Mateus 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Ante cëlëɗëho Yesu kuŋ hna kore sankaf rëfëlehnëɗëhawo.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Awa asan ahwëhn ambiỹ tëhalehn a, ndëkwëhn karyënkw lëw̃u do ntehna: «Ahwëhn, ge ñaɗu, koɗu ayërëno, afacënëlehno.»
2 E eis que um leproso aproximou-se e o adorou, dizendo: — Senhor, se quiser, pode me purificar.
3 Yesu më njelëk vák ỹa ñaka do ntehna: «Ñaɗëfu: Pacëry!» Taŋ njërëlehn.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, ele ficou limpo da sua lepra.
4 Tac Yesu më ntehnëka: «Nëpary ɗus: nt'afëƴahna ỹin la aryampo, ɓare ƴiry njëki asëna wasaɗëha ỹa, do canëry saɗëha le kerëko Moyis canënde ỹa. Koyëna vahnë va fop njëtëɗëni pacëru.»
4 Então Jesus lhe disse:
5 Wati nte tënkëɗëho Yesu Kaperënaỹum ŋa, Kapiten vë Rom rëhakawo soŋe muntahna ndemahna.
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, um centurião se aproximou dele, implorando:
6 Më lehnëkawo: «Ahwëhn, aryokuŋ mën a ndakëk tere hna, koɗina mat, mbërak ɗus.»
6 — Senhor, o meu servo está na minha casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Yesu më ntëkwaka: «Njiɗëfu yërënëw̃a.»
7 Jesus lhe disse:
8 Kapiten ỹa më ntehnëk: «Ahwëhn, catëla soŋe arënkahn tere mën hna. La ki fo nësëru njërëɗ.
8 Mas o centurião respondeu: — Senhor, não sou digno de recebê-lo em minha casa. Mas apenas mande com uma palavra, e o meu servo será curado.
9 Ami dënk, vële lëbëko ucankaf a w̃aw̃ëndëɓu do kwëhnaɓuhëhni wasoɗaɗe wale w̃aw̃ëndëho fëna. Ge ntehnëɓuha aryampo nji, njiɗ. Ge ntehnëɓuha aỹëntaw̃ njij, njijëɗ. Do ge ntehnëɓuha aramp mën a fëna nti iñë, ntiɗ.»
9 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
10 Yesu ga nkwëryëk wanës watac, pëmpëhnahnëkawo më ntehnëkëhni vële rëfëlehnëɗëhawo va: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: nulëw̃ahna hnë ɓulunda vëvë Isërayel hna ale njaɓëk ikwëtahn g'aỹi ki.
10 Ao ouvir isso, Jesus ficou admirado e disse aos que o acompanhavam:
11 Paryi pëƴaɗëmu: vahnë vëyaɓah matiɗëni vacape hna fop, ntañalandëni gë Abëraham gë Isak do gë Sakob Naw̃ ambin hna soŋe ambënt ŋa.
11 Digo a vocês que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugar à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no Reino dos Céus.
12 Ɓare vële rëfëkawo nkentini Naw̃ va canëɗeni g'ipër le mbahnëk hna, hnam rëkëɗ kondëni do cemëlehnandëni wabeñ ŋa.»
12 Mas os filhos do Reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Tac Yesu më ntehnëka kapiten ỹa: «Ɓokary gë ỹal hu! Araɓi W̃ënu ŋa ntinëhni ile hwëtahnëru ỹi!» Do aryokuŋëhn kapiten ỹa njërëko hnë wati rac dënk.
13 Então Jesus disse ao centurião: E, naquela mesma hora, o servo do centurião foi curado.
14 Tac Yesu njiko tere Piyer hna më tëkatëka hnëmu asëvalu Piyer ga ndakëk; mbahn iŋa njakëkawo.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada, com febre.
15 Umë ñakëka vák ỹa do yak mbahn w̃a tavëlehna taŋ. Asëval a matëlehn njohala.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Ante nëkak ŋa, njonëhnijikëhniwo Yesu kore sankaf vahnë vële pëlani waƴine. Gë wanës wadëw̃u ŋa fo ntaɗëhëhniwo waƴine ŋa do njërënëɗëhëhniwo fëna vëres va fop.
16 Ao cair da tarde, trouxeram a Jesus muitos endemoniados. E apenas com a palavra expulsou os espíritos e curou todos os que estavam doentes,
17 Koyëna ntiyako wanës kila le w̃aciko Esayi ỹa:
17 para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías: “Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou as nossas doenças.”
18 Ante nukëhniwo Yesu fop kore le hwërëka ỹa më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va ntëmpëtani gë cape ñëntaw̃ lant ka.
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Hnë wati rac Aharaŋ sariya aryampo më tëhaka do ntehna: «Aharaŋ, tëfëlehnëɗëmi hn'ile-wo-le njiɗu hna.»
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse a Jesus: — Mestre, vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
20 Yesu më ntëkwaka: «Vuntadaw̃ va kwëhnani wahatëh wale njinëgandëni do wusëry w̃a wahof; ɓare Ajë Ahn'a kwëhnana ỹëw̃a le njinëgaɗ.»
20 Mas Jesus lhe respondeu:
21 Ahaw̃ary kat arac arëfal Yesu yeho, më ntehnëgëka: «Ahwëhn, ƴëɗërye yiwu ten hnapu hafo Apa cëm tac do gë yiju rëfëlehnëndi.»
21 E outro dos discípulos lhe disse: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
22 Yesu më ntëkwaka: «Tëfe do tavëryihni vësëm va mbañënihëhni vësëm vëlëw̃ hni va.»
22 Mas Jesus respondeu:
23 Yesu tëryehnëɗ sël ỹa|src="WA03847b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="8.23" Tac Yesu më kaƴëk kulu sankaf hna do vërëfal vëlëw̃u va më kaƴëntini.
23 Jesus entrou no barco e os seus discípulos o seguiram.
24 Taŋ sël sankaf matëlehn lant hna, cëlënd hafo wavonkëlo w̃ënka ŋa ñand tëmp kulu ỹa. Wati rac Yesu wakwëɗ ndakëko.
24 E eis que levantou-se no mar uma grande tempestade, de modo que as ondas cobriam o barco. Jesus, porém, estava dormindo.
25 Awa vërëfal va më tëhaniha nëgëtëniha ndekatëndëni: «Ahwëhn, pehëtëryifu! Cëm iŋa yeyinëk!»
25 Mas os discípulos foram acordá-lo, dizendo: — Senhor, salve-nos! Estamos perecendo!
26 Më ntëkwakëhni: «Soŋe ye ntakëku? Gante mbak kwëtahn hun ka!» Matëlehn, ŋañëna sël ỹa gë wavonkëlo w̃ënka ŋa, tëryalehn fop nkelehn yamah sankaf.
26 Então Jesus perguntou: E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e tudo ficou bem calmo.
27 Vëhni fop pëmpëhnahnëkëhniwo më ntehnëɗëni: «Mo ga ye awa aỹi asan? La sël ỹa gë w̃ënka ŋa maw̃ëhnëɗëniha!»
27 E aqueles homens ficaram admirados, dizendo: — Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Ante tëkëko Yesu hnë nkal vëvë Gadara hna, gë cape ñëntaw̃ lant ŋa, vësan vëhi vële pëlaniho waƴine më cahnini wayag hna njijëndëni pankëlëni. Ŋaƴëniho ɗus, soŋe rac ahnë ɗëkëɗilohna mbok tëf nkaw̃ tac.
28 Quando Jesus chegou à outra margem, à terra dos gadarenos, dois endemoniados foram ao seu encontro, saindo dentre os túmulos. Eles eram tão furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Pëgwëlehnëni ndekandëni: «Ajë W̃ën, ye ye yëbëlan fu? Ahorotehnëfu bi yijëru ani gë tëkahnënd wati kitiŋ ŋa?»
29 E eis que gritaram: — O que você quer conosco, Filho de Deus? Você veio aqui nos atormentar antes do tempo?
30 Hara kore vampëhëmpëh ryavëɗëho ŋaw̃ët toƴe.
30 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando não longe deles.
31 Awa waƴine ŋa më muntaniha Yesu aki: «Ge ñaɗu alafu, cañëtëryifu hnë vaŋi vampëhëmpëh!»
31 Então os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se você vai nos expulsar, mande-nos para a manada de porcos.
32 Më ntehnëkëhni: «Ƴiryin!» Më cahnënihëhni vësan vëhi va njini tënkënihëhni vampëhëmpëh va. Taŋ kore vampëhëmpëh na fop pëtalehnëhni vambëŋ kuŋ hna njini ntëbani lant hna do cëmëlehnëni fop.
32 Jesus disse: E eles, saindo, entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e morreram nas águas.
33 Vëhery vampëhëmpëh va njilehnëni g'igary fo g'ankol do gë le kwëtëɗeni vampëhëmpëh hna pëƴahnini fop le nuni ỹa do g'ile yehëhni vësan vële pëlaniho waƴine va.
33 Os que tratavam dos porcos fugiram e, chegando à cidade, anunciaram todas estas coisas e o que tinha acontecido com os endemoniados.
34 Vahnë vëvë nkol va fop cahnëniho njini pankëlëni gë Yesu. Koɓëri ga nuniha këlaniha cahn resiỹo lëw̃ hni hna.
34 Então a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus. E, ao vê-lo, pediram-lhe com insistência que se retirasse da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.