundo a eleição da graça.
6 Ge g'ipërëna dëw̃u ŋa tëhnakëhni awa gena soŋe waɗoku; ge gena umë përëna W̃ënu ŋa gekëndina ipërëna paryi.
6 Mas se é pela graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça.
7 Awa ye pëhnëtanëɗ? Ile njëkëlehnëɗëniho ɓulunda Isërayel ỹa vëhnuỹana; vële tëhnako W̃ënu va fo hnuỹako. Vëỹëntaw̃ va kambëniniho vankaf va,
7 Pois quê? O que Israel busca, isso não o alcançou; mas os eleitos alcançaram; e os outros foram endurecidos,
8 gante pëƴahnëk Vikerëh ki:
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito entorpecido, olhos para não verem, e ouvidos para não ouvirem, até o dia de hoje.
9 David fëna nësëk:
9 E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, e em tropeço, e em retribuição;
10 Araɓi mëpëni, antë mbok nuni. Araɓi kuƴani kwëlëkwël.»
10 escureçam-se-lhes os olhos para não verem, e tu encurva-lhes sempre as costas.
11 Awa tëƴëɗëfu: Ante nkëw̃ëniho wasëwif ŋa soŋe njoni kwëlëkwël bi yeho? Muk! Gena koyëna! Ɓare soŋe ile ntëntëni ỹa nuỹahnëni vële wok vëyena wasëwif va ipeh ŋa. Koyëna ɓulunda wasëwif ỹa ñew̃aryënihëhniwo.
11 Logo, pergunto: Porventura tropeçaram de modo que caíssem? De maneira nenhuma, antes pelo seu tropeço veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.
12 Idënt dëw̃ hni ŋa njojëk nafa sankaf soŋe ɗuniỹa ỹi fop, do iƴo dëw̃ hni ŋa mbetandanëkëhni vële wok vëyena wasëwif va. Awa ante padëɗ imat wasëwif soŋe ipeh dëw̃ hni ŋa tac njaɓëɗ ɗëcët nafa ỹa!
12 Ora se o tropeço deles é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 W̃uhnë vële wok geluhna wasëwif vi lehnëɗëfu tame: afaƴik vële wok vëyena wasëwif ỹa yeɓu, do njaw̃ënëɓu iỹi ɗoku mën.
13 Mas é a vós, gentios, que falo; e, porquanto sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 Mpëd kaɓi koyëna ntiɗëfu ñew̃aryëɗëniho vële yeɓun hnënk vi pehahnëni vëryampo.
14 para ver se de algum modo posso incitar à emulação os da minha raça e salvar alguns deles.
15 W̃ënu ŋa ante ntakëhniwo wasëwif ŋa njojëkëhniwo vahnë vëvë ɗuniỹa vi nëŋëlëni. Awa ge W̃ënu ŋa mbokaryikëhni wasëwif w̃a, geɗina bi had vësëm vëhnëk?
15 Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?
16 Ge sah ryënkwëryënkw mburu ŋa W̃ënu ŋa yëɗayik, fop ile wok ỹa fëna pacëk. Ge vënkahn atëh ŋa W̃ënu ŋa yëɗayik, wahni w̃a fëna pacëk.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, também os ramos o são.
17 Ɓulunda Isërayel ỹa had oliviye nte fëlik ante lëpëtik wahni wëryampo nke. Wëjë, had oliviye mbë fëk nkeru, do cokiru hnë wahni wale wok hn'atëh nte fëlik hna. Tame nuỹantëɗeru uryav ule w̃atiɗ hnë vënkahn atëh nte fëlik hna.
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado no lugar deles e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Awa antë ahnaỹëna haryënkw wahni wale lëpëtik hna. Do ge ñaɗu ahnaỹëna, ɗënkwëtary gena wëjë ryiɓëk vënkahn vi, umë ryiɓëki!
18 não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Ntehnëɗu: wahni warac ntëpëtik soŋe sokahniwu ami hn'ile nkeho hna.
19 Dirás então: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Toña ye! Ntëpëtini kaɓi vëhwëtahnëna; do wëjë, soŋe kwëtahn hu ŋa sokahniru hnam. Umë antë nti hafo ahnaỹënand! Ɓare tëfëka ntaki ɗus.
20 Está bem; pela sua incredulidade foram quebrados, e tu pela tua fé estás firme. Não te ensoberbeças, mas teme;
21 Kaɓi ge W̃ënu ŋa tavëna wahni wavë tëh pëlik w̃a, tavëɗilihna wëla wëjë.
21 porque, se Deus não poupou os ramos naturais, não te poupará a ti.
22 Awa nahary soŋe ipërëna gë wayap W̃ënu ŋa: njapëk gë cape vële yok do përëna gë wëjë. Ɓare hafo awo hnë përëna dëw̃u hna, ge gena umë wëjë fëna ntëpëtëɗeru had hni.
22 Considera pois a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; para contigo, a bondade de Deus, se permaneceres nessa bondade; do contrário também tu serás cortado.
23 Ɓare ge fac ryampo wasëwif w̃a maw̃ëni kwëtahnëni, W̃ënu ŋa mbokaryëɗëhëhni hn'ile nkeniho hna kaɓi koɗ.
23 E ainda eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os enxertar novamente.
24 Wëjë hn'atëh mbë fëk nte woyik pëlina ntëpëtijiru. Wëla tëfëlëna, cokiru hn'atëh nte fëlik; do kas wahni paryi wëva atëh pëlik va cokëɗe hn'atëh nte ntëpëtahniko hna.
24 Pois se tu foste cortado do natural zambujeiro, e contra a natureza enxertado em oliveira legítima, quanto mais não serão enxertados na sua própria oliveira esses que são ramos naturais!
25 Vëỹënta mën, ñaɗëfu ayëtu ile sow̃iko koɓëri ỹa, soŋe antë ntiyahnu vahnë vële hwëhnak uyët yerun: vëryampo hnë ɓulunda Isërayel hna kambëkëhni vankaf va. Umë mbiỹëɗ hafo fop vële rëfëka matini hnë waɓulunda wañëntaw̃ va njijëni hnë W̃ën hna.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este mistério {para que não presumais de vós mesmos}: que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado;
26 Koyëna ɓulunda Isërayel ỹa fop pehëtëɗeni, gante nësëk Vikerëh ka:
26 e assim todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades;
27 Wëlin kwëtëla nte hwëtëlëɗëfun gë vëhni ŋa,
27 e este será o meu pacto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Kaɓi wasëwif w̃a ŋwëỹëni Wanës Wakasëk ŋa, më nkehahnëni vëỹew̃ W̃ën do umë njonëhniku, w̃uhnë vële wok geluhna wasëwif, nafa; ɓare soŋe itëhna vahnë W̃ën, nkok ñandëhni ha gaki soŋe vacërakëlo vëlëw̃ hni va.
28 Quanto ao evangelho, eles na verdade, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.
29 W̃ënu ŋa ɓiɗina muk ile njëɗahnëk ỹa do tavëɗilëhnihna fëna vële macëk va.
29 Porque os dons e a vocação de Deus são irretratáveis.
30 Koɓëri ŋa, maw̃ëhnëlunawohna W̃ënu ŋa; ɓare tame kaỹëhnahnëka gë w̃uhnë, kaɓi wasëwif w̃a vëw̃aw̃ëhnëlawohna.
30 Pois, assim como vós outrora fostes desobedientes a Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 Ndampo fo nke, tame wasëwif w̃a vëw̃aw̃ëhnëna soŋe W̃ënu ŋa kaỹëhnahna gë w̃uhnë; koyëna vëhni fëna koɗëni nuỹani tame ikaỹëhnahn W̃ënu ŋa.
31 assim também estes agora foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.
32 W̃ënu ŋa ntikëhni vahnë va fop vëramp iŋwëỹëhn dëw̃u soŋe tufahnëhni vëhni fop kaỹëhnahn dëw̃u ŋa.
32 Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, a fim de usar de misericórdia para com todos.
33 W̃ënu ŋa naỹëk ɗus! Yasery lëw̃u ỹa g'inahan dëw̃u ŋa uvetak ye do tëw̃ëk ɗus! Ahnë koɗina njët ile pëhnak ỹa ma ile ñaɗ nti ỹa.
33 Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis os seus caminhos!
34 Gante nësëk Vikerëh ki:
34 Pois, quem jamais conheceu a mente do Senhor? ou quem se fez seu conselheiro?
35 «Mo ryënkwëk yëɗëka W̃ënu ŋa iñë,
35 Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?
36 Fop hnë umë matiɗ, soŋe lëw̃u nkehahnëk le-wo-le ỹa do fop umë hwëhnëk. Araɓi cëmbënde kwëlëkwël! Amina.
36 Porque dele, e por ele, e para ele, são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.