Mateus 26
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Ante puhnako Yesu karaŋ vërëfal vëlëwu va waŋi fop ŋa, më ntehnëkëhni:
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 «Njëtërun wafac wahi wojëk nkehahn ambënt Pak ŋa. Wati rac, Ajë Ahn'a njëɗahnëɗe soŋe paki hnë kërëwa.»
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Awa vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vicër ɓulunda wasëwif va, tere Kayif asankaf vësëna wasaɗëha hna mbarëniho;
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 më maw̃alëni pëlaniha Yesu ƴëm-ƴëm fo do ndaw̃ehnëniha.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Më ntehnëni: «Koɗelënëhna ntiyin watac hnë wati ambënt hna, ge gena umë ɓulunda ỹa dakëna ŋañënani.»
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Yesu Betani nkeho, tere Simo ale hwëhnako mbiỹ ŋa.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Asëval më tëhaka gë sëleku ɗatikola hambah ntaw̃i: umë turëka ɗatikola rac Yesu nkaf li wati nte ntañaniho hn'ile tokëɗe roka hna.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Vërëfal va ga nuni watac, ntavëkëhniwo më ntehnëni: «Soŋe ye përëkanëk iỹi ɗatikola?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Kokënde nkwafi gë koryi yaɓah njëɗayini koryi ỹa vëhaỹëhnah va!»
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Yesu njëtëko koyëna nësëɗëni më ntehnëkëhni: «Soŋe ye ryëñanërunëha aỹi asëval? Ile ntinëhnëko iỹi njivëk.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Nkelandun kwëlëkwël vëhaỹëhnah va; ɓare ami, gelandelënëhna kwëlëkwël.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Turëk iỹi ɗatikola mbahn mën li pëhwëtanëhnahno iɓañ iŋa.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Toña ỹa fëƴaɗëmu: hn'ile-wo-le pëƴahnëɗe Wanës Wakasëk ŋa ɗuniỹa li fop, tëfëtaɗe ile ntik asëval aỹi fëna do ndënkwëtaɗe.»
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Awa aryampo vërëfal Pëhw gë Vëhi, ale w̃aciko Yuɗa Isëkariyot, njiko vësankaf vësëna wasaɗëha hna
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 do ntehnëhni: «Ye sosëɗunëho ge njëɗamuna Yesu?» Awa vërac më ndëkwëni waŋëc wafëhw warar koryi.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Tëk pëgw wati rac Yuɗa pëgwëlehn njëkëlehnand fere fale rëfëka njëɗahnëhni Yesu fa.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Hnë fac ryënkwëryënkw ambënt mburu kwëhn levir këm hna, vërëfal va tëƴënihawo Yesu: «Ne ñaɗu yifu afëhwëtanëhni roka Pak ỹa?»
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Awa Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴiryin naw̃ hna hnë vëhni ahod alehnuna: “Ahwëhn a më lehnëk: Wati mën ỹa tëkëk; ỹal hu hna ntiɗëfun Pak ỹa gë vërëfal mën va.”»
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Vërëfal va më ntini ile ntehnëkëhniwo Yesu ỹa do pëhwëtani soŋe roka ỹa.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Roka rëkwa Yesu gë vërefal pëhw gë vëhi va|src="WA03910b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="26.20" Ga nëkak, Yesu gë vërëfal Pëhw gë Vëhi va ntañaniho.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Wati nte tokëɗëniho ŋa, Yesu më ntehnëkëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: aryampo hnë w̃uhnë tokaɗëho.»
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Vërëfal va njamëlehnëni pëgwëlehnëni ntehnëndëniha aryampo aryampo: «Ahwëhn, ami bi ye?»
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Yesu më ntëkwakëhni: «Ale labëlandëɓun mburu nëhëta ỹa, umë rokaɗëho.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Ajë Ahn'a cëmëɗ, gante nësëk Vikerëh soŋe lëw̃u ka; ɓare horot sankaf nuỹaɗ ale rokaɗëha Ajë Ahn'a! Antë mbërayi nagi fecekëndëho asan arac!»
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Yuɗa, ale rokaɗëha ỹa, më teɓak wanës ŋa do tëƴa Yesu: «Aharaŋ Asankaf, ami bi ye?»
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Wati roka hna, Yesu nufëko mburu ŋa do, ga camehnëka W̃ënu ŋa, më nkubëlehnëk njëɗahni vërëfal vëlëwu va, ntehnëhni: «Nufëryin aroku iỹin, mbahn mën iŋa ye.»
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Tac mbok nuf nkëlëw̃a uñen waresen ŋa do, ga mbok camehna W̃ënu ŋa, më mbok njëɗakëhni ntehnëhni: «Ceryin, w̃uhnë fop,
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 kaɓi uŋi ñen sat mën ye, sat mën ile ỹabahnik kwëtëla gë W̃ënu ŋa do ryehëtik soŋe vahnë vëyaɓah tavëhnahnini wameh ŋa.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Pëƴaɗëmu: tëk pëgw gaki, ɓokëɗa sewu uñen waresen hafo hale ceɗen uñen kasëk mbë Naw̃ Rëm mën hna.»
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Njëw̃ëlehnëni wahnëw̃ ambënt ŋa. Tac njilehnëni hn'ikuŋ nte w̃acik Oliviye hna.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Awa Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Hnë uŋi mëɗ dënk tavëɗunëho w̃uhnë fop, had gante kerik ka:
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Yesu më nkwënëk: «Ɓare ge mbëhnëɓu, njiɗëfu hnapëhëndu Galile hna.»
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Piyer më teɓak wanës ŋa ntehna: «Lakënde ntehni vëỹëntaw̃ vi fop tavënihi, ami tavëɗila muk.»
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmi: hnë uŋi mëɗ dënk, ani gë tarahnënd cale ŋa, ntehnëɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Piyer më ntehnëka: «Dehnëɗa muk ƴëtëlihna, wëla ntehni tëfëka cëmëlahni gë wëjë.» Do vërëfal vëỹëntaw̃ va fop koyëna nësëniho.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Awa Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va më tëkëni ile macik Setësemane hna do më ntehnëkëhni: «Dañaryin ani yiwu yëfaju hnani.»
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Tac më njokëhni vëhni Piyer gë viju vëhi Sebede. Pëgwëlehn njëtand ikaỹëhnahn g'ufëmpëhnahnah w̃a.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Awa më ntehnëkëhni: «Ntaw̃ary mën iŋa pëɓëka yiw̃ëhnah sankaf ɗus hafo yewu had ale sëmëk. Ñëw̃ëryin ani do ɗuñënaryin ant'aryaku wakwëɗ.»
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Tac më njik ŋaw̃ët toƴe, njok nkal li koɓalehn do njëfa aki: «Apa, ge koɗ nke ŋaw̃ëtënde antë tëkëhne iỹi horot. Ɓare ant'ali ile ỹaɗëfu ami, diry ile ỹaɗu wëjë ỹa.»
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Më mbokajëk ile nkeni vërëfal vërar hna do tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ. Më ntehnëka Piyer: «Mëkëlihna aryuñëna wëla wati ryampo fo hara ɗakëlihna?
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Nt'aryaku wakwëɗ, njëfaryin soŋe gante koɗun ayaw̃ënahnu ge njëkëhnahnëɗerun. Paryi nke, ahnë ñaɗ ntind yivah yaɓah, ɓare mbahn iŋa kwëhnana fanka.»
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Më mbok ŋaw̃ëtak higëna ỹa do mbok njëfa aki: «Apa, ge iỹi horot koɗena ntihëti hara gelohna, araɓi iña hu ŋa ntiya!»
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Më mbok mbokajëk kat gë vërëfal vëlëw̃u mbok tëkatëlehnëhni ga ndakëni wakwëɗ. Vëhoɗilohna mbok ŋesëni.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Yesu më tavëkëhni, ŋaw̃ëtak do mbok njëfa rarëna ỹa tëfëtatënd wanës watac fo.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Tac më mbok mbokajëk ɗarël vëlëw̃u hna ntehnëhni: «Nkorun aryaku do ayinëgandu? Ƴëkëryin, wati ỹa tëkëk do Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vëw̃en va.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Matëryin, njiyin! Ƴëkëryina, ale yëɗahnëɗëho ỹa tëhajëɗëho.»
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Yesu nkoko nësënd ante tëkiko Yuɗa ŋa, aryampo yeho hnë vërëfal Pëhw gë Vëhi vëlëw̃u hna. Kore vahnë vële w̃ënkëko wasëlame do gë waryoko nkejëniho. Vësankaf vësëna wasaɗëha gë vicër ɓulunda wasëwif w̃a faƴikëhniwo.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Yuɗa, ale yëɗaɗëhëhni Yesu ỹa, nkabëkëhniwo kore rac ile ntiɗ ỹa ntehn: «Asan ale vucëɗëfu ỹa, umë ye Yesu ŋa. Pëlaryina.»
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Yuɗa tëhalehna taŋ Yesu ntehna: «Aharaŋ, nkaỹëmi!» Tac mbucëlehna.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Yesu më ntëkwaka: «Lawo, ile yijëru ali ỹa diry ñap.» Awa vëỹëntaw̃ va nëñëlëhnëlehnëniha Yesu pëlaniha.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Aryampo hnë vële nkelahnëniho Yesu va, më ndorik sëlame lëw̃u ỹa, taw̃ëka aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a ntëpëtëlehna nëf ŋa.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Awa Yesu më ntehnëka: «Ɓokaryëry afëhw sëlame hu ỹi uval lëw̃u hna, kaɓi vële hnufaɗ sëlame va fop, gë sëlame ndaw̃ëɗeni.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Ƴëtëlihna bi kokëndëɓu w̃ac w̃a Apa njij ndemaw̃o do taŋ njëɗanahnekëndëhow̃ëhni wakore pëhw gë waki wamëleka ŋa?
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Ɓare ge koyëna nkekënd, hak nkehahnakënd le nësëk vikerëh ỹa? Më lehnëk iỹin koyëna tëfëka nke.»
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Tac Yesu më ntehnëkëhni kore ỹa: «Gë wasëlame do gë waryoko bi tëfakëha ayinëhniwuno, afëlawuno had bandi yeɓu? Fac-wo-fac ntañaɗëfuho Cery W̃ën Cankaf hna soŋe haraŋëndëwëhni vahnë va, ɓare pëlalunow̃ohna.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Ɓare waŋi fop tëkik soŋe ntiyahn wanës Vikerëh wakila ŋa.» Awa vërëfal va tavëlehnëniha nkaryëni.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Vële fëlakawo Yesu va njolehnëniha vëhni Kayif, asëna wasaɗëha asankaf hna, hn'ile mbarëniho vëharaŋ sariya do gë vicër hna.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Piyer tëfëlendëhawo Yesu ŋaw̃ët, hafo selele tere asëna wasaɗëha hna. Tënkëko selele tere hna do ntañanti gë vëyëka va njëkahn bi hak puɗ.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë Mbara Vëhitiŋ va fop njëkëlehnëɗëniho fere, wëla nke wamër, soŋe ndaw̃ehnahnëniha Yesu.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Ɓare vëhnuỹalohna, mama mërahnënihawo vahnë vëyaɓah.
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 do ntehnëni: «Aỹi asan më lehnëk: “Koɗëfu hnihu Cery W̃ën Cankaf ŋi do vokaryu vëryu hnë wafac warar.”»
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Asëna wasaɗëha asankaf a më matëk do tëƴa Yesu: «Dëkwaɗila bi ile ntehnëɗënihi vëỹi vahnë ỹi?»
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Ɓare Yesu ndemëhnako.
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Yesu më ntëkwaka: «Wëjë hnësëk. Ɓare pëƴaɗëmu w̃uhnë fop tëk pëgw do nuɗunëha Ajë Ahn'a ntañaɗ g'irëhw W̃ën Hwëhn Fanka Fop; do nuɗunëha fëna ga njijëɗ vëŋar vamb g'ambin hna.»
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Awa asëna wasaɗëha asankaf a më citëk viỹi vilëw̃u va do ntehn: «Njew̃ëka W̃ënu ŋa! Gona mbalëfu waseɗe! Nkwëryërun gante njew̃ëka W̃ën ka.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Ye hnaharun?»
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Awa më tëpahnëniha yëka li do nkwëƴëniha. Vëryampo poryëɗënihawo
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 ntehnatëndëniha: «Ƴëtëry, wëjë Arëhnayik a, pëƴaryifu bi mo ryafëki!»
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Hnë wati rac Piyer për hna ntañako selele hna. Asëval aryokuŋ më tëhaka ntehna: «Wëjë fëna, gë Yesu nkentiruho, asan avë Galile ỹa.»
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Ɓare njahëtako tase vahnë fop ntehn: «Ƴëtëla bi ye ỹaɗu ahnës.»
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Tac njilehn gë cape rënka selele. Aryokuŋ aỹëntaw̃ asëval më mbok nuka do ntehnëhni vële yeho hnam va: «Aỹi gë Yesu mbë Nasaret nkentiko.»
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Piyer më mbok njahëtak ntehn: «Lëk, ƴëtëlëw̃ahna aỹi asan.»
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Ga mbiỹëk toƴe, vële yeho hnam va më tëhaniha Piyer ntehnëniha: «Paryi nke, wëjë fëna gë vëỹi nkentiruho: nësa hu ŋi rufarëɗ le nkejëru hna.»
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Awa Piyer pëgwëlehn ntëkënd: «Araɓi W̃ënu ŋa kwëɗo age mërëɗëfu! Lëk ƴëtëlëw̃ahna aỹi asan!»
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Piyer ndënkwëtalehn ile ntehnëkawo Yesu ỹa: «Tarahnënd cale ŋa, ntehnëɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.» Awa cahnëlehn kond ɗus.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.