Mateus 9

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ga matëk hnam Yesu më kaƴëk kulu sankaf hna do ntëmpëta nji g'inkol ntëw̃u.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Ga tëkëk hnam vahnë më njinenëhniniha asan ale ye vorovoro hnë ƴala ndakëko. Yesu ga nuk ikwëtahn nte kwëhnani soŋe lëw̃u vële yojëkawo va, më ntehnëka aresa: «Ɗuñënary, fatah mën! Tavëhnëmi wameh hu ŋa!»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Awa vëharaŋ sariya vëryampo më nahaɗëni: «Aỹi asan W̃ënu ŋa njew̃ëɗ!»
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Yesu njëtëko le nahaɗëni ỹa, më ntehnëkëhni: «Soŋe ye hwëhnarun viŋi vinahan vimeh?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Lehnuw̃a aỹi asan: “Wameh hu ŋa tavëhnëmi”, ma: “Matëry do ƴasëry” ryampo bi ỹak hnëŋëk nësi hnë waŋi?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Awa ñaɗëfu ayëtu: Ajë Ahn'a kwëhnak fanka nkal li tavëhna ahnë wameh.» Tac më ntehnëka asan ale yeho vorovoro ỹa: «Matëry, nufëry ƴala hu ỹa aw̃ënc gë ỹal hu!»
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Asan a matëlehn nuf ƴala lëw̃u ỹa do mënc gë ỹalu.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Kore ỹa ga nuni watac, pëmpëhnahnëkëhniwo do cëmbëɗënihaw̃o W̃ënu ŋa soŋe le njëɗakëhni vahnë va iỹi sifa w̃ëka.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Yesu matëko hnam njind do nuhna asan ale w̃acik Matiye hnë biro le cosahnëɗe ỹatëtanke hna ntañako. Më ntehnëka: «Tëfe!» Matiye matëlehn do tëfëlehnënda.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Tac, Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va roka tokëlandëniho tere Matiye hna gë vërëf ỹatëtanke vëyaɓah do gë vëw̃eh vëhaw̃ary.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Wafarise w̃a ga nuni watac më ntehnënihëhni vërëfal Yesu va: «Soŋe ye tokëntëɗe aharaŋ hun aỹi gë vërëf ỹatëtanke vi do gë vew̃eh vi?»
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yesu nkwëryëkëhniwo më ntehnëk: «Vëres va valëkëhni g'ayërën, gena vële wok vëresëna.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Ƴiryin aỹëŋawu ile pëhnëtanëɗ waŋi wanës W̃ën: “Ipërëna ŋa fecehnëko, gena saɗëha wusaw̃.” Ƴëtëryin vëw̃en yijëɓu w̃acu, gena vësatah.»
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Awa vërëfalSan Ayary a më tëhaniha Yesu do tëƴëniha: «Fuhnë gë wafarise w̃i njehëkëfu cuŋ iŋa, awa soŋe ye vërëfal hu vi vësuŋëɗina?»
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Më ntëkwakëhni: «Naharun bi vële faƴehnik ambënt va koɗëni kwëhnani uyiw̃ëhnah wati le nkelahnëni g'ale ỹëlëɗ a? Koɗina nke watac! Ɓare wati yejëk ntihëtëndeniha ale ỹëlëɗ a; awa wati rac vërëfal mën va rëkëɗ cuŋëntëndeni.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 «Ahnë kaɗëɗina ankwëỹ pand kasëk, nte wok kwëỹana ten, hn'ipand cër; ge gena umë, ankwëỹ pand kasëk iŋa, ge ndagik, kwëỹaɗ do citëɗ pand cër iŋa do hatëh ha njankëɗ ɗus.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Taw̃ëɗena fëna uñen kasëk hnë waryëpët wasër; ge gena umë waryëpët w̃a tënkëɗ, përëkaɗ do uñen uŋa ndehëtaɗ. Ɓare uñen kasëk ŋa hnë waryëpët wëhasëk taw̃ëɗe do koyëna ñoñ përëkaɗina.»
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Wati nte nësëndëhëhniwo Yesu waŋi ŋa, asankaf wasëwif rëkiko, ndëkwëhn haryënkw lëw̃u do ntehna: «Aryag mën a cëmëk tamëki; ɓare ƴij aỹaka do matëɗ.»
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Yesu më matëni gë vërëfal vëlëw̃u va do tëfëlehnëniha asankaf arac.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Awa ga njiɗëni, asëval ale resëko njiɗëho sat koɓëri hnë wabëhn pëhw gë waki, rëhakawo Yesu kamëhni do ñak wacëmët cuɗ ntëw̃u ŋa
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 kaɓi ntehnaɗëho: «Lakënde viỹi vilëw̃u vi fo ỹakakëndëɓu, njërakëndëɓu.»
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Ante ñakëk ŋa Yesu më cahëtak do ntehna: «Ƴaw̃ënary, aryag mën! Ikwëtahn hu ŋa njërënëki.» Do hnë wati rac dënk asëval a njërëko.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Tac Yesu tëkëko hnë tere asankaf wasëwif hna. Ga nukëhni vële yëw̃ëɗ ge ahnë cëmëk va do gë vële yahnaɗëho va,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 më ntehnëk: «Cahnëryin hnani, fandag fi cëmëna, wakwëɗ fo ndakëk.» Ɓare njafaŋëɗënihawo.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ga canënihëhni kore ỹa g'ipër, Yesu tënkëko cery hna, pëlahna fandag fa vák ỹa do matëlehn.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Wëkasëk watac campëko resiỹo hna fop.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Hnë wati nte matëko Yesu hnam njind ŋa, vumëp vuki rëfëlendëhawo ndekatëndëni: «Hey! Ajë David, kaỹëhnahnëryiỹi gë fuhnë!»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Ga tëkëk tere hna, vumëp va më tëhaniha do më tëƴëkëhni: «Ntiyahnëku bi koɗëfu liwu ile rëƴëɗun ỹa?»
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Awa më ñakëkëhni vinkër va do ntehn: «Araɓi W̃ënu ŋa maw̃ëryahnu ile ỹaɗun ỹa kaɓi kwëtahnërunëho!»
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Do vinkër vidëw hni va kolëko nund. Tac më ŋañënahnëkëhni ntehnëhni: «Nëparyin ɗus, la aryampo tëfëlahna njëta waŋi.»
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Ɓare njiniho nësëndëni soŋe Yesu ỹa hnë resiỹo rac hna fop.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Wati le cahnëɗëniho vumëp ŋa, Yesu njonëhnijikawo kumim kaɓi ƴine fëlakawo.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Yesu canënda tuŋ ƴine ỹa, kumim rac pëgwëlehn nësënd. Kore ỹa fop pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus do nësëndëni: «Koɓëri nulëfuhna ỹi sifa iñë Isërayel li!»
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Ɓare wafarise w̃a ntehnëɗëniho: «Asankaf waƴine ŋa yëɗaɗëha aỹi asan fanka canahnëndëhni waŋi waƴine!»
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Hnë wati rac Yesu njiɗëho wahnaw̃ gë vankol hna fop; karaŋëɗëhëhniwo vahnë va vacery vacaliŋa vantëw̃ hni hna, pëƴahnëɗëho Wanës Wakasëk Naw̃ ŋa do njërënëɗëhëhniwo fop vëres gë vëreyah va.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Kaỹëhnahnëkawo ɗus gë wakore wade nuɗëho ŋa: mbëraniho do cilëtaniho; nkeniho had wape wante wok wahwëhnana ale heryëɗëhëhni.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Awa më ntëhnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ɓarëp roka yaɓah yehëhna, ɓare vëryokuŋ va vëyaɓëna.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Awa muntaryina ahwëhn kaỹ a nkwënihni vëhaw̃ary.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.