Mateus 26

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ante puhnako Yesu karaŋ vërëfal vëlëwu va waŋi fop ŋa, më ntehnëkëhni:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 «Njëtërun wafac wahi wojëk nkehahn ambënt Pak ŋa. Wati rac, Ajë Ahn'a njëɗahnëɗe soŋe paki hnë kërëwa.»
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Awa vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vicër ɓulunda wasëwif va, tere Kayif asankaf vësëna wasaɗëha hna mbarëniho;
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 më maw̃alëni pëlaniha Yesu ƴëm-ƴëm fo do ndaw̃ehnëniha.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Më ntehnëni: «Koɗelënëhna ntiyin watac hnë wati ambënt hna, ge gena umë ɓulunda ỹa dakëna ŋañënani.»
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Yesu Betani nkeho, tere Simo ale hwëhnako mbiỹ ŋa.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Asëval më tëhaka gë sëleku ɗatikola hambah ntaw̃i: umë turëka ɗatikola rac Yesu nkaf li wati nte ntañaniho hn'ile tokëɗe roka hna.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Vërëfal va ga nuni watac, ntavëkëhniwo më ntehnëni: «Soŋe ye përëkanëk iỹi ɗatikola?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Kokënde nkwafi gë koryi yaɓah njëɗayini koryi ỹa vëhaỹëhnah va!»
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Yesu njëtëko koyëna nësëɗëni më ntehnëkëhni: «Soŋe ye ryëñanërunëha aỹi asëval? Ile ntinëhnëko iỹi njivëk.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Nkelandun kwëlëkwël vëhaỹëhnah va; ɓare ami, gelandelënëhna kwëlëkwël.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Turëk iỹi ɗatikola mbahn mën li pëhwëtanëhnahno iɓañ iŋa.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Toña ỹa fëƴaɗëmu: hn'ile-wo-le pëƴahnëɗe Wanës Wakasëk ŋa ɗuniỹa li fop, tëfëtaɗe ile ntik asëval aỹi fëna do ndënkwëtaɗe.»
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Awa aryampo vërëfal Pëhw gë Vëhi, ale w̃aciko Yuɗa Isëkariyot, njiko vësankaf vësëna wasaɗëha hna
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 do ntehnëhni: «Ye sosëɗunëho ge njëɗamuna Yesu?» Awa vërac më ndëkwëni waŋëc wafëhw warar koryi.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Tëk pëgw wati rac Yuɗa pëgwëlehn njëkëlehnand fere fale rëfëka njëɗahnëhni Yesu fa.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Hnë fac ryënkwëryënkw ambënt mburu kwëhn levir këm hna, vërëfal va tëƴënihawo Yesu: «Ne ñaɗu yifu afëhwëtanëhni roka Pak ỹa?»
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Awa Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴiryin naw̃ hna hnë vëhni ahod alehnuna: “Ahwëhn a më lehnëk: Wati mën ỹa tëkëk; ỹal hu hna ntiɗëfun Pak ỹa gë vërëfal mën va.”»
18 E ele lhes respondeu:
19 Vërëfal va më ntini ile ntehnëkëhniwo Yesu ỹa do pëhwëtani soŋe roka ỹa.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Roka rëkwa Yesu gë vërefal pëhw gë vëhi va|src="WA03910b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="26.20" Ga nëkak, Yesu gë vërëfal Pëhw gë Vëhi va ntañaniho.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Wati nte tokëɗëniho ŋa, Yesu më ntehnëkëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: aryampo hnë w̃uhnë tokaɗëho.»
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Vërëfal va njamëlehnëni pëgwëlehnëni ntehnëndëniha aryampo aryampo: «Ahwëhn, ami bi ye?»
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Yesu më ntëkwakëhni: «Ale labëlandëɓun mburu nëhëta ỹa, umë rokaɗëho.
23 Jesus respondeu:
24 Ajë Ahn'a cëmëɗ, gante nësëk Vikerëh soŋe lëw̃u ka; ɓare horot sankaf nuỹaɗ ale rokaɗëha Ajë Ahn'a! Antë mbërayi nagi fecekëndëho asan arac!»
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Yuɗa, ale rokaɗëha ỹa, më teɓak wanës ŋa do tëƴa Yesu: «Aharaŋ Asankaf, ami bi ye?»
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Wati roka hna, Yesu nufëko mburu ŋa do, ga camehnëka W̃ënu ŋa, më nkubëlehnëk njëɗahni vërëfal vëlëwu va, ntehnëhni: «Nufëryin aroku iỹin, mbahn mën iŋa ye.»
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Tac mbok nuf nkëlëw̃a uñen waresen ŋa do, ga mbok camehna W̃ënu ŋa, më mbok njëɗakëhni ntehnëhni: «Ceryin, w̃uhnë fop,
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 kaɓi uŋi ñen sat mën ye, sat mën ile ỹabahnik kwëtëla gë W̃ënu ŋa do ryehëtik soŋe vahnë vëyaɓah tavëhnahnini wameh ŋa.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Pëƴaɗëmu: tëk pëgw gaki, ɓokëɗa sewu uñen waresen hafo hale ceɗen uñen kasëk mbë Naw̃ Rëm mën hna.»
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Njëw̃ëlehnëni wahnëw̃ ambënt ŋa. Tac njilehnëni hn'ikuŋ nte w̃acik Oliviye hna.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Awa Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Hnë uŋi mëɗ dënk tavëɗunëho w̃uhnë fop, had gante kerik ka:
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Yesu më nkwënëk: «Ɓare ge mbëhnëɓu, njiɗëfu hnapëhëndu Galile hna.»
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Piyer më teɓak wanës ŋa ntehna: «Lakënde ntehni vëỹëntaw̃ vi fop tavënihi, ami tavëɗila muk.»
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmi: hnë uŋi mëɗ dënk, ani gë tarahnënd cale ŋa, ntehnëɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Piyer më ntehnëka: «Dehnëɗa muk ƴëtëlihna, wëla ntehni tëfëka cëmëlahni gë wëjë.» Do vërëfal vëỹëntaw̃ va fop koyëna nësëniho.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Awa Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va më tëkëni ile macik Setësemane hna do më ntehnëkëhni: «Dañaryin ani yiwu yëfaju hnani.»
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Tac më njokëhni vëhni Piyer gë viju vëhi Sebede. Pëgwëlehn njëtand ikaỹëhnahn g'ufëmpëhnahnah w̃a.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Awa më ntehnëkëhni: «Ntaw̃ary mën iŋa pëɓëka yiw̃ëhnah sankaf ɗus hafo yewu had ale sëmëk. Ñëw̃ëryin ani do ɗuñënaryin ant'aryaku wakwëɗ.»
38 Então lhes disse:
39 Tac më njik ŋaw̃ët toƴe, njok nkal li koɓalehn do njëfa aki: «Apa, ge koɗ nke ŋaw̃ëtënde antë tëkëhne iỹi horot. Ɓare ant'ali ile ỹaɗëfu ami, diry ile ỹaɗu wëjë ỹa.»
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Më mbokajëk ile nkeni vërëfal vërar hna do tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ. Më ntehnëka Piyer: «Mëkëlihna aryuñëna wëla wati ryampo fo hara ɗakëlihna?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Nt'aryaku wakwëɗ, njëfaryin soŋe gante koɗun ayaw̃ënahnu ge njëkëhnahnëɗerun. Paryi nke, ahnë ñaɗ ntind yivah yaɓah, ɓare mbahn iŋa kwëhnana fanka.»
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Më mbok ŋaw̃ëtak higëna ỹa do mbok njëfa aki: «Apa, ge iỹi horot koɗena ntihëti hara gelohna, araɓi iña hu ŋa ntiya!»
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Më mbok mbokajëk kat gë vërëfal vëlëw̃u mbok tëkatëlehnëhni ga ndakëni wakwëɗ. Vëhoɗilohna mbok ŋesëni.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Yesu më tavëkëhni, ŋaw̃ëtak do mbok njëfa rarëna ỹa tëfëtatënd wanës watac fo.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Tac më mbok mbokajëk ɗarël vëlëw̃u hna ntehnëhni: «Nkorun aryaku do ayinëgandu? Ƴëkëryin, wati ỹa tëkëk do Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vëw̃en va.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Matëryin, njiyin! Ƴëkëryina, ale yëɗahnëɗëho ỹa tëhajëɗëho.»
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Yesu nkoko nësënd ante tëkiko Yuɗa ŋa, aryampo yeho hnë vërëfal Pëhw gë Vëhi vëlëw̃u hna. Kore vahnë vële w̃ënkëko wasëlame do gë waryoko nkejëniho. Vësankaf vësëna wasaɗëha gë vicër ɓulunda wasëwif w̃a faƴikëhniwo.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yuɗa, ale yëɗaɗëhëhni Yesu ỹa, nkabëkëhniwo kore rac ile ntiɗ ỹa ntehn: «Asan ale vucëɗëfu ỹa, umë ye Yesu ŋa. Pëlaryina.»
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Yuɗa tëhalehna taŋ Yesu ntehna: «Aharaŋ, nkaỹëmi!» Tac mbucëlehna.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Yesu më ntëkwaka: «Lawo, ile yijëru ali ỹa diry ñap.» Awa vëỹëntaw̃ va nëñëlëhnëlehnëniha Yesu pëlaniha.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Aryampo hnë vële nkelahnëniho Yesu va, më ndorik sëlame lëw̃u ỹa, taw̃ëka aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a ntëpëtëlehna nëf ŋa.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Awa Yesu më ntehnëka: «Ɓokaryëry afëhw sëlame hu ỹi uval lëw̃u hna, kaɓi vële hnufaɗ sëlame va fop, gë sëlame ndaw̃ëɗeni.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Ƴëtëlihna bi kokëndëɓu w̃ac w̃a Apa njij ndemaw̃o do taŋ njëɗanahnekëndëhow̃ëhni wakore pëhw gë waki wamëleka ŋa?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Ɓare ge koyëna nkekënd, hak nkehahnakënd le nësëk vikerëh ỹa? Më lehnëk iỹin koyëna tëfëka nke.»
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Tac Yesu më ntehnëkëhni kore ỹa: «Gë wasëlame do gë waryoko bi tëfakëha ayinëhniwuno, afëlawuno had bandi yeɓu? Fac-wo-fac ntañaɗëfuho Cery W̃ën Cankaf hna soŋe haraŋëndëwëhni vahnë va, ɓare pëlalunow̃ohna.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Ɓare waŋi fop tëkik soŋe ntiyahn wanës Vikerëh wakila ŋa.» Awa vërëfal va tavëlehnëniha nkaryëni.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Vële fëlakawo Yesu va njolehnëniha vëhni Kayif, asëna wasaɗëha asankaf hna, hn'ile mbarëniho vëharaŋ sariya do gë vicër hna.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Piyer tëfëlendëhawo Yesu ŋaw̃ët, hafo selele tere asëna wasaɗëha hna. Tënkëko selele tere hna do ntañanti gë vëyëka va njëkahn bi hak puɗ.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë Mbara Vëhitiŋ va fop njëkëlehnëɗëniho fere, wëla nke wamër, soŋe ndaw̃ehnahnëniha Yesu.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Ɓare vëhnuỹalohna, mama mërahnënihawo vahnë vëyaɓah.
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 do ntehnëni: «Aỹi asan më lehnëk: “Koɗëfu hnihu Cery W̃ën Cankaf ŋi do vokaryu vëryu hnë wafac warar.”»
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Asëna wasaɗëha asankaf a më matëk do tëƴa Yesu: «Dëkwaɗila bi ile ntehnëɗënihi vëỹi vahnë ỹi?»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Ɓare Yesu ndemëhnako.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Yesu më ntëkwaka: «Wëjë hnësëk. Ɓare pëƴaɗëmu w̃uhnë fop tëk pëgw do nuɗunëha Ajë Ahn'a ntañaɗ g'irëhw W̃ën Hwëhn Fanka Fop; do nuɗunëha fëna ga njijëɗ vëŋar vamb g'ambin hna.»
64 Jesus respondeu:
65 Awa asëna wasaɗëha asankaf a më citëk viỹi vilëw̃u va do ntehn: «Njew̃ëka W̃ënu ŋa! Gona mbalëfu waseɗe! Nkwëryërun gante njew̃ëka W̃ën ka.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Ye hnaharun?»
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Awa më tëpahnëniha yëka li do nkwëƴëniha. Vëryampo poryëɗënihawo
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 ntehnatëndëniha: «Ƴëtëry, wëjë Arëhnayik a, pëƴaryifu bi mo ryafëki!»
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Hnë wati rac Piyer për hna ntañako selele hna. Asëval aryokuŋ më tëhaka ntehna: «Wëjë fëna, gë Yesu nkentiruho, asan avë Galile ỹa.»
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Ɓare njahëtako tase vahnë fop ntehn: «Ƴëtëla bi ye ỹaɗu ahnës.»
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Tac njilehn gë cape rënka selele. Aryokuŋ aỹëntaw̃ asëval më mbok nuka do ntehnëhni vële yeho hnam va: «Aỹi gë Yesu mbë Nasaret nkentiko.»
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Piyer më mbok njahëtak ntehn: «Lëk, ƴëtëlëw̃ahna aỹi asan.»
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Ga mbiỹëk toƴe, vële yeho hnam va më tëhaniha Piyer ntehnëniha: «Paryi nke, wëjë fëna gë vëỹi nkentiruho: nësa hu ŋi rufarëɗ le nkejëru hna.»
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Awa Piyer pëgwëlehn ntëkënd: «Araɓi W̃ënu ŋa kwëɗo age mërëɗëfu! Lëk ƴëtëlëw̃ahna aỹi asan!»
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Piyer ndënkwëtalehn ile ntehnëkawo Yesu ỹa: «Tarahnënd cale ŋa, ntehnëɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.» Awa cahnëlehn kond ɗus.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.