Mateus 27
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Koɓëri fo g'acahnëfëɗ ga, fop vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vicër ɓulunda wasëwif va pëhnaniho ndampo fo ndaw̃ehnëniha Yesu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Më ñabehnëniha, njoniha, njëɗaniha Pilat, guverëner ỹa.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Yuɗa, ale rokakawo Yesu ỹa, nuko nkwëryëlëni soŋe ndaw̃ehnëniha Yesu. Awa curako ɗus ile ntik ỹa, tac mëncënanëlehnëhni vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vicër va waŋëc wafëhw warar koryi ỹa.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Më ntehnëkëhni: «Ntiɓu iw̃eh soŋe ile yëɗahnëɓuha ndaw̃i ale wok dina ñoñ!»
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Yuɗa më ntoŋëk koryi ỹa Cery W̃ën Cankaf hna canëlehn; tac më njik këŋak soŋe ndëwa.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Vësankaf vësëna va më mbarëpëni koryi ỹa do ntehnëni: «Sariya fu ỹa maw̃ëryana kwëtëlehnini iỹi koryi gë hnapul Cery W̃ënu ŋa, kaɓi sat law̃ahnik.»
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ga maw̃alëni, më ntaw̃ahnëni koryi rac kaỹ aỹahan ŋa soŋe ntini wayag vëhneh.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Soŋe rac macahnëɗe kaỹ tac «Kaỹ wasat» hafo iỹi wati.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Koyëna ntiyako wanës kila ile w̃aciko Seremi ỹa: «Më nufëni waŋëc wafëhw warar koryi ỹa —koryi ile maw̃alëniho vëvë Isërayel cosahnëni soŋe lëw̃u—
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 canëni ntaw̃ahnëni kaỹ aỹahan ŋa, gante ntehnëkawo Ahwëhn ka.»
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Yesu haryënkw guverëner hna kahnëk. Arac tëƴëɗëha: «Ahnaw̃ wasëwif ỹa bi yeru?»
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Tac vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vicër va, ante nësëɗëniho ile ntik ỹa, Yesu ñoñ dëkwalohna.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Awa Pilat më ntehnëka: «Gwëryëɗila bi wante ntehnëɗënihi ŋi fop?»
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Ɓare Yesu la ñoñ dëkwalawohna, afo guverëner ỹa pëmpëhnahna ɗus.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Hn'ambënt Pak-wo, guverëner ỹa njehëkawo tava aramp aryampo, ale ñaɗëni ɓulunda ỹa.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Hara wati rac, ale w̃aciko [Yesu] Barabas sëɗiko hnam.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Awa Pilat më tëƴëkëhni ɓulunda le varëlëko hnam ỹa: «Mo ỹaɗun ravëhnuna: Yesu Barabas bi ma Yesu nte w̃acëɗe Arëhnayik a?»
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Pilat njëtëko ɗus g'iñew̃ary njëɗayikawo Yesu.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Wati nte nkeho Pilat kitiŋa hna, asëvalu më paƴehnik aki: «Nt'ayentahni wëɓa aỹi asan ale wok ñoñ dina ỹi, kaɓi hnë uŋi mëɗ korotakëɓu hnë hudakery soŋe lëw̃u ỹa.»
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Ɓare vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vicër va më cënkwënihëhni kore ỹa tëƴëni tavi Barabas do Yesu ndaw̃i.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Guverëner ỹa më mbok teɓak wanës ŋa soŋe tëƴëhni: «Mo ỹaɗun hnë vëỹi vëhi ravëhnuna?»
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Pilat më tëƴëkëhni: «Awa hak ntiɗëfuha Yesu nte w̃acëɗe Arëhnayik a?»
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Pilat më mbok tëƴëkëhni: «Iỹëhne w̃eh ntik?»
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Pilat ga nuk ñoñ mëkëɗina, ɓare ŋañëna ŋa nkwënaɗëho, më nufëk w̃ënka, ñuhna tase vahnë fop do ntehn: «Gena ami yeɗ ankaf icëm aỹi asan! Wadëw̃ hun ye!»
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Kore ỹa fop më ntëkwani: «Araɓi wameh soŋe cëm dëw̃u ŋa nkefu fuhnë gë vutah vuntëw̃ fu va!»
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Awa Pilat më tavëka Barabas do ntampehna Yesu tac njëɗahnëlehna paki hnë kërëwa.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Wasoɗaɗe Pilat w̃a më njoniha Yesu vëhni guverëner hna do wasoɗaɗe w̃a fop kwërënihaw̃o.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Më cuɗëtëniha viỹi vilëw̃u va do cuɗëniha acuɗ cankaf mbëntah.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Tac më mbahnëhnëniha apënkw kwëhn wadëmpëhn, pënkwëlehnëniha do mënkwëndëniha fandoko vák rëhw hna. Tac ndëkwëhnëndëni haryënkw lëw̃u njafaŋëndëniha ntehnëndëniha: «Nkaỹiru, Ahnaw̃ Wasëwif!»
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Do tëpahnëndëniha do nufëni fandoko fa ntankahnëndëniha.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Ante puhnani ƴafaŋ dëw̃u ŋa, më cuɗëtëniha cuɗ mbëntah ŋa, mbokaryëniha viỹi vilëw̃u va do njoniha soŋe pakëniha hnë kërëwa.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Ante cahnëɗëniho naw̃ hna, më pankëlëni g'asan avë Siren ale w̃aciko Simo; wasoɗaɗe w̃a më porosiŋëniha ndiɓ kërëwa Yesu ỹa.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Më tëkëni hn'ile macik Golëgota hna, umë fëhnëtanëɗ «Hëloƴoƴ».
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Hnam, më njëɗaniha Yesu uñen ŋañah; ga njëkëk maw̃ëlohna ce.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Pak Yesu ỹa|src="DN00493b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="27.35" Pakëlehnëniha kërëwa do njëlëniho wanjël njëtahnëni bi mo hwëhnëɗ viỹi vilëw̃u va.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Tac ntañalehnëni hnam njëkandëniha.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Më pakëni ƴaŋ nkaf ntëw̃u hna vikerëh vinte fëƴahnëɗ soŋe ile pakahnik ỹa: «Aỹi Yesu ye, ahnaw̃ wasëwif w̃a.»
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Awa wabandi waki pakëlehniniho gë Yesu, aryampo g'irëhw do aỹëntaw̃ a g'irahahn.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Vële ryëcëɗëho cape tac va nkëlënkëlaɗëniho do njew̃ëndëniha Yesu.
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 Ntehnëɗënihawo: «Wëjë ale lehnëko koɗu ahnih Cery W̃ën Cankaf ŋa do avokary avëry hnë wafac warar, pehëtary wëjë dënk, ge Ajë W̃ënu ŋa yeru, cëlëry kërëwa hna!»
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Vësankaf vësëna wasaɗëha va fëna gë vëharaŋ sariya va do gë vicër va njafaŋëɗënihawo ntehnëndëniha:
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 «Pehëtëkëhni vahnë vëhaw̃ary, ɓare koɗina pehëta umë dënk! Ge paryi ahnaw̃ Isërayel ỹa ye araɓi cëli tame kërëwa hna tac kwëtahnëɗëfunëha.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 W̃ënu ŋa kwëtahnëk do pëƴahnëk: “Ami ye Ajë W̃ënu ŋa.” Awa ƴëkënëfu, ge W̃ënu ŋa ñaɗëha, pehëta tame!»
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Wabandi wante pakëlehniniho ŋa, vëhni fëna koyëna njew̃ëɗënihawo.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Lav a nkaf hna nkeho, mëhwëryëlehn fop nkal ŋa hafo hnë wëwati warar g'anent ga.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Ɗarël hnë wëwati warar hna, Yesu ndekako gë fanka: «Eli, Eli, lëma sabakëtani?» Umë fëhnëtanëɗ: «W̃ën mën, W̃ën mën, soŋe ye ravëruho?»
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Vëryampo hnë vële yeho hnam va nkwëryënihawo më ndekani ntehnëni: «Eli macëɗ!»
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Aryampo hnë vëhni nkaryëlehn nuf ankwëỹ koƴ hn'uñen ŋañah. Tac, cob hn'usëmët ryoko do njelëhna Yesu soŋe ce.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Ɓare vëỹëntaw̃ va më ntehnëni: «Napëryin, nuɗen ge Eli njijëɗ pehëta!»
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Yesu më mbok ndekak gë fanka cëmëlehn.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Wati rac, ipand ɗëndah nte fokiko ɓambery Cery W̃ën Cankaf ŋa citako fagant pëgw ƴaŋ afo gëɗ. Nkal iŋa ñënkalehn, wëraka w̃a nihëko fagant,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 wayag w̃a piɗëtalehn do vële hwëtahnëk vëyaɓah njënëniho.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Ga mbëhnëk Yesu cahnëlehnëni wayag hna do tënkëni Yerusalem hna, hn'inaw̃ cëvah hna; hnam vahnë vëyaɓah nunihëhniwo.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Asankaf wasoɗaɗe wavë Rom w̃a gë wasoɗaɗe wale yëkaɗëhawo Yesu ỹa per, nuniho gante ñënkak nkal ka do g'ile liyako ỹa fop; awa ntakëlehnëhni ɗus, ntehnëlehnëni: «Paryi nke, aỹi Ajë W̃ën ỹa yeho!»
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Vësëval vëyaɓah yentiko hnam do yëkëɗëhawo ŋaw̃ët: koɓëri Galile tëfëlehninihawo Yesu ndokuŋëhnëndëniha.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Hnë vëhni, nkentiniho hnam: Mari mbë Magëdala gë Mari hnëmu Sak gë Yosef, do gë hnëm hni viju Sebede.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Ante nëkako ŋa, asan avetak avë inaw̃ Arimasi tëkiko. Yosef maciko do arëfal Yesu yeho, umë fëna.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Njiko tëƴa Pilat iñas Yesu ŋa. Awa Pilat më ntehnëkëhni vahnë va njëɗaniha.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Arac më nufëk përyëka g'iƴarëh kasëk
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 do nji ndëna hn'iƴag dëw̃u nte nkabehnëko hn'itaka. Tac më këryiŋëtëk taka konah piɗahn rënka ỹa njilehn.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Mari mbë Magëdala gë Mari ñëntaw̃ ŋa hnam nkentiniho; haryënkw ƴag hna ntañaniho.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Ga pacëk, hnë fac le rëfëka ile fëhwëtahnëɗe ntaw̃ëla ŋa, vësankaf vësëna wasaɗëha va gë wafarise w̃a njiniho ndampo fo vëhni Pilat hna
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 do ntehnëniha: «Ahwëhn nkal, ndënkwëtaɓun, ale rokaɗëhëhniw̃o vahn'aỹi më lehnëko, ante nkoko cëmëna ŋa: “Hnë wafac warar mbëhnëɗëfu.”
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Awa, maw̃ëryin ahwëtehnahnu iƴag iŋi hafo hnë wafac warar hna. Ge gena umë, vërëfal vëlëw̃u va njijëɗëni nteni ñas iŋa tac pëƴahnëni ɓulunda hna: “Mbëhnëk vësëm hna.” Wati rac, wamër watëkwa ŋi lëbëɗëha waɗënkwëryënkw ŋa.»
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Pilat më ntehnëkëhni: «Wëlihëhni wasoɗaɗe w̃a soŋe njëkandëhni. Ƴiryin do diryin njëkande ƴag iŋa gante caŋahnëku ka.»
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Njilehnëni njëkandëni ƴag iŋa: më mbëryëni taka nte fiɗahniko rënka ŋa kahnëndëlehnënihëhni vëyëka va.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.