Mateus 26

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ante puhnako Yesu karaŋ vërëfal vëlëwu va waŋi fop ŋa, më ntehnëkëhni:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 «Njëtërun wafac wahi wojëk nkehahn ambënt Pak ŋa. Wati rac, Ajë Ahn'a njëɗahnëɗe soŋe paki hnë kërëwa.»
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Awa vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vicër ɓulunda wasëwif va, tere Kayif asankaf vësëna wasaɗëha hna mbarëniho;
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 më maw̃alëni pëlaniha Yesu ƴëm-ƴëm fo do ndaw̃ehnëniha.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Më ntehnëni: «Koɗelënëhna ntiyin watac hnë wati ambënt hna, ge gena umë ɓulunda ỹa dakëna ŋañënani.»
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Yesu Betani nkeho, tere Simo ale hwëhnako mbiỹ ŋa.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Asëval më tëhaka gë sëleku ɗatikola hambah ntaw̃i: umë turëka ɗatikola rac Yesu nkaf li wati nte ntañaniho hn'ile tokëɗe roka hna.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Vërëfal va ga nuni watac, ntavëkëhniwo më ntehnëni: «Soŋe ye përëkanëk iỹi ɗatikola?
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Kokënde nkwafi gë koryi yaɓah njëɗayini koryi ỹa vëhaỹëhnah va!»
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Yesu njëtëko koyëna nësëɗëni më ntehnëkëhni: «Soŋe ye ryëñanërunëha aỹi asëval? Ile ntinëhnëko iỹi njivëk.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Nkelandun kwëlëkwël vëhaỹëhnah va; ɓare ami, gelandelënëhna kwëlëkwël.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Turëk iỹi ɗatikola mbahn mën li pëhwëtanëhnahno iɓañ iŋa.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Toña ỹa fëƴaɗëmu: hn'ile-wo-le pëƴahnëɗe Wanës Wakasëk ŋa ɗuniỹa li fop, tëfëtaɗe ile ntik asëval aỹi fëna do ndënkwëtaɗe.»
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Awa aryampo vërëfal Pëhw gë Vëhi, ale w̃aciko Yuɗa Isëkariyot, njiko vësankaf vësëna wasaɗëha hna
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 do ntehnëhni: «Ye sosëɗunëho ge njëɗamuna Yesu?» Awa vërac më ndëkwëni waŋëc wafëhw warar koryi.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Tëk pëgw wati rac Yuɗa pëgwëlehn njëkëlehnand fere fale rëfëka njëɗahnëhni Yesu fa.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Hnë fac ryënkwëryënkw ambënt mburu kwëhn levir këm hna, vërëfal va tëƴënihawo Yesu: «Ne ñaɗu yifu afëhwëtanëhni roka Pak ỹa?»
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Awa Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴiryin naw̃ hna hnë vëhni ahod alehnuna: “Ahwëhn a më lehnëk: Wati mën ỹa tëkëk; ỹal hu hna ntiɗëfun Pak ỹa gë vërëfal mën va.”»
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Vërëfal va më ntini ile ntehnëkëhniwo Yesu ỹa do pëhwëtani soŋe roka ỹa.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Roka rëkwa Yesu gë vërefal pëhw gë vëhi va|src="WA03910b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="26.20" Ga nëkak, Yesu gë vërëfal Pëhw gë Vëhi va ntañaniho.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Wati nte tokëɗëniho ŋa, Yesu më ntehnëkëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: aryampo hnë w̃uhnë tokaɗëho.»
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Vërëfal va njamëlehnëni pëgwëlehnëni ntehnëndëniha aryampo aryampo: «Ahwëhn, ami bi ye?»
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Yesu më ntëkwakëhni: «Ale labëlandëɓun mburu nëhëta ỹa, umë rokaɗëho.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Ajë Ahn'a cëmëɗ, gante nësëk Vikerëh soŋe lëw̃u ka; ɓare horot sankaf nuỹaɗ ale rokaɗëha Ajë Ahn'a! Antë mbërayi nagi fecekëndëho asan arac!»
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Yuɗa, ale rokaɗëha ỹa, më teɓak wanës ŋa do tëƴa Yesu: «Aharaŋ Asankaf, ami bi ye?»
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Wati roka hna, Yesu nufëko mburu ŋa do, ga camehnëka W̃ënu ŋa, më nkubëlehnëk njëɗahni vërëfal vëlëwu va, ntehnëhni: «Nufëryin aroku iỹin, mbahn mën iŋa ye.»
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Tac mbok nuf nkëlëw̃a uñen waresen ŋa do, ga mbok camehna W̃ënu ŋa, më mbok njëɗakëhni ntehnëhni: «Ceryin, w̃uhnë fop,
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 kaɓi uŋi ñen sat mën ye, sat mën ile ỹabahnik kwëtëla gë W̃ënu ŋa do ryehëtik soŋe vahnë vëyaɓah tavëhnahnini wameh ŋa.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Pëƴaɗëmu: tëk pëgw gaki, ɓokëɗa sewu uñen waresen hafo hale ceɗen uñen kasëk mbë Naw̃ Rëm mën hna.»
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Njëw̃ëlehnëni wahnëw̃ ambënt ŋa. Tac njilehnëni hn'ikuŋ nte w̃acik Oliviye hna.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Awa Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Hnë uŋi mëɗ dënk tavëɗunëho w̃uhnë fop, had gante kerik ka:
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Yesu më nkwënëk: «Ɓare ge mbëhnëɓu, njiɗëfu hnapëhëndu Galile hna.»
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Piyer më teɓak wanës ŋa ntehna: «Lakënde ntehni vëỹëntaw̃ vi fop tavënihi, ami tavëɗila muk.»
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmi: hnë uŋi mëɗ dënk, ani gë tarahnënd cale ŋa, ntehnëɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Piyer më ntehnëka: «Dehnëɗa muk ƴëtëlihna, wëla ntehni tëfëka cëmëlahni gë wëjë.» Do vërëfal vëỹëntaw̃ va fop koyëna nësëniho.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Awa Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va më tëkëni ile macik Setësemane hna do më ntehnëkëhni: «Dañaryin ani yiwu yëfaju hnani.»
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Tac më njokëhni vëhni Piyer gë viju vëhi Sebede. Pëgwëlehn njëtand ikaỹëhnahn g'ufëmpëhnahnah w̃a.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Awa më ntehnëkëhni: «Ntaw̃ary mën iŋa pëɓëka yiw̃ëhnah sankaf ɗus hafo yewu had ale sëmëk. Ñëw̃ëryin ani do ɗuñënaryin ant'aryaku wakwëɗ.»
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Tac më njik ŋaw̃ët toƴe, njok nkal li koɓalehn do njëfa aki: «Apa, ge koɗ nke ŋaw̃ëtënde antë tëkëhne iỹi horot. Ɓare ant'ali ile ỹaɗëfu ami, diry ile ỹaɗu wëjë ỹa.»
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Më mbokajëk ile nkeni vërëfal vërar hna do tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ. Më ntehnëka Piyer: «Mëkëlihna aryuñëna wëla wati ryampo fo hara ɗakëlihna?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Nt'aryaku wakwëɗ, njëfaryin soŋe gante koɗun ayaw̃ënahnu ge njëkëhnahnëɗerun. Paryi nke, ahnë ñaɗ ntind yivah yaɓah, ɓare mbahn iŋa kwëhnana fanka.»
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Më mbok ŋaw̃ëtak higëna ỹa do mbok njëfa aki: «Apa, ge iỹi horot koɗena ntihëti hara gelohna, araɓi iña hu ŋa ntiya!»
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Më mbok mbokajëk kat gë vërëfal vëlëw̃u mbok tëkatëlehnëhni ga ndakëni wakwëɗ. Vëhoɗilohna mbok ŋesëni.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Yesu më tavëkëhni, ŋaw̃ëtak do mbok njëfa rarëna ỹa tëfëtatënd wanës watac fo.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Tac më mbok mbokajëk ɗarël vëlëw̃u hna ntehnëhni: «Nkorun aryaku do ayinëgandu? Ƴëkëryin, wati ỹa tëkëk do Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vëw̃en va.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Matëryin, njiyin! Ƴëkëryina, ale yëɗahnëɗëho ỹa tëhajëɗëho.»
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Yesu nkoko nësënd ante tëkiko Yuɗa ŋa, aryampo yeho hnë vërëfal Pëhw gë Vëhi vëlëw̃u hna. Kore vahnë vële w̃ënkëko wasëlame do gë waryoko nkejëniho. Vësankaf vësëna wasaɗëha gë vicër ɓulunda wasëwif w̃a faƴikëhniwo.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Yuɗa, ale yëɗaɗëhëhni Yesu ỹa, nkabëkëhniwo kore rac ile ntiɗ ỹa ntehn: «Asan ale vucëɗëfu ỹa, umë ye Yesu ŋa. Pëlaryina.»
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Yuɗa tëhalehna taŋ Yesu ntehna: «Aharaŋ, nkaỹëmi!» Tac mbucëlehna.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Yesu më ntëkwaka: «Lawo, ile yijëru ali ỹa diry ñap.» Awa vëỹëntaw̃ va nëñëlëhnëlehnëniha Yesu pëlaniha.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Aryampo hnë vële nkelahnëniho Yesu va, më ndorik sëlame lëw̃u ỹa, taw̃ëka aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a ntëpëtëlehna nëf ŋa.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Awa Yesu më ntehnëka: «Ɓokaryëry afëhw sëlame hu ỹi uval lëw̃u hna, kaɓi vële hnufaɗ sëlame va fop, gë sëlame ndaw̃ëɗeni.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Ƴëtëlihna bi kokëndëɓu w̃ac w̃a Apa njij ndemaw̃o do taŋ njëɗanahnekëndëhow̃ëhni wakore pëhw gë waki wamëleka ŋa?
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Ɓare ge koyëna nkekënd, hak nkehahnakënd le nësëk vikerëh ỹa? Më lehnëk iỹin koyëna tëfëka nke.»
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Tac Yesu më ntehnëkëhni kore ỹa: «Gë wasëlame do gë waryoko bi tëfakëha ayinëhniwuno, afëlawuno had bandi yeɓu? Fac-wo-fac ntañaɗëfuho Cery W̃ën Cankaf hna soŋe haraŋëndëwëhni vahnë va, ɓare pëlalunow̃ohna.
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Ɓare waŋi fop tëkik soŋe ntiyahn wanës Vikerëh wakila ŋa.» Awa vërëfal va tavëlehnëniha nkaryëni.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Vële fëlakawo Yesu va njolehnëniha vëhni Kayif, asëna wasaɗëha asankaf hna, hn'ile mbarëniho vëharaŋ sariya do gë vicër hna.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Piyer tëfëlendëhawo Yesu ŋaw̃ët, hafo selele tere asëna wasaɗëha hna. Tënkëko selele tere hna do ntañanti gë vëyëka va njëkahn bi hak puɗ.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë Mbara Vëhitiŋ va fop njëkëlehnëɗëniho fere, wëla nke wamër, soŋe ndaw̃ehnahnëniha Yesu.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Ɓare vëhnuỹalohna, mama mërahnënihawo vahnë vëyaɓah.
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 do ntehnëni: «Aỹi asan më lehnëk: “Koɗëfu hnihu Cery W̃ën Cankaf ŋi do vokaryu vëryu hnë wafac warar.”»
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Asëna wasaɗëha asankaf a më matëk do tëƴa Yesu: «Dëkwaɗila bi ile ntehnëɗënihi vëỹi vahnë ỹi?»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Ɓare Yesu ndemëhnako.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Yesu më ntëkwaka: «Wëjë hnësëk. Ɓare pëƴaɗëmu w̃uhnë fop tëk pëgw do nuɗunëha Ajë Ahn'a ntañaɗ g'irëhw W̃ën Hwëhn Fanka Fop; do nuɗunëha fëna ga njijëɗ vëŋar vamb g'ambin hna.»
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Awa asëna wasaɗëha asankaf a më citëk viỹi vilëw̃u va do ntehn: «Njew̃ëka W̃ënu ŋa! Gona mbalëfu waseɗe! Nkwëryërun gante njew̃ëka W̃ën ka.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 Ye hnaharun?»
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Awa më tëpahnëniha yëka li do nkwëƴëniha. Vëryampo poryëɗënihawo
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 ntehnatëndëniha: «Ƴëtëry, wëjë Arëhnayik a, pëƴaryifu bi mo ryafëki!»
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Hnë wati rac Piyer për hna ntañako selele hna. Asëval aryokuŋ më tëhaka ntehna: «Wëjë fëna, gë Yesu nkentiruho, asan avë Galile ỹa.»
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ɓare njahëtako tase vahnë fop ntehn: «Ƴëtëla bi ye ỹaɗu ahnës.»
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Tac njilehn gë cape rënka selele. Aryokuŋ aỹëntaw̃ asëval më mbok nuka do ntehnëhni vële yeho hnam va: «Aỹi gë Yesu mbë Nasaret nkentiko.»
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Piyer më mbok njahëtak ntehn: «Lëk, ƴëtëlëw̃ahna aỹi asan.»
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ga mbiỹëk toƴe, vële yeho hnam va më tëhaniha Piyer ntehnëniha: «Paryi nke, wëjë fëna gë vëỹi nkentiruho: nësa hu ŋi rufarëɗ le nkejëru hna.»
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Awa Piyer pëgwëlehn ntëkënd: «Araɓi W̃ënu ŋa kwëɗo age mërëɗëfu! Lëk ƴëtëlëw̃ahna aỹi asan!»
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Piyer ndënkwëtalehn ile ntehnëkawo Yesu ỹa: «Tarahnënd cale ŋa, ntehnëɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.» Awa cahnëlehn kond ɗus.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.