Mateus 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Ante cëlëɗëho Yesu kuŋ hna kore sankaf rëfëlehnëɗëhawo.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Awa asan ahwëhn ambiỹ tëhalehn a, ndëkwëhn karyënkw lëw̃u do ntehna: «Ahwëhn, ge ñaɗu, koɗu ayërëno, afacënëlehno.»
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Yesu më njelëk vák ỹa ñaka do ntehna: «Ñaɗëfu: Pacëry!» Taŋ njërëlehn.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Tac Yesu më ntehnëka: «Nëpary ɗus: nt'afëƴahna ỹin la aryampo, ɓare ƴiry njëki asëna wasaɗëha ỹa, do canëry saɗëha le kerëko Moyis canënde ỹa. Koyëna vahnë va fop njëtëɗëni pacëru.»
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Wati nte tënkëɗëho Yesu Kaperënaỹum ŋa, Kapiten vë Rom rëhakawo soŋe muntahna ndemahna.
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 Më lehnëkawo: «Ahwëhn, aryokuŋ mën a ndakëk tere hna, koɗina mat, mbërak ɗus.»
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Yesu më ntëkwaka: «Njiɗëfu yërënëw̃a.»
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Kapiten ỹa më ntehnëk: «Ahwëhn, catëla soŋe arënkahn tere mën hna. La ki fo nësëru njërëɗ.
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Ami dënk, vële lëbëko ucankaf a w̃aw̃ëndëɓu do kwëhnaɓuhëhni wasoɗaɗe wale w̃aw̃ëndëho fëna. Ge ntehnëɓuha aryampo nji, njiɗ. Ge ntehnëɓuha aỹëntaw̃ njij, njijëɗ. Do ge ntehnëɓuha aramp mën a fëna nti iñë, ntiɗ.»
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Yesu ga nkwëryëk wanës watac, pëmpëhnahnëkawo më ntehnëkëhni vële rëfëlehnëɗëhawo va: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: nulëw̃ahna hnë ɓulunda vëvë Isërayel hna ale njaɓëk ikwëtahn g'aỹi ki.
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Paryi pëƴaɗëmu: vahnë vëyaɓah matiɗëni vacape hna fop, ntañalandëni gë Abëraham gë Isak do gë Sakob Naw̃ ambin hna soŋe ambënt ŋa.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Ɓare vële rëfëkawo nkentini Naw̃ va canëɗeni g'ipër le mbahnëk hna, hnam rëkëɗ kondëni do cemëlehnandëni wabeñ ŋa.»
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Tac Yesu më ntehnëka kapiten ỹa: «Ɓokary gë ỹal hu! Araɓi W̃ënu ŋa ntinëhni ile hwëtahnëru ỹi!» Do aryokuŋëhn kapiten ỹa njërëko hnë wati rac dënk.
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Tac Yesu njiko tere Piyer hna më tëkatëka hnëmu asëvalu Piyer ga ndakëk; mbahn iŋa njakëkawo.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Umë ñakëka vák ỹa do yak mbahn w̃a tavëlehna taŋ. Asëval a matëlehn njohala.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Ante nëkak ŋa, njonëhnijikëhniwo Yesu kore sankaf vahnë vële pëlani waƴine. Gë wanës wadëw̃u ŋa fo ntaɗëhëhniwo waƴine ŋa do njërënëɗëhëhniwo fëna vëres va fop.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Koyëna ntiyako wanës kila le w̃aciko Esayi ỹa:
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Ante nukëhniwo Yesu fop kore le hwërëka ỹa më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va ntëmpëtani gë cape ñëntaw̃ lant ka.
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Hnë wati rac Aharaŋ sariya aryampo më tëhaka do ntehna: «Aharaŋ, tëfëlehnëɗëmi hn'ile-wo-le njiɗu hna.»
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Yesu më ntëkwaka: «Vuntadaw̃ va kwëhnani wahatëh wale njinëgandëni do wusëry w̃a wahof; ɓare Ajë Ahn'a kwëhnana ỹëw̃a le njinëgaɗ.»
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Ahaw̃ary kat arac arëfal Yesu yeho, më ntehnëgëka: «Ahwëhn, ƴëɗërye yiwu ten hnapu hafo Apa cëm tac do gë yiju rëfëlehnëndi.»
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Yesu më ntëkwaka: «Tëfe do tavëryihni vësëm va mbañënihëhni vësëm vëlëw̃ hni va.»
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Yesu tëryehnëɗ sël ỹa|src="WA03847b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="8.23" Tac Yesu më kaƴëk kulu sankaf hna do vërëfal vëlëw̃u va më kaƴëntini.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Taŋ sël sankaf matëlehn lant hna, cëlënd hafo wavonkëlo w̃ënka ŋa ñand tëmp kulu ỹa. Wati rac Yesu wakwëɗ ndakëko.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Awa vërëfal va më tëhaniha nëgëtëniha ndekatëndëni: «Ahwëhn, pehëtëryifu! Cëm iŋa yeyinëk!»
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Më ntëkwakëhni: «Soŋe ye ntakëku? Gante mbak kwëtahn hun ka!» Matëlehn, ŋañëna sël ỹa gë wavonkëlo w̃ënka ŋa, tëryalehn fop nkelehn yamah sankaf.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Vëhni fop pëmpëhnahnëkëhniwo më ntehnëɗëni: «Mo ga ye awa aỹi asan? La sël ỹa gë w̃ënka ŋa maw̃ëhnëɗëniha!»
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Ante tëkëko Yesu hnë nkal vëvë Gadara hna, gë cape ñëntaw̃ lant ŋa, vësan vëhi vële pëlaniho waƴine më cahnini wayag hna njijëndëni pankëlëni. Ŋaƴëniho ɗus, soŋe rac ahnë ɗëkëɗilohna mbok tëf nkaw̃ tac.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Pëgwëlehnëni ndekandëni: «Ajë W̃ën, ye ye yëbëlan fu? Ahorotehnëfu bi yijëru ani gë tëkahnënd wati kitiŋ ŋa?»
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Hara kore vampëhëmpëh ryavëɗëho ŋaw̃ët toƴe.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Awa waƴine ŋa më muntaniha Yesu aki: «Ge ñaɗu alafu, cañëtëryifu hnë vaŋi vampëhëmpëh!»
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Më ntehnëkëhni: «Ƴiryin!» Më cahnënihëhni vësan vëhi va njini tënkënihëhni vampëhëmpëh va. Taŋ kore vampëhëmpëh na fop pëtalehnëhni vambëŋ kuŋ hna njini ntëbani lant hna do cëmëlehnëni fop.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Vëhery vampëhëmpëh va njilehnëni g'igary fo g'ankol do gë le kwëtëɗeni vampëhëmpëh hna pëƴahnini fop le nuni ỹa do g'ile yehëhni vësan vële pëlaniho waƴine va.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Vahnë vëvë nkol va fop cahnëniho njini pankëlëni gë Yesu. Koɓëri ga nuniha këlaniha cahn resiỹo lëw̃ hni hna.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.